หลี่ มู่ไป๋ ใช้เวลาใน แดนโบราณที่สาบสูญ ไปกับ อวตารปราณอัสนี ของเขา ร่างอวตารนี้เป็ร่างแยกที่สมบูรณ์แบบ สามารถต่อสู้และบ่มเพาะได้โดยไม่ต้องมีจิตสำนึกหลักคอยควบคุม
มู่ไป๋รู้ว่าเขาบรรลุขีดจำกัดสูงสุดที่เขาสามารถทำได้ในมิตินี้แล้ว: แก่นทองคำแห่งอัสนีที่มั่นคง และ ร่างอวตารระดับก่อรากฐานขั้นสูง
ในขณะที่มู่ไป๋กำลังบ่มเพาะขั้นสุดท้ายใกล้ เสาหลักแห่งปราณดั้งเดิม เสวี่ย ลั่ว ซึ่งกำลังปรุงยาอยู่ก็พบว่า ปฏิทิน ที่เธอพกติดตัวมาได้หยุดทำงานไปนานแล้ว
"ท่านพี่หลี่" เสวี่ย ลั่ว กล่าวอย่างกังวล "ข้าไม่สามารถคำนวณได้ว่าเราอยู่ในมิตินี้นานเท่าไหร่แล้ว... เราอาจอยู่ในนี้นานกว่า 30 วันที่ท่านตั้งใจไว้มาก"
มู่ไป๋ใช้ ตรรกะ คำนวณความเร็วในการบ่มเพาะของเขา: "การหลอมรวมแก่นทองคำสำเร็จภายใน 30 วันตามที่เคล็ดวิชากล่าวไว้ แต่นับจากนั้นมา ข้าใช้เวลาไปในการสร้างอวตารและการเสริมความมั่นคงของแก่นทองคำ... โดยรวมแล้ว เราน่าจะอยู่ในมิตินี้มาแล้วประมาณ สามถึงสี่เดือน"
มู่ไป๋ตระหนักว่าเวลาในโลกภายนอกก็ผ่านไปหลายเดือนเช่นกัน ซึ่งหมายความว่า เย่ อู่ฉาง มีเวลาในการวางแผนและเตรียมการได้อย่างเต็มที่
สัญญาณของการเปิดมิติทันใดนั้น แดนโบราณที่สาบสูญ ก็เริ่มสั่นะเือย่างรุนแรง ปราณเซียนบริสุทธิ์ ที่เคยหนาแน่นเริ่ม เจือจางลง อย่างรวดเร็ว
"ถึงเวลาแล้ว" มู่ไป๋กล่าว "มิติภายนอกและภายในกำลังถึงจุดสมดุล ประตูกำลังจะเปิดอีกครั้ง"
สมุดบันทึก ที่เงียบหายไปนานก็เปิดขึ้น พร้อมข้อความสุดท้ายในมิตินี้:
ประตูมิติจะเปิดภายใน 3 ชั่วโมง สถานที่ที่เชื่อมต่อกับโลกภายนอกไม่แน่นอน แต่มีโอกาสสูงที่จะอยู่ใกล้ สำนักหมอกควันเมฆา
คำแนะนำสุดท้าย: ใช้ อวตารปราณอัสนี เพื่อทดสอบสภาพแวดล้อมภายนอกก่อน มิฉะนั้น ความเสี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับ กับดักระดับิญญาแรกเริ่ม มีสูงถึง 70%
มู่ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย: ตรรกะที่สมเหตุสมผล การส่งร่างอวตารไปรับมือกับความเสี่ยงภายนอกเป็วิธีที่ดีที่สุดในการปกป้องร่างหลักและเสวี่ย ลั่ว
การเตรียมพร้อมสู่โลกภายนอกมู่ไป๋มอบยาและยันต์ป้องกันที่เขาแลกมาส่วนหนึ่งให้ เสวี่ย ลั่ว
"เมื่อมิติเปิดออก... เ้าจะต้องรีบหนีไปยัง สำนักหมอกควันเมฆา ทันที" มู่ไป๋สั่งอย่างเด็ดขาด
"แล้วท่านพี่หลี่ล่ะ?"
"ข้าจะใช้ ร่างอวตาร เข้าไปรับมือกับภัยคุกคามแรก" มู่ไป๋ตอบ "ถ้าทุกอย่างปลอดภัย ข้าจะตามไป และ ถ้าเกิดสิ่งใดขึ้นกับร่างหลักของข้า... จงอย่าหันกลับมา"
เสวี่ย ลั่ว เข้าใจว่า 'สิ่งใดเกิดขึ้นกับร่างหลัก' หมายถึงการเสียชีวิตหรือถูกจับตัว เธอพยักหน้า น้ำตาคลอเบ้า แต่มู่ไป๋ไม่ได้แสดงความเห็นใจใด ๆ เพราะเขาไม่มีความสามารถในการรับรู้อารมณ์เ่าั้แล้ว
มู่ไป๋สั่งให้ อวตารปราณอัสนี (ที่อยู่ในระดับก่อรากฐานขั้นสูง) ยืนเตรียมพร้อมอยู่หน้าประตูมิติที่กำลังจะเปิดออก
การคืนสู่โลกแห่งความจริงหนึ่งชั่วโมงผ่านไป...
เสียงคำรามดังสนั่นไปทั่วทั้งมิติ ประตูมิติที่ถูกทำลาย ได้เริ่ม รวมตัวกันใหม่ แสงสีขาวสว่างวาบปกคลุมทั่วบริเวณ และ ปราณบริสุทธิ์ ของแดนโบราณถูกดูดกลับไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อแสงสว่างจางลง หลี่ มู่ไป๋ (ร่างหลัก), เสวี่ย ลั่ว, และ อวตารปราณอัสนี ก็เห็นทิวทัศน์ที่คุ้นเคยของ โลกภายนอก
แต่สิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่ไม่ใช่ความสงบสุข!
ซูมมมมม!
อักขระและยันต์ป้องกันหลายสิบแผ่น ที่เรืองแสงด้วย ปราณมาร และ ปราณิญญาแรกเริ่ม ได้ถูกวางไว้รอบ ๆ จุดที่ประตูมิติเปิดออก นี่คือกับดักที่สมบูรณ์แบบของ เย่ อู่ฉาง!
เย่ อู่ฉาง ยืนอยู่ตรงกลางของวงล้อมยันต์ พร้อมกับ ปรมาจารย์ตระกูลจง ที่แข็งแกร่งที่สุดอีกสองคน
"ฮ่าฮ่า! หลี่ มู่ไป๋! ข้ารอเ้ามาหลายเดือนแล้ว!" เย่ อู่ฉาง หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "การหลอมรวมแก่นทองคำของเ้า... เป็เพียงแค่การทำให้เหยื่อล่อตัวนี้ มีรสชาติดีกว่าเดิม เท่านั้น!"
การปะทะครั้งใหญ่ กำลังจะเริ่มขึ้นในทันทีที่มู่ไป๋ก้าวเท้าสู่โลกภายนอก!
3K
