เมื่อการประชุมกับไคล์สิ้นสุดลง พิมพ์ดาวกับเมย์รีบออกจากสำนักงานใหญ่ของ Black Raven Logistics ทันที
เมย์มองเพื่อนสนิทด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม เหมือนคนที่เพิ่งดูหนังรักโรแมนติกจบลง “ดาว... แก”
พิมพ์ดาวถอนหายใจยาว พยายามเร่งฝีเท้าหนีความวุ่นวายในใจ “อะไร”
เมย์รีบวิ่งมาเกาะแขนพิมพ์ดาว พร้อมเขย่าแรงๆ อย่างตื่นเต้น
“เมื่อกี้มันคืออะไร! เ้าของบริษัทระดับหมื่นล้าน!…. ประกาศจีบแกต่อหน้าคนทั้งห้อง! ทั้งทีมผู้บริหาร ทั้งเลขาฯ หน้าเหวอกันไปหมด!”
“อย่าพูดเสียงดังสิเมย์” พิมพ์ดาวยกมือขึ้นกุมขมับ รู้สึกเหมือนอุณหภูมิบนใบหน้าสูงขึ้นอย่างกระทันหัน
เมย์หัวเราะร่วนอย่างชอบใจ “จะให้เบาได้ไง แกไม่รู้ตัวเลยเหรอ ว่าตอนที่เขาพูดว่า ‘เขากำลังจีบแก’ น่ะ เขามองแกเหมือนจะเขมือบเข้าไปทั้งตัวอยู่แล้ว!”
พิมพ์ดาวชะงักฝีเท้าลงครู่หนึ่ง ภาพสายตาของไคล์ที่จ้องมองเธอยังคงติดตา
“เขาแค่... อยากเอาชนะหรือเปล่า”
พิมพ์ดาวพึมพำกับตัวเองเบาๆ หัวใจที่เคยคิดว่าคุมอยู่กลับเริ่มทรยศด้วยการเต้นเร็วขึ้นอีกครั้ง
“เอาชนะด้วยการจีบเนี่ยนะ?” เมย์พูดเชิงล้อเลียน
“นั่นมันเส้นทางไปสู่ความรักชัดๆ ฉันว่างานนี้แกหนีเ้าชายอีกาคนนี้ไม่พ้นแน่!”
พิมพ์ดาวกำลังจะตอบ แต่โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นซะก่อนเป็เบอร์โทรที่เธอไม่รู้จัก แต่ในฐานะทนายความ การที่มีเบอร์แปลกโทรมา เธอก็ต้องรับ เผื่อจะเป็ลูกความของเธอ
เธอกดรับสาย “สวัสดีค่ะ ทนายพิมพ์ดาวพูดสายค่ะ ..”
แต่เสียงที่ตอบกลับมาในโทรศัพท์ เป็เสียงที่คุ้นหูเธอมาก “นนท์!? .. โทรมามีเื่อะไร”
เสียงของนนท์ฟังดูรีบร้อน “ดาว … ดาว อย่าเพิ่งวางนะ นนท์อยากคุยกับดาว…ได้ไหม”
“ไม่มีอะไรต้องคุย” เธอตอบสั้น ๆ
“เดี๋ยวก่อน” เขารีบพูด “ตอนนี้นนท์อยู่หน้าบริษัทของดาว นนท์รออยู่นะ“
“อะไรนะ !! ” เธออุทานเสียงดัง
“งั้นก็รอไปเถอะ .. เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน” แล้วเธอก็กดวางสายทันที
เมย์อ้าปากยกนิ้วให้ “โหด .. เด็ดขาดใช้ได้ เหมาะกับการเป็ภรรยามาเฟีย คิกคิก”
พิมพ์ดาวเก็บโทรศัพท์ เหล่มองเมย์ด้วยหางตา
“ฉันบอกแล้วไงว่า เลิกคือเลิก”
⸻
หน้าตึก Apex Legal ในเวลาเลิกงานที่มีผู้คนพลุกพล่าน ตอนนี้กลายเป็เวทีละครฉากใหญ่ที่พิมพ์ดาวไม่อยากแสดง
นนท์ในสภาพชุดทำงานหลุดลุ่ยและใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลรีบถลาเข้ามาหาเธอทันทีที่เห็นพิมพ์ดาวก้าวลงจากรถ
“ดาว! ฟังนนท์ก่อน” เขาพยายามคว้าแขนเธอไว้
แต่พิมพ์ดาวสะบัดออกอย่างแรงจนนนท์เสียหลัก สายตาของเธอที่เคยมองเขาด้วยความรัก บัดนี้เหลือเพียงความชิงชัง
“อย่าแตะตัวฉัน” คำพูดนั้นเสียงดัง จนคนรอบข้างเริ่มเข้ามามุงดู
“นนท์รู้ว่านนท์ผิด... เราคบกันมาสามปีนะดาว เราสร้างอะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ จะให้มันจบลงง่ายๆ แบบนี้ เหรอ”
นนท์พยายามใช้ความหลังเข้าสู้ น้ำเสียงของเขาดูสั่นเครือคล้ายจะขอความเห็นใจ
พิมพ์ดาวแค่นหัวเราะออกมา
“ใช่! สามปีที่ฉันซื่อสัตย์... ส่วนนายใช้เวลาสามปีนั้นไปนอกกายนอกใจฉัน ไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นเนี่ยนะ?”
นนท์หน้าถอดสี “มัน... มันไม่ใช่แบบนั้น ดาวเข้าใจผิด”
“เลิกโกหกสักทีนนท์!” พิมพ์ดาวตวาดกลับ เสียงของเธอนิ่งและทรงพลังสมกับเป็ทนายความ
“หลักฐานทุกอย่างอยู่ในมือฉันหมดแล้ว ถ้านายยังไม่ไสหัวไปตอนนี้ ฉันจะประจานความระยำของนาย ให้นายไม่มีที่ยืนในสังคมเลย คอยดู!”
ท่ามกลางความตึงเครียดหน้าตึก Apex Legal เสียงคำรามของเครื่องยนต์อันทรงพลัง ทำให้สายตาทุกคู่ให้หันไปมอง
รถสปอร์ตสีดำเข้ามาจอดราวกับจงใจประกาศศักดา ร่างสูงสง่าของ ไคล์ ก้าวลงมาพร้อมรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านจนพนักงานแถวนั้นพากันถอยกรูด
พิมพ์ดาวลอบถอนหายใจยาว เมื่อเห็น "เ้าชายอีกา" ปรากฏตัวในจังหวะที่วุ่นวายที่สุด
"โอ้โห... พระเอกนิยายมาเฟียตัวเป็ๆ มาช่วยนางเอกแล้วแก" เมย์กระซิบพลางทำตาโตเคลิ้มฝัน
ไคล์สาวเท้าเข้ามาหยุดตรงหน้าพิมพ์ดาว สายตาคมตวัดมองผู้ชายที่ยืนเซ้าซี้เธออยู่ ก่อนจะถามเสียงต่ำ
"ใคร!?"
"แฟนเก่า" พิมพ์ดาวตอบสั้นๆ
คำว่า 'แฟนเก่า' ทำให้มุมปากของไคล์กระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ
นนท์ที่ยังไม่ลดละ จ้องหน้าผู้มาใหม่ด้วยความไม่พอใจ "แล้วคุณเป็ใครมายุ่งเื่ของเรา!"
ไคล์ไม่สนใจ เขาเอาแต่จ้องมองมือของนนท์ที่พยายามจะคว้าแขนพิมพ์ดาว ก่อนจะเอ่ยช้าๆ ด้วยน้ำเสียงเย็น
"ถ้านายยังอยากใช้มือข้างนั้นทำงานต่อ..."
เขาก้าวเข้าไปประชิดจนนนท์ต้องผงะถอย
"อย่า-แตะ-ต้อง-ตัว-เธอ" ไคล์เน้นย้ำทีละคำ
"นี่มันเื่ของผมกับแฟนผม คุณคนนอกอย่ามายุ่ง!" นนท์กัดฟันสู้
ไคล์หัวเราะในลำคอ "แฟน?"
เขาหันมาเลิกคิ้วใส่พิมพ์ดาว
"เธอบอกชัดเจนแล้วว่ามึงเป็ 'แฟนเก่า' และในพจนานุกรมของกู... ของที่ทิ้งแล้วคือขยะ และขยะไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้น"
"เราก็แค่ทะเลาะกัน เดี๋ยวก็ดีกัน!" นนท์พยายามเถียงข้างๆ คูๆ
คำพูดนั้นทำให้สายตาของไคล์เปลี่ยนไปทันที เขาเดินเข้าไปใกล้นนท์ เขาสูงกว่าเล็กน้อย แรงกดดันมหาศาล ส่งผ่านจากสายตาของเขาไปยังคนที่ได้ชื่อว่าแฟนเก่า
“ฟังให้ดี” ไคล์พูดช้า ๆ
“เธอเลิกกับมึงแล้ว และถ้ามึง ยังไม่เข้าใจคำว่าเลิก” เขาก้มลงเล็กน้อย กดเสียงต่ำจนแทบเป็กระซิบ ไปที่ข้างหูของนนท์
“กูจะสอนให้มึงเข้าใจเอง”
นนท์เริ่มรู้สึกถึงอันตราย จึงถอยหลังออกห่างจากไคล์ไปสองก้าว แต่ก็ยังพยายามทำเก่ง
“คุณ.. คุณคิดว่าตัวเองเป็ใคร” นนท์ถามตะกุกตะกัก
คำถามนั้น..ทำให้เมย์โพล่งขึ้นว่า “คุณไม่รู้จริง ๆ เหรอ”
นนท์หันหน้าไปมองเมย์ ทำหน้าสงสัย เพื่อขอคำตอบ
เมย์ยกยิ้ม “คนที่คุณกำลังเถียงอยู่…” เธอชี้ไปที่ไคล์ “เขาคือ ไคล์ วาเลน”
ชื่อที่ถูกพูดออกมาทำให้สีหน้าของนนท์เปลี่ยนไปทันทีเขาเคยได้ยินชื่อนี้ ใครในวงการธุรกิจไม่รู้จักบ้าง ผู้ชายที่ทั้งเมืองไม่อยากมีเื่ด้วย เหงื่อเริ่มผุดขึ้นตามกรอบหน้าของนนท์
ไคล์ยังคงมองเขานิ่ง ๆ ก่อนพูดประโยคสุดท้าย เสียงเรียบ แต่หนักแน่น
“ไปซะ!! .. ก่อนที่กูจะหมดความอดทน”
นนท์ลังเลอยู่สองวินาที สุดท้ายก็ถอยหลัง แล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็ว พนักงานรอบ ๆ ที่แอบมองอยู่เริ่มซุบซิบทันที
เมย์กระซิบกับพิมพ์ดาว “ดาว…ผู้ชายคนนี้โคตรน่ากลัว”
ไคล์หันมามองพิมพ์ดาว ด้วยสายตาที่อ่อนลงเล็กน้อย “มันทำร้ายคุณหรือเปล่า”
พิมพ์ดาวส่ายหัว “ไม่ค่ะ”
เธอกอดอก “แต่คุณก็ไม่จำเป็ต้องขู่เขาขนาดนั้น”
ไคล์ยกคิ้ว “จำเป็ เพราะผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับคนของผม”
พิมพ์ดาวจ้องเขาทันที “ฉันไม่ใช่คนของคุณ!”
ไคล์ยิ้มบางๆ เป็ยิ้มที่เดาไม่ออกว่ากำลังนึกสนุกหรือจริงจัง ก่อนพูดว่า
“ตอนนี้หน่ะ…ยังหรอก”
เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้พิมพ์ดาวจนใบหน้าเกือบจะอยู่ในระดับเดียวกัน แล้วพูดเสียงต่ำว่า
“แต่อีกหน่อยก็ไม่แน่... เพราะผมกำลังจีบคุณอยู่”
เมย์ ที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ด้านหลังแทบจะกรี๊ดออกมาแต่ต้องเอามืออุดปากไว้ มือไม้อ่อนไปหมดกับความ ‘รุกแรง’ ของนักธุรกิจหนุ่มที่ขึ้นชื่อเื่ความเ็าคนนี้
ไคล์ไม่ได้ละสายตาไปไหน เขามองสบตาพิมพ์ดาวตรงๆ สายตาคมนั้นวาววับด้วยความปรารถนาที่ปิดไม่มิด และความเด็ดขาดตามนิสัยคนที่ไม่เคยแพ้ใครในกระดานธุรกิจ
“และผมไม่ชอบมีคู่แข่ง”
หัวใจของพิมพ์ดาวเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมาจากอก เธอพยายามจะหาคำมาโต้แย้ง แต่แรงกดดันมหาศาลจากคนตรงหน้ากลับทำให้เธอยืนนิ่งราวกับถูกสาป
เขากำลังรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเธอ... พอๆ กับที่เขากำลังรุกรานหัวใจของเธอโดยไม่ขออนุญาตสักคำ เธอพยายามตั้งสติก่อนจะเอ่ยถามเขาว่า
“คุณมาที่นี้ มีธุระอะไรสำคัญหรือเปล่าค่ะ?”
ไคล์หยิบมือถือขึ้นมากดหน้าจอครู่หนึ่ง มือถือของพิมพ์ดาวก็ดังขึ้น พิมพ์ดาวมองหน้าจอโทรศัพท์สลับกับใบหน้าของเขา แล้วถามด้วยความสงสัย
"คุณได้เบอร์ฉันมาได้ยังไง..."
ไคล์ไม่ได้ตอบในทันที เขาขยับตัวเข้ามาใกล้และพูดอย่างจริงจัง
"เมมเบอร์ของผมไว้ซะพิมพ์ดาว" เขาเว้นจังหวะ พลางจ้องเข้าไปดวงตาของเธออย่างจริงจัง
"ในโลกธุรกิจที่ผมอยู่... และคดีที่คุณเพิ่งรับไป มันไม่ใช่แค่เื่เอกสารในห้องประชุม แต่มันคือาที่มีเดิมพันสูงกว่านั้น"
ไคล์พูดต่ออย่างจริงจัง "เมื่อคุณตัดสินใจมาทำงานกับผม อันตรายมันจะวิ่งเข้าหาคุณเร็วกว่าที่คุณคิด ไม่ใช่แค่แฟนเก่าที่น่ารำคาญแบบนั้น แต่อาจจะเป็ศัตรูที่จ้องจะล้มผมโดยพุ่งเป้าไปที่คุณ"
พิมพ์ดาวชะงักไปครู่หนึ่ง คำพูดของเขาทำให้เธอตระหนักถึงน้ำหนักของคดี Black Raven Logistics ขึ้นมาทันที
"ถ้ามีเื่ไม่คาดฝัน หรือรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ... ให้กดโทรหาผมทันที" ไคล์ย้ำคำพูดนั้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนคำสั่งแต่แฝงไปด้วยการปกป้อง
"ผมไม่ปล่อยให้ 'คนของผม' ต้องเผชิญหน้ากับอันตรายเพียงลำพังหรอก"
พิมพ์ดาวเม้มปากแน่นก่อนจะค่อยๆ พิมพ์ชื่อ 'ไคล์ วาเลน' ลงในรายชื่อผู้ติดต่อ หัวใจของเธอเต้นเร็วอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เพราะความกลัวต่ออันตรายที่เขากล่าวถึง แต่เป็เพราะความรู้สึก 'ปลอดภัย' อย่างประหลาดที่แผ่ออกมาจากผู้ชายอันตรายคนนี้
"ขอบคุณค่ะ... ฉันจะระวังตัว" เธอตอบเบาๆ
ไคล์ยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ "ดี...”
ก่อนจะหันหลังกลับไปยังรถของตนเอง และขับรถออกไป