ณ บ้านหลังหนึ่งได้มีชายคนหนึ่งที่กำลังมองบทสนทานาของสาวๆที่คุยกันเื่ของเขากันอยู่ แล้วพวกสาวๆก็หันมามองเรย์อิจิเหมือนตกลงเื่อะไรกันได้แล้ว
"นี่เรย์อิจิคุง เธอมีสกิลที่ทำให้คนอื่นเป็บริวารของเธอใช่มั้ยจ้ะ!?"
เรย์อิจิงงที่อยู่ดีๆฮารุนะก็ถามเื่สกิลของเขา แต่เขาก็ตอบกลับไป
"ก็มีนะครับ แล้วมันทำไมเหรอครับ?"
"งั้นช่วยทำให้ฉันเป็บริวารเรย์อิจิคุงได้มั้ยจ้ะ ไม่สิต้องทำให้ฉันด้วยนะจ้ะ!"
เรย์อิจิเลยบอกฮารุนะไปว่า
"ผมยังไม่เคยลองใช้สกิลนั้นเลยนะครับ แถมมันต้อง...ดูดเืของอีกฝ่ายด้วยนะครับ!"
ฮารุนะกับคาริเอลและสาวๆที่นั่งฟังที่เรย์อิจิเล่าออกมาก็มองหน้ากันเหมือนว่าใครจะเป็คนเริ่มก่อนดี
"งั้น เรย์อิจิคุงก็ดูดเืฉันก่อนเลยสิจ้ะ แต่ว่าต้องดูดตรงต้นคอเท่านั้นนะจ้ะ"
เรย์อิจิใกับสิ่งที่ฮารุนะพูดเลยร้องทักออกไป
"ไม่ดีมั้งครับ ฮารุนะ แถมผมก็เป็ผู้ชายด้วยสิ จะให้ทำเื่แบบนั้นมันก็..."
ฮารุนะไม่รีรอเธอเดินเข้ามาใกล้เรย์อิจิแถมเริ่มถอดชุดออกทีล่ะชิ้นด้วย ทำให้เรย์อิจิเริ่มทำตัวไม่ถูก
"ฮารุนะครับ จะทำแบบนั้นจะดีจริงๆเหรอครับ แถมคนอื่นก็มองดูอยู่ด้วยนะครับ คุณคาริเอลและก็อา...ยูนะ"
คาริเอลที่ได้ฟังเื่ราวทั้งหมดจากฮารุนะเธอก็ตกลงเห็นพ้องด้วยว่าตัวเธอก็จะเป็บริวารของเรย์อิจิด้วยฮารุนะก็ไม่ขัดเพราะเธอมองออกว่าคาริเอลพูดจากใจจริงและไม่ได้หลอกลวงเรย์อิจิแน่นอนเธอเลยยอมแต่โดยดี
"ฉันไม่ว่าอะไรหรอกนะค่ะ คุณเรย์อิจิ ฉันอยากรู้ด้วยสิว่ามันจะเป็ยังไงถ้าเกิดคุณเรย์อิจิดืมเืของฮารุนะเข้าไป"
"ฉันก็ไม่ว่าหรอกนะจ้ะ แถมถ้าทำให้พวกเราเป็บริวารพวกเราก็สามารถรู้ตำแหน่งของเธอได้ตลอดใช่มั้ยละจ้ะ"
เรย์อิพูดอะไรไม่ออกเลยหันไปหาสาวๆอีกด้าน
"ฉันก็เห็นด้วยนะเรย์อิจิ ทำให้เราดูทีเถอะนะ"
แม้แต่พวกเธอก็เห็นด้วยกับสิ่งที่ฮารุนะพูด ตอนนี้เรย์จิไม่มีทางเลือกเลยพูดกับฮารุนะว่า
"ก็ได้ครับ ถ้างั้นไปทำที่ห้องของผมดีกว่ามั้ยครับ!?"
เรย์อิจิเสนอบอกว่าให้ไปทำที่ห้องของเขาดีกว่า
"ก็ได้จ้ะ งั้นรีบไปกันเลย!"
หลังจากตกลงกันเรียบร้อยพวกสาวๆก็อยู่ข้างนอกห้องของเรย์อิจิ เพราะว่าเรย์อิจิบอกว่า 'ถ้าจะทำกันจริงๆผมขอทำทีละคนนะครับ เพราะถ้าให้ทุกคนเข้ามาพร้อมกันผมคงไม่กล้าทำแบบนั้นนอนครับ' พวกสาวๆเข้าใจแล้วก็พยักหน้าว่าพวกเธอเข้าใจแล้ว เรย์อิจิก็เข้าไปนั่งที่เตียงของตัวเองแล้วก็ให้ฮารุนะนั่งอยู่ข้างๆ เรย์อิจิรู้สึกตื่นเต้นที่ต้องมาทำแบบนี้กับเพื่อนร่วมห้อง แต่อยู่ๆเขาก็เริ่มรู้สึกอยากดูดเืขึ้นมาทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เขาไม่มีท่าทีแบบนี้เลย เรย์อิจิได้ทำการถอดชุดส่วนบนของฮารุนะออกแล้วก็พูดกับฮารุนะว่า
"แน่ใจแล้วนะครับ ฮารุนะ"
"แน่นอนสิจ้ะ เข้ามาได้เลยจ้ะ!!"
ฮารุนะยิ้มแป้นดีใจที่ในที่สุดชายที่ตัวเองชอบก็เริ่มยอมทำตามที่เธอขอแล้วทั้งๆที่เมือก่อนเธอมักจะโดนเรย์อิจิหลบหน้าอยู่เสมอทำให้เธอเผลอนึกเื่นั้นขึ้นมาแล้วก็มีหยาบน้ำตาหยดลงมาใส่ตักของเธอ ฮารุนะเคยคิดว่าเรย์อิจิอาจจะเกลียดหรือไม่ชอบเธอก็ได้เพราะตอนที่เธอไปหาเขาทีไรเขามักจะชอบหลบหน้าเธอเป็ประจำจนทำให้บ้างวันเธอก็แอบไปร้องไห้คนเดียว แต่วันนี้เธอก็เข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าเรย์อิจิไม่ได้เกลียดเธอเลยสักนิดแค่เขาอยากจะอยู่อย่างสงบๆสบายๆแต่ฉันก็ดันไปทำให้วันเล่านั้นของเขาพังทลายลงฮารุนะได้เเต่โทษตัวเองที่ไม่เข้าใจในจุดนั้นของเรย์อิจิ
เรย์อิจิที่เห็นฮารุนะร้องไห้ออกมาก็ถามออกมาด้วยความเป็ห่วง
"ฮารุนะซัง!? เป็อะไรไปครับ หรือว่าผมทำอะไรที้ไม่ดีลงไปเหรอครับ!?"
เรย์อิจิไม่เข้าใจที่อยู่ดีๆฮารุนะร้องไห้ออกมา
"ไม่ใช่อย่างนั้นจ้ะ ฉันแค่ดีใจน่ะ ที่เรย์อิจิคุงไม่ได้เกลียดฉัน แต่ฉันนี่มันไม่ดีเลยนะ ทั้งๆที่เรย์อิจิคุงอยากจะอยู่อย่างสงบๆสบายๆแต่ฉันดันเข้าไปหาเรย์อิจิคุงทุกครั้ง แถมยังทำให้เรย์อิจิคุงเดือดร้อนอีก พอมาโลกนี้เรย์อิจิก็ดูแลพวกเราอย่างดีอีก ฉันรู้สึกเสียใจจริงๆที่ฉันไม่เข้าใจความรู้สึกของเรย์อิจิคุงให้เร็วกว่านี้!"
เรย์อิจิที่ได้ยินความจริงทั้งหมดก็รีบกอดฮารุนะ
"คุณฮารุนะไม่ผิดอะไรเลยครับ คนที่ผิดควรเป็ผมมากกว่าเพราะเอาแต่คิดว่าถ้าได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างสบายๆคงจะดีแล้วสมหรับผม แต่ผมก็ได้เข้าใจแล้วว่าถ้าวันนั้นผมไม่ลงมือทำอะไรเลยเื่แบบนี้คงไม่มีทางเกิดขึ้นกับผมแน่นอน ดังนั้น คุณฮารุนะอย่าร้องไห้เลยนะครับ ผมขอสัญญาเลยครับว่าจะดูแลคุณฮารุนะให้ดีที่สุด ถึงจะเป็แค่สัญญาปากเปล่าแต่ถ้าคุณฮารุนะไม่เชื่อใจผมก็ไม่ต้องเชื่อใจก็ได้ครับ!"
ฮารุนะที่ได้ยินแบบนั้นก็กอดเรย์อิจิเเรงขึ้นไปอีก และเธอก็พูดว่า
"จ้ะ ถ้าอย่างนั้นช่วย จะ จูบกับฉันได้มั้ยล่ะจ้ะ!"
เรย์อิจิก็จับใบหน้าขอฮารุนะแล้วก็เอาปากประกบกัน เวลาผ่านไปแค่ไม่กี่นาทีแต่กลับรู้สึกเหมือนว่าเวลาผ่านไปนานกว่า10นาที เรย์อิจิก็เอาปากออกจากฮารุนะ
"เรย์อิจิคุง...!?"
ฮารุนะพูดออกมาด้วยท่าทางยั่วยวนทำให้เรย์อิจิทนไม่ไหวเลยจูบกับฮารุนะอีกรอบ หลังจากจูบเสร็จ เรย์อิจิก็พูดว่า
"งั้นเอาเลยนะครับ ฮารุนะ?"
"จ้ะ!"
เรย์อิจิได้เข้าไปที่ต้นคอของฮารุนะแล้วก็เอาเขี้ยวฝั่งลงไปบนต้นคอแล้วก็เริ่มดูดเืเรย์อิจิก็ได้ดูดเืของฮารุนะออกมาสักพักแล้วก็เริ่มมีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้น คือ ตอนนี้ตาของฮารุนะเปลี่ยนเป็สีแดงแถมเป็สีแดงที่สดใสราวกับอัญมณีที่สวยงามมากๆ เรย์อิจิเลยถามฮารุนะไปว่า
"มีอะไรแปลกไปมั้ยครับ หรือมีตรงไหนเจ็บบ้างมั้ยครับ?"
เรย์อิจิถามด้วยความเป็ห่วง
"รู้สึกแปลกๆจ้ะตรง..."
"ตรงอะไรเหรอครับ?"
เรย์อิจิที่ไม่ได้ยินว่าฮารุนะพูดอะไรก็รีบเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆเพื่อฟัง แต่แล้วกลับกลายเป็ว่า
"อุ๊บ..."
"....ขอบคุณสำหรับเื่ในวันนั้นนะจ้ะ แล้วก็ต่อจากนี้ไปฉันจะเป็ผู้หญิงของเรย์อิจิคุงคนเดียวเท่านั้น ดังนั้นดูแลฉันให้ดีๆนะค่ะ"
เรย์อิจิใที่จู่ๆก็โดนฮารุนะที่เอาตัวเองเข้าไปจูบอีกรอบแต่เขาก็ยอมให้ฮารุนะทำ
"คุณฮารุนะ"
"ฉันบอกแล้วไงว่าให้เรียกแค่ ฮารุนะ"
"ครับ!"
"เรย์อิจิถึงฉันจะไม่สมควรพูดอะไรแบบนี้ออกมาก็เถอะนะจ้ะ แต่ว่าช่วยดูแลพวกเราทั้งหมดนี่จะได้มั้ยจ้ะ!?"
เรย์อิจิรู้ว่าฮารุนะพยายามที่จะบอกอะไรเขาเลยพยักหน้าให้ฮารุนะ
ฮารุนะก็เริ่มหยิบชุดของตัวเองที่ถอดออกมาวางบนที่นอนของเรย์อิจิก็หยิบขึ้นมาสวมใส่เหมือนเดิม แล้วก็ลุกขึ้นพร้อมกับพูดว่า
"งั้นฉันจะออกไปรอข้างนอกก่อนนะจ้ะ"
ก่อนจะออกไปฮารุนะก็เอาปากของตัวเองมาจูบแก้มของเรย์อิจิอีกรอบแล้วก็ออกไป
(ฮารุนะน่ารักเกินไปแล้วววว ถ้างั้นคืนนี้เราขอเอาคืนก็คงจะได้สินะ วันนี้เราได้รู้ความรู้สึกจริงๆของฮารุนะเป็ครั้งแรกเลยแถมยังโดนสารภาพรักอีก)
หลังจากนั้นเรย์อิจิก็ได้ทำการดูดเืของพวกสาวๆจนครบ แถมยังมีอีเว้นที่แตกต่างกันอีกจนครบจนตอนนี้เวลาก็มืดลงแล้ว เรย์อิจิเลยบอกกับคาริเอลไปว่า 'ถ้างั้นมานอนพักที่นี้ก็ได้นะครับ ยังเหลือห้องอีกตั้งเยอะ' คาริเอลก็ตอบตกลง'ค่ะ'