Rev My Dream เรฟ ระบบต่างโลก กับสาวในฝันที่ฉันตามหา 18+

ผมเบรกจักรยานกึกหน้าบ้านที่อัปเกรดจนดูขรุขระภายนอกแต่ข้างในคือสวรรค์ หลินหลินก้าวลงจากเบาะพลางมองรอบๆ อย่างตื่นตระหนก

"เอาล่ะหลินหลิน... ถอดชุดเน่าๆ นั่นออกให้หมดเดี๋ยวนี้" ผมสั่งเสียงเรียบพลางกอดอกมอง

"ห๊ะ! ทะ... ท่านเรฟ! จะให้ข้าถอดตรงนี้หรือจ๊ะ? ข้าอาย... ใครผ่านมาเห็นเข้าข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน" เธอหน้าแดงก่ำ มือสั่นเทากุมคอเสื้อที่ขาดกะรุ่งกะริ่งไว้แน่น

"ไม่มีใครเห็นหรอกน่า! บ้านข้าอยู่ห่างไกลผู้คนขนาดนี้ แล้วดูสารรูปเจ้าสิ... เสื้อผ้าเหม็นสาบสกปรกแบบนั้น ข้าไม่ยอมให้เจ้าใส่เข้าไปเหยียบพรมบ้านข้าหรอก ทิ้งมันไว้ข้างนอกนี่แหละ ข้าเตรียมชุดที่ 'ดีกว่า' และ 'นุ่มกว่า' ไว้ให้เจ้าข้างในแล้ว!"

หลินหลินเม้มปากแน่น ก่อนจะค่อยๆ ปลดเศษผ้าที่เรียกว่าเสื้อผ้าออกจากร่างช้าๆ... วินาทีที่ผ้าชิ้นสุดท้ายร่วงลงพื้น ผมถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลาย

‘เชี้ย... นี่มันนางฟ้าชัดๆ!’

ร่างเปลือยเปล่าของหลินหลินปรากฏแก่สายตา แม้เธอจะดูผอมบางจนเห็นซี่โครงจางๆ เพราะขาดสารอาหาร แต่ ผิวพรรณของเธอกลับขาวละอียด ราวกับหิมะที่ซ่อนอยู่ใต้คราบโคลน หน้าอกทรงหยดน้ำขนาดกำลังดีชูชันรับลมเย็น และที่ทำให้ผมตาค้างคือ "ความดกดำ" ของเส้นขนตามร่างกาย ทั้งรักแร้ที่มีขนอ่อนๆ เซ็กซี่ และเนินเนื้อสามเหลี่ยมที่ปกคลุมด้วยขนดกหนาสีดำขลิบ ตัดกับผิวขาวราวน้ำนมของเธออย่างรุนแรง!

"มะ... มองพอหรือยังจ๊ะท่านเรฟ ข้าหนาวจะแย่แล้ว" เธอพยายามใช้มือกุมส่วนสงวนไว้ ร่างกายสั่นระริก

"มองไม่เบื่อหรอกหลินหลิน... แต่เอาเถอะ เข้าบ้านกัน!"

ผมเปิดประตูบ้านพาเธอเดินก้าวผ่านธรณีประตู ทันทีที่เท้าเปล่าของเธอสัมผัสพื้นกระเบื้องที่เย็นเฉียบและลมจากแอร์พุ่งเข้าปะทะร่างที่เปลือยเปล่า หลินหลินถึงกับอุทานออกมาเสียงหลง

"ว้าวววว! ท่านเรฟ! นี่มันที่ไหนกัน? ทำไมข้างในมันถึงสวยงามขนาดนี้ แสงไฟพวกนี้มาจากไหน? แล้วทำไมลมถึงเย็นเหมือนอยู่บนยอดเขาเหมันต์เลยล่ะจ๊ะ!"

เธอยืนอึ้งอยู่กลางห้องนั่งเล่น สายตามองไปที่ทีวีจอแบน ตู้เย็น และโซฟาหนังอย่างงงงวย ร่างกายขาวโพลนที่เต็มไปด้วยขนดกดำตามจุดยุทธศาสตร์ของเธอยิ่งดูโดดเด่นท่ามกลางเฟอร์นิเจอร์สมัยใหม่

‘หึหึ... ตะลึงไปเถอะสาวน้อย เดี๋ยวพอข้าพาเจ้าไป "ล้าง" คราบไคลออกจนหมด แล้วจับใส่ชุดเมดสั้นเสมอหูนะ... ข้าจะจัดให้หนักจนเจ้าลืมไม่ลงเลยเชียวล่ะ!’