ตอนที่ 7 : เคล็ดวิชาระดับนภาขั้นสูง
ข้าต้องหาสมุนไพรห้าชนิด คือ หญ้าฟ้าปลายน้ำ, เห็ดลิ้นั, ผลเมฆาฟ้า, ดอกอิงจันทร์, และน้ำผึ้งนางรอง เพื่อหลอมโอสถผนึกปราณ์ขึ้น เท่าที่ดูในตลาดแห่งนี้มีเพียงสี่ชนิดเท่านั้น ยังขาดผลเมฆาฟ้าอยู่
ม๋อเทียนใช้เงินของม๋ออิง ซื้อสมุนไพรทั้งสี่ชนิดไป เป็เงินหนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญทอง (อัตราค่าเงินคือ หนึ่งร้อยเหรียญทองแดง เท่ากับ หนึ่งเหรียญเงิน, หนึ่งร้อยเหรียญเงิน เท่ากับ หนึ่งเหรียญทอง) ยังเหลือเงินอีกหนึ่งพันแปดร้อยห้าสิบเหรียญทอง
“น้องอิง เ้ารู้จักผลเมฆาฟ้าหรือไม่??? ” ม๋อเทียนหันไปถามเด็กสาว
“ข้าไม่รู้จัก...” ม๋ออิงตอบอย่างจนใจ
“น้องชาย... เ้าอยากได้ผลเมฆาฟ้างั้นหรือ ลองไปถามที่หอการค้าเทียนเซียนดูสิ” พ่อค้าแผงลอยที่ขายสมุนไพร ให้แก่ม๋อเทียนพูดอย่างอารมณ์ดี
“ขอบคุณมากพี่ชาย” ม๋อเทียนกล่าวอย่างขอบคุณ
ทั้งสองคนจึงเดินทางไปยังหอการค้าเทียนเซียน ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองจันทร์ล่อง
“หยุด...!!!” ยามที่เฝ้าประตูทางเข้า หอการค้าเทียนเซียน ได้ห้ามทั้งคู่เอาไว้ ไม่ให้ผ่านเข้าประตูไป “ท่านทั้งสองโปรดแสดงบัตรผ่าน เข้างานประมูลที่จะจัดขึ้นด้วย”
“เอ่อ... พวกเราจะมาหาซื้อ สมุนไพรบางอย่างจากที่นี่เท่านั้น ไม่ได้จะมาเพื่อเข้าร่วมงานประมูล” ม๋ออิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
“ข้าต้องขออภัยท่านทั้งสองคนด้วย วันนี้เป็วันที่มีการจัดแสดงสินค้า ครั้งยิ่งใหญ่ในรอบ 10 ปี ดังนั้น ผู้คนที่จะเข้าไปในหอการค้าเทียนเซียน ทุกคนจะต้องมีบัตรผ่าน เข้างานประมูลเท่านั้นขอรับ” ยามเฝ้าประตูกล่าวด้วยความจริงใจ
“แล้วถ้าเราไม่มีบัตรผ่านเข้างานประมูล เราต้องทำอย่างไรถึงจะได้เข้าไป” ม๋อเทียนกล่าวขึ้น
“พวกท่านต้องไปทดสอบระดับพลัง ด้วยหินกำเนิดพลัง โดยผู้ที่มีพลังยุทธระดับ 5 ขอบเขตก่อเกิดกายาขึ้นไปเท่านั้น จึงจะสามารถผ่านเข้าไปได้” ยามเฝ้าประตูกล่าวอย่างเฉยเมย
“ม๋ออิง... เ้าเข้าไปทดสอบสิ” ม๋อเทียนดึงเด็กสาว ไปตรงหน้าหินกำเนิดพลัง พร้อมหยิบมีดขึ้นมากรีด ไปที่ฝ่ามือของเขา และนำโลหิตมาเขียน อักษรประหลาดบนฝ่ามือข้างนั้น
“แต่... พลังของพี่ม๋อเทียน...??? ” ม๋ออิงกล่าวอย่างกังวล
“ไม่มีปัญหา เ้าแค่เข้าไปทดสอบก่อน... เชื่อข้า” ม๋อเทียนกระซิบไปที่ข้างหูของนาง
“ได้...!!!” ม๋ออิงเริ่มยกมือไปวางบนหินกำเนิดพลัง เพื่อทดสอบทันที
แสงสีเหลืองสว่างเรืองรองขึ้น ตรงกลางของหินกำเนิดพลัง เริ่มปรากฏขีด 5 เส้นขึ้น
“อายุ 14 ปี ระดับ 5 ขอบเขตก่อเกิดกายา ผ่าน...!!!” เสียงชายชราที่นั่งสัปหงกอยู่ ได้โยนบัตรผ่านมาทางม๋ออิง “ตาเ้า...??? ” ชายชรามองมาทางม๋อเทียนและขมวดคิ้ว
ม๋ออิงมองมาที่ม๋อเทียน อย่างเป็ห่วงและกังวล ม๋อเทียนเดินตรงไป ยังหินกำเนิดพลัง และวางมือข้างขวาลง แสงสีเหลืองเริ่มสว่างขึ้น และปรากฏว่ามีขีด 5 เส้น เหมือนอย่างครั้งของม๋ออิง
“อายุ 15 ปี ระดับ 5 ขอบเขตก่อเกิดกายา ผ่าน...!!!” ขณะที่ชายชราโยนบัตรผ่านให้ม๋อเทียน ก็บ่นพึมพำว่า “ทำไมข้าถึงััพลังยุทธ ของเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้แม้แต่น้อย...??? ช่างน่าแปลก” เพียงชั่วครู่ชายชราก็เลิกสนใจทั้งคู่ แล้วหลับตาลง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“พี่ม๋อเทียน ท่านหายเป็ปกติแล้วหรือ...??? พลังของท่าน...??? ” ม๋ออิงถามด้วยความดีใจ
ม๋อเทียนดึงมือของนาง และพาเดินเข้าไปข้างในหอการค้าเทียนเซียน โดยไม่ได้อธิบายอะไรกับนางเลย เอาแต่ยิ้มอย่างเดียว ม๋ออิงถลึงตามองเขาอย่างคาดคั้น
ม๋อเทียนเดินไปถึงเคาน์เตอร์ต้อนรับ เห็นหญิงสาวนางหนึ่ง ซึ่งมีดวงตากลมโต ใบหน้าเรียว รูปร่างของนางงดงามได้สัดส่วน เอ่ยถามขึ้นว่า “ท่านทั้งสองมาเข้าร่วมการประมูลใช่หรือไม่ โปรดแสดงบัตรผ่านด้วยเ้าค่ะ”
“พี่สาวคนสวย... ข้าอยากทราบว่า ที่หอการค้าเทียนเซียนแห่งนี้ มีผลเมฆาฟ้าขายหรือไม่” ม๋อเทียนชิงถามหญิงสาวก่อนม๋ออิง
“อืม...!!! ผลเมฆาฟ้า โปรดรอสักครู่เ้าค่ะ” หญิงสาวเริ่มเปิดสมุดบัญชีรายการของที่เข้าร่วมประมูลดู “มีเ้าค่ะ...!!! ผลเมฆาฟ้า เป็สมุนไพรหายาก ระดับ 3 ราคาเริ่มต้นประมูลอยู่ที่ สองพันเหรียญทอง”
ม๋อเทียนหันไปมองม๋ออิงอย่างจนใจ เพราะเงินที่พวกเขามีอยู่นั้น มันไม่เพียงพอ หลังจากซื้อสมุนไพร ที่ตลาดในเมืองจันทร์ล่องไปแล้ว ทั้งสองคนจึงเหลือเงิน เพียงหนึ่งพันแปดร้อยห้าสิบเหรียญทอง ม๋อเทียนยืนคิดอยู่ชั่วครู่ ก็เงยหน้าขึ้นถามหญิงสาวที่เคาน์เตอร์ว่า “งานประมูลนี้ยังสามารถ เพิ่มของประมูลอีกได้หรือไม่ พอดีข้ามีของที่จะเอาเข้าร่วมประมูลด้วย”
หญิงสาวที่เคาน์เตอร์มองเด็กหนุ่มอย่างตั้งใจ “ของที่นำเข้าประมูลทุกชิ้น จะต้องได้รับการตรวจสอบ จากหอการค้าเทียนเซียน อย่างละเอียดเสียก่อน ตอนนี้ยังพอมีเวลาตรวจสอบอยู่ งานประมูลจะเริ่มในอีกสองชั่วยาม (หนึ่งชั่วยาม = สองชั่วโมง) ไม่ทราบว่าคุณชาย จะเอาสิ่งของอะไรเข้าร่วมประมูลหรือเ้าคะ”
ม๋อเทียนยิ้มและกล่าวว่า “คัมภีร์เคล็ดวิชาหมัดัคำราม เป็เคล็ดวิชาระดับนภาขั้นสูง”
“อะไรนะ...??? เคล็ดวิชาระดับนภาขั้นสูง จริงหรือคุณชาย!!!” หญิงสาวกล่าวอย่างร้อนรน
“แน่นอน... ท่านเตรียมห้องว่างให้ข้า สักหนึ่งห้องจะได้หรือไม่ ข้าจะปรึกษากับน้องสาวของข้าสักครู่” ม๋อเทียนยิ้มและกล่าว
“ได้...ได้... เชิญคุณชายทางนี้” หญิงสาวที่เคาน์เตอร์ พาม๋อเทียนเข้าไปในห้องว่าง มีโต๊ะอยู่ตรงกลางห้อง รอบ ๆ ห้องถูกตกแต่งอย่างวิจิตรสวยงาม
“เอ่อ... พี่สาวคนสวย ขอพวกข้าอยู่กันตามลำพังได้หรือไม่” ม๋อเทียนกล่าวอย่างเกรงใจ
หญิงสาวพยักหน้าและยิ้มเชิงขอโทษให้เขา พร้อมกับรีบเดินออกจากห้องไป
“พี่ม๋อเทียน ท่านมีเคล็ดวิชาระดับสูงขนาดนั้นได้อย่างไร??? ในตระกูลของเรายังไม่มีเลย ดีที่สุดก็แค่วิชา ระดับิญญาขั้นกลางเท่านั้น” ม๋ออิงพูดอย่างรวดเร็ว
“ตอนนี้ยังไม่มี... แต่อีกสักครู่ก็จะมีแล้ว” ม๋อเทียนหยิบหนังสือว่างเปล่า และพู่กันออกมา เริ่มขีด ๆ เขียน ๆ ลงไปในหนังสือทันที
ม๋ออิงเห็นอย่างนั้น นางก็แทบจะล้มเป็ลมเสียให้ได้…..
ผ่านไป 15 นาที ม๋อเทียนก็หยุดเขียนและหยิบมีดขึ้นมา กรีดที่ฝ่ามือข้างขวาของเขา พร้อมกับเอาพู่กันจุ่ม ไปที่โลหิตของตน และเขียนอักขระแปลก ๆ ลงไป ตรงหน้าปกของหนังสือ จากนั้นก็หันหน้ามามองม๋ออิง
“น้องอิง เ้ามาช่วยข้าหน่อย… ถ่ายพลังลมปราณลงมาที่บนฝ่ามือของข้า” ม๋อเทียนกล่าวอย่างเหนื่อยอ่อน
ม๋ออิงยกมือขึ้นและถ่ายพลังลมปราณของนาง ลงบนฝ่ามือของม๋อเทียน ที่วางอยู่บนหนังสือ แสงสว่างจ้าสีขาวเกิดขึ้น จนนางไม่สามารถเปิดตามองได้ เมื่อนางลืมตาขึ้นมา กลับเห็นว่าหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะ สภาพเหมือนคัมภีร์ยุทธโบราณ มองดูแล้วมีมนต์ขลัง อย่างไม่สามารถอธิบายออกมาได้
“พี่ม๋อเทียน นี่เื่จริงหรือ!!! คัมภีร์เคล็ดวิชานี้ท่านคงจะไม่เอาไปหลอก พวกหอการค้าเทียนเซียนใช่หรือไม่ ถ้าพวกเขาจับได้ขึ้นมา พวกเราอาจจะโดนสังหารทิ้งก็เป็ได้” ม๋ออิงกล่าวอย่างร้อนรน
“เอาเถอะ... น้องสาวผู้น่ารักของข้า เชื่อพี่ชายคนนี้แล้วทุกอย่างจะดีเอง เ้าอย่าทำตัวให้ดูมีพิรุธก็แล้วกัน ไปเรียกนางเข้ามาเถอะ” ม๋อเทียนพูดปลอบโยนม๋ออิง
ม๋ออิงยืนปรับอารมณ์ให้คงที่ แล้วจึงเดินออกไปเรียก พนักงานสาวสวยให้เข้ามาในห้อง
“นี่คือ... เคล็ดวิชาระดับนภาขั้นสูงของจริงใช่หรือไม่!!!” หญิงสาวถามอย่างรีบร้อน
“แน่นอน!!! ท่านสามารถเรียกคนมาตรวจสอบได้เลย” ม๋อเทียนกล่าวอย่างใจเย็น
หญิงสาวรีบเดินออกจากห้อง เพียงครู่เดียวนางก็กลับเข้ามา พร้อมกับชายชราที่เคยนั่งอยู่ ที่ลานทดสอบระดับพลังยุทธ
“เป็พวกเ้าเองรึ ที่จะนำเคล็ดวิชาระดับนภาขั้นสูง เข้าร่วมประมูล” ชายชรากล่าวอย่างสงสัย
“โปรดตรวจสอบได้เลยท่านผู้าุโ” ม๋อเทียนผายมือไปยังคัมภีร์ ที่อยู่ตรงกลางโต๊ะ
ชายชรามองดูอย่างตกตะลึง ยกมืออย่างช้า ๆ หยิบเคล็ดวิชาเล่มนี้ขึ้นมา แล้วค่อย ๆ เปิดอ่านทีละหน้า เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วกว่าครึ่งชั่วยาม ตาของชายชราเริ่มโตขึ้น...โตขึ้น... มือเริ่มสั่นและอุทานออกมาเสียงดังว่า “นี่มัน...!!! เคล็ดวิชาระดับนภาขั้นสูงของจริง” ชายชราหันมามองที่ม๋อเทียน พร้อมกล่าวต่อว่า “เด็กน้อยพวกเ้าได้เคล็ดวิชานี้มาจากที่ใด??? ”
“ผู้าุโ เื่ที่มาของเคล็ดวิชานั้น… ข้าได้มาจากท่านอาจารย์ของข้า มันเป็เคล็ดวิชาที่ท่าน คิดขึ้นมาในยามว่าง และท่านอาจารย์ได้ยกให้ข้าอย่างชอบธรรม ท่านไม่ได้ห้ามข้าถ่ายทอดให้ใคร พอดีข้าในตอนนี้ ขาดแคลนทุนทรัพย์ จึงต้องนำออกมาขาย อีกอย่างข้าจำเคล็ดวิชานี้ได้หมดแล้ว ท่านไม่ต้องเป็กังวล ข้าไม่ได้ไปขโมยมาจากตระกูลใด” ม๋อเทียนมองเข้าไป ในแววตาของชายชรา ก็เข้าใจในสิ่งที่เขาคิด จึงชิงอธิบายเสียก่อน
“อาจารย์ของเ้า...!!! เอ่อ...??? ผู้าุโท่านนั้นอยู่ที่ใด ข้าอยากจะไปคารวะสักครั้ง” ชายชรากล่าวอย่างนอบน้อม
“ท่านอาจารย์ของข้ารักสันโดษ ชอบเดินทางท่องเที่ยวไปทั่วทุกแห่ง หลังจากที่ถ่ายทอดเคล็ดวิชาของท่านให้ข้าแล้ว ท่านทิ้งข้อความไว้ว่า จะมาพบข้าก็ต่อเมื่อข้า ได้บรรลุระดับขอบเขตปราณพิสุทธิ์แล้ว ขออภัยท่านผู้าุโด้วย” ม๋อเทียนกล่าวอย่างจนใจ
ชายชราแสดงความรู้สึกเสียดาย ขึ้นมาบนใบหน้าของเขา “อืม… ไม่เป็ไร... เคล็ดวิชาหมัดัคำรามนี้ อยู่ในระดับนภาขั้นสูงจริง ๆ ข้าแค่อยากให้ผู้าุโท่านนั้นชี้แนะก็เท่านั้น ชิงชิงนำเข้าไปในรายการประมูลได้เลย เริ่มต้นประมูลที่ราคา 1 ล้านเหรียญทอง”
“เ้าค่ะ...” หญิงสาวที่อยู่ในห้องตอบรับด้วยอาการตกตะลึง
“เออ...!!! คุณชาย ข้ายังไม่ทราบนามของคุณชายเลย ข้าขอแนะนำตัวก่อน ข้ามีชื่อว่า เฉิงชิงชิง” นางยิ้มด้วยความอ่อนโยน
“ข้าม๋อเทียน ยินดีที่ได้พบแม่นางเฉิงชิงชิง” ม๋อเทียนยกมือขึ้นแนบอก คารวะชายชราและเฉิงชิงชิง
“นี่คือ... ตราเทียนเซียนสีดำ เป็ตราสัญลักษณ์ที่แสดงตัวตน ว่าเป็ลูกค้าระดับพิเศษ สามารถซื้อสินค้าจากหอการค้าเทียนเซียน ได้ทุกสาขาทุกระดับ มีส่วนลดเพิ่มจากราคาป้าย… สามส่วนในสิบส่วน (ลดสามสิบเปอร์เซ็นต์) ” เฉิงชิงชิงอมยิ้มระหว่างพูด
“คุณชายเทียน ท่านจะไปรอที่ห้องโถงประมูลเลยหรือไม่ แค่คุณชายแสดงตรานี้ให้เ้าพนักงานดู พวกเขาก็จะพาคุณชายไปยังห้องส่วนตัว ที่อยู่ชั้นบนของโถงประมูล ซึ่งเป็ที่นั่งชั้นพิเศษ... ข้าขอตัวนำสินค้าของคุณชาย ไปเข้าร่วมประมูลก่อนนะเ้าคะ”
“พี่ม๋อเทียน ท่าน...ท่าน… เคล็ดวิชาเล่มนั้นเป็ของจริงหรือนี่ มันฝึกได้จริงหรือ ใจของข้าหล่นลงไปอยู่ที่เท้าหมดแล้ว!!! ในตอนที่ชายชราหยิบคัมภีร์ขึ้นมาตรวจสอบ” ม๋ออิงกล่าวขึ้น พร้อมกับถอนลมหายใจอย่างโล่งอก
“เ้านี่นะ!!! ไม่เชื่อใจพี่ชายคนนี้เลยหรือ” ม๋อเทียนอมยิ้ม
“ไม่เลย...!!!” ม๋ออิงกล่าวอย่างใสซื่อ
“...........”
“...........”
“เอาล่ะ...เอาล่ะ... วิชาหมัดัคำรามนี้ สามารถฝึกได้จริง เ้าอยากฝึกงั้นรึ??? ” ม๋อเทียนกล่าว
“ข้าฝึกได้ด้วยหรือ!!!” ม๋ออิงะโอย่างดีใจ
“ก็ได้อยู่... แต่ข้าเตรียมเคล็ดวิชาที่ดีกว่าไว้ให้เ้าแล้ว รอให้ข้ารักษาจุดตันเถียน ให้หายดีเสียก่อนนะสาวน้อย” ม๋อเทียนเอื้อมมือไปลูบศีรษะของนาง