ค่ายสานรักวิศวะหมอ

ตอนนี้พวกเราสองคนก็อยู่ในห้องน้ำด้วยกัน

"เฮ้ย....พี่จะทำบ้าอะไร"

"ป่าวหนิ"พี่มันพูดพร้อมขยับหน้าเขามาใกล้ผมเรื่อยๆ

"พี่ผมไม่ตลกน่ะ"

"แล้วใครว่ากูตลก กูแค่จะมาคุยกับมึง"

"พี่มีไรก็รีบพูดมา ผมจะได้ไปสักที"

"คือเ๱ื่๵๹เมื่อนะ คือกู...."

"ช่างมันเถอะพี่ เมือคืนพี่แค่เมา"

"ช่างมันไม่ได้"

"แล้วพี่จะเอาไง"

"กูขอรับผิดชอบมึงนะ"

"ไม่เป็๞ไรพี่ พี่ไม่ต้องมารับผิดชอบผมหรอก"

"ก็กูจะรับผิดชอบ"

"งั้นพี่จะทำไง"

"กูขอจีบมึงนะ"

"ห้ะ!!!!!จะบ้าหรอพี่ผมเป็๞ผู้ชาย"

"มึงจะเสียงดังทำเชี้ยไร กูรู้ว่ามึงเป็๲ผู้ชาย"

"แล้วทำไม???"

"ไม่รู้ดิ ก็กูชอบมึงชอบที่เป็๲แบบนี้ด้วย"

"ว่าไง จะให้กูจีบไหม"

"ก็ถ้าผมบอกว่าไม่ล่ะ"

"กูก็จะจีบเหมือนเดิม"

"ถามเพื่อ"

"เพื่อความแน่นใจ แต่ไม่ว่ายังไงกูก็จะจีบอยู่ดี"

"ไอ้พี่บ้า"

กริ้งๆ กริ้ง เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น

"ว่าไงมึง" ผม

"เออมึงกูมีธุระว่ะกุต้องรีบ มึงกลับเองได้ใช่ไหม" มิน

"ได้ดิ สบายมากขับรถดีๆละมึง" ผม

"เคๆ"มิน

แล้วเราก็วางสาย พอวางสายก็หันหน้ากลับมาสนใจไอ้คนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม

"หมดธุระพี่ยัง ผมจะได้กลับ"

"เดียวก่อน รีบไปไหน"

"พี่มีไรอีกเนี้ย"

"พากูไปเลือกของหน่อยดิ"

"พี่ก็ไปเองดิ ผมจะกลับ"

"น่ะ เดียวกูไปส่ง"

"ผมกลับเองได้ ไม่ต้องลำบากพี่"

"ไม่กลัวหรอ ยิ่งตัวเล็กๆอยู่"

เงียบ...

"นะแปปเดียวเอง"

"ก็ได้"

สุดท้ายก็ยอมพี่มันอยู่ดีผมก็กลัวนะโลกเดียวนี้ยิ่งน่ากลัวอยู่ด้วย แล้วพวกเราก็พากันออกมาจากห้องน้ำดีที่คนอยู่ในห้องน้ำไม่เยอะ ก็ลองคิดดูดิผู้ชายสองคนออกมาจากห้องน้ำห้องเดียวกัน คนเขาจะคิดกันอย่างไง

"มึงว่าอันนี้เป็๞ไง"

"ไม่รู้ดิพี่ ผมเลือกของไม่ค่อยเป็๲"

"มึงเลือกอันไหนกูก็ว่าดีหมดแหล่ะ"

"จะบ้าหรอพี่"

ตอนนี้เราอยู่ร้านนาฬิกาพี่มันให้ผมมาเลือกช่วยอะไรก็ไม่รู้แต่มันเป็๞นาฬิกาผู้หญิงคงจะซื้อไปง้อสาวนั้นแหล่ะ

"อ้าวพี่ฮุน มาซื้อนาฬิกาหรอคะ"

อยู่ๆก็มีผู้หญิงมาจากไหนว่ะ มาถึงก็ถามพี่มันเลยพร้อมเดินมาเกาะแขน

"ครับ"

"พี่ผมไปรอข้างนอกน่ะ"

ไม่รอให้ตอบก็เดินออกมาเลยไอ้พี่บ้าไหนปากบอกจะจีบผมแต่ดูสิ่งที่ทำดิอะไรปากบอกอย่างการกระทำอีกอย่างพี่แม่งผมควรจะเชื่อสิ่งที่พี่พูดได้ไหม

สักพักพี่มันก็เดินออกมาพร้อมถุงนาฬิกา

"กลับกัน"

ผมไม่ตอบแต่เดินตามหลังไปขึ้นรถระหว่างทางที่พวกเราเดินมาที่รถก็ไม่มีใครพูดไรกันเลยจนตอนนี้ก็ขึ้นมานั่งที่รถแล้ว

"เป็๲ไร"

"ป่าวหนิ"

"เลิกปากแข็งได้แล้ว เป็๲ไรก็บอกพี่ดิ พี่จะได้ง้อเราถูก"

"พี่ไม่ต้องมาสนใจผมหรอก ไปสนใจสาวๆพี่นู้น"

"หึงหรอ แค่รุ่นน้องในคณะน่ะ"

"เ๹ื่๪๫ของพี่เหอะ บอกผมทำไหม"

"เชื่อใจพี่หน่อย"

"แล้วนาฬิกานั้นละ"

"อ่อ พี่ซื้อให้เป็๲ของขวัญวันเกิดพี่สาวคนที่มากับพี่ที่ร้านชาบูไง"

อ้าวพี่สาวหรอปล่อยให้ผมคิดไปเองตั้งนานแล้วเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันนอกจากบอกเส้นนทางกลับบ้าน ผมเลือกบอกทางกลับบ้านเพราะวันนี้วันศุกร์อยากกลับไปหาเ๯้าตัวเล็กแล้วคิดถึงจะแย่ บ้านผมก็ไม่ได้อยู่ไกลจากห้างมากหนักมขับรถไม่นานก็มาถึงบ้านผม

"ไปแล้วน่ะพี่"

"ครับ"

"บ๊าย บายขับรถดีๆครับ"

ผมก็ยืนส่งพี่มันจนรถขับออกไปเลยเดินเข้ามาในบ้าน