บนเตียงไม้ ในห้องนอนที่ไร้ระเบียบ
“อ๊า...ปวดหัวมาก!!!”
“เรา...ยังมีชีวิตอยู่?”
ความคิดที่สับสนของเย่เทียนค่อยๆ ชัดเจนขึ้นความทรงจำของชีวิตก่อนหน้านี้ค่อยๆ ปรากฏขึ้นภายในใจของเขา ในขณะเดียวกันความทรงจำอันใหม่เอี่ยมก็หลอมรวมเข้ากับจิติญญาของเย่เทียน
“นี่เรา...ข้ามเวลามา!”
เย่เทียนยิ้มแหยๆ ร่างกายนี้ไม่ใช่ของเขาแต่เป็ของเด็กหนุ่มที่มีชื่อและนามสกุลเดียวกับเขา ตัวเขานั้นมาจากปี 2019แต่ตอนนี้เป็ปี 2119 แล้วกล่าวอีกนัยหนึ่งคือเขาข้ามเวลามายังอนาคตในอีกหนึ่งร้อยปีต่อมา
ยุคหลัง 100 ปีนี้เรียกอีกอย่างว่ายุคแห่งพลังหรือที่เรียกว่ายุคแห่งพร์เื่ราวของศตวรรษนี้ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในใจของเย่เทียนทีละน้อย
เมื่อต้นปี 2019 รอยแยกมิติจำนวนมากปรากฏขึ้นบนโลกสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมาจากรอยแยกมิตินี้ั้แ่นั้นมาเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ไม่ได้อยู่ส่วนบนสุดของห่วงโซ่อาหารอีกต่อไปพวกเราอยู่ภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวของสัตว์อสูร เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรเ่าั้มนุษย์พยายามทำลายพวกมันด้วยอาวุธร้อนทุกชนิดที่มี
แต่พวกเขาก็ต้องล้มเหลว เพราะสสารลึกลับที่ปรากฏขึ้นภายใต้์และปฐีซึ่งต่อมาถูกเรียกขานว่า “ปราณหยวน” มันได้ทำลายโครงสร้างของอาวุธร้อนทั้งหมดทำให้ไม่สามารถใช้งานได้แม้แต่อาวุธร้ายแรงอย่างะเินิวเคลียร์ยังกลายเป็เพียงแค่เศษเหล็ก
นับั้แ่นั้น มนุษยชาติก็เข้าสู่ยุคของอาวุธเย็นกระนั้นมนุษย์ผู้อ่อนแอที่พึ่งพาอาวุธเย็นก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์อสูร
โชคดีว่าสัตว์อสูรกลุ่มแรกๆ ที่ออกมาจากรอยแยกเป็สัตว์อสูรระดับต่ำซึ่งนั่นจึงทำให้มนุษย์ชาติมีโอกาสรอดชีวิตมากขึ้น
หลังจากการวิจัยของนักวิทยาศาสตร์มากมาย พวกเขาพบว่าสสารลึกลับที่เกิดขึ้นใหม่บนโลกนั้นมนุษย์ชาติสามารถใช้ประโยชน์จากมันได้ ดังนั้นอาชีพใหม่จึงเกิดขึ้น
นักรบ!
นักรบคือผู้ฝึกร่างกาย ดูดซับปราณหยวน ทำลายขีดจํากัดของร่างกายจนบรรลุกลายเป็จอมยุทธ์
ในเวลาเดียวกันพร์ของมนุษย์ก็ได้เริ่มตื่นขึ้น
ทว่าก็มีผู้คนเพียงแค่หยิบมือเท่านั้นที่มีพร์ในการบ่มเพาะพร์ในการบ่มเพาะจะเป็ตัวกำหนดความสำเร็จของคนๆ นั้นในอนาคตนอกเหนือจากพร์ในด้านการบ่มเพาะแล้ว ยังมีพร์พิเศษในด้านอื่นๆ เช่นพร์ด้านทักษะดาบ พร์ด้านเปลวเพลิง พร์น้ำแข็ง และอื่นๆ อีกมากมาย
ด้วยพร์ที่ตื่นขึ้นนี้ของนักรบมนุษย์จึงสามารถต่อที่จะต่อกรกับสัตว์อสูรได้แต่ดินแดนส่วนใหญ่บนโลกก็ถูกยึดครองโดยสัตว์อสูร มีเพียงแค่ดินแดนส่วนเล็กๆเท่านั้นที่มนุษย์ยึดคืนกลับมาได้ แล้วสร้างเป็ฐานเพื่อความอยู่รอด
สิ่งที่ควรค่าแก่การกล่าวขวัญคือโลกปัจจุบันมีขนาดใหญ่กว่าโลกในอดีตหลายเท่า ดูเหมือนว่าภายใต้อิทธิพลของปราณหยวนนั้นจะทำให้ดาวเคราะห์สีน้ำเงินดวงนี้ขยายตัวขึ้นเป็ร้อยเท่าทวี
“ปราณหยวน พร์ สัตว์อสูร โลกนี้ยอดเยี่ยมนัก!”
เย่เทียนสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมเเสยะยิ้ม
บางทีการข้ามเวลามาของเราอาจเป็เื่ดีก็ได้
แต่ไม่นาน ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็หนักอึ้ง
“รอยแยกมิติปรากฏขึ้น พลังปราณปรากฏออกมาในเวลาไล่เลี่ยกันผู้คนหนึ่งในหมื่นสามารถปลุกพร์ของตนให้ตื่นขึ้นได้แต่ในขณะนั้นร่างกายของมนุษย์อ่อนแอเกินไป การปลุกพร์จึงไม่ใช่เื่ดีมันเป็ภัยพิบัติ ด้วยเหตุที่ว่าร่างกายของมนุษย์ไม่แข็งแกร่งพอการปลุกพร์ขึ้นมานั้นจึงเป็การรนหาที่ตาย ตามตำราที่บันทึกไว้เหตุการณ์ครั้งนั้นมีมนุษย์จำนวนมากที่ร่างกายถูกทำลายเพราะไม่สามารถรองรับพลังอันยิ่งใหญ่ที่เกิดจากการปลุกพร์ได้บางคนต้องตาย บ้างก็พิการ”
เย่เทียนยิ้มอย่างขมขื่นเมื่อคิดถึงเื่นี้
“ดูเหมือนว่าเ้าของร่างคนก่อนจะปลุกพร์ให้ตื่นขึ้นทว่าร่างกายนี้ไม่อาจทานทนพลังได้จึงต้องจบชีวิตลง!”
จากความทรงจำในหัวเย่เทียนมั่นใจว่าก่อนหน้านี้เ้าของร่างได้ดูดซับพลังลมปราณมาโดยตลอดแต่เขายังคงจบชีวิตเพราะเื่นี้
“นี่...ร่างนี้ปลุกพร์อะไรกันแน่ถึงทำให้ต้องตายถึงแม้มนุษย์เมื่อร้อยปีก่อนจะปลุกพร์ขึ้นมาอย่างกะทันหันแต่เพราะร่างกายพวกเขาในตอนนั้นยังไม่ชินกับพลังพวกเขาจึงต้องเผชิญกับชะตากรรมที่น่าอนาจเช่นนั้นต่างกับตอนนี้ที่มีวิธีทำให้สามารถทานทนต่อพลังที่เกิดจากการปลุกพร์ได้หรือว่าพร์ที่เราปลุกขึ้นมามีพลังถึงขั้นที่สามารถท้าทาย์ได้? น่าเสียดายที่เราข้ามเวลามาจนไม่อาจบอกได้ว่าพร์นั้นคืออะไร!”เย่เทียนคิดอย่างเสียดาย
หลังจากเรียบเรียงและประสานความทรงจำจากชาติที่แล้วและยุคสมัยนี้เรียบร้อยเย่เทียนก็ค่อยๆ สํารวจร่างกายปัจจุบันของเขาอย่างช้าๆ
ร่างกายนี้อายุเพียง 15 ปี ซึ่งเป็่เริ่มตนของการฝึกฝนบ่มเพาะพลัง
ก่อนอายุ 15 ปี ร่างกายจะยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะฝึกฝนเว้นเสียแต่ว่าตระกูลใหญ่บางตระกูลจะใช้สมบัติล้ำค่าบางอย่างเพื่อเร่งการเจริญเติบโตของร่างกายจึงทำให้สามารถฝึกฝนได้ก่อนอายุ
อาจกล่าวได้ว่าอายุ 15 ปี เป็่เวลาทองแห่งการเริ่มฝึกฝนหากปล่อยอายุล่วงเลยไปถึง 20 ปี แล้วค่อยฝึกฝน ในตอนนั้นถึงแม้ว่าจะมีพร์ระดับสูง แต่ความสำเร็จในอนาคตก็จะถูกจํากัด
“โชคดีที่เราไม่อยู่ในร่างชายชรา มิฉะนั้นคงต้องแย่แน่ๆ”
“เดี๋ยว...”
สีหน้าของเย่เทียนพลันเปลี่ยนไป
ในที่สุดเขาก็นึกขึ้นได้ว่าพร์ของร่างนี้ย่ำแย่มาก!
มันคือพร์ระดับอ่อนแอ!
ในยุคนี้ พร์เป็สิ่งสำคัญที่สุดในการฝึกฝนพร์ในการบ่มเพาะจะไล่เรียงจากระดับต่ำไปสูง จากต่ำสุดคือพร์ระดับอ่อนแอพร์ระดับรอง พร์ระดับเริ่มต้น พร์ระดับกลาง และพร์ระดับสูงกล่าวกันว่ามีพร์ที่เหนือกกว่าระดับสูง นั่นเป็ความลับที่เย่เทียนเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้ได้ใครก็ตามที่มีอายุครบ 15 ปีสามารถซื้อหินพร์เพื่อนำมาตรวจสอบพร์ของตนได้แต่จะตรวจสอบได้เฉพาะพร์ในการบ่มเพาะเท่านั้น หากเป็พร์อื่นๆต้องใช้หินพร์แบบพิเศษ
หลังจากอายุครบ 15 ปีเขาก็รู้สึกตื่นเต้นมากจึงรีบซื้อหินพร์มาตรวจสอบพร์ในห้องของตนแต่เมื่อพบว่าตนนั้นมีพร์ที่อ่อนแอมันทำให้เขาทั้งหมดหวังและโกรธจัดจนช็อกตายไปในที่สุดนี่เป็เหตุผลที่ทำให้เย่เทียนข้ามเวลามาอยู่ในร่างนี้
“มารดามันเถอะ ไอ้เราก็คิดว่าตายเพราะร่างนี้รับพลังมหาศาลไม่ไหว ที่ไหนได้เขากลับช็อกตายเมื่อรู้ว่าตนนั้นมีพร์ระดับอ่อนแอ แต่ก็พอเข้าใจได้เพราะนี่เป็พร์ในการบ่มเพาะที่ไร้ประโยชน์ที่สุดแม้แต่การได้เป็นักรบก็อย่าได้หวัง!”
เย่เทียนในตอนนี้ก็รู้สึกหมดหวังเช่นเดียวกับเ้าของร่างคนเก่า
ผู้ฝึกยุทธ์เป็กลุ่มคนพิเศษที่ผู้คนเรียกขานกันในเส้นทางแห่งการฝึกฝนแต่ในความจริงแล้วผู้ฝึกยุทธ์ไม่ใช่ระดับที่แท้จริงระดับของผู้ฝึกยุทธ์นับว่าเป็ระดับแรกเท่านั้น ด้วยกำลัง 1,000จิน ก็สามารถกลายเป็ผู้ฝึกยุทธ์ได้
แต่การที่จะเป็นักรบได้นั้นข้อจํากัดขั้นตํ่าก็คือต้องมีพร์ระดับรองพร์รองคือพร์ที่สูงกว่าพร์ระดับอ่อนแอหนึ่งขั้นแต่ตลอดชีวิตของคนผู้นั้นแทบจะไม่มีทางก้าวข้ามระดับจอมยุทธ์โดยรวมแล้วพร์ระดับรองอย่างน้อยก็มีความหวังอยู่บ้าง เมื่อกลายเป็จอมยุทธ์ขั้นเริ่มต้นแม้แต่จอมยุทธ์่ต้นก็ถือว่าเป็บุคคลสำคัญเหนือกว่าสามัญชนแล้ว
แต่กับเขาที่มีพร์ระดับอ่อนแอนั้นช่างน่าอึดอัดใจการบ่มเพาะของเขาต้องหยุดที่ผู้ฝึกยุทธ์ไปตลอดชีวิต นี่เป็ข้อจํากัดด้านพร์
“ถ้าสามารถเปลี่ยนพร์ได้ก็คงจะดี!”
เย่เทียนคิดปลอบใจตัวเอง
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“พี่ชาย พี่อยู่ข้างในรึเปล่า?”
เสียงของหญิงสาวที่อ่อนเยาว์ดังมาจากนอกประตู
เย่เทียนรู้ว่ามันเป็เสียงของน้องสาวเขา-เย่หยูซึ่งอายุ 13 ปี
เย่เทียนเปิดประตูและได้พบกับเด็กสาวหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาพอร์ซเลนยืนอยู่หน้าประตู
“พี่ชาย พร์ของพี่เป็อย่างไรบ้าง?”
เย่หยูถามด้วยความสงสัย
พร์คือความลับของทุกคน เว้นเสียแต่ว่าจะเป็ญาติสนิทหรือคนในครอบครัวหากเป็คนอื่นถาม มันก็เป็เื่เสียมารยาทอย่างร้ายแรงเพราะมันคือสิ่งที่ไม่มีใครอยากให้ผู้อื่นรับรู้ ยกตัวอย่างเช่นคนที่มีพร์สูงหากคนอื่นรู้ถึงพร์ที่มีเฉพาะตัว ไม่แน่ว่าอาจจะนำพาไปสู่การถูกลอบสังหารได้
ในโลกนี้ไม่ใช่ว่าเหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
ดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถถามเกี่ยวกับพร์ของคนอื่นได้
อย่างไรก็ตามเย่เทียนไม่ได้กล่าวโทษน้องสาวของตน
“เสี่ยวหยู พร์ของพี่นั้นดีมากในอนาคตพี่จะต้องกลายเป็นักรบที่ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน!”เย่เทียนจ้องเขม็งไปยังเสี่ยวหยู และยิ้มออกมาเล็กน้อยแต่รอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น
แต่ในวินาทีถัดมา รูม่านตาของเขาหดเล็กลงด้วยความตื่นตระหนก!
ภาพเสมือนจริงปรากฏขึ้นบนจอประสาทตาของเขา
[มนุษย์ : เย่หยู
พร์ในการบ่มเพาะ : ระดับรอง
พร์น้ำแข็ง : ระดับเริ่มต้น (ยังไม่ตื่นขึ้น)]
570K
