ตอนที่3 ระดับปราณก่อตั้ง!
.
.
หลังจากที่เข้ามาในตำหนักพำนักนอนของตนหยุนเฟยจึงตัดสินใจสำรวจวางแผนการให้มั่นใจก่อนค่อยลงมือในใจของมันตัดสินใจไปว่าในเมื่อได้ลูกแก้วปราณัแท้จริงมาแทนที่จะใช้วิชาบ่มเพาะในอดีตชาติสู้ไม่บ่มเพาะวิชาัจะดีกว่าหรอกหรือ?
ในชาติที่แล้วมันนั้นได้ตระเวนหาลูกแก้วปราณัแท้จริงอยู่กว่าหลายปีหากแต่ที่ได้มากลับเป็ลูกแก้วของสายพันธุ์ย่อยเท่านั้น แต่ครานี้นั้นไม่ใช่มันได้ลูกแก้วปราณัแท้จริงมามีหรือจะไม่รีดเค้นประโยชน์จากมันถึงขีดสุด? ว่าแล้วจึงนั่งครุ่นคิดอีกซักพักเพื่อให้แน่ใจมากยิ่งขึ้น
“อืม...?”
เสียงครางอย่างสงสัยดังขึ้นหยุนเฟยพลันขมวดคิ้วเป็ปมอย่างไม่ค่อยจะเชื่อเท่าใดนักหลังจากที่มันใช้พลังจิตตรวจสอบภายในเส้นลมปราณแล้วทำให้มันรู้ว่าเส้นลมปราณของมันนั้นถุงแม้จะพิการหากแต่ไม่สาหัสมากนักเพราะเส้นลมปราณของมันนั้นเพียงแค่ถูกพิษ์ทำเส้นลมปราณแห้งเหี่ยวไปเท่านั้นหาได้เหือดหายไปไม่
“คนที่ป้อนยาพิษให้ข้ากำลังหวังอะไรอยู่กันแน่?”
หยุนเฟยกล่าวเอ่ยขึ้นอย่างสงสัยหากแต่ก็ไม่ติดใจมากนักเพราะในตอนนี้มีสิ่งที่สำคัญกว่าต้องทำมันพลันคิดดีใจด้วยซ้ำที่เป็เช่นนี้ เพราะหากเส้นลมปราณของมันฉีกขาดคงต้องใช้เวลาถึง10 วันเป็อย่างต่ำ แต่ถ้าเพียงแค่เส้นลมปราณแห้งเหี่ยวเพียงแค่ไม่ถึง 1วันมันก็อาจจะรักษาเสร็จได้!
ไม่รอช้าอีกต่อไปหยุนเฟยพลันเร่งรัดรักษาเส้นลมปราณของตนในทันทีเริ่มแรกที่มันทำคือการกลืนสมุนไพรลมปราณเข้าไปเพื่อปกคลุมรอบๆเส้นลมปราณที่แห้งเหือดไปเสียก่อนแล้วจึงตามมาด้วยการเคี้ยวสมุนไพรพิษมารเข้าไปเพื่อทำลายเส้นลมปราณของมัน
อ๊าก!!!
หยุนเฟยร้องออกมาอย่างโอดครวญเส้นลมปราณของมันกำลังถูกทำลายหากได้ถูกฟื้นฟูไม่การรักษาเช่นนี้นั้นมีความเร็วในการรักษาอย่างยิ่งยวด หากแต่ความเ็ปเองก็ทวีคูณขึ้นเป็หลายเท่าตัวเช่นกันมันได้แต่นอนดิ้นทุรนทุรายอยู่อยู่นั้นความเจ็บที่ราวกับโดนเข็มกว่าสิบล้านเล่มทิ่มแทงมายังเส้นลมปราณนั้นทำให้มันทรมานยิ่งนักยิ่งกว่าสิ่งใด ยิ่งกว่าตายทั้งเป็!หากแต่มันหาได้ย่อท้อไม่ หากมันผ่านจุดๆนี้ไปได้ จุดต่อไปล้วนแต่ง่ายดาย
ผ่านไปกว่า1 ชั่วยามที่ชายหนุ่มต้องนอนกัดฟันดิ้นทุรนทุรายบัดนี้เส้นลมปราณที่แห้งเหี่ยวของมันนั้นถูกทำให้สลาบไปเรียบร้อยแล้วด้วยพิษมารที่มีเพื่อทำลายเว้นลมปราณโดยเฉพาะมันไม่รอช้าแต่อย่างใดมือเมื่อมันหลุดพ้นจากอาการาเ็แล้วมือขวาจึงหยิบยากระตุ้นลมปราณขึ้นมา
อึก!
เสียงกลืนลั่นขึ้นมาอย่างดังชัดชายหนุ่มได้แต่นอนรอให้ฤทธิ์ยาทำงานจนผ่านไปอีกครึ่งชั่วยามลมปราณที่เคยห่อหุ้มเส้นลมปราณเก่าจึงอยู่ในสภาพเข้มข้น
อึก!!
ครานี้มันได้กลืนลูกแก้วปราณัแท้จริงเข้าไปร่างกายของมันถูกระตุ้นสุดขีด สายเืศักดิ์สิทธิ์จากลูกแก้วปราณัแท้จริงกำลังกู่ร้อง! ร่างกายของหยุนเฟยสั่นเทิ้มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อพลังของลูกแก้วปราณัแท้จริงนั้นไม่อาจจะหยั่งถึงได้ขนาดลูกแก้วปราณัสายเืย่อยกว่าหมื่นชนิดก็ไม่อาจจะเทียมเท่าขึ้นชื่อว่าัช่างน่าเกรงขามนัก!
อัก!!
ชายหนุ่มเริ่มที่จะกูร้องออกมาอย่างเ็ปอีกครั้งความร้อนพลันกระจายไปทั่วร่างกาย เืในกายพลันเดือดดาลขึ้นอย่างไม่ละจากิัสีขาวอ่อนของมันในเมื่อครู่ตอนนี้กลับกลายเป็สีแดงเข้มขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อไปเสียแล้ว
อ๊าก...!
เสียงร้องดังลั่นของหยุนเฟยทำให้ใครที่ได้ยินก็รู้ว่ามันนั้นเ็ปเพียงใดแต่ถึงกระนั้นมันก็ยังคงทนต่อไป ความร้อนเทียบที่เทียบเท่ากับธารลาวาไหลท่วมทั้งร่างเดิมทีหยุนเฟยนั้นร่างกายไม่สมบูรณ์ดีอยู่แล้วเมื่อเจอเข้ากับความร้อนเช่นนี้ความทรมานที่มันได้รับอาจจะมากกว่าคนธรรมดาถึงสิบเท่าเสียด้วยซ้ำ!
ซ่า...!
ไอร้อนในร่างกายของชายหนุ่มพลันหายไปจนสิ้นกระบวนการนี้ทำให้หยุนเฟยต้องทนทุกข์ทรมานกว่า 2 ชั่วยามร่างกายของมันนั้นเหนื่อยล้าเต็มทนร่างกายสั่นเทิ้มไม่หยุดเนื่องจากร่างกายที่เคยร้อนระอุกลับมาอยู่สภาพเช่นเดิมทำให้เกิดความหนาวเหน็บขึ้นมาภายในกายและจิตใจอย่างไม่อาจจะหักห้ามได้
“ขะข้ารอดมาแล้ว ข้ารอดมาได้!”
ชายหนุ่มกล่าวทั้งน้ำตาซึมมันพลันกลืนยาที่เตรียมมาอีกเล็กน้อยเข้าไปเพื่อรักษาสภาพร่างกายให้มั่นคงก่อนที่จะใช้พลังจิตเข้าไปสำรวจเส้นลมปราณของตน
“!!!”
หยุนเฟยถึงขั้นตะลึงหนักเส้นลมปราณของมันกว้างกว่าคนธรรมดาถึง 3 เท่า!แถมยังเป็เส้นลมปราณใหม่เอี่ยมบริสุทธิ์อีกต่างหาก!
เส้นลมปราณบริสุทธิ์คือสิ่งใด? เส้นลมปราณบริสุทธิ์นั้นเปรียบดั่งเส้นลมปราณของเด็กแรกเกิดหากใครที่ได้บ่มเพาะั้แ่ที่เส้นลมปราณยังบริสุทธิ์มันผู้นั้นย่อมเป็ยอดคนสามารถบ่มเพาะได้ไวกว่าผู้อื่นเกือบเท่าตัวสามารถกลั่นลมปราณออกมาได้บริสุทธิ์ได้อย่างยิ่งยวด
แต่เส้นช่างน่าเสียดายเด็กทารกที่ไหนสามารถบ่มเพาะลมปราณได้กัน?ถึงจะเป็อัจฉริยะยังไงก็ล้วนแต่เริ่มจากการบ่มเพาะเมื่อร่างกายพร้อมดีเท่านั้น จากที่หยุนเฟยรู้มาอายุน้อยที่สุดในการบ่มเพาะได้คือ5 ขวบ ร่างกายจะทนรับพลังปราณในอากาศได้ใน่อายุเท่านั้นและไม่มีผู้ใดแหกกฎธรรมชาตินี้ได้
แต่เมื่อครั้นอายุ5 ขวบ ปราณที่เคยบริสุทธิ์หาได้คงอยู่ไม่?ทั้งอาหารการกิน ทั้งนมที่ดื่มในครั้งยังเด็ก สิ่งพวกนั้นล้วนบั่นทอนให้เส้นลมปราณบริสุทธิ์ด้อยค่าลงไปยิ่งยวดนั่นจึงเป็เหตุผลที่ว่าทำไมชายหนุ่มถึงต้องตะลึงค้างอยู่เช่นนี้
“โชคดียิ่งนัก!เพราะข้าสร้างเส้นลมปราณขึ้นมาใหม่จึงทำให้ความบริสุทธิ์ของมันเท่ากับของวันที่ข้าได้เกิดมา”
ถึงแม้จะดูง่ายๆแต่การรักษาเช่นนี้นั้นต้องใช้ลูกแก้วปราณอสูรระดับ จักรพรรดิขึ้นไปซึ่งันั้นเป็สัตว์ที่เพียงแค่แรกเกิดก็ขึ้นไปอยู่ในระดับลมปราณจักรพรรดิทำให้การที่จะรักษาด้วยวิธีเช่นนี้นั้นไม่เคยมีมาก่อนต้องยกความดีให้กับหยุนเฟยในอดีตชาติโดยแท้ เพราะในตอนนั้นมันเป็ถึงมหานักบุญตัวตนที่สามารถทำให้หญ้าธรรมดาๆกลายเป็ยารักษาชั้นเยี่ยมได้
“หืม...? เป็เพราะลูกแก้วปราณัแท้จริงข้าจึงได้สายเืัติดมาด้วยหรือนี่?”
หยุนเฟยกล่าวขึ้นมุมปากยกยิ้มอย่างพอใจ สายเืัคือสิ่งใดใครๆก็รู้แม้แต่เทพมารยังต้องก้มกราบให้กับั แล้วมันที่ได้สายเืัมานี่เล่า? มิใช่ว่าผู้คนทั่วทั้งทวีปต้องยอมศิโรราบต่อมันหรอกหรือ? ว่าแล้วก็ยิ้มร่าอย่างสุขล้นพลางนึกสิ่งที่ควรทำขึ้นมาได้
“มิใช่ว่าข้าควรต้องบ่มเพาะหรอกหรือ?”
ว่าจบความชายหนุ่มจึงเตรียมท่านั่งเข้าฌานอย่างน่าเลื่อมใสก่อนที่มันจะแผ่ขยายพลังจิตเข้ารงบรัดและกลืนกินพลังปราณรอบๆบริเวณให้เข้ามายังกาย
สวบ! สวบ! สวบ!
การสวาปามลมปราณพลันดังขึ้นอย่างตะกละลมปราณรอบๆบริเวณรัศมีร้อยเมตรจากตำหนักของหยุนเฟยพลันหดหายไปทำให้ทหารเฝ้ายามในบริเวณเกิดอาการสั่นกลัวไม่น้อย
ปัง! ปัง! ปัง!
ระดับพลังปราณของชายหนุ่มพลันเพิ่มพูนขึ้นไปถึง3 ขั้น! แล้วก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดแต่อย่างใด
ระดับพลังปราณกำเนิดขั้น4
.
ระดับพลังปราณกำเนิดขั้น5
.
ระดับพลังปราณกำเนิดขั้น6
.
ระดับพลังปราณกำเนิดขั้น7
.
ระดับพลังปราณกำเนิดขั้น8
.
ระดับพลังปราณกำเนิดขั้น9
.
ระดับปราณก่อตั้งขึ้น1!!
ระดับปราณที่เพิ่มพูนขึ้นมาอย่างรวดเร็วทำให้หยุนเฟยแปลกใจไม่น้อยแต่ถึงกระนั้นพลังปราณของมันก็ยังไม่หยุดเพิ่มพูน ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!!
ระดับปราณก่อตั้งขั้น6!!
“ฮ่าฮ่า! ช่างน่าเกรงขามนักเส้นลมปราณบริสุทธิ์ควบคู่กับสายเืัและวิชาบ่มเพาะระดับจักรพรรดิาหากใครรู้ว่าระดับพลังปราณของข้าเพิ่มพูนมาถึงขั้นนี้ภายในเวลาไม่ถึง 1วันมันผู้นั้นคงต้องอยากตีข้าให้ตายเป็แน่”
หยุนเฟยกล่าวขึ้นพลางนึกขอบคุณหยุนเสี่ยวอย่างสุดซึ้งเดินที่ระดับของมันคงจะหยุดอยู่ที่ปราณก่อตั้งขั้นที่ 1แต่เพราะสมุนไพรบำรุงกว่าหลายร้อยชนิดที่หยุนเสี่ยวหามาให้สรรพคุณของสมุนไพรมากมายที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายจึงกลับกลายมาเป้นพลังปราณอย่างไม่น่าเชื่อ!
“์! ตกลงท่านจะลงทัณฑ์หรือให้ของขวัญกับข้ากันแน่?”
.
.
To be continue…