เชียนเชียนมองหน้าของเฟยหลงคล้ายสงสารเวทนาและเห็นใจ เลยเอ่ยว่า
“ คุณชายจง เื่นี้อย่าได้มีบีบบังคับพวกเขาเลย”
องค์ชายสี่หลี่ิ โบกพัดไปมา เดินเข้ามาเคียงข้างเชียนเชียน แล้วเอ่ยว่า
“ ข้าขอเป็คนกลางไกล่เกลี่ย เื่นี้ดีหรือไม่”
ทุกๆ คนมองหน้า องค์ชายหลี่ิเพื่ออยากฟังว่า จะพูดอย่างไรต่อ
“ เื่นี้เริ่มจากหมาล่าเนื้อของคุณชายจง เป็คนทำร้ายหยางเฟยหลง ก็ให้หมาล่าเนื้อของท่านเป็คนจัดการ ต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ให้เลิกแล้วต่อกัน”
เชียนเชียนได้ฟังก็อ้าปากค้าง ไม่คิดว่าองค์ชายสี่จะพูดเช่นนี้ คุณชายจงถึงกับยิ้มรับอย่างยินดี เพราะสายตาขององค์ชายสี่ทอแววอัมหิตมาที่ หยางเฟยหลง คล้ายอยากให้หมาล่าเนื้อของ คุณชายจงจัดการหยางเฟยหลงอย่างเด็ดขาด
ต้าเฉิงหันมามองหน้าของเฟยหลง ที่ยังคงนิ่งเฉย แต่ในใจกลับตื่นเต้นที่จะได้เห็นเฟยหลงแก้แค้นกับหมาทั้งสี่ตัวที่เคยกัดเขา
“ ไร้สาระ ต้าเฉิงพวกเราไปเสี่ยงเซียมซีกันเถอะ”
ราเชนไม่ได้สนใจคิดแก้แค้นใคร เพราะเขาไม่อยากเป็จุดสนใจ เขาอยากอยู่เงียบๆ มากกว่า ขืนฆ่าคนต่อไป สักวันหนึ่งเขาต้องถูกจับได้ จะทำให้เดือดร้อนเปล่าๆ
“ เฮ้ย นี่พวกแกจะเดินหนีไปหน้าด้านๆ อย่างนี้เลยหรือไงวะ เห็นคำพูดขององค์ชายสี่ไม่สำคัญหรือไง” องครักษ์ขององค์ชายสี่ ห้าหกคนชักดาบเข้ามาขวาง ราเชนกับต้าเฉิงเอาไว้
“ หลีกไป ข้าไม่อยากมีเื่”
ราเชนยังพูดออกโดยที่ไม่ได้เกรงกลัวพวกมันแม้แต่น้อย
“ แกต้องรอให้หมาของคุณชายจงมาก่อน แล้วสู้กับมัน ไม่ว่าผลจะเป็อย่างไร ถึงจะไปได้”
เชียนเชียน แม้จะพยายามเอ่ยขอร้อง องค์ชายสี่หลี่ิให้ปล่อยราเชนไป แต่องค์ชายหลี่ิกลับเอ่ยปฏิเสธ
“ เื่นี้เป็เื่ของศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย สตรีอย่างเ้าไม่เข้าใจหรอก”
“ แต่ว่า”
ส่วนต้าเฉิงนั้นถึงกับบอกว่า
“ ลุยพวกมันเลยไหม”
ราเชนมองไปรอบๆ เห็นคนมามุงดูกันมากขึ้น หากว่าเขาสู้ เขาคงไม่อาจรอดไปได้แน่ๆ
“ ตกลง ข้าจะสู้กับหมาของคุณชายจงเอง”
ต้าเฉิงถึงกับตบมือเสียงดังฉาด เพราะเขามั่นใจว่า เฟยหลงสามารถฆ่าพวกมันตายได้อย่างง่ายดาย แต่ก็ไม่รู้ว่าในใจของเฟยหลงนั้นคิดอะไร ไม่นานฝูงหมาสี่ตัวของ คุณชายจงก็ถูกจูงมาด้วยชายสี่คนที่คอยควบคุมมัน แต่พอมันเห็น เ้าหมาอ้วนกับ ราเชนกลิ่นเหยื่อที่มันเคยดื่มเื ก็ทำให้พวกมันคึกคัก พยายามพุ่งเข้าหาราเชนกับ เ้าหมาอ้วน
“ ปล่อยพวกมันไป” คุณชายจงออกคำสั่งเสียงดังลั่น
หมาทั้งสี่ตัวพุ่งกระโจน ออกไปด้วยความเร็ว ราเชนนั้นเตรียมพร้อมอยู่แล้ว ด้านขวามือของเขามีน้ำมันที่คนเอามาเติมในตะเกียงอยู่เต็มอ่าง เขาใช้เท้าเตะเข้าไปที่ตะเกียงน้ำมัน จนกระเด็นใส่หมาพิตบูลทั้งสี่ตัว จนพวกมันลื่นไหล เปียกปอนไปจนหมด จากนั้นมันก็พยายามจะตะเกียกตะกายเข้าหา ราเชนอีกครั้ง แต่ทว่า ช้าไปแล้ว ราเชนใช้มือปัด ตะเกียงที่มีไฟลุกโชนเข้าใส่พวกมัน ร่างของหมาพิตบูลทั้งสี่ ถูกไฟลุกพรึบไปทั้งร่าง พวกมันยังคงวิ่งเข้าหา ราเชนอย่างไม่หยุดยั้ง
แต่ราเชนกลับเบี่ยงหลบพวกมันไปได้ แต่พอพวกมันคิดจะโจมตีต่อ ิัของมันก็เริ่มถูกเผาเข้าไปลึกจนเริ่มมีความรุ้สึกร้อน คราวนี้พวกมันถึงกับ กลิ้งไปมา กับพื้น ส่งเสียงร้องอย่างโหยหวน คนคุมหมาพยายามจะเข้าไปหาน้ำมาดับไฟ แต่ทว่า น้ำมันตะเกียงที่ราดลงบนตัวมัน ตอนนี้กระจายเป็วงกว้าง พื้นที่รอบๆ กลายเป็ทะเลเพลิง ฝูงชนที่มาร่วมงานล้วนแตกตื่นวุ่นวายกันไปหมด
ทุกคนต่างวิ่งหนี เอาตัวรอดกันอย่างชุลมุน ราเชนเองก็ถูกฝูงชนเบียดเสียดจนต้องไหลตามพวกเขาไป พอมีจังหวะแยกตัวเขาเลยะโออกจากกลุ่มคน เห็นพวกองครักษ์องค์ชายสี่กำลังมองหาเขาอยู่ ด้านหน้ามีเจดีย์หวงห้ามของวัด ราเชนเลยเข้าไปหลบอยู่ด้านใน ซึ่งแม้มีกุญแจล็อคอยู่เขาก็สามารถปลดล็อคเข้าไปได้ ในใจก็อยากรู้เหมือนกันว่า ในเจดีย์โบราณแห่งนี้ จะมีสมบัติโบราณมีค่าบ้างหรือเปล่า หากนำไปขาย ก็จะได้เงินมามากๆ ต่อไปจะได้ไม่ขาดแคลนเงินทองอีกต่อไป
แต่พอเข้าไปถึง กลับไม่เห็นสมบัติมีค่าอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่เขากลับไม่ขึ้นไปชั้นสอง ทั้งๆ ที่ประตูเปิดโล่ง แต่กลับเดินไปัักับประตูบานหนึ่ง ซึ่งเป็ประตูที่มีกุญแจโบราณล็อคเอาไว้แ่า ตรงประตูกลับมีอักขระยันต์โบราณเขียนเอาไว้เต็มไปหมด
“ นี่มันยันต์อะไรวะเนี่ย สงสัยชั้นใต้ดินต้องมีสมบัติหรือไม่ก็ต้องมีพวกิญญาเฝ้าสมบัติอยู่แน่ๆ”
ด้วยความโลภอยากได้สมบัติ จึงทำการสะเดาะห์กุญแจสีเงินออก แล้วเดินลงไปที่ชั้นใต้ดินทันที
บรรยากาศที่ลงไปกลับมืดมิด และเย็นระเยือก ราวกับมีิญญาร้ายคอยรอเขาอยู่ แต่พอก้าวเท้าลงไป ก็มีไฟติดขึ้นบนข้างผนัง คล้ายกับว่า พอมีคนเปิดประตู ออกซิเจนกระทบกับ เชื้อไฟ ก็เลยติดไฟขึ้น ราเชนเรียนรู้มาเลยไม่ได้แปลกใจอะไรกับเื่นี้
จนมาถึงชั้นใต้ดิน กลับพบว่า มีเสายันต์ตั้งอยู่ฐานเจดีย์อยู่ สี่ต้น ตรงกลางมีร่างใครคนหนึ่งสวมใส่ชุดหลวงจีนผู้หนึ่ง กำลังนั่งสมาธิอยู่ ราเชนไม่ได้ยินเสียงลมหายใจ คิดว่าน่าจะเป็ซากศพของ หลวงจีนที่ตายไปนานแล้วมากกว่า แต่ร่างกายกลับไม่เน่าเปื่อย ยังคงมีสภาพแห้งเหี่ยวสีดำคล้ายกับ ถูกตากแห้งมากกว่า
นี่เป็หลักการทางวิทยาศาสตร์ ทำให้เขาไม่ได้คิดกลัวเลยแม้แต่น้อย แต่ก็น่าสงสัย ทำไม เสาทั้งสี่ต้นนี่ จะมีอักขระยันต์เขียนเอาไว้สี่ต้น แต่พอเดินไปด้านหลังกลับเห็นว่า หลังหลวงจีนกลับมีบางสิ่งสีดำๆ คล้ายกับหางยื่นออกมาเหมือนกับงู
“ เฮ้ย นี่มันหลวงจีน หรือ ปีศาจงูกันแน่วะเนี่ย”
ทันใดนั้นเองซากศพหลวงจีน ที่มีหางเหมือนงูก็ค่อยๆ ขยับตัว เงยหน้าขึ้นมา เผยให้เห็นแววตาสีดำสนิท อ้าปากมีเขี้ยว ใบหน้ากลับมีเกล็ดคล้ายกับงู
“ ฮิ ฮิ ฮิ ในที่สุด วันที่ข้ารอคอยก็มาถึงแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้าหนุ่ม เ้าพบข้า ถือว่าเ้าโชคดีแล้วรู้ไหม”
ซากศพอ้าปากเห็นฟันสีขาว มีเขี้ยวแวววาว เกล็ดที่ใบหน้ามีสีดำ ิัที่แห้งเหี่ยว สามารถขยับตัวได้ แต่ก็ยังไม่อาจเคลื่อนไหวได้สดวกนัก เพราะทั้งสองมือ และสองเท้า และ คอ ถูกสวมปลอกสีเงินลงยันต์ควบคุมเอาไว้
“ เ้า…เ้าเป็คน หรือเป็ผีกันแน่?”
ราเชนใ ถึงกับถอยหลังไปหลายก้าว แต่ก็ยังไม่ไปไหน เพราะได้ยินว่าเขาโชคดี แสดงว่า เ้าหลวงจีนปีศาจงูตนนี้ ต้องมีสมบัติมีค่าอย่างแน่นอน
“ ข้าเป็คน ข้าคือ หลวงจีนฝาไห่ เ้าเคยได้ยินเื่ของข้ากับ นางมารงูขาวไป๋ซู่เจินหรือไม่?”
“ โอ้ นั่นมันนิยายปรัมปรา ไม่ใช่รึ?”
“ เฮ้ย นิยายอะไรกัน นี่คือวัดฉืออัน เป็วัดที่ข้าอาศัยอยู่ เ้าไม่เห็นป้ายที่เขียนตำนานของข้าอยู่หน้าเจดีย์เหลยเฟิงแห่งนี้หรือไง”
ราเชนได้แต่สั่นหัว เขาไม่มีเวลามาอ่านป้ายอะไรนั่นแม้แต่น้อย
“ เฮอะ ช่างมัน ว่าแต่ว่า หากเ้าช่วยปลดปล่อยข้าไป ข้าจะมอบอาวุธวิเศษให้กับเ้าเป็การแลกเปลี่ยน ต่อไปหากเ้าเจอคนที่มีพลังปราณยุทธ์ เ้าก็จะเอาตัวรอดไปได้ เ้าเป็คนไร้พลังปราณยุทธิ์ ชาตินี้อย่าคิดหวังต่อสู้กับใครได้เลย”
“ อาวุธวิเศษ? ไหนข้าขอดูก่อน”
“ เฮ้ย เ้าช่วยข้าก่อน แล้วข้าจะมอบให้กับเ้า”
“ ข้าไม่ใช่คนฉลาด แต่ก็ไม่ยอมทำอะไรโง่ๆ หากข้าปล่อยเ้าแล้ว ใครจะรับประกันได้ ว่าเ้าจะไม่สังหารข้าเพื่อปิดปากเล่า”
“ เ้านี่กลิ่นไอฆ่าฟันรุนแรง แววตาอัมหิตนักเหมาะเป็ศิษย์ของข้า น่าเสียดายเส้นปราณยุทธ์ของเ้าถูกทำลายไม่อาจรักษาได้ แต่ก็ไม่เป็ไร ข้ามีของอาวุธวิเศษคือ เข็มฟ้าพิฆาต มันสามารถฆ่าคนในระยะห้าก้าว มันอยู่ในกล่องไม้โบราณ ในนั้นจะมีเข็มฟ้าพิฆาต กับ กระจกทองเหลืองเก่าๆ ข้าฝังมันเอาไว้ในหลังรูปปั้นพระประธานชั้นที่ 4 ของเจดีย์ เ้าไปนำมันลงมา”
ราเชนถึงกับขมวดคิ้ว ไม่คิดว่าจะง่ายดายเช่นนี้
“ ไต้ซือ ท่านไม่กลัวข้าได้ของ แล้วจะชิ่งหนีไปหรอกหรือ?”
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า คนทั่วไป หากข้าไม่สอน ไม่มีทางใช้เข็มฟ้าพิฆาตนั่นเป็อย่างแน่นอน”
ราเชนรีบวิ่งขึ้นไปที่ชั้นที่ 4 ทันที พอไปถึงก็พบว่าพระพุทธรูปโบราณ ราเชนก็คลำรูที่มีอยู่หลังพระพุทธรูป แล้วพบกับ กล่องไม้โบราณ ด้านในมีกระบอกสีเงิน ขนาดเท่าแขน อยู่หนึ่งกระบอก และกระจกทองเหลืองใหญ่ประมาณ 12 นิ้วอยู่1 ชิ้น
“ นี่มัน เครื่องยิงเข็มเงิน?”
ราเชนเห็นแล้วก็รู้จักทันที และยังสามารถใช้กลไก โดยการเปิดด้านในออกมา พบว่า มีเข็มเงิน บรรจุเอาไว้ประมาณ 200 เล่ม ขนาดใหญ่กว่าเข็มเย็บผ้า สามารถยิงเข็มเงินออกไป เป้าหมายอยู่ในระยะไม่เกินห้าเมตร ถึงจะแม่นยำ แต่หากเกินกว่านั้น ยากที่จะเข้าเป้าหมาย เพราะเข็มบินนั้นเล็กเกินไป น้ำหนักไม่ได้ แต่หากทำให้มีขนาดใหญ่ขึ้น ก็อาจจะยิงได้ไกลกว่านี้ ไม่น่าเชื่อ ว่าคนยุคนี้จะสามารถผลิดเครื่องยิงเข็มเงินได้ แถมยังยิงออกได้อย่างต่อเนื่อง โดยใช้กลไกลวดสปริง แบบสมัยใหม่
แต่ว่ากระจกทองเหลืองนั้นมันเรียบทั้งสองด้าน ไม่รู้มันมีเอาไว้เพื่ออะไร
ราเชนได้ของมาแล้วก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อไปอีก จึงวิ่งลงไปที่ชั้นที่ 1 แล้วจะหนีออกไปทางประตูทันที แต่ทว่า กลับมีบางอย่าง พุ่งเข้ามารัดร่างของเขาเอาไว้แน่นไม่อาจหนีไปได้ ที่แท้เป็หางงูของ หลวงจีนฝาไห่นั่นเอง มันสามารถยืดยาวออกมาได้ถึงชั้นที่ 1 คงจะไม่มีกุญแจสะกดเอาไว้ เลยทำให้มันเคลื่อนไหวออกมาได้
ร่างของราเชนเลยถูกดึงกลับไปที่ชั้นใต้ดินอีกครั้ง
“ เ้าอ้วน นี่เ้าคิดจะหนีไปดื้อๆ อย่างนี้เลยรึ?”
“ เปล่าๆ ข้านึกว่าประตูนี้คือประตูทางลงมาที่นี่เท่านั้น”
ราเชนก็พูดเฉไฉออกไป
“ ตอนนี้ข้าควบคุมเจดีย์เหลยเฟิงเอาไว้หมดแล้ว เ้าไม่มีทางหนีข้าไปไหนได้หรอก อย่าทำเช่นนี้อีก ไม่อย่างนั้น เ้าได้ตายเป็ผีอยู่ที่นี่แน่”
“ ไม่ ไม่ ข้าไม่หนีแล้ว ข้าหยางเฟยหลง ในเมื่อรับปากช่วย ก็ต้องทำให้ถึงที่สุด ท่านบอกมาเถอะ จะให้ข้าช่วยทำอะไรได้บ้าง”
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในอดีดข้าคือ หลวงจีนปราบปีศาจ จนกระทั่งมาเจอกับ นางปีศาจงูขาว ไป๋ซู่เจิน ทีแรกข้าจับมันกักขังเอาไว้ในเจดีย์เหลยเฟิงแห่งนี้ แต่ทว่ากลับถูกศิษย์ทรยศ สวี่เซียน หลอกให้ข้ากินเืไป๋ซู่เจิน ทำให้ข้าต้องกลายเป็ปีศาจงู
และถูกพวกมันจับมากักขังเอาไว้แทน จนถึงทุกวันนี้ เอาไว้ข้าออกไปได้ก่อน ข้าจะไม่ปล่อยพวกมันให้รอดเงื้อมมือของข้าไปได้”
“ โอ้ ป่านนี้พวกเขา คงจะไปเกิดใหม่กันหมดแล้ว ท่านก็ลืมเลือนเื่แก้แค้นเสียเถอะ”
“ ไม่ ข้ายังััได้ ว่าพวกมันยังคงมีชีวิตอยู่ ไม่ว่ากี่ร้อยกี่พันปี ข้าจะต้องตามล่าพวกมันให้ได้”
“ เอาเถอะ บอกวิธีใช้ เข็มฟ้าพิฆาต มา แล้วข้าจะช่วยปลดปล่อยท่าน”
“ เข็มฟ้าพิฆาต สามารถใช้ปราณยุทธ์ควบคุมทิศทางของมันที่ปล่อยออกไปได้ แต่เ้าต้องมีพลังปราณยุทธ์ขั้นราชัน ระดับ 50 ขึ้นไป มันสามารถเล็งผลได้ ตามที่ใจเ้าปราถนา แต่สำหรับเ้า คงยิงมันออกไป และเล็งผลได้แค่ไม่เกินห้าเมตรเท่านั้น ส่วนวิธีเปิดใช้งาน เ้าต้องปล่อยข้าก่อนแล้วข้าจะสอนให้”
“ ไม่ ท่านก็บอกวิธีใช้มาก่อนซิ”
หางงูเริ่มรัดตัวของ ราเชนแน่นขึ้นไปอีก จนเขาแทบจะหายใจไม่ออก
“ เ้าไม่สามารถต่อรองอะไรกับข้าได้อีกแล้ว ขืนไม่ทำตามคำสั่ง ข้าจะบดกระดูกของเ้าให้แหลกเป็ชิ้นๆ”
“ ได้..ได้.บอกมาจะให้ข้าทำยังไง”.......
1K
