นางจางรู้สึกตัวอีกทีก็เห็นหลังมารดาที่กำลังเดินขึ้นเขา‘นี่ข้าฝันกลางวันหรือไม่สิถ้าฝันข้าต้องอยู่บนเตียง ถ้าข้ายืนอยู่อย่างนี้มันก็ต้องเป็นิมิต’ นางตั้งสติและพยายามหาทางแก้ไม่รีบไปบ้านผู้ใหญ่จงครอบครัวนางคงต้องตายบนเขาถึง 3 ชีวิต แต่ถ้าไปนางก็ต้องเจอกับโจรชุดดำคนนั้น
นางคว้าถังไม้และไม้ท่อนหนึ่งมองซ้ายแลขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีคน นางก็วิ่งอย่างเสียกิริยาไปทันทีรถม้าติดหล่มห่างไปหนึ่งลี้ ถ้านางไปทันอาจช่วยชีวิตคนได้ และขอขึ้นรถม้าคันนั้นไปบ้านผู้ใหญ่จงได้ทัน
เมื่อนางไปถึงก็เห็นว่าชายชุดดำกำลังแทงดาบไปที่ชายคนแรกพอดีนางวิ่งไปยกไม้ตีถังไม้ไปพลาง ะโไปพลาง “ช่วยด้วยโจรปล้นสวาท ช่วยด้วย” เสียงเคาะถังไม้สลับกับเสียงะโเรียกชาวบ้านบริเวณนั้นรีบออกมาหากเป็โจรจริงคงไม่มีใครอยากออกมา แต่พอได้ยินว่าเป็โจรปล้นสวาทมีหรือชาวบ้านจะไม่อยากรู้อยากเห็น‘บุตรสาวบ้านใครกันที่โดนย่ำยี’ชายชุดดำเห็นท่าไม่ดีจึงรีบหลบหนีไป นางจางจึงถอนหายใจโล่งอก
ชาวบ้านที่มาดูได้ช่วยกันเข็นรถม้าที่ติดหล่มจนหลุดออกมาได้นางจางพูดคุยกับชายคนที่รอดชีวิตก็ได้ความว่า ผู้ที่อยู่ในรถม้าคือเศรษฐีตงที่มาตามบุตรบุญธรรมกลับบ้านชายคนที่รอดเป็คนสนิทของเขา ‘เหล่าเหอ’ ส่วนคนที่ตายเป็คนขับรถม้า
ขณะที่พูดคุยกันนั้นพายุก็ก่อตัวให้เห็นบนูเาโชคดีที่คนสนิทของเศรษฐีตงขับรถม้าได้ นางจึงเล่ารายละเอียดถึงเื่ราวทั้งหมดแล้วขอติดรถม้าไปยังบ้านผู้ใหญ่จง
ผู้ใหญ่จงได้ประกาศขอความช่วยเหลือจากชายหนุ่มในหมู่บ้านให้ขึ้นไปช่วยเหลือผู้รอดชีวิตหลังพายุสงบแต่โชคร้าย ไม่มีใครรอดสักราย
เศรษฐีตงหน้าเสียแต่ควบคุมสติไว้ได้ดีผู้ที่เสียชีวิตนั้นเป็บุตรชายบุญธรรมคนโตของเขา ส่วนนางจางร้องไห้เสียใจหนักเพราะเพียงไม่กี่ชั่วยามนางเสียคนที่รักไปหมดทั้งครอบครัวแม้จะเคยเกิดเหตุอย่างนี้ในนิมิตนางมาแล้ว แต่มันก็ยังสร้างความเ็ปอย่างแสนสาหัสให้กับนางแถมครั้งนี้นางเสียสามีเพิ่มไปอีกคน
เศรษฐีตงเป็คนดีเขามองว่าตนเองติดหนี้บุณคุณนางจางที่ช่วยชีวิตเขาไว้ และเพราะความซนของบุตรบุญธรรมไม่รักดีของเขาทำให้ครอบครัวนางจางตายไปถึง 3 ชีวิต ประกอบกับระหว่างทางที่ได้พูดคุยกับนางจางเขารู้สึกว่าสตรีนางนี้กิริยางดงาม หน้าตาสะอาดสะอ้านเขารู้สึกชื่นชมและถูกชะตานางมาก
“แม่นางน้อยข้ารู้สึกผิดต่อเ้ายิ่งนัก ขอให้ข้ารับผิดชอบงานศพคนในครอบครัวเ้าเถอะนะตอนนี้เ้าเป็สตรีตัวคนเดียวคงลำบากมาก ถ้ายังไงเ้ามาเป็สะใภ้บ้านข้าไหม”
“ข้าเกรงว่าจะไม่เหมาะ” นางจางตอบด้วยน้ำเสียงสะอื้น‘ไม่เหมาะ’ ของนางจางคือข้าเป็หญิงม่ายจะมีสามีใหม่คงไม่เหมาะแต่ความเข้าใจของเศรษฐีตงคือ ‘ไม่เหมาะ’ เพราะต้องไว้ทุกข์อย่างน้อย49 วัน
“ยังไงเ้าก็ไปพักบ้านข้าก่อนจนออกจากไว้ทุกข์ก็ค่อยแต่งดีหรือไม่” เศรษฐีตงเป็คนประเภทยิ่งเ้าปฏิเสธข้าก็ยิ่งอยากได้
นางจางจนปัญญาไม่รู้พูดอย่างไรจึงส่ายหน้าไปมาและสะอื้นร้องไห้ต่อไป
เศรษฐีตงคิดเพียง ‘สตรีสมัยนี้ค่อนข้างเลือกสามี’นางไม่เคยเห็นหน้าฝ่ายชายจึงไม่กล้าตกปากรับคำ หรือว่านางกลัวต้องเป็อนุ เขาจึงยื่นข้อเสนอเพิ่มเติม
“บุตรบุญธรรมคนรองของข้าเป็ชายหนุ่มหน้าตาดีการศึกษาก็ดีพร้อม เ้าไม่ผิดหวังหรอก ข้ารับรอง” ยิ่งเห็นนางนิ่งเขาก็ยิ่งไม่ยอม
“เอาอย่างนี้เป็ไรผู้ใหญ่จง ข้ารบกวนท่านเป็พยานร่างสัญญาฉบับหนึ่งให้ข้าทีเถิด ให้เขียนไปว่าหากนางปรารถนาบุรุษคนใดในตระกูลข้าก็ให้เลือกเป็สามีได้ทุกคน และแต่งนางเป็ฮูหยิน หากนางไม่พึงพอใจจะไม่แต่งก็ได้” ผู้ใหญ่จงแอบอิจฉาในใจ ‘ทำไมลาภลอยก้อนนี้ไม่ตกใส่หัวบุตรสาวข้าบ้างนะ’
หลังร่างสัญญาเสร็จผู้ใหญ่จงก็มอบสัญญาให้นางจางเก็บไว้ และเชื้อเชิญเศรษฐีตงให้ทานอาหารที่บ้านแต่เศรษฐีตง้ารีบติดต่อคนให้มานำศพบุตรบุญธรรมกลับบ้านจึงปฏิเสธไป และขอให้ผู้ใหญ่บ้านจัดรถม้าไปส่งนางจางที่บ้านด้วย
เมื่อนางจางไปถึงบ้านก็เห็นไฟไหม้บ้านตัวเอง และมีชาวบ้านหลายคนกำลังช่วยดับไฟกันอยู่ นางทรุดลงกับพื้นวันนี้คงเป็วันร้ายของนางจริงๆ เสียทั้งคนในครอบครัวเสียทั้งบ้าน
มีคนเห็นชายแปลกหน้า2 คนมาด้อมๆมองๆแถวบ้านนางพวกชาวบ้านคาดว่าคงเป็การวางเพลิง คนพวกนี้ถือโอกาส่ที่ชุลมุลจากพายุบนเขาแล้วลงมือก่อการ
และก็จริงดังที่พวกชาวบ้านสงสัยชาย 2 คนนั้นเป็คนที่สือเหวินเจิ้งส่งมาภายใต้คำชี้แนะของอาจารย์ใหญ่เว่ยผู้เคยมีความแค้นกับนางจางนั่นเองผู้เฒ่าคนนี้เป็บัณฑิตที่ดีแต่เปลือกนอก เ้าคิดเ้าแค้นเขายอมให้เื่ราวสงบถึง 3 ปี แล้วค่อยลงมือแก้แค้น‘เ้าคิดจะเผา (นินทา) โรงเรียนข้า ข้าก็ต้องเผาบ้านเ้าคืน’นางจางจึงนึกไม่ถึงว่าเป็ฝีมือของศิษย์ชั่วอาจารย์โฉดคู่นี้
หลังจากดับไฟได้นางจางเดินเข้าไปสำรวจในบ้านที่เหลือแต่โครง ข้าวของทุกอย่างล้วนไหม้ไฟเสียหายแต่โชคยังดีที่เงินเก็บและปิ่นหงส์อันนั้นที่ถูกนางฝังไว้ในช่องลับบริเวณพื้นบ้านปลอดภัยดีตอนนี้นางมีเงินเก็บร่วม 6,000 ตำลึงนางจึงไม่ถือว่าเป็คนยากไร้หลังไฟไหม้บ้าน นางให้รถม้าไปส่งที่บ้านผู้ใหญ่จงอีกครั้งคืนนี้นางคงต้องขออาศัยหลับนอนที่นั่นสักคืน