ตอนที่ห้าสิบสาม รวบรวมคนมีความรู้ความสามารถ4
“นี่คือข้อเสียของคนที่มีความสามารถเหนือโลกพฤติกรรมของพวกเขาจะเป็นที่ขัดตาของผู้คนที่ยังยึดติดกรอบของใต้หล้า”
ตั๋งฮวงยิ้มออกมากล่าวสัพยอกกาเวี่ยงว่า
“ท่ากาอาจจะไม่รุ้ตัวท่านคือผู้ที่มีพรสวรรค์เนหือใตจ้หล้านี้เช่นกัน”
กาเซี่ยงหน้าแดง
“นะนายท่าน”
ท่าทางเขาจะไม่ค่อยโดนใครชมเสียเท่าไร
ผมถือคติอุ้ยเสี่ยวป้อชมเอาไว้ก่อนบิดาสอนไว้
ชมไว้ไม่เสียทองคำสักก้อนซ้ำยังได้ผูกมิตร
ทำไมถึงไม่คิดจะทำให้มากเข้าไว้
“ท่านคือผู้มีพรสวรรค์พิเศษ ท่านทำการรอบคอบมองด้วยใจกระจ่างกว่าใคร ไม่ยึดติดผลประโยชน์ตรงหน้า ไม่ท้อแท้แม้ล้มเหลวมองแผนการใหญ่แห่งแผ่นดินในระยะยาว กล่าวตามความสัตย์การที่ข้าได้ปรึกษาอย่างท่านนับเป็นโชคดีที่สวรรค์ประทานให้ข้าอย่างมากขอเพียงมีท่านอยู่ข้างกายเป็นที่ปรึกษาให้ข้าข้าเชื่อว่าตนเองสามารถสยบความวุ่นวายแผ่งแผ่นดินนี้ได้”
ตั๋งฮวงกล่าวคำชมออกมาเป็นชุด
จนทำให้กาเว่ยงที่นิสัยเข้ากับคนค่อนข้างยากกลายมาเป็นถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที
ตั๋งฮวงเข้าใจขึ้นมาเล็กน้อยว่าทำไมในยุคนี้ถึงมีการนอนน้ำตาไหลน้อยใจเสียใจจนเสียชีวิต
เพราะพวกเขาคิดมากกับคำพูดในยุคสมัยที่ไม่มีโซเชี่ยลมีเดีย
ว่าคนที่โดนคำพูดกรีดใจจะเก็บเอามาคิดมากทำร้ายตนเอง เลือดลมปราณบกพร่อง ใจไม่สมดุล ทำให้เสียชีวิตได้
แม้ตั๋งฮวงคิดว่าตนเองขี่ม้ายิงธนูหรือวางแผนการได้ไม่เท่ากับยอดคนแห่งยุคนี้
แต่ที่เขาคิดว่าตนเองมีความสามารถเหนือกว่าคนยุคนี้อย่างแน่นอนคือภูมิต้านทานคำกล่าวขยะ
คนที่ผ่านสมารภูมินักรบคีย์บอร์ดของไป่ตู้Baidu มาแล้วน่ะ
หนังหน้าของพวกเราหนาและมีภูมิต้านทานสูงมาก
“ดังนั้นข้ามองท่านคือฟ่านเจิงของข้าแต่ข้าจะไม่ผิดพลาดเยี่ยงเซี่ยงหวี่ที่ไล่ที่ปรึกษาแห่งแผ่นดินเช่นท่านออกไปดอกพวกเรามีเรื่องที่เห็นไม่ตรงกันได้ ขอเพียงพวกเราคุยกันก็พอการใช้งานยอดคนแห่งแผ่นดินข้าคิดว่าแต่ละคนมีวิธีการพิสดารจนคนทั่วไปมักจะรับไม่ได้ทั้งนั้น”
กาเซี่ยงกล่าวอุบอิบรับคำชมอย่างเขินอาย
แต่ร้อยคำพันคำ ไม่เท่าคำเยินยอ
“หากท่านกามีคนที่ท่านต้องการให้เสนอแนะต่อข้าได้เช่นกันข้าคิดว่าควรจะสร้างคณะทำงานของท่านขึ้นมาเพราะภารกิจงานที่เราจะทำนั้นมีอยู่ทั่วแผ่นดิน มีคนเท่าไรก้ไม่เพียงพอ”
กาเซี่ยงทวนคำ
ภารกิจทั่วแผ่นดิน?
อยู่สองสามครั้งก่อนที่จะประสานมือกล่าวว่า
“หากนายท่านให้ข้าเสนอ ข้าขอเสนอสหายของข้าเลียวตู้ ผู้นี้วาจาคมคาย สติปัญญาเฉลียวฉลาดน่าจ่ะวยงานนายท่านได้อย่างมาก”
เลียวตู้?
ข้อเสียคือเขาไม่ได้มีความทรงจำแบบวิกิพีเดียขนาดนั้น
ทำให้จำชื่อยอดคนแห่งสามก๊กนั้นไม่หมด
แต่ก็พยักหน้ารับ
“หากเป็นคนที่ท่านกาไว้วางใจคงมีความสามารถสะท้านใต้หล้าแล้วไปตามท่านเลียวมาช่วยงานข้าเถอะ หากได้ท่านกาและท่านเลียวมาช่วยงานข้าคงเป็นดั่งพยัคฆ์ติดปีก”
“ขอบคุณนายท่านมากแล้ว”
กาเซี่ยงแม้จะเป็นคนที่ได้ชื่อว่าสมถะตาปมระวัติศาสตร์แต่จะมากจะน้อยยังมิอาจจะทิ้งความเห็นแก่ตัว
เขารู้สึกว่าคณะบุคคลที่ตั๋งฮวงรวบรวมเมาเต็มไปด้วยเรื่องราวที่เขาไม่เข้าใจ
ดังนั้นจึงพยายามสนับสนุนบุคคลที่เข้ากับนิสัยใจคอของตนเอง
แน่นอนตั๋งฮวงไม่ได้คิดมากเรื่องนี้
ก็เพราะว่าในยุคนี้คนอ่านหนังสือออกมีน้อยอย่าว่าแต่คนเก่ง
ทำให้เขาต้องไปปล่อยนักโทษขุดสุสานที่มีความรู้ทางวิศวกรรมอยู่บ้างให้ทำความชอบชดเชยความผิดเป็นทหารช่างทำหน้าที่ก่อสร้างต่างๆ
กองทหารช่าง
นี่ต่างหากคือไพ่ตายที่แท้จริงของตั๋งฮวง
หากกล่าวถึงที่สุดการรรวบรวมคนเป้นแค่การแสดงให้คนภายนอกดูและการกำจัดไม่ให้ยอดคนเหล่านี้ไปเข้ากับฝ่ายอื่นเท่านั้น
แบบเดียวกับที่บริษัทยักษ์ใหญ่ยอมจ่ายเงินมากมายเพื่อแขวนอัจฉริยะเอาไว้นั่งตบยุงอยู่เฉยๆดีกว่าที่จะปล่อยพวกเขาให้ไปคิดสิ่งประดิษฐ์ที่ทำให้พวกเขาขาดทุนได้
ตำราชุนชิวบอกว่าหากไม่ใช้งานยอดคนให้ฆ่าเสีย
ตคำราสมัยใหม่ให้ทางเลือกอีกทางหนึ่งว่าเราแขวนพวกเขาเอาไว้ให้อยู่ว่างได้นั่นเอง