สถานการณ์ในอดีตที่เป็ความลับของแต่ละครอบครัวและของแต่ละตระกูล ทุกคนไม่ว่าจะเป็เด็ก คนแก่ ผู้หญิง ผู้ชาย คนทุกๆคนจะตื่นก็เมื่อถึงเวลา แต่ว่าทุกคนจะตื่นเมื่อไรนั้นบอกไม่ได้ว่าจะตื่นเมื่อไร อายุเท่าไรจึงจะตื่น บ้างคนเกิดมาไม่กี่ขวบก็ตื่น บางคนแก่ไกล้ตายก็เพิ่งตื่น บางคนเจอสถานการณ์บางอย่างที่สำคัญและต้องตัดสินใจเมื่อตัดสินใจแล้วก็จะตื่น ไม่มีใครบอกใครได้ว่าทุกคนจะตื่นเมื่อไร แต่สิ่งสำคัญซึ่งเหมือนเป็กฎคือเมื่อตื่นแล้วจะบอกใครไม่ได้และคนที่ตื่นแล้วและได้ความสามารถบางอย่างมาที่อาจจะทำให้รู้ว่ามีใครบ้างที่ตื่นแล้ว แต่บางคนก็ไม่มีความสามารถนี้ แต่ทุกคนเมื่อตื่นแล้วจะมีความสามารถเกิดขึ้นมากับตัวเองมากน้อยเพียงใดก็ไม่มีใครรู้ ทุกคนในครอบครัวและในตระกูลทุกตระกูลมักจะสอนคนใกล้ชิดเสมอว่าเจออะไรรู้อะไรให้เก็บไว้ในใจ สงสัยอะไรให้ค่อยๆคิดค่อยๆทำความเข้าใจหรือบางทีก็ให้ลืมๆมันไปซะ แล้วให้เวลามันอธิบายเหตุการณ์ต่างๆกับตัวเองก็พอ อาจจะเข้าใจในไม่กี่วันหรือกว่าจะเข้าใจอาจนานเป็ 10-20 ปี ก็จงเก็บไว้กับตัวเองอย่าไปบอกใคร แต่แว่นกลับไปบอกกับทุกคนในครอบครัว บอกกับทุกคนในตระกูลทุกตระกูล ปัญหาที่ทุกคนไม่อยากให้เกิดมันจึงได้แต่ปะทุเกิดขึ้นมาหรือว่าเวลานั้นได้มาถึงแล้ว ดังคำทำนายที่ผู้ทรงศีลได้บอกกับพ่อแและแม่และอี้ของแว่นไว้ว่าเมื่อเวลานั้นมาถึงก็ให้แว่นตัดสินใจเองห้ามเล่าหรือบอกกล่าวสิ่งใดๆล่วงหน้ากับแว่นเด็ดขาด แว่นคือผู้ตัดสินว่าครอบครัวทุกครอบครัวและตระกูลทุกตระกูลจะเดินไปทางไหน ใครชอบหรือไม่ชอบก็มาตัดสินกันหลังจากนั้นก็แล้วกัน และเย็นวันที่แว่นเห็นรถเมลชมพูและได้บอกกล่าวแก่ทุกๆคนก็ได้ทำให้ทุกครอบครัวและทุกตระกูลต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อความอยู่รอดของพวกเขาแล้ว เวลาได้เริ่มต้นเดินใหม่อีกครั้งแล้วหลังจากหยุดเดินมาเป็เวลาหลายสิบปีหลังจากที่พ่อของแว่นตาย เมื่อพ่อแว่นตายเวลาของทุกครอบครัวของทุกตระกูลก็หยุดนิ่งและไม่ได้เดินอีกเลย ตอนนี้เวลาแห่งโชคชะตาได้กลับมาเดินอีกครั้งแล้ว ครอบครัวใด ตระกูลใดจะไขว่คว้าโชคชะตาได้มากน้อยเพียงใดก็คือได้เตรียมตัวหลังจากพ่อแว่นตายมาพร้อมแค่ไหน เมื่อวันที่เวลาแห่งโชคชะตาได้กลับมาเดินอีกครั้ง ซึ่งเวลานี้ได้มาถึงแล้วไม่ว่าทุกคนจะพร้อมหรือไม่พร้อมก็ตาม ทุกคนก็ต้องเดินไปตามเวลาแห่งโชคชะตาตามแต่สถานการณ์ที่แว่นได้เลือก ใครจะคว้าโชคชะตาที่ดีได้มากแค่ไหนก็อยู่ที่ทุกๆคนในครอบครัว ทุกๆคนในตระกูล จะมีความสามารถเท่าไรแต่สิ่งสำคัญที่เป็กฎอีกข้อก็คือโชคชะตาเป็ของใครของมันจะช่วยกันหรือแข่งขันกัน ก็ตัดสินใจเอาเองไม่มีข้อห้ามใดๆทั้งนั้น สุดแต่ความสามารถของตนเท่านั้นที่จะทำได้มากหรือน้อย ร่วมมือหรือแข่งขัน เวลาแห่งโชคชะตาเมื่อเริ่มเดินแล้วทุกคนก็ทำได้เพียงแค่ทำให้ดีที่สุด