นางร้ายของมาเฟีย

ริก้า นั่งมองอาลัล ไปแล้วก็อมยิ้มไป ในใจอยากจะเข้าไปเอามือจิ้มลูกกะตาคม ทั้งสองข้างนั้นจริงเชียว นั่งมองเธอแล้ว ก็มีแววไหวระริกอยู่ในนั้น...แล้วรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้นอีก..สายตาเยิ้มนั้นส่งมายังเธอตั้งแต่เธอเดินมา แล้วนี่เธอมานั่งลงตั้งนานแล้ว ทานอาหารไปนิดหน่อยแล้ว เขายังนั่งอมยิ้มไม่หุบเลย…….อะไรจะมีความสุขปานนั้น

“พี่อาลัลคะ..นั่งยิ้มอยู่นานแล้วนะค่ะ...ริก้าเขินนะ” หญิงสาวตัดสินใจถามไปแล้ว เพราะเธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองมีอะไรผิดปกติบนใบหน้าหรือเปล่า ผู้ชายตรงหน้าถึงนั่งมองแล้วก็อมยิ้มไม่ขาดเลย

“ก็เมียของพี่สวย สวยที่สุดเลยอะ...ขอมองนานๆ ไม่ได้เหรอ” อาลัล ตอบนางร้ายของเขาไปตามจริง...เขาชอบทุกอย่างที่เป็นหล่อน..ถึงหล่อนจะดูดื้อดึงไปบ้างในบางเรื่อง..แต่เขาก็ปราบพยศหล่อนได้ตลอดเลย..เขาพลางนึกถึงครั้งแรกที่เจอกัน..จนมาถึงวันนี้...หล่อนเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาต้องวิ่งเข้าหาตลอด....หล่อนรักนวลสงวนตัว..ไม่เหมือนสาวๆ คนอื่นที่คอยแต่จะประเคนเรือนร่างให้เขา..ทั้งซิงแล้วก็ไม่ซิง.....แต่สาวน้อยตรงหน้าเขานี้ เอาแต่จะหนีหน้าเขา ต้องให้เขาไล่จับหล่อนอยู่ร่ำไป...

“พี่อาลัลอ่ะ.....” ยังไม่ทันที่ริก้าจะเอื้อมมือเรียวไปตีบ่าชายหนุ่ม...ร่างบางของเพื่อนสาวในวงการของเธอก็ปรากฏขึ้นที่ประตู..เจ้าหล่อนมองมายังเราด้วยสายตาที่ตัดพ้อ..ทุกย่างก้าวของเจ้าหล่อนที่เดินตามเควิ่นมาล้วนแต่เหมือนไม่ค่อยจะมีแรงก้าวเดิน.....

.คิ้วเรียวของริก้า ขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย..เกิดอะไรขึ้น.....มิรา.... มาได้อย่างไรกัน...แล้วดูเจ้าหล่อนแต่งกายเข้ามาสิ..อย่างกับนัดเดทหรือนัดดินเนอร์กับใคร...หรือว่าบังเอิญหล่อนมีนัดที่โรงแรมนี้.....

“ออ...เอ่อ…มิรา..มะ..มาได้ยังไงกัน..” …..ริก้า...ถามหญิงสาวร่างเล็กตรงหน้าหล่อนนี้..สลับกับมองหน้าแฟนหนุ่มของเธออย่างสงสัย......

“เอ่อ...มาแล้วเหรอ..มิรา...” อาลัล มองหน้าหญิงสาวผู้มาใหม่ ด้วยใบหน้าเรียบเฉย..ทุกอย่างมันเป็นแผนของเขาเองที่ให้เควิ่นติดต่อไปยังมิรา..เพื่อทำทีเชิญเจ้าหล่อนมาร่วมรับประทานอาหารค่ำ..ดูเหมือนว่าเจ้าหล่อนจะยังไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น......

“ริก้าจ๊ะ....มิราเขามีเรื่องจะบอกกับเรานะจ๊ะ” อาลัล เรียกชื่อหญิงสาวที่เขารักด้วยน้ำเสียงที่แสนจะนุ่มนวล...แต่ร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ พวกเขานี้...ใบหน้าสวยของเจ้าหล่อนปรากฏผุดเหงื่อเม็ดเล็กๆ เต็มไปหมด...สีหน้าแล้วก็แววตาดูเป็นกังวลอย่างมาก...มือเล็กที่หล่อนกำมันแน่น ทั้งสองข้างตอนนี้มันชุ่มไปด้วยเหยื่อ

“......เอ่อ...เอ่อ..คือ..ริก้า..ฉันมีเรื่องจะบอกกับเธอ..ฉันขอโทษเธอด้วยนะกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น...” เสียงของเจ้าหล่อนขาดหายไปสักพักหนึ่ง...ทำให้เพิ่มความสงสัยให้กับริก้ามากขึ้น...ทุกคำถามมันปรากฏอยู่บนหน้าเรียวงามของริก้า...สลับกับมองหน้าชายหนุ่มคนรักของเจ้าหล่อน...ที่ตอนนี้หล่อนคิดว่าเขาน่าจะรู้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นดีทีเดียว......

“มาขอโทษฉันเรื่องอะไรมิรา....” ริก้า รีบถามเพราะหล่อนต้องการรู้คำตอบทั้งหมดโดยเร็วที่สุด

“ก็เรื่องทิ.... ที่เธอเข้าใจผิดเรื่องของคุณอาลัล..ว่าเขามีเมีย มีลูกแล้ว..ทุกอย่างมันเป็นแผนฉันเอง....ฉันกับยูริเรารู้จักกันได้สักระยะหนึ่ง ละ...แล้วฉันมารู้ความจริงเรื่องที่ยูริเคยเป็นแฟนคุณอาลัล แล้วก็ไปอยู่กินกับพี่ชายของคุณอาลัลจนมีทายาทของ **แกรนด์เดร์สัน..**แต่หล่อนไม่สามารถเข้าถึง ตระกูลแกรนด์เดร์สันได้..ฉันจึงแนะนำวิธีให้ยูริ โดยแลกกับการที่ทำให้เธอกับคุณอาลัล เลิกกันแล้วฉันก็ได้เขามาไว้ในครอบครอง…….

ริก้าอึ้งกับคำสารภาพนั้น..หญิงสาวไม่คิดว่าทั้งหมดมีผู้จัดฉากขึ้น..อาจจะมีความบังเอิญอยู่บ้างในบางเรื่อง ถ้าเช่นนั้น ก็ตอนที่เธอได้ยินหญิงสาวที่ชื่อ ยูริคุยโทรศัพท์...หล่อนต้องการให้เธอได้ยินซินะ..ส่วนรูปครอบครัวที่ทำให้เธอเข้าใจผิด จนต้องนอนร้องไห้เป็นวักเป็นเวรก็คงจะฝีมือของทั้งสองคนนี้...หญิงสาวไม่ได้พูดอะไร..

“เอ่อ..ผมขอบคุณมากที่คุณยอมมาพบผม..ในวันนี้” อาลัลตัดสินใจพูดออกไปเพื่อกลบเกลื่อนความเงียบ..

“ฉันไม่ได้ยอมมาเพราะเรื่องนี้..ที่ฉันมาเพราะฉันคิดว่าคุณคงสนใจฉัน..คุณใจร้ายมากอาลัล..” มิราพูดทั้งน้ำตา..ที่หล่อนเสียความรู้สึก ทีแรกที่หล่อนได้รับการติดต่อจาดบอดี้การ์ดของเขา หล่อนแอบดีใจลึกๆ ที่ชายหนุ่มเริ่มสนใจหล่อน..โดยนัดให้หล่อนมาพบถึงหัวหิน..เลือดเย็นมากเลย

"เอ่อ..ผมต้องขอโทษด้วยที่ผมเลือกใช้วิธีนี้ ซึ่งมันเป็นวิธีที่ผมคิดว่ามันนุ่มนวลที่สุด...ผมยังมองถึงอนาคตของคุณในวงการอยู่..." อาลัลพูดเสียงเรียบนิ่ง "อ้อ...แล้วอีกอย่างหนึ่งผมจะบอกคุณให้รู้เอาไว้นะว่า..ผมไม่สนใจใครหรือมีใจให้กับใครอีกแล้ว..นอกจากนางร้ายของผมคนนี้..คนเดียวเท่านั้น.." .อาลัลพูดใส่หญิงสาวร่างเล็ก ที่เขาต้องแสดงให้หล่อนได้รู้ว่าสิ่งที่หล่อนทำนั้นมันทำให้คนอื่นเสียใจแค่ไหน.....

ชายหนุ่มเกาะกุมมือริก้าไว้แน่น.....บ่งบอกให้หญิงสาวร่างบางของเขาคนนี้ คือคนๆ เดียวกับคนที่เขาพูดถึง ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาว ส่งแววตาเชื่อมันมายังเธอ ริก้าทำอะไรไม่ถูก หล่อนรู้สึกปลื้มปิติกับทุกๆ อย่างที่ชายหนุ่มทำให้เขาเสมอต้นเสมอปลาย ทุกอย่างที่เป็นเขา ทุกอย่างที่เขาแสดงให้เธอ เธอรับรู้ได้.....ริก้านึกคิดเรื่องราวต่างๆ น้ำอุ่นใสๆ มันก็พรางเอ่ออยู่แถวขอบดวงตาคู่หวานของหล่อน.....

หญิงสาวยืนมองชายหนุ่มตรงหน้าหล่อน เขาค่อยๆ หย่อนเข่าข้างหนึ่งลงพื้นอีกข้างหนึ่งตั้งชันขั้นมา ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีเทาเข้ม ในแบบฉบับที่เขาชอบสวมใส่ เขาไม่กลัวชุดเลอะหรือไง..

“พะ...พี่..อาลัล...ทำอะไรคะ.ละ.ลุกขึ้นค่ะ.....”

ริก้ารีบห้ามไม่ให้ชายหนุ่มคุกเข่าต่อหน้าหล่อน พร้อมกับพยายามดึงมือเรียวกลับเข้าหาตัว แต่ชายหนุ่มไม่ฟังเสียงอันใด ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ เขาฟังแต่เสียงหัวใจของเขาเท่านั้น อาลัล มองดวงหน้าสวยหวานนั้นนิ่ง มือใหญ่กวักกล่องกำมะหยี่ขนาดเล็กสีแดง ขึ้นมา.......เมื่อเขาเปิดกล่องของขวัญนั้น หญิงสาวก็ต้องเบิกตากว้าง...สิ่งที่เธอเห็นตอนนี้ก็คือ แหวนเพชร เม็ดเขื่อง ราคาน่าจะสูงริบลิ่วน่าดู วาววับอยู่ในนั้น.

มิรา จำต้องหันหลังกลับ และถอยออกมาจากที่ตรงนั้น หล่อนรู้สึกว่าหล่อนจะเป็นส่วนเกินเสียด้วยซ้ำ เพราะหล่อนรู้สึกอิจฉา ริก้า หญิงสาวกำพร้า ที่พ่อฝรั่งไข่ทิ้งไว้ก็เท่านั้น ริก้าเธอไม่สมควรที่จะได้มัน เธอไม่สมควรที่จะมายืนอยู่ตรงนี้...วันนี้ฉันพลาด...วันหน้า..ฉันหวังว่า เธอจะไม่มีที่ยืนสำหรับสังคมนี้คอยดูเถอะยายริก้า....ดวงตาหญิงสาวฉายแววเคียดแค้นที่เสียหน้า...มือทั้งสองข้างของหญิงสาวกำมันแน่นด้วยความโกรธ เรื่องมันคงไม่จบแค่นี้แน่ยายริก้า.....

“แต่งงานกับพี่นะริก้า... พี่รักริก้ามากนะครับ.” หญิงสาวที่ตอนนี้ยืนแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูก เสียงคำพูดที่ชายหนุ่มพูดกับเธอเมื่อกี้มันดังก้องไปหมด หัวใจหล่อนเต้นโครมคราม เธอไม่ได้ยินแม้เสียงเชียร์จากพนักงานโรงแรมสี่ห้าคนที่ตะโกน....."แต่งเลย....แต่งเลยๆ ๆ ๆ ....ริก้าสะดุ้งได้สติเมื่อเสียงนั้นมันดังขึ้นเรื่อยๆ ....หล่อนหันมองไปรอบๆ ทุกคนยืนยิ้มปรบมือเป็นกำลังใจให้ชายหนุ่ม...

เย้++++!!!!! แป๊ะ++++!!!! เสียงไชโยดีใจดังก้องทั่วห้องอาหารของโรงแรม เมื่อหญิงสาวสวยตรงหน้าเขานี้พยักหน้าตอบตกลงที่จะแต่งงานกับเขา...อาลัล ยิ้มกว้างอย่างดีใจมากที่สุด....ดอกกุหลาบช่องามถูกส่งถึงมือหล่อน...จากผู้ชายที่หล่อนรักมากที่สุดตรงหน้าหล่อนนี้..

.ริก้า สวมกอดชายหนุ่มด้วยความดีใจ..หล่อนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าวันเกิดครบรอบยี่สิบหกปีของหล่อนนี้...หล่อนจะได้แหวนจากชายหนุ่มเป็นของขวัญวันเกิด..แถมหล่อนยังถูกคุกเข่าขอแต่งงานอีก..หล่อนเป็นนางเอกในชีวิตจริง หล่อนถูกคุกเข่าขอแต่งงานดังใฝ่ฝัน...ทุกอย่างตอนนี้ มันดูลงตัวไปหมด....เธอรักเขาแล้วเขาก็รักเธอ...,มันคงจะมีความสุขมาก หากอนาคตมันเป็นแบบนี้ ทุกวันเวลามีนมีความสุขเช่นตอนนี้ก็คงจะดีไม่น้อย.....หญิงสาวคิดในใจ>>>>>>>