เพลิงตราบาป

เพลิงตราบาป

“คุณติณ”มือเรียวลูบหน้าอกเ๯้าบ่าวที่นอนนิ่งก่อนจะสอดนิ้วผ่านกระดุมสองเม็ดบนปลายนิ้วเรียวไล้ตามแผงอกแน่นเบาๆจนติณภัทรลืมตามองก่อนจะยิ้มเล็กน้อย

“ผมอาบน้ำก่อน” เขาลุกพร้อมกับหันมามองเ๽้าสาวที่พร้อมจะทำหน้าที่ตัวเองด้วยชุดที่ใส่มายั่วยวนแบบนี้

ร่างหนาเดินมาหยุดที่เตียงนอนก่อนจะดึงผ้าขนหนูสีขาวที่พันแค่ท่อนล่างออกมืออุ่นยื่นมาแตะพวงแก้มเนียนพร้อมกับโน้มตัวลงทับร่างเพรียวในชุดวาบหวิวอย่างรวดเร็ว

“ทำไมคุณติณดูเหมือนเบื่อเมื่อตอนกลางวันคะ”

“ผมเบื่อคนเยอะเกิน” เขาตอบเบาๆก่อนจะหอมแก้มเ๯้าสาวสองข้าง

“นุชอยากมีลูกค่ะคุณพ่อเร่งมากคุณติณว่าไงดีคะ”ดวงตาที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาและร่างกายที่ร้อนระอุราวกับเชื้อไฟชั้นดีมือเรียวเลื่อนมารั้งต้นคอเขาไว้แน่น

“ได้สิ มีลูกก็ดีเผื่ออะไรจะดีขึ้นบ้าง”ริมฝีปากอุ่นประกบแล้วดูดริมฝีปากงามพร้อมตวัดปลายลิ้นอุ่นซอกซอนโพรงปากหวานราวกับสำรวจหาอะไรสักอย่างมืออุ่นเลื่อนไปคลึงรอบอกงามสองข้างก่อนจะถอนจูบแล้วเลื่อนลงจูบยอดถันพร้อมกับดูดดุนทรวงอกสองข้างสั่นระริกยามปลายลิ้นอุ่นแตะ๱ั๣๵ั๱หยอกเย้า

“อ๊า”เสียงร้องของนีรนุชทำให้เขาตวัดปลายลิ้นอุ่นรัวขึ้นก่อนจะเลื่อนมือไปบีบเค้นสะโพกงามทั้งสองข้าง

“ดีมากนุช” เขาชมเมื่อสองขาเรียวงามแยกออกห่างจากกันอย่างรู้งานก่อนร่างหนาจะเลื่อนตัวมาคร่อมทับท่อนล่างของคนร่างเพรียวแล้วขยับจังหวะโยกไปมา

“อือ อ๊า”เสียงร้องสลับกับเล็บที่จิกหลังของชายหนุ่มเริ่มรุนแรงขึ้นตามแรงโยกของเขา

“อือ”ชายหนุ่มครางเล็กน้อยก่อนจะขยับจังหวะรักเพิ่มเร็วขึ้นความไม่พอดีของช่องสวาททำให้เขาค่อนข้างหงุดหงิดจนเผลอนึกถึงใครอีกคนที่เขาเคยอึดอัดคับแคบตอนหลับนอนด้วย

“นะ เนตร”

“คะใครคะ” นีรนุชผลักหน้าอกเขาออกทันทีเมื่อได้ยินชื่อ

“ปะเปล่า”ติณภัทรผละตัวออกห่างก่อนจะเดินไปที่หน้าต่างหยิบบุหรี่ขึ้นสูบและพ่นควันอย่างคนหงุดหงิด

“นุชไม่ชอบควันบุหรี่ค่ะ”

“เ๱ื่๵๹ของคุณผมสูบประจำคุณน่าจะเคยเห็นบ่อยๆก่อนหน้านี้”

“ห้องนอนไม่ควรสูบค่ะ” นุรนุชรู้สึกไม่ชอบอาการของติณภัทรตอนนี้เลยจู่ๆเขาก็แข็งกระด้างไม่สุภาพ

“ก็ได้”ติณภัทรเดินไปที่ระเบียงพร้อมกับเอนกายลงบนเก้าอี้ไม้ตัวยาวที่เคยมีใครบางคนมานอนเหม่อลอยเป็๲ประจำ

“เธออยู่ไหน ทำไมฉันคิดถึงเธอลูกเธอเป็๞ยังไงบ้าง เธอสบายดีไหม”ติณภัทรสับสนกับความรู้สึกของตัวเองก่อนจะหันไปตามเสียงเปิดประตูพร้อมใครอีกคนที่ยืนมองเขาด้วยแววตาไม่พอกับเ๹ื่๪๫เมื่อสักครู่

“คุณจะให้นุชเอ่อ…”

“ค้างเหรอ” เขาสวนกลับทันที

“คุณติณคะ”

“ผมสูบมวนนี้หมดก็จะไปจัดการต่อล่ะ แค่ลูกทำทีเดียวก็ติด”เขาพูดพร้อมกับสะดุดกับคำพูดตัวเอง

‘ทีเดียวติดแล้วกับเด็กนั่นหลายครั้งเลย’

ติณภัทรสลัดความคิดนั้นออกอย่างรวดเร็วคืนนี้เขาต้องทำหน้าที่เ๯้าบ่าวไม่ใช่มาคิดถึงใครอีกคนที่หายไปโดยไร้การติดต่อแบบนี้

“อ๊า คุณติณ คุณติณ”เสียงเรียกชื่อเขาซ้ำๆก่อนร่างหนาจะทะยานผ่านบทรักที่ยาวนาน

“ใกล้แล้วนุช โอ๊ยอีกนิดผมจะโอ๊ย…นุชดีมาก” ขาเรียวแยกออกจนเขาพอใจก่อนร่างเปลือยของทั้งคู่จะเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่เกิดจากแรงโยกที่เปี่ยมไปด้วยไฟกามารมณ์

บทรักจบลงราวกับลมฝนโหมกระหน่ำร่างหนาผละตัวลงนอนอย่างหมดแรงก่อนจะหันไปหอมแก้มคนที่หายใจรวยริน

“นอนแล้วนะ”เขาพูดทั้งที่อีกคนได้แต่ยิ้มด้วยความพึงพอใจ

‘ลูกไม่ต้องทนอับอายแล้วนะแม่หาพ่อให้ได้แล้วไอ้ลูกน้องเวรนั่นไม่มีวาสนาได้เป็๲พ่อของลูกหรอกนะแม่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลูก’มือเรียวกำแน่นก่อนจะโน้มหน้าไปหอมแก้มเขาตอบบ้าง

สามเดือนผ่านไปจนเข้าสู่ฤดูฝนบ้านไม้แสนเก่าซอมซ่อมีหรือจะทนต่อสายฝนที่โหมกระหน่ำ

“แอ๊” เสียงเด็กน้อยร้องเมื่อหยดน้ำหล่นลงบนผิวแก้ม

“น้ำรั่วหนู”ป้าสาวรีบเขย่าร่างอรชรให้รีบลุก

“จ้ะป้าไม่ร้องนะแป้งร่ำอดทนนะลูกให้สมที่เป็๲ลูกแม่ ลูกแม่คนเดียวนะ ลูกจ๋าไม่ร้องนะไม่ร้อง”กมลเนตรกัดฟันพูดทั้งน้ำตา

“มาตรงนี้นอนเบียดๆกัน” ลุงมงรีบหาที่ว่างให้หลานตัวน้อยได้บังฝนได้

“พรุ่งนี้แกรีบไปซ่อมจุดรั่วนะ”

“เออรู้แล้วนังสาว”ลุงมงมองไปยังหลังคาพร้อมกับส่ายหน้า

“เอาอะไรมาปิดดีวะเงินก็ไม่มี”

ฝนเริ่มซาแต่ความโหดร้ายกลับมาเยือนแทน

“ค้นเลยคราวก่อนไม่ได้ค้นมีคนอยู่ต้องมีของมีค่าบ้างละวะ”เสียงห้วนๆสั่งก่อนทุกเสียงฝีเท้าจะกรูเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ไม่นะ อย่านะอย่า!” ป้าสาวร้องลั่นก่อนจะเงียบเสียงในขณะที่คนอื่นๆก็พร้อมกันถอยกรูดไปรวมกันที่มุมห้อง

“เอาไฟฉายส่องหน้ามันสิ”