แพ้รักประธานร้าย

            เนตรดาวเคยแอบเพ้อฝันตอนที่เข้ามาทำงานใหม่ๆ ว่าท่านประธานอย่างธนาอาจจะตกหลุมรักเลขาสาวสวยแสนขยันอย่างเธอเหมือนใน    ซีรีย์ที่ชอบทำออกมา แต่พออยู่นานไปเธอกลับพบว่าช่องว่างระหว่างฐานะของเธอกับท่านประธานกว้างเหลือเกิน

        หญิงสาวที่มีโอกาสเข้าใกล้เขา มีเพียงผู้หญิงที่ร่ำรวยและฐานะการงานอยู่ในระดับผู้บริหาร หลังประสบอุบัติเหตุธนามักจะอารมณ์เสีย หงุดหงิดง่าย กลายเป็๞ท่านประธานจอมเผด็จการที่เนตรดาวไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ ตอนนี้        เนตรดาวไม่ได้ชอบเขาแล้วเพราะเธอหันไปเล็งผู้จัดการแผนกหนุ่มๆ แทน

        แต่ผู้หญิงช่างสู่รู้อย่างเธอ ก็ยังพร้อมจะเก็บข่าวของท่านประธานเอาไว้เม้าท์กับผู้หญิงในบริษัท

            “สมแล้วกับฉายาศูนย์รวมข่าว” ณัฐวุฒิยิ้มน้อยๆ

            “คุณณัฐ พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ?”

            ณัฐวุฒิหัวเราะหึๆ แล้วเดินหนี เขาได้ยินมาว่าเนตรดาวรู้เ๹ื่๪๫ราวของคนในออฟฟิศมากกว่าคนอื่น ถามเ๹ื่๪๫คนไหนเธอก็ตอบได้ค่อนข้างละเอียด ครั้งนี้นับว่าใช้งานไม่ผิดคน

            พราวพรายขับรถพาปรินดากับทักษพรไปจอดรอรถตู้ของธนา ณ จุดนัดหมายที่ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เมื่อขึ้นรถได้ เนตรดาวที่นั่งอยู่ด้านหลังก็เริ่มตีสนิทกับสามสาว

            “ดาวมีแซนวิสมาเผื่อพวกคุณด้วยนะคะ ซาลาเปาก็มีค่ะ เป็๲ไส้หมูสับ   ไข่เค็ม ไม่รู้ว่าจะถูกใจไหม?” เนตรดาวหยิบถุงอาหารออกมายื่นให้แต่ละคน “เตรียมแยกไว้ให้คนละชุดค่ะ สวัสดิการจากบอสนะคะ”

            ปรินดาที่กำลังหิวอยู่พอดียิ้มกว้างแล้วกล่าวขอบคุณ เธอรับถุงอาหารแล้วรีบเปิดดู “กลิ่นหอมมากเลยค่ะ ปุ้ยยังไม่ได้กินข้าวเช้าพอดี คุณดาวรอบคอบมากเลยค่ะ เตรียมทั้งอาหาร ทั้งนม ทั้งน้ำ”

            พราวพรายกับทักษพรรับแล้วหันไปกล่าวขอบคุณกับเนตรดาว ธนามองดูผู้หญิงที่นั่งอยู่สองแถวด้านหลังผ่านกระจกของคนขับรถ

            “ปกติพี่ผักกินข้าวเช้าพร้อมน้องพืชนี่ค่ะ วันนี้ทำไมดูหิวโหย?” ปรินดาเอียงคอถาม

            “เมื่อเช้า พี่มัวแต่เก็บของในห้อง แบงค์ก็เลยช่วยหาข้าวให้น้องพืชกินแทนน่ะ กว่าจะเสร็จก็ถึงเวลามาทำงานพอดี”

            เนตรดาวได้โอกาสก็ทำทีชม “แฟนคุณผักน่ารักจัง ช่วยดูแลลูกด้วย”

            “ไม่ใช่หรอกค่ะ แบงค์เป็๲เพื่อนสนิท๻ั้๹แ๻่มัธยมแล้ว ถ้าไม่มีเขา ผักก็คงแย่เหมือนกัน ดูแลเด็กคนเดียวลำบากมาก” ทักษพรลดเสียงลงเพื่อไม่ให้คนที่นั่งหน้าได้ยิน เธอไม่จำเป็๲ต้องปกปิดสถานะแม่เลี้ยงเดี่ยวของตนเองเพราะรู้ว่าเนตรดาวต้องรู้จากคนในบริษัทอยู่แล้ว

            ณัฐวุฒิพยายามจะเงี่ยหูฟังแต่ไม่ได้ยินเพราะทักษพรนั่งอยู่แถวท้ายสุด ธนาเองก็อยากรู้แต่ต้องเก๊กมาดท่านประธานเอาไว้

            “ได้ยินว่าลูกชายคุณผักน่ารักมาก ดาวยังไม่ได้เห็นเลยค่ะ เสียดายจัง”

            “เดี๋ยวก็ได้เห็นค่ะ ปกติผักต้องไปรับตอนบ่ายสาม วันนี้ฝากให้ป้าน้ำช่วยไปรับให้ โชคดีที่ได้ทำงานที่นี่ เ๯้านายใจดีอนุญาตให้ออกไปรับลูกได้ พอรับมาแล้วก็ยังอนุญาตให้เล่นรอในออฟฟิศได้อีก”

            “คุณภัทรน่ะเหรอคะ?”

            “คนทั้งครอบครัวพิมพ์ประทานเลยค่ะ มีเมตตากับลูกน้องมากๆ”

            “คุณผักดูจะเคารพเ๽้านายมากเลยนะคะ”

            “ใช่ค่ะ เ๯้านายดีๆ แบบนี้หาได้ยาก”

            ไม่นานรถตู้ก็จอดใกล้ตึกแรกที่ธนาหมายตาเอาไว้

        “ตึกนี่ล่ะครับ ผมว่าจะรีโนเวท พวกเราลงไปดูกัน”

        ตึกเก่าแห่งนั้นอยู่ในย่านเมืองเก่า ที่ยังคงอนุรักษ์ตึกรามบ้านช่องแบบเก่าเอาไว้ มีร้านอาหารที่ผู้คนนิยมไปรับประทานมากมายหลายร้าน  

            “ผมจะตกแต่งร้านแนวย้อนยุคเพื่อให้เข้ากับตึกเก่าละแวกนี้ พวกคุณเห็นว่ายังไงครับ?” เขาหันหน้าไปมองผู้หญิงสามคนจากบริษัทในเครือ

            พราวพรายยิ้มกว้าง “น่าสนใจมากเลยค่ะ ท่านประธาน แถวนี้มีร้านดั้งเดิมอยู่หลายร้าน ถ้าตกแต่งให้เข้าบรรยากาศก็น่ามานั่งจิบกาแฟมากเลย”

            คนทั้งกลุ่มเดินดูบรรยากาศการค้าขายในย่านนั้น ธนาให้คนทั้งหมดลองไปสอบถามพูดคุยเ๹ื่๪๫การค้าขายกับคนแถวนั้นเพื่อดูลาดเลา ทุกคนถูกสั่งให้แต่งตัวสบายๆ ตัวธนาเองก็สวมเสื้อยืดทับด้วยแจ็คเก็ต เขาสวมกางเกงยีนส์ตัวเก่งและรองเท้าผ้าใบเพื่อให้ดูเหมือนนักท่องเที่ยวทั่วไป

            ปรินดาแอบชมท่านประธานกับพราวพรายและทักษพรไม่ขาดปาก

            “ใส่ชุดแบบนี้ก็ยังหล่อบาดใจ นี่ท่านประธานยังโสดอยู่จริงๆ เหรอพี่พราว?”

            “ยายปุ้ย เธอเพ้ออีกแล้ว ถ้าอย่างรู้ขนาดนั้นก็ไปหลอกถามคุณดาวดูสิ”

            “จริงด้วย ปุ้ยไปแล้วนะ”

            เนตรดาวเห็นปรินดาอยากตีสนิท เธอจึงถือโอกาสหลอกถามเ๱ื่๵๹ทักษพร

“คุณผักเป็๞แม่เลี้ยงเดี่ยวจริงเหรอคะ? เธอทั้งสวยทั้งเก่งขนาดนั้น ไม่น่าจะโสดได้นาน”

            “โสดจริงๆ ค่ะ ๻ั้๹แ๻่มาทำงานที่นี่ ปุ้ยก็เห็นมีคนมาชอบพี่ผักหลายคนนะคะ แต่ไม่เห็นพี่ผักสนใจใครสักคน ขนาดจะไปกินข้าวตามลำพังยังไม่ไปเลยค่ะ    พี่ผักบอกว่าการเป็๲แม่เลี้ยงเดี่ยวของเธอทำให้หลายคนคิดว่าเธอจะง่าย เธอค่อนข้างระวังตัวและพูดเสมอว่าน้องพืชยังเล็กอยู่ เอาไว้ให้ลูกชายเธอโตก่อน เ๱ื่๵๹ค่อยความรักค่อยว่ากันใหม่”

            “แสดงว่ามีคนมาชอบเธอหลายคนเลยสิคะ”

            “ใช่ค่ะ ทั้งคนในบริษัทและคนที่มาติดต่องาน ผู้ชายสมัยนี้เขาเลิกถือสาเ๱ื่๵๹ผู้หญิงมีลูกติดแล้วนะคะ”

            “อืม จริงค่ะ แม่เลี้ยงเดี่ยวถือว่าเป็๞ผู้หญิงที่เข้มแข็งมากๆ เธอเลี้ยงลูกมาได้ตัวคนเดียวหลายปีโดยไม่วอกแวกแบบนี้ หาได้ยากจริงๆ เพื่อนสนิทที่ให้เธอไปอยู่ด้วยคงจะรักเธอมากทีเดียว”

            “ค่ะ ปุ้ยเคยไปบ้านนั้นครั้งหนึ่ง บ้านที่พี่ผักกับน้องพืชอยู่หลังใหญ่ทีเดียว เธอบอกว่าเพื่อนซื้อบ้านเอาไว้ก็เลยให้เธอไปอยู่ด้วยเพราะสงสารที่ถูกแฟนทิ้งค่ะ”

            “เธอสวยน่ารักขนาดนั้น แฟนยังกล้าทิ้งอีก ผู้ชายคนนี้ใจร้ายจริง”

            “เห็นว่าคบกันตอนเรียนค่ะ พอใกล้จะจบแฟนไปเรียนต่อต่างประเทศก็เลยเลิกกัน เธอเพิ่งมารู้ตัวทีหลังว่าตั้งท้อง”

            เนตรดาวทำตาโต “แฟนเธอไม่รู้ว่าเธอมีลูกเหรอคะ?”

            ปรินดาส่ายหน้า “น่าจะไม่รู้ค่ะ พี่ผักให้น้องพืชเรียกเพื่อนเธอว่าพ่อ”

            เนตรดาวตะลึง “คุณผักอยู่กับเพื่อนผู้ชายเหรอคะ?”

            “ไม่ใช่ค่ะ เพื่อนพี่ผักเป็๲ทอม หล่อมากด้วยนะคะ พี่แบงค์เป็๲นักร้องประกวดรายการดังที่เข้ารอบสุดท้าย พอเรียนจบก็ยึดงานร้องเพลงเป็๲อาชีพค่ะ”

            เนตรดาวไม่กล้าถามต่อ เธอสงสัยว่าทักษพรอาจจะไม่กล้าเปิดเผยว่าคบเพื่อนที่เป็๞ทอมในฐานะแฟนเพราะไม่อยากให้คนอื่นเข้าไปวุ่นวาย ทุกวันนี้ความรักที่ข้ามพรมแดนเพศมีอยู่มากมาย

            รถตู้พาคนทั้งหมดไปดูทำเลที่ตั้งร้านใหม่ได้สองแห่งก็วนกลับมาส่งสามสาวที่ลานจอดรถที่รถของพราวพรายจอดเอาไว้ พอประตูรถตู้ปิดลง เนตรดาวก็รายงานสิ่งที่ตนเองทราบให้กับณัฐวุฒิฟัง โดยมีธนาตั้งใจฟังอยู่ที่นั่งแถวหลัง

            วันต่อมา วรภัทรเห็นรถตู้ของบริษัทวินเนอร์เลี้ยวเข้ามารับพนักงานทั้งสามของเขาถึงหน้าออฟฟิศ เขาจึงเดินลงไปดู ชายหนุ่มประหลาดใจที่เห็นธนานั่งอยู่ที่เบาะตรงประตู

            “ท่านประธาน มาเองเลยเหรอครับ? นัดให้พนักงานผมไปจอดรถรอที่เดิมก็ได้ จะได้ไม่ลำบาก”

            “ไม่เป็๲ไรครับ ผมกะว่าขากลับจะแวะมาดูการตกแต่งตึกใหม่ด้วย อยากเร่งให้เสร็จเร็วๆ” ธนาเอ่ยด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

            พราวพรายกับปรินดาถูกทักษพรแซงหน้าเข้าไปนั่งแถวด้านหลังสุดของรถ ธนาได้แต่ส่งสายตาเคืองๆ เขารู้สึกว่าเธอพยายามทำตัวราวอากาศธาตุในยามอยู่ต่อหน้าเขา

            ชายหนุ่มแอบกระซิบบอกเลขาให้รีบกลับก่อนบ่ายสาม “เธอต้องไปรับ   ลูกชายไม่ใช่เหรอ?”

            “ครับ แต่วันนี้เราไปไกลกว่าเดิม ไม่รู้จะกลับทันไหม?”

            ธนามองดูอาการกระวนกระวายของทักษพรที่มองดูนาฬิกาบ่อยๆ ตอนบ่ายสองในตอนที่กำลังเดินดูตึกอีกแห่งหนึ่งที่เขาเล็งเอาไว้  เขาจึงหันไปบอกทุกคนให้เตรียมตัวกลับ

            “ทุกคนขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวผมจะมาดูเองอีกทีวันพรุ่งนี้ วันนี้เรากลับกันก่อนก็แล้วกัน ผมอยากแวะดูออฟฟิศที่กำลังตกแต่ง”

 ***********

ไรเตอร์แนะนำ...อีบุ๊กเซ็ท "ซือซือฮองเฮาพันโฉม"

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE3ODMzNyI7fQ