แอบแซ่บ ผัวเพื่อน

ภายในห้องทำงานส่วนตัวอันกว้างขวางและโอ่อ่าของผู้จัดการโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ เครื่องปรับอากาศกำลังทำงานส่งเสียงเบา ๆ พร้อมปล่อยลมเย็นฉ่ำออกมากระทบผิวหน้าของธวัช ชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมในชุดเสื้อเชิ้ตทำงานสีฟ้าอ่อนพับแขนเสื้อขึ้นลวก ๆ นั่งพิงพนักเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิทตัวใหญ่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความเครียดสะสมจากการประชุมบอร์ดบริหารที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา

สายตาของเขาจดจ้องอยู่กับเอกสารแสดงผลกำไรขาดทุนประจำไตรมาสที่กองอยู่บนโต๊ะทำงานกระจกบานใหญ่ แต่ในสมองกลับไม่ได้ซึมซับตัวเลขเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย ความตึงเครียดและเหนื่อยล้าจากภาระหน้าที่ รวมถึงแรงกดดันจากภรรยาหลวงผู้เป็นหัวหน้าฝ่ายบัญชีและทรงอิทธิพลคอยบีบคั้นเขาอยู่ทุกวัน สิ่งเดียวที่ช่วยปลอบประโลมจิตใจของเขาได้ในยามนี้คือการคิดถึงรสสวาทอันเร่าร้อนของน้ำอ้อย ชู้รักสาวคราวลูกที่เพิ่งร่วมรักกันมาเมื่อไม่กี่วันก่อน

ภาพเรือนร่างอวบอัดสะบึมของน้ำอ้อยยามเนื้อตัวเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์บดเบียดอยู่ใต้ร่างของเขาในห้องคอนโดมิเนียมหรูหราลอยเข้ามาในห้วงคำนึง สัมผัสนุ่มหยุ่นจากทรวงอกคู่โตที่ล้นทะลักมือและความเสียวซ่านจากหลุมเสียวที่คอยตอดรัดแก่นกายร้อนผ่าวยามที่เธอขึ้นขย่มบนตัวเขาอย่างเอาใจ ทำให้ธวัชลอบถอนหายใจออกมาด้วยตัณหาที่ยังคงพลุ่งพล่านอยู่ในสายเลือด ชายวัยสี่สิบเจ็ดปีลูบไล้หน้าท้องตัวเองเบา ๆ นึกอยากจะปลีกตัวออกจากงานเพื่อไปหาเธอที่ห้องพักพรีเมียมเหลือเกิน

เสียงเตือนข้อความเข้าจากสมาร์ตโฟนเครื่องหรูส่วนตัวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานดังขึ้นหนึ่งครั้ง ขัดจังหวะความคิดฟุ้งซ่าน ธวัชขยับตัวลุกขึ้นนั่งตรงพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูหน้าจอด้วยความแปลกใจ ไอคอนแจ้งเตือนสีเขียวของแอปพลิเคชันส่งข้อความยอดนิยมแสดงว่ามีข้อความส่งมาจากหมายเลขโทรศัพท์ลึกลับที่ไม่มีการบันทึกชื่อไว้ในระบบผู้ติดต่อ

ชายวัยกลางคนขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัย ก่อนจะใช้นิ้วโป้งกดเปิดอ่านข้อความสั้น ๆ ที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอสัมผัส

"ลองเปิดดูลิงก์นี้หน่อยนะคะพี่ธวัช เผื่อจะช่วยลดความเหนื่อยจากการทำงานและทำให้คิดถึงความหลังอันแสนเร่าร้อนของเราสองคนขึ้นมาบ้าง"

ใต้ข้อความประโยคนั้นมีลิงก์หน้าเว็บวิดีโอออนไลน์แนบมาด้วย ธวัชรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที ปลายนิ้วของเขาแตะเปิดลิงก์นั้นด้วยความอยากรู้ระคนสังหรณ์ใจแปลก ๆ

หน้าจอโทรศัพท์หมุนโหลดอยู่เพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะปรากฏภาพเคลื่อนไหวที่มีความคมชัดระดับสูงจนเห็นทุกรายละเอียด มันคือภาพวิดีโอบันทึกเหตุการณ์ในห้องนอนของรีสอร์ตต่างจังหวัดในค่ำคืนที่เขาพาน้ำอ้อยไปแอบแซ่บระหว่างการสัมมนาประจำปีของโรงงาน ร่างเปลือยเปล่าของธวัชกำลังคร่อมบดเบียดอยู่บนร่างอวบอัดของเด็กสาวอย่างบ้าคลั่ง

เสียงหอบหายใจกระเส่าอย่างดิบเถื่อนและเสียงผิวเนื้อกระทบกันยามแก่นกายของเขากระแทกกระทุ้งเข้าสู่ร่องรักที่เปียกเยิ้มของน้ำอ้อยดังเล็ดลอดออกมาจากลำโพงโทรศัพท์อย่างชัดเจน ใบหน้าของเขาที่กำลังหลับตาพริ้มเสพสุขในกามารมณ์และคำพูดจายั่วยวนร่านสวาทของน้ำอ้อยถูกบันทึกเอาไว้ครบถ้วนทุกมุมกล้องอย่างไร้ข้อกังขา

หัวใจของธวัชหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายสูงใหญ่พลันแข็งทื่อ เย็นเยือกไปถึงขั้วกระดูกราวกับถูกแช่แข็งไว้ในห้องเย็น หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดซึมขึ้นมาตามไรผมและแผ่นหลังจนเสื้อเชิ้ตสีฟ้าเริ่มเปียกชื้น ใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดถอดสีประหนึ่งคนจับไข้ ความหวาดกลัวอันรุนแรงและกะทันหันจู่โจมเข้ามาในอกจนแทบหายใจไม่ออก

เขามองภาพการร่วมรักอันแสนอุจาดของตัวเองที่ยังคงดำเนินต่อไปบนหน้าจอด้วยความตระหนกตกใจอย่างที่สุด คลิปวิดีโอนี้ถูกถ่ายจากมุมสูงตรงหัวเตียง ซึ่งเป็นจุดอับสายตาที่เขาไม่เคยระแคะระคายเลยว่ามีการตั้งกล้องซ่อนเอาไว้ คำถามมากมายประดังประเดเข้ามาในสมองอันมึนงงว่าใครเป็นคนถ่ายและจงใจทำเพื่ออะไร

ก่อนที่เขาจะได้คิดหาคำตอบ ข้อความถัดไปจากผู้ส่งคนเดิมก็เด้งขึ้นมาเตือนบนหน้าจออีกครั้ง

"คลิปชัดดีใช่ไหมคะพี่ธวัช... ถ้าน้ำอ้อยกดปุ่มส่งต่อคลิปนี้เข้าไปในกล่องข้อความส่วนตัวของป้าหัวหน้าฝ่ายบัญชี ป้าแกจะรู้สึกยังไงบ้างนะ?"

"ห้าโมงเย็นวันนี้ เจอกันที่ร้านกาแฟสีครามตรงข้ามปั๊มน้ำมันนอกเขตโรงงานนะคะ"

"มาคนเดียวเงียบ ๆ นะคะพี่ธวัช ขืนช้าหรือคิดตุกติก... น้ำอ้อยจะไม่รับประกันความมั่นคงของเก้าอี้ผู้จัดการและครอบครัวของพี่เลยค่ะ"

มือหนาของธวัชสั่นระริกจนแทบจะจับโทรศัพท์มือถือไม่อยู่ ความโกรธแค้นและเพลิงโทสะปะทุขึ้นมาในทรวงอกจนหน้าอกกว้างสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หอบถี่ ความลุ่มหลงสิเน่หาที่เคยมีต่อน้ำอ้อยพังทลายสลายไปในพริบตา หลงเหลือเพียงความรู้สึกถูกหักหลังและหวาดผวาต่อภัยร้ายแรงที่กำลังจะก้าวเข้ามาทำลายชีวิต

เด็กสาวผู้อ่อนหวาน อ่อนน้อม และยอมนอนทอดร่างอ้าขาให้เขาเชยชมบดกระแทกตามใจชอบในคอนโดมิเนียมหรูหรา บัดนี้ได้กระชากหน้ากากมารยาหญิงออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นธาตุแท้ของนางปีศาจละโมบที่ซ่อนแผนการร้ายไว้เบื้องหลังเตียงนอนอย่างแนบเนียน เธอไม่ได้หลงใหลในตัวเขาเลยแม้แต่น้อย แต่ต้องการใช้ร่างกายและเซ็กส์เป็นเหยื่อล่อเพื่อบีบคอเขาในวันนี้

ธวัชพยายามสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสะกดกั้นอารมณ์คลั่งแค้นและคิดหาทางหนีทีไล่ แต่สมองอันตื้อตันของเขากลับมองไม่เห็นหนทางรอดอื่นใดเลย ภรรยาหลวงของเขาเป็นลูกสาวของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดในบริษัท และดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบัญชีผู้กุมอำนาจการเงินทั้งหมดในโรงงานแห่งนี้ หากคลิปเซ็กส์นี้หลุดไปถึงมือเธอ ครอบครัวของเขาต้องพังพินาศอย่างแน่นอน

เธอคงจะฟ้องหย่า ยึดทรัพย์สมรสทั้งหมดที่เขาแอบซุกซ่อนไว้ และใช้อิทธิพลของตระกูลไล่เขาออกจากตำแหน่งผู้จัดการโรงงานอย่างอับอายขายหน้าสังคม ชายวัยกลางคนที่เคยมีบารมีล้นพ้นจะต้องกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวในวัยใกล้เกษียณ จำยอมต้องแบกรับความพ่ายแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มต่อสู้

ธวัชเอื้อมมือไปหยิบเสื้อสูทตัวนอกที่แขวนไว้หลังเก้าอี้มาสวมใสอย่างเก้ ๆ กัง ๆ มือของเขายังคงสั่นเทาด้วยความกดดันอันมหาศาล เขาเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋ากางเกงก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องทำงานส่วนตัว มุ่งหน้าไปยังลานจอดรถเพื่อเดินทางไปตามนัดหมายของเด็กสาวใจเด็ดที่เป็นผู้คุมชะตาชีวิตของเขาในยามนี้

---

ร้านกาแฟสีครามตั้งอยู่ริมถนนสายหลักห่างจากเขตนิคมอุตสาหกรรมออกไปราว ๆ สองกิโลเมตร ตัวร้านตกแต่งด้วยกระจกใสบานใหญ่รอบด้านมองเห็นทัศนียภาพภายนอกได้อย่างชัดเจน ภายในร้านเปิดเพลงสากลจังหวะเบา ๆ คลอเบา ๆ บรรยากาศเงียบสงัดไร้ผู้คนพลุกพล่านเนื่องจากเลยเวลาจิบกาแฟยามบ่ายของคนทั่วไปมานานแล้ว

น้ำอ้อยนั่งเอกเขนกอยู่บนโซฟาบุนวมสีเทาเข้มริมหน้าต่างกระจกที่อยู่มุมในสุดของร้าน เธอสวมเดรสสั้นเข้ารูปสีเทาอ่อนเผยเนินอกอวบหยุ่นขาวผ่องสะดุดตาน่ามอง เรียวขาเรียวสวยที่โผล่พ้นชายกระโปรงสั้นนั่งไขว่ห้างแกว่งไปมาอย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าจิ้มลิ้มแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีตเรียบร้อยไม่มีร่องรอยของความกระวนกระวายเลยแม้แต่น้อย

นิ้วมือเรียวสวยเคาะแก้วน้ำผลไม้ปั่นเล่นเบา ๆ พลางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาเยือกเย็นและแฝงไปด้วยความสะใจลึก ๆ ทุกอย่างดำเนินไปตามแผนการแบล็กเมล์ซ้อนแผนที่เธอวางหมากไว้อย่างรอบคอบตั้งแต่เริ่มต้น รสสวาทชั่วคราวที่ธวัชเสพสมจากเรือนร่างอวบอัดของเธอต้องจ่ายคืนด้วยราคาค่าโง่แสนแพงที่เธอจะเป็นผู้กำหนด

เสียงกระดิ่งหน้าร้านกาแฟดังขึ้นพร้อมกับการก้าวเข้ามาของร่างสูงใหญ่คุ้นตา ธวัชเดินเข้ามาในร้านด้วยใบหน้าบึ้งตึงถมึงทึง ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นปนเหนื่อยหอบ เขาสาวเท้าดิ่งตรงมาที่มุมโซฟาของน้ำอ้อยทันทีประดุจเสือร้ายที่กำลังจ้องขย้ำเหยื่อ ทว่าเสือตัวนี้กลับเป็นเพียงเสือกระดาษที่จนแต้มด้วยหลักฐานคาตา

เขากระชากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกแล้วทรุดตัวนั่งลงอย่างแรง เสียงพ่นลมหายใจสั่นสะท้านดังออกจากจมูกของเขา ธวัชพยายามข่มเสียงพูดให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้พนักงานในร้านหันมาสนใจแต่ก็ไม่อาจซ่อนน้ำเสียงที่สั่นเครือด้วยแรงโทสะได้ "น้ำอ้อย! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! เธอทำแบบนี้กับพี่ได้ยังไง! พี่เปย์ให้เธอทุกอย่าง คอนโดหรู ของแบรนด์เนม เงินทองที่เธอขอพี่ก็ประเคนให้ไม่เคยขาดมือ!"

น้ำอ้อยลอบยิ้มมุมปากด้วยความสมเพชปนสะใจในท่าทางกระวนกระวายของชายวัยใกล้เกษียณตรงหน้า เธอยกแก้วน้ำผลไม้ขึ้นจิบช้า ๆ อย่างไร้ความเกรงกลัว แววตากลมโตสบประสานกับสายตาโกรธเกรี้ยวของเขาอย่างท้าทาย "ใจเย็น ๆ ก่อนสิคะพี่ธวัชขา... ดื่มน้ำส้มคั้นสักหน่อยไหมคะ จะได้มีเรี่ยวแรงคุยเรื่องสัญญาปากเปล่าของเราสองคนต่อ"

"ไม่ต้องมาเฉไฉ! ลบคลิปบ้า ๆ นั่นเดี๋ยวนี้เลยนะน้ำอ้อย! ไม่อย่างนั้นพี่จะแจ้งตำรวจจับเธอข้อหาขู่กรรโชกทรัพย์!" ธวัชพยายามใช้กฎหมายข่มขู่เด็กสาว หวังว่าคำว่าคุกตะรางจะช่วยทำให้เธอยอมจำนนและหวาดกลัวขึ้นมาบ้าง

น้ำอ้อยหลุดเสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ออกมาทันที น้ำเสียงหวานใสคล้ายเรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องตลกขบขันที่สุดในชีวิต เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาข้ามโต๊ะไม้ตัวเตี้ย ส่งสายตาเย้ยหยันอย่างไร้ความปรานี "แจ้งตำรวจจับน้ำอ้อยเหรอคะพี่ธวัช? เอาสิคะ... แจ้งเลย น้ำอ้อยไม่ได้กลัวคุกตะรางหรอกค่ะ สาวโรงงานจน ๆ ตัวคนเดียวอย่างน้ำอ้อยไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว"

"แต่สำหรับพี่ธวัชล่ะคะ? เกียรติยศชื่อเสียงของผู้จัดการโรงงาน ครอบครัวที่แสนอบอุ่น และเงินปันผลหุ้นของบริษัททั้งหมด"
"ถ้าตำรวจเข้ามาทำคดี เรื่องนี้ต้องแดงโร่ไปถึงหูสื่อมวลชนและป้าหัวหน้าฝ่ายบัญชีที่บ้านพี่แน่นอนค่ะ"
"ถึงตอนนั้น พี่คิดว่าเมียพี่จะปล่อยพี่ไว้เหรอคะ? หรือบริษัทจะยังเก็บผู้จัดการที่มีประวัติฉาวโฉ่ร่วมแซ่บกับสาวโรงงานวัยลูกไว้ทำงานต่อไป?"

ถ้อยคำพูดจาแสนหวานแต่ทว่าเฉียบคมประดุจใบมีดโกนอาบยาพิษกรีดลงบนศักดิ์ศรีของธวัชจนพังยับเยินไม่มีชิ้นดี ชายวัยกลางคนได้แต่นั่งอ้าปากค้าง ลำคอแห้งผากราวกับมีเม็ดทรายนับพันเม็ดติดอยู่ข้างใน คำข่มขู่เรื่องกฎหมายกลายเป็นสิ่งไร้ค่าในทันทีเมื่อเจอมารยาเหลี่ยมจัดและการต้อนจนมุมอย่างผู้เหนือกว่าของน้ำอ้อย

"แล้วเธอ... ต้องการเงินเท่าไหร่ แลกกับการลบคลิปทั้งหมดและลาออกไปจากโรงงานเสียที" ธวัชถามด้วยเสียงสั่นเครือ ใบหน้าของเขาหมองคล้ำลงราวกับกระดาษเปียกน้ำ เขารู้สึกเหมือนกำลังตกลงไปในเหวลึกที่ไม่มีวันปีนกลับขึ้นมาได้อีก

น้ำอ้อยเหยียดยิ้มร้ายกาจพลางเอนตัวพิงโซฟา นิ้วมือเรียวสวยลูบไล้ไปตามปกเสื้อเดรสตัวบางของตนเองเบา ๆ แสดงจริตมารยาหญิงที่เคยใช้ล่อลวงเขาบนเตียง แต่บัดนี้มันคือการล้อเลียนความโง่เขลาของสมภารเฒ่า "น้ำอ้อยขอไม่มากหรอกค่ะพี่ธวัช... แค่เช็คเงินสดสองล้านบาทถ้วน แลกกับการลบคลิปและน้ำอ้อยจะยื่นใบลาออกจากโรงงานวันพรุ่งนี้ทันทีค่ะ"

"สองล้าน! นี่เธอจะบ้าหรือไงน้ำอ้อย! พี่จะไปหาเงินสดจำนวนมากขนาดนั้นมาจากไหนในทันที!" ธวัชอุทานเสียงดังขึ้นด้วยความตื่นตระหนก ตัวเลขสองล้านบาทไม่ใช่เงินน้อย ๆ มันเกือบครึ่งหนึ่งของเงินเก็บสะสมในบัญชีลับส่วนตัวที่ภรรยาหลวงของเขาตรวจไม่พบ

"สองล้านบาท แลกกับเก้าอี้ผู้จัดการที่มั่นคงและเงินเก็บสะสมของพี่ทั้งหมด มันเป็นข้อตกลงที่คุ้มค่ามากนะคะพี่ธวัช" น้ำอ้อยกระซิบเสียงหวานแต่แฝงคำขู่เข็ญอันเยือกเย็น "น้ำอ้อยรู้ดีค่ะว่าพี่แอบเปิดบัญชีเงินฝากส่วนตัวไว้ที่ธนาคารอื่น และยังมีทองคำแท่งซุกซ่อนอยู่อีก อย่าคิดหลอกน้ำอ้อยเลยดีกว่าค่ะ"

---

ความเงียบงันอันน่าอึดอัดโรยตัวลงบนโต๊ะไม้ริมกระจกภายในร้านกาแฟ ธวัชจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มของอดีตชู้รักสาวด้วยความรู้สึกที่ปะปนไปด้วยความคลั่งแค้นและตกตะลึงในความร้ายกาจของเธอ ชายวัยกลางคนเพิ่งประจักษ์แก่ใจในวินาทีนี้เองว่าความละโมบตัณหาของตนเองได้ชักนำพญามารเข้ามาทำลายชีวิตอย่างสมบูรณ์แบบ

เขานั่งพยายามหาวิธีต่อรองราคาลงมาเพื่อลดความสูญเสีย "น้ำอ้อย... ลดหน่อยไม่ได้เหรอจ๊ะ? พี่ช่วยโอนเงินให้เธอใช้ทุกเดือนอยู่แล้ว คอนโดฯ นั่นพี่ก็ยังจ่ายค่าเช่ารายปีให้อยู่ เห็นแก่ความสุขความผูกพันที่เราเคยนอนร่วมเตียงกันมาเถอะนะ" ธวัชใช้น้ำเสียงอ่อนโยนเว้าวอน หวังจะกระตุ้นความทรงจำสวาทอันแสนหวานให้ช่วยละลายความเยือกเย็นในใจของเด็กสาว

น้ำอ้อยถอนหายใจออกมาเบา ๆ แสร้งทำสีหน้าเหนื่อยหน่ายและสมเพชสายตาคู่นั้น "ความผูกพันอะไรกันคะพี่ธวัช? น้ำอ้อยก็แค่ของเล่นทางเพศชั่วคราวที่พี่ใช้ระบายความใคร่ยามที่เบื่อเมียหลวงที่บ้านไม่ใช่เหรอคะ?"
"เราสองคนแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ซึ่งกันและกันอย่างยุติธรรมแล้วค่ะ พี่ได้เสพสมเรือนร่างและรสรักของน้ำอ้อย น้ำอ้อยก็ได้เงินค่าเลี้ยงดู"
"แต่ตอนนี้ชีวิตของน้ำอ้อยต้องเดินหน้าต่อไป เงินสองล้านบาทคือน้ำใจก้อนสุดท้ายที่พี่จะจ่ายให้เพื่อปิดดีลเรื่องชู้รักของเราสองคนอย่างถาวร"

เธอยื่นมือเรียวสวยออกไปแตะบนกระเป๋าเอกสารหนังแท้ของธวัชที่วางอยู่บนโต๊ะเบา ๆ พลางส่งยิ้มหวานประหนึ่งนางฟ้าที่พร้อมจะประทานทางรอดให้แก่คนบาป "หยิบสมุดเช็คออกมาเขียนสั่งจ่ายเงินสดสองล้านบาทให้น้ำอ้อยเดี๋ยวนี้ค่ะพี่ธวัช... ขืนลีลาชักช้า ป้าหัวหน้าฝ่ายบัญชีแกอาจจะสงสัยเอาได้นะคะ"

การเอ่ยอ้างถึงภรรยาหลวงเปรียบเสมือนแส้แหลมคมที่ฟาดลงบนกลางหลังของธวัช ชายวัยกลางคนสะดุ้งตัวโยนด้วยความสยดสยอง ความกลัวต่อความพินาศทางสังคมและตำแหน่งหน้าที่การงานมีอำนาจเหนือความตระหนี่ถี่เหนียวและโทสะแค้นในอก เขารู้ดีว่าหากปฏิเสธ ข้อความแบล็กเมล์เตือนภัยพิบัติจะถูกส่งออกไปในทันทีโดยไม่มีการรอช้า

ธวัชเอื้อมมืออันสั่นเทาหยิบสมุดเช็คเล่มยาวและปากกาด้ามหรูออกจากกระเป๋าเอกสารของตนเองออกมาวางบนโต๊ะ ปลายนิ้วหนาที่สั่นระริกพยายามประคองปากกาไว้มั่นแต่ก็ยังทำได้ยากลำบาก ลมหายใจเข้าออกของเขาหนักหน่วงกระชั้นชิดจนดูน่าเวทนาเป็นที่สุด

เขาขบกรามแน่นจนเกิดเสียงดังกรอด จรดปลายปากกาลงบนกระดาษเช็คธนาคารสั่งจ่ายเงินสดให้แก่น้ำอ้อย เขียนตัวเลขจำนวน 2,000,000 บาท และตัวอักษร "สองล้านบาทถ้วน" ด้วยลายมือที่บิดเบี้ยวโย้เย้ตามแรงสั่นสะท้านของอารมณ์คลั่งแค้น ทุก ๆ เส้นปากกาที่ลากลงบนกระดาษเปรียบเสมือนการตัดเฉือนเนื้อและวิญญาณของเขาออกไปทีละชิ้น

หลังจากลงลายมือชื่อกำกับเรียบร้อยแล้ว ธวัชก็สะบัดเช็คแผ่นนั้นฉีกออกจากเล่มแล้วโยนใส่โต๊ะตรงหน้าน้ำอ้อยอย่างกระแทกกระทั้น "เอาไป! แล้วก็ไสหัวไปให้พ้นจากชีวิตพี่ ลบรูปและคลิปทั้งหมดออกจากโทรศัพท์ของเธอเดี๋ยวนี้!" ชายวัยกลางคนเค้นเสียงแหบพร่าพูดผ่านไรฟันที่ขบกันแน่น สายตาจ้องมองหน้าเช็คอย่างแสนเสียดายและเจ็บปวดลึก ๆ

น้ำอ้อยหยิบเช็คเงินสดใบสำคัญขึ้นมาพินิจพิจารณาความถูกต้องของตัวสะกด จำนวนเงิน และลายเซ็นของธวัชอย่างละเอียดถี่ถ้วน แววตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับด้วยความยินดีในชัยชนะอันยิ่งใหญ่ เงินสองล้านบาทนอนนิ่งอยู่ในกำมือของเธอเรียบร้อยแล้วโดยที่เธอไม่ต้องลงแรงทำงานให้เหนื่อยยากอีกต่อไป

เธอกดโทรศัพท์สมาร์ตโฟนส่วนตัวเปิดแอปพลิเคชันอัลบั้มรูปภาพขึ้นมาให้ธวัชเห็นเด่นชัด จากนั้นจึงใช้นิ้วมือกดเลือกไฟล์วิดีโอรักแอบแซ่บในโรงแรมต่างจังหวัด กดปุ่มลบทิ้งอย่างถาวรต่อหน้าเขา พร้อมทั้งลบออกจากถังขยะสำรองในตัวเครื่องเพื่อเป็นการยืนยันความปลอดภัยให้แก่ชายวัยกลางคนตรงหน้า

"เรียบร้อยค่ะพี่ธวัชขา... ลบเกลี้ยงไม่มีเหลือ น้ำอ้อยเป็นคนรักษาสัญญาเสมอค่ะ" น้ำอ้อยพูดยิ้ม ๆ พลางพับเช็คเงินสดเก็บลงในกระเป๋าสะพายหรูหราอย่างเบามือ "ขอบคุณสำหรับเงินทุนก้อนโตนะคะพี่ผู้จัดการ ลาก่อนค่ะ ขอให้โชคดีกับเมียหลวงที่บ้านนะคะ" เธอผุดลุกขึ้นยืนเหยียดยิ้มร้ายกาจส่งท้ายและก้าวเดินออกจากร้านกาแฟทิ้งให้ธวัชนั่งจมอยู่กับกองความแค้นเพียงลำพัง

---

สายลมร้อนอบอ้าวยามเย็นพัดผ่านผิวหน้าของน้ำอ้อยขณะที่เธอก้าวเดินออกจากร้านกาแฟสีครามตรงไปยังรถยนต์ส่วนตัวที่จอดอยู่ใต้ร่มเงาไม้ริมถนน เธอรู้สึกปลอดโปร่งโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก ราวกับได้สลัดเอาคราบความยากจนและชีวิตสาวโรงงานที่ต้องดิ้นรนหลังขดหลังแข็งทิ้งไว้เบื้องหลังอย่างสิ้นเชิง

ในมือของเธอกำลังกุมเช็คเงินสดมูลค่าสองล้านบาทเอาไว้แน่นประหนึ่งกุญแจสำคัญที่จะเปิดประตูสู่ชีวิตใหม่ที่หรูหราและมั่นคงยิ่งกว่าเดิม ชัยชนะครั้งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่ามันสมองและจริตมารยาหญิงของเธออยู่เหนือชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลในโรงงานได้อย่างราบรื่นไร้รอยต่อ

ความจริงคือเธอยังมีลิงก์สำรองและไฟล์คลิปวิดีโอเหล่านั้นเก็บเอาไว้ในระบบฝากข้อมูลออนไลน์แบบเข้ารหัสความปลอดภัยที่เธอสมัครทิ้งไว้ แต่เธอก็ไม่มีความจำเป็นต้องใช้อาวุธลับชิ้นนี้กลับไปเล่นงานธวัชอีกต่อไป ตราบใดที่ชายวัยกลางคนไม่ตุกติกหรือหาวิธีมาเล่นงานเธอคืนในอนาคต เงินสองล้านบาทและทองคำแท่งหนักสิบบาทในตู้เซฟที่ปอกลอกมาได้คือความคุ้มค่าสูงสุดสำหรับเรือนร่างของเธอแล้ว

น้ำอ้อยเปิดประตูรถยนต์ส่วนตัวก้าวเข้าไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับ สตาร์ตเครื่องยนต์พร้อมปรับเครื่องปรับอากาศให้อุณหภูมิเย็นฉ่ำสบายผิว เธอเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาเปิดใช้งานและกดโทรออกหาเบอร์โทรศัพท์ทนายความหนุ่มรุ่นพี่ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายการเงินที่เธอรู้จักและเคยขอคำแนะนำในการเตรียมตัวสืบข้อมูลธวัชล่วงหน้า

สัญญาณรอสายดังขึ้นเพียงไม่กี่วินาที ปลายสายก็กดตอบรับด้วยน้ำเสียงสุภาพและเป็นงานเป็นการ "สวัสดีครับคุณน้ำอ้อย มีธุระอะไรด่วนหรือเปล่าครับ?"

"สวัสดีค่ะพี่ทนาย... น้ำอ้อยเองนะคะ ตอนนี้น้ำอ้อยได้รับเช็คเงินสดสั่งจ่ายจำนวนสองล้านบาทตามที่ดีลไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ" น้ำอ้อยปรับน้ำเสียงให้ดูเคร่งขรึมสงบนิ่ง ผิดกับท่าทางออดอ้อนยั่วยวนที่ใช้บีบคั้นธวัชเมื่อครู่ราวกับเป็นคนละคน "น้ำอ้อยอยากสอบถามขั้นตอนการนำเช็คเงินสดนี้ไปขึ้นเงินและถอนสดออกจากธนาคารพาณิชย์โดยตรงค่ะ"

"ต้องเตรียมตัวหรือระวังเรื่องอะไรเป็นพิเศษไหมคะเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาโดนอายัดเช็คย้อนหลัง หรือถูกธนาคารเจ้าของบัญชีตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับธุรกรรมก้อนโตนี้" เธอซักถามรายละเอียดและช่องโหว่ทางกฎหมายอย่างรอบคอบรอบทิศทางเพื่อป้องกันไม่ให้เงินล้านหลุดลอยไปจากมือในนาทีสุดท้าย

ปลายสายค่อย ๆ อธิบายถึงการทำธุรกรรมด้วยความสุขุม "ขั้นตอนการขึ้นเงินเช็คเงินสดจำนวนสองล้านบาทนั้น วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือการไปขึ้นเงินที่ธนาคารสาขาที่เป็นเจ้าของบัญชีโดยตรงเพื่อทำธุรกรรมถอนเงินสดทันที หากทางผู้สั่งจ่ายพยายามจะสั่งระงับเช็คหรือทำเรื่องอายัดหลังจากนี้ การยื่นเช็คขึ้นเงินก่อนจะมีผลสมบูรณ์ตามกฎหมายทันที"

"และเพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าหน้าที่ธนาคารสงสัยหรือทำการตรวจย้อนหลังเกี่ยวกับการสมรู้ร่วมคิดหรือฟอกเงิน แนะนำให้แจ้งว่าเป็นการชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงินส่วนตัว หรือชำระค่าที่ดินทำกินครับ เตรียมเอกสารบัตรประชาชนและใบขับขี่ไปให้พร้อม และขอแนะนำให้เปลี่ยนเป็นเงินสดทั้งหมดหิ้วออกมาเลยจะปลอดภัยจากการตรวจสอบเส้นทางเงินของคนในครอบครัวเขาที่สุดครับ"

น้ำอ้อยพยักหน้ารับคำปรึกษาด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ แผนการถอนเงินสดออกไปฝากเข้าบัญชีส่วนตัวใหม่ที่ธนาคารต่างจังหวัดห่างไกลเปรียบเสมือนกำแพงป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งภรรยาหลวงของธวัชไม่มีวันสืบพบอย่างแน่นอน "ขอบคุณพี่ทนายมาก ๆ เลยนะคะสำหรับคำแนะนำดี ๆ เดี๋ยวน้ำอ้อยโอนค่าปรึกษากฎหมายพิเศษไปให้ตามเดิมนะคะ"

หลังจากวางสายโทรศัพท์ น้ำอ้อยเอนแผ่นหลังพิงเบาะรถนุ่มสบายพลางทอดสายตามองผ่านกระจกหน้ารถออกไปยังทิวทัศน์รอบตัวของนิคมอุตสาหกรรมที่มีควันพวยพุ่งจากปล่องไฟโรงงานตั้งตระหง่านอยู่ไกล ๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มสะสวยไร้ความรู้สึกอ่อนไหวหรือกังวลต่อผู้คนในอดีต

โรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาและเป็นแหล่งประทังความยากจน
คอนโดมิเนียมหรูหราที่เป็นเพียงสนามรบสวาทอันร้อนรุ่มด้วยหยาดเหงื่อและไอรัก
รวมถึงชัย หัวหน้างานปากดีแต่ขี้ขลาด และก้อย เพื่อนสนิทที่เคยร่วมสุขร่วมทุกข์ด้วยกันมา
ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะกลายเป็นอดีตที่เธอจะหันหลังโบกมือลาอย่างถาวร โดยไม่มีวันหันกลับมามองอีก

วันพรุ่งนี้... เธอจะยื่นใบลาออกด้วยสีหน้าราบเรียบ ไร้รอยน้ำตาและไม่มีความเศร้าโศกใด ๆ
จากนั้นจะมุ่งหน้าไปขึ้นเงินเช็คสดสองล้านบาท หอบหิ้วทองคำแท่งหนักสิบบาทออกจากตู้เซฟนิรภัย
แล้วโบยบินไปสร้างชีวิตใหม่ที่ร่ำรวย หรูหรา เหนือกว่าคนทำงานหลังขดหลังแข็งทุกคนในโลกแห่งความเป็นจริง
เส้นทางชีวิตใหม่ที่เธอออกแบบมันขึ้นมาเองด้วยจริตมารยา รสนิยมร่านสวาท และมันสมองอันชาญฉลาดที่คุมเกมได้อยู่หมัด