กรุงเทพกระหายเลือด - 22 หน้าประตู
แกร๊ก!!!ผมเปิดประตูออกไปแบบเซๆก็เจอนมใหญ่ๆรออยู่แทบทิ่มหน้า!หน้าสวยๆนมใหญ่ๆแบบนี้ไม่ใช่ใครแน่นอน!...."พี่หนิง!"ผมอุทานอย่างตกใจที่พี่หนิงขึ้นมาเคาะเรียกผมที่ห้องเธอหอบเอาตระกร้าผ้าที่ผมซักทิ้งไว้มาให้"เนี่ยพี่เห็นเก่งไม่มาเอาไปซักทีก็เลยเอาขึ้นมาให้"เธอพูดเรียบๆอย่างคุมอาการใบหน้าที่สวยแบบสาวสูงอายุหน่อยของเธอเบือนหน้าหลบนิดๆด้วยความเขิน"โห พี่หนิง!แค่นี้เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมลงไปเอาเองก็ได้ไม่น่าลำบากยกขึ้นมาให้เลย""แต่ขึ้นมาก็คุ้มนะ อิอิดูสิกล้ามแน่นขนาดนี้ อูววว์"เธอหน้าแดงชี้มือเหล่ลอนกล้าหน้าอกใหญ่แน่นและกล้ามท้องฟิตปั๋งแปดลูกของผมนั่นทำให้ผมนึกได้เมื่อมองสภาพตัวเอง!กูใส่บอกซ์เซอร์อยู่ตัวเดียวนี่หว่า!แถมควยใหญ่ยังชี้ตั้งเด่เพราะแอบมองนมในคอเสื้อพี่หนิงที่ตัวเตี้ยกว่ามาซักพักแล้ว!"นี่เพิ่งเอากับสาวคนใหม่เหรอ"พี่หนิงถามแบบละลาบละล้วง"พะ...พี่รู้ได้ไงครับว่าคนใหม่?เอ้ยย..รู้ได้ไงว่าเพิ่งเอากันครับ""แหมกลิ่นน้ำเงี่ยนคุ้งขนาดนี้เธออยู่ในห้องน้ำล่ะสิส่วนที่ว่าคนใหม่ก็ไม่เห็นหนูคนน่ารักๆคนนั้นกลับมาด้วยเลยนี่นา!"หนูคนน่ารักๆที่ว่าเธอคงหมายถึงพิมส่วนกลิ่นน้ำเงี่ยนนี่...ผู้หญิงนี่จมูกดีทุกคนเลยใช่มั้ยเนี่ย?"แหะแหะ ครับ"ผมที่ยกมือข้างขวาเกาหัวอย่างเขินๆอีกมือนึงค้ำประตูเอาไว้ทำให้มัดกล้ามขยับย้ายทำเอาสาวใหญ่หัวใจหวิวโดยเฉพาะท่อนควยในกางเกงในที่กระดกตามจนเห็นได้ชัด!"อูยยยย พี่ขอดูควยเก่งซักแป๊ปได้ไหม?"เธอกระซิบเบาแบบเขินๆก่อนจะหวีดขึ้น!"ว้ายย!พี่พูดบ้าอะไรเนี่ย?ลืมๆมันซะนะ!"ทำท่าจะหันเดินหนีแต่..หมับ!ผมดึงมือนิ่มของพี่หนิงเข้ามาจับควยตรงเป้านอกบ๊อกเซอร์ตัวหลวมนั่น!"ดะ...ดูเร็วๆหน่อยนะครับเดี๋ยวใครมาเห็น!"ผมเอามือป้องปากแล้วพูดแบบยิ้มๆด้วยท่อนล่างผมอยู่ในห้องแล้วยื่นหน้าออกมาก็เลยคิดว่าคงไม่เป็นไรแล้วพี่หนิงอุตส่าห์กล้าเอ่ยปากขอแถมนึกๆมันก็น่าตื่นเต้นดีไม่น้อย!พี่หนิงไม่ได้พูดอะไรขยับตัวเข้ามาใกล้อีกหน่อยแบบชะโงกหน้าแล้วใช้มือนึงดึงขอบกางเกงบ็อกซ์เซอร์ออกดู"หวายยยย!"เธอร้องเบาอย่างตกใจในความยาวและความใหญ่!อีกมือเผลอเอื้อมไปจับควยตรงๆแล้วรูดเข้ารูดออก!โดยที่ควยนั่นยังเปียกน้ำเงี่ยนพี่หงส์ตรงโคนหมอยที่ยังไม่ได้เช็ดให้เรียบร้อยเพราะเธอมาแบบผิดจังหวะ!"อูยยยส์ผมไม่คิดเลยนะครับว่าพี่หนิงจะลามกขนาดนี้"ผมกระซิบแผ่วที่ข้างหูพี่หนิงแบบเสียวควยที่เธอชัก"กะ...ก็แหม...สาวแก่ขึ้นคานแบบพี่ก็อยากเห็นควยของหนุ่มๆหล่อๆบ้างนี่นา"พูดไปก็ก้มหน้าแดงๆ ชักควยผมไม่หยุดมือ"บ้าน่า...สวยๆอย่างพี่หนิงนี่นะครับขึ้นคาน?ถ้าพี่หนิงเปิดใจเปิดโอกาสคงมีหนุ่มๆอยากเอาพี่เป็นแฟนอีกเป็นสิบ!"ผมพูดอย่างจริงๆด้วยใบหน้าที่กลมๆแต่น่ารักสวยหวานอ่อนเยาว์กว่าอายุนั่นขนาดแค่มัดผมหางม้าข้างหน้าแสกกลางแบบเรียบๆไม่แต่งหน้ายังมีสเน่ห์ขนาดนี้!"หนุ่มๆอยากเอาพี่เหรอ?"เธอเงยหน้าสวยนั่นขึ้นมามองตาผมด้วยใบหน้าอันแดงซ่านอย่างมีความหมาย"อยากสิครับ..."ผมถือวิสาสะยื่นมือข้างนึงไปเคล้นคลึงเต้าใหญ่มโหฬารขนาดคัพไอของเธอแม้มันจะคล้อยด้วยน้ำหนักแต่ก็นุ่มมืออย่างที่สุด!อูยยย...เธอครางเบามองหน้าหล่อๆของของผมแล้วปรือตายื่นหน้าเขามาใกล้ซึ่งผมเองก็ก้มหน้าลงอยากจะจูบปากนุ่มๆที่เผยอยู่ของเธอเหมือนกันลมหายใจอุ่นๆของเรารดกันกันอยู่ไม่ห่างแต่แล้ว...ต๊อก ต๊อก ต๊อก!!เสียงส้นสูงที่เดินขึ้นบันไดมานั่นก็ทำให้ผมกับพี่หนิงต้องรีบผละออกจากกันในทันที!"พะ...พี่ไปก่อนนะเก่งอย่าเอาไปบอกใครล่ะ"เธอกำชับแล้วรีบเดินหายลับไปสวนกับสาวอีกคนที่เป็นเจ้าของเสียงรองเท้านั่น...ต๊อก...ต๊อก...ต๊อก...ต๊อก...ลีลาการก้าวเดินของเธอนั้นอย่างกับซุปเปอร์โมเดลหุ่นทรงองค์เอวเองก็สวยสบึมอย่างกับนางแบบเซ็กซี่ในอินเตอร์เนตผิวขาวโอโม่อย่างไฟซีน่อนหน้าสวยหวานใสอย่างมีเสน่ห์ยวนใจชายเป็นใครไม่ได้นอกจากพี่แป้งที่ผมหลงรักหัวปักหัวปำนั่นเอง...ผมยืนตะลึงมองเธออยู่ที่หน้าประตูเธอที่กำลังเดินเข้ามาหาอยู่ในชุดเกาะอกขาวกระโปรงกลีบระบายสวยถึงข้อเท้ามีการประดับประดาที่เกินกว่าจะเป็นชุดทั่วๆไปใครๆก็ดูออกว่ามันเป็นชุดแต่งงานและนั่นทำให้ผมใจเสียจนแทบจะคลั่งไป!เพราะคนที่ขอแต่งงานต้องไม่ใช่ผมอยู่แล้วและคนอื่นก็มีแต่ไอ้พี่วินเพียงคนเดียวเท่านั้น!ต๊อก...เสียงส้นสูงหยุดเดินเป็นก้าวสุดท้ายเราทั้งสองยืนเผชิญหน้ากันโดยที่ร่างของเธออยู่ในชุดขาวหรูสวยสว่างยืนอยู่ข้างนอกตรงข้ามกับชายหื่นที่ยืนควยโด่เกือบเปลือยในบ็อกซ์เซอร์อยู่ในห้องของเขาขอบของผนังกลายเป็นเหมือนเส้นกั้นที่ไม่มีวันพังผมกลัวแม้ซักคำที่เธอกำลังจะเอ่ยบอกออกมาพี่แป้งนั้นก้มหน้านิ่งไม่ไหวติงเหมือนเธอกำลังรวบรวมสติว่าจะบอกข่าวกับผมอย่างไรดีส่วนผมนั้นได้แต่คิดว่าไม่ต้องบอกก็ได้ผมไม่อยากรับรู้แต่นั่นก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเมื่อเธอเริ่มพูดขึ้น"เก่ง... เมื่อตอนเที่ยงพี่วินขอพี่แต่งงานล่ะ"เธอพูดดังฟังชัดจนพี่หงส์ที่อาบน้ำเสร็จแล้วแต่ยังหลบอยู่ในห้องน้ำยังได้ยินเธอไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะรู้สึกยังไงกับข่าวที่เพื่อนสาวกำลังบอก"แล้วพี่ก็รับอย่างดีใจ...และเต็มใจ"เธอพูดยิ้มๆ เงยหน้าขึ้นสบตาผมในใจผมร้อนรนด่าไอ้เหี้ยวิน ไปหลายกระบวนแต่นั่นไม่เจ็บปวดเท่ากับทำไมเธอต้องมาบอกผมแบบยิ้มๆแบบนั้นด้วย!มือผมสั่นกำหมัดแน่นแม้แต่เธอก็คงสังเกตเห็นแต่เหมือนเธอไม่สนใจยังคงเล่าเรื่องราวอันบาดหูให้ผมฟังต่อ"แล้วเราก็ไปดูสถานที่ปลูกเรือนหอไปเลือกชุดเจ้าสาวไปถ่ายพรีเวดดิ้งกันพี่มีความสุขมากๆเลยล่ะ ฮิฮิ"เธอพูดแถมยังหัวเราะไปด้วย!"พี่วินเขาดีกับพี่มากเลยนะเก่งเขาแสดงความจริงใจกับพี่แบบสุดๆเรือนหอก็บอกว่า ถ้าไม่ชอบจะเปลี่ยนที่ก็ได้ชุดเจ้าสาวพี่เลือกอีกชุดไว้ แต่ก็ชอบชุดนี้ด้วยเขาก็เลยซื้อให้มาเลย!"ใช่สิ...ก็ไอ้พี่วินมันรวยขนาดนั้น...นี่"แล้วเราก็ไปดินเนอร์กันที่ร้านอาหารหรูบนตึกสูงชมวิวที่สวยงามมากๆพี่มีความสุขที่สุดเลยล่ะเก่ง"ถึงตรงนี้ผมทนไม่ไหวแล้วมันเจ็บปวดเหลือเกิน"แล้วพี่จะมาเล่าเรื่องพี่กับไอ้วินให้ผมฟังทำไมครับ!!!"ผมแค่นเสียงโพล่งออกไปเหมือนไม่รู้ตัวพี่แป้งได้แต่มองผมด้วยสายตาเศร้าๆเหมือนกับสงสารเห็นใจ...แต่สำหรับผมมันเหมือนถูกสมเพทเวทนาเสียมากกว่า..เธอมาเพื่อบอกลาอย่างเจ็บปวดให้ผมตัดใจได้สักทีงั้นเหรอ.............