วันเดินทาง
ณรินเก็บของเตรียมตัวเดินทางไปอยู่กทม4ปี เธอจัดเตรียมของเรียบร้อยโดยที่มีแม่ต้องเองค่อยชวยเก็บและในตอนนี้แม่ของเธอก็กำลังขับรถไปส่งลูกสาวที่บ้านพี่สาวตัวเองหลังจากโทรไปแจ้งข่าวว่าหลานจะย้ายไปอยู่ด้วย่เรียนมหาลัยซึ่งคนเป็ป้าก็ดีใจเพราะเธอเองก็รักหลานมากๆ เช่นกัน
“งือออ ตื่นเต้นจังเลยคุณแม่ขา”
“โถ้วว ลูกสาวแม่ ใจเย็นนะคะ เดียวก็ถึงแล้ว”
ณรินเริ่มตื่นเต้นเมื่อรถแม่เธอเลี้ยวเข้ารั่วบ้านของป้าแมว หญิงวัยกลางคนยืนรอต้อนรับอยู่หน้าบ้านทันที่ที่รถจอดสนิทสาวน้อยเปิดประตูรถวิ่งเข้าไปกอดป้าเธอพร้อมะโขึ้นหอมแก้ม
ฟอดดดดดดดดดดดดด
“อื้อออ ชื่นใจป้าจริงๆ เลย”
“คุณป้าสบายดีนะคะ”
“ป้าสบายดีคะ เราละเหนื่อยไหม”
“พูดตลอดทางเลยพี่แมว ท่าจะเหนื่อย คงเหนื่อยพูด”
“คุณแม่ขาไม่แซ่วลูก”
สาวน้อยหันกลับไปหาแม่ตัวเองพร้อมทำหน้างอล ทั้งสามหัวเราขึ้นพร้อมกัน
“ไปคะป้าพาไปดูห้อง บกของเข้าบ้านกัน”
ทั้งสามพากันขนของลงจากรถซึ่งหลานสาวตัวแสบก็ขนมาแทบจะทุกอย่างโดยให้เหตุผลแม่ว่าเลือไม่ถูกว่าต้องเตรียมอะไรบ้างอยากเอาไปทั้งหมดจะได้รู้สึกเหมือนอยู่บ้านตัวเองทั้งสามขนของขึ้นไปเก็บบนห้องเรียบร้อยแม่ของสาวน้อยก็เตรียมบอกลาลูกสาวตัวเองเพราะมีงานต่อต้องกลับไปทำ
“รินลูก อยู่นี้ อย่าดื้อ อย่าซนนะ”
“คะคุณแม่ รินจะเป็เด็กดี”
“เธอไปเถอะฉันจะดูแลหลานอย่างดี”
“แล้วพี่เขยละคะพี่แมว”
“คงกำลังจะกลับ อะ นั้นไงมาพอดี”
“สวัดดีครับทุกคน”
“สวัสดีพี่เขย รินลูก นี้ลุงเขยของลูกนะ”
“สะ สวัสดีคะ ลุงเขย”
“ไหว้พระเถอะลูก”
ณรินมองลุงเขยตัวเองมันช่างเป็หุ่นที่ดีเหลือเกินแผ่นหน้าอกไหล่กว้างกล้ามแขนแน่น เสื้อเชิ้ตที่ใส่พอดีตัวทำให้เห็นรูปร่างได้ชัดเจนไหนจะแขนที่เส้นเืปูดนู่นชัดแขนเสื้อที่พับขึ้นทำให้มันเด่นชัดนิ้วมือใหญ่ยาวกว่าผู้ชายทุกคนที่เคยเห็น ณรินเผลอคิดจนใจลอย
“รินแม่ต้องไปแล้วนะลูก”
“คะคุณแม่ ฟอดดดดดดดดดด”
ณรินเดินเขาไปกอดลาแม่ตัวเองอีกครั้งพร้อมกับหอมแก้ม
“ไปก่อนนะคะพี่เขยพี่แมว”
“เดินทางปลอดภัยครับ / ไปเถอะน้องพี่”
หลังจากแม่ณรินขับรถออกไปจากบ้านป้าแมวเด็กสาวก็ขอตัวขึ้นไปจัดของบนห้องนอนตัวเอง
604
