หลังจากที่ครบ รอบวันที่กำหนดไว้ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง งานประลองเลื่อนขั้นศิษย์สายใน ที่ทุกคนรอคอย ได้มาถึงแล้ว ตอนนี้ ศิษย์สายนอกทุกคน ได้มารวมตัวกัน
ในที่แห่งนี้ รวมทั้งศิษย์สายในทั้งหลายที่ นั่งอยู่ในเขต ผู้ชมเช่นกัน รวมทั้ง ผู้อาวุโสทุกคน ตอนนี้ ศิษย์ทั้งหมดได้มาถึงแล้ว แต่มีแค่ ฟางหยวนเท่านั้นที่ยังไม่มา..
ตอนนี้ ท่านเจ้าสำนัก ได้ ออกมายืนที่ กลางลานประลอง เพื่อจะกล่าวอะไรบางอย่าง ที่ทำให้ทุกคนนั้นตั้งตารอ ข้า ฉางหลิวฟง เจ้าสำนักชิงหลงแห่งแคว้นจ้าวรุ่นที่11
" ในวันนี้ข้าได้ จัดงานประลองนี้ขึ้นเพื่อคัดเลือก ศิษย์สายในทั้ง10 จากศิษย์สายนอกทุกวัน ข้าก็บอกเลยว่า พวกเจ้าทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นใครตำแหน่งไหนก็ตาม "
" ล้วนเป็น คนของสำนักชิงหลงทั้งสิ้น ข้าปลื้มใจที่พวกเจ้า ต้องการจะเป็นศิษย์สายใน มากขนาดนี้ การที่สำนักเราจะยิ่งใหญ่และคงอยู่ได้ตลอด "
" จำเป็นต้องมี ศิษย์มากฝีมือ เพื่อค้ำจุนสำนักต่อไป ตอนนี้ได้เวลาอันควรแล้ว ข้าขอสั่งให้ เริ่มงานประลองเลื่อนขั้น ได้ ตั้งแต่บัดนี้!! "
ศิษย์สายนอกทุกคนเริ่มส่งเสียง เฮกันทั้งลานประลอง ส่วนศิษย์สายในทั้งหลายก็ตั้งตามอง บุคคลที่จะเข้ามาเป็นาส่วนหนึ่งของตนเองเช่นกัน
รวมทั้งผู้อาวุโสแต่ล่ะคนด้วย แต่ตอนนี้ ผู้อาวุโสคนหนึ่ง ได้มีท่าทีแปลก ประหลาดและมีสีหน้า ตกใจอย่างมากอยู่ ทันใดนั้น ผู้อาวุโสคนดังกล่าว
ได้กล่าวขึ้น " หยางจื่อ เจ้าสังเกต เห็นเจ้าหนุ่มน้อย ที่มีปราณทมิฬนั้นหรือไม่? " หยางจื่อ ได้ตอบกลับไปว่า "ข้า ไม่ได้เห็นมันเลย ท่านอาจารย์"
" ท่าอย่างนั้นมันจะหายไป ไหนกัน น่ะ" ผู้อาวุโสกล่าว "น่าเสียดาย ที่ข้าไม่ได้เห็นอะไรสนุกๆอย่างที่ คิดไว้ " หลังจากกล่าวเสร็จ ชายชรา ได้ถอนหายใจ ด้วยความเบื่อหน่าย
นอกจากชายชราและเด็กหนุ่ม ยังมีอีก 2บุคคลเช่นกัน ที่กล่าวถึงฟางหยวน ในทำนองเดียวกัน นั้นก็คือ เซี่ยวชิง เด็กหญิงที่ฟางหยวน ได้มีชะตาร่วมกันนั้นเอง
รวมทั้งปู่ของเธอเช่นกัน ไม่นานเธอเริ่มกล่าว ออกมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก " ท่านปู่ ท่านเห็น เด็กหนุ่มคนนั้น หรือไม่ เหตุใดกัน ที่ข้าไม่สามารถหาเขา พบในฝูงชนเช่นนี้ " เด็กหญิงกล่าว
" อืม ข้าก็ไม่เห็นมันเช่นกัน มันอาจจะไม่ได้มาอยู่ที่นี่ก็เป็นได้ นั่นอาจจะเป็น โชคชะตาของมัน " ชายชรากล่าว ด้วยน้ำเสียง เบื่อหน่ายเช่นกัน
"ท่านปู่! ท่านต้องช่วยข้าน่ะ ข้าอยากให้เขาเป็นศิษย์สายใน ถ้าท่านไม่ช่วยข้าล่ะก็ ข้าโกรธจริงๆน่ะ ฮืมม" เด็กหญิง กล่าวด้วย เสียงฮึดฮัด และทำหน้ามุ่ย เล็กน้อย
นั้นทำให้ ผู้ที่มาพบเห็นเธอในตอนนี้ ต้องรู้สึก ชื่นชอบและหลงใหลในความน่ารักของเธอแน่นอน หลังจากที่ชายชรา ได้ยินหลานสาวของตน กล่าว ดังนั้น
ตนเองจึงรีบกล่าว ออกไปอย่างเร่งรีบว่า " เซี่ยวชิง ข้าเข้าใจแล้วล่ะ ข้าจะช่วยเหลือเจ้าเด็กหนุ่มนั้น อย่างแน่นอน" พอเด็กหญิงได้ยิน ปู่ของตนเองกล่าวดังนั้น
เธอจึงรู้สึกปลื้มปิติ อย่างมาก เธอทำหน้าตาที่ทำให้ ชายทุกคนต้องตกหลุมรักจาก ความงามและความน่าเอ็นดูของเธอในยามนี้ เธอจึงกล่าวกับปู่ของเธอว่า
" ขอบคุณน่ะ ท่านปู่ ข้ารักท่านปู่ที่สุดเลย" เด็กหญิงกล่าว ด้วยเสียงสดใส ชายชราได้ยินดังนั้น จึงรู้สึกปลื้มขึ้นมาอย่างมาก
แต่หลังจากนั้น ชายชราได้กล่าวกับตนเอง "แกน่ะแก เจ้าหนุ่มฟางหยวน แกไปทำยังไงกันแน่ ถึงได้ทำให้ หลานสาวผู้น่ารักของข้า ไปตกหลุมรัก คนแบบเจ้าได้"
ชายชรากล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
80
