
เครดิตภาพประกอบจากgoogle รูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาในนิยายค่ะ
บนถนนสายเปลี่ยวยามค่ำคืนมีเพียงรถยนต์คันงามที่กำลังแล่นไปเรื่อยๆพร้อมเสียงเพลงที่เปิดคลอเบาๆ ก่อนสายตาของคนขับที่จดจ้องไปด้านหน้าจะสะดุดตากับถุงกระสอบที่วางไว้ลักษณะเหมือนมีคนจงใจให้คนผ่านมาเห็นเขาค่อยๆชะลอรถอย่างช้าๆเพื่อมองให้แน่ใจแต่จู่ๆมือเขาก็ไขกระจกลงแล้วยื่นหน้าไปมองอีกครั้ง
ปึก อึกเสียงบางอย่างในถุงกระสอบเหมือนมีการเคลื่อนไหว
“คงไม่ใช่ขยะหรือลูกหมาลูกแมวใครเอามาทิ้งใจร้ายเกินไปแล้วนะ” เขาก้าวลงจากรถก่อนจะถอยหลังเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงบางอย่าง
“แอ๊… แอ๊…”
“เสียงเด็ก”ชายหนุ่มรีบเข้าไปแกะเชือกที่ผูกปากกระสอบออกแต่เขาก็แปลกใจเล็กน้อยทำไมเชือกถูกผูกแบบหลวมๆ
“เหมือนมีคนไม่ได้เจตนาจะผูกให้แน่นมีผู้หญิงกับเด็กจริงๆด้วย คุณๆ” เขาเขย่าร่างอรชรพร้อมกับอุ้มเด็กน้อยวัยราวๆสี่เดือนออกมาจากกระสอบ
“ผมจะพาคุณไปหาหมอแข็งใจไว้นะครับ” เขาอุ้มสองแม่ลูกไปที่รถแล้วขับออกไปอย่างรีบเร่ง
“ฮึก อึก ละ…ละ…ลูก…” มือเรียวไขว่คว้าบนอากาศแล้วนิ่งไป
“น่าสงสารจังใครจะฆ่าคุณกับลูกแข็งใจไว้นะ” เขาเหยียบคันเร่งจนมิดเพื่อไปให้ถึงโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุด
“คุณเข้าไม่ได้ค่ะ”เ้าหน้าที่พยาบาลกันเขาให้อยู่นอกประตูห้องฉุกเฉินร่างสูงโปร่งทรุดตัวลงนั่งที่พื้นพร้อมเอามือกุมท้ายทอยก่อนจะนึกถึงใครอีกคน
่เวลาเดียวกัน
หญิงสาวหน้าตาสะสวยยืนกัดริมฝีปากแน่นก่อนจะกำมือด้วยความโกรธเมื่อจู่ๆคนรักก็โทรมาเลื่อนนัดไปเที่ยวอย่างกะทันหัน
“อะไรนะคะคุณวินท์ให้เอมไปคนเดียวอย่างนั้นเหรอคะ”
“ครับเอมนั่งเครื่องไปเชียงใหม่แล้วเที่ยวตามที่แพลนไว้เลยนะส่วนผมคงไปไม่ได้จริงๆเอาไว้แก้ตัวโอกาสหน้านะเอม” กวินท์ชายหนุ่มวัยสามสิบปีตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบทั้งที่ตอนนี้หัวใจเขาจดจ่ออยู่ที่ใครบางคนที่ยังคงอยู่ในห้องฉุกเฉิน
“กว่าคุณจะว่างและมีเวลาให้เอมต้องรอข้ามปีเลยนะคะ ที่สำคัญเอมซื้อตั๋วเครืองบินจะบินเช้านี้แล้วนะคะ คุณมีเหตุผลอะไรคะเอม้าเหตุผลค่ะคุณวินท์” เอมวิกากัดฟันแน่นด้วยความโกรธ
“มีเื่ด่วนครับเอาไว้จะเล่าให้ฟังแค่นี้ก่อนนะ”
“เดี๋ยวค่ะคุณวินท์คุณวินท์!” เอมวิกาโยนโทรศัพท์มือถือลงบนเตียงด้วยความโกรธ
“คนบ้าเื่ด่วนอะไรนะไปเที่ยวครั้งนี้คือซ้อมฮันนีมูนเลยนะ แล้วที่ฉันซื้อตั๋วเครื่องบินไว้เพื่อที่จะบินตามไปทีหลังแล้วคุณมาบอกให้ฉันไปเที่ยวคนเดียวคนบ้า! บ้าๆ”
สองปีก่อนหน้านี้
ที่บ้านไม้หลังงาม
“อ๊า…”
“อ๊ะอ๊า… อ๊า…โอ๊ว…โอ๊ะ”ร่างเพรียวที่เปลือยล่อนจ้อนส่งเสียงร้องพร้อมกับกดศีรษะชายร่างหนาไปพลางๆ ก่อนจะยกสะโพกขึ้นและส่งเสียงร้องราวกับจะขาดใจตายไปเสียตอนนั้น
“ลิล อ๊ะ… ลิล อ๊ะ ลิล…มะไหวแล้ว…” หญิงสาวส่งเสียงร้องพร้อมกับเผยอริมฝีปาก
“…” เสียงเงียบไปพร้อมกับร่างหนาที่ทะยานไปมาบนร่างเพรียวอย่างสุดกำลังก่อนเขาจะหยุดและนิ่งพร้อมกับผละตัวออกเล็กน้อย
“ดีมากเธอมันชอบแรงๆร้องแหกปากไปแบบนี้ ได้อารมณ์ชะมัดเลย ดีที่พ่อฉันไม่อยู่บ้านเดี๋ยวไปเอารางวัลที่ลิ้นชักเองนะฉันเตรียมไว้แล้ว” เขาพูดจบก็หลับตาราวกับปลดปล่อยและหลุดพ้นจากทุกอย่างรอบๆตัว
“คุณติณขาลิลลี่ไม่ได้อยากได้รางวัลหรอกค่ะ ลิลลี่แค่อยากเอาใจคุณติณมากกว่า”
“หึฉันไม่ได้โง่แต่ก็ถือว่าเธอเอาใจฉันได้ดีทีเดียว รางวัลคงพอกับรอยช้ำตามเนื้อตัวเธอนะ”
“ลิลลี่เจ็บไปหมดเลยค่ะคุณติณต้องปลอบอีกนะคะ”ลิลลี่วัยยี่สิบปีสาวสวยเซ็กซี่ทำท่ายั่วยวนชายหนุ่มทันทีเผื่อว่าเขาจะใจดีให้รางวัลเพิ่มอีก
“อือ… อ๊า”ริมฝีปากบางแตะที่ตุ่มไตบนแผงอกเขาก่อนจะแตะด้วยลิ้นและดูดจนชายหนุ่มต้องนอนนิ่งเพื่อให้แม่เสือสาวทำตามความ้า
“เอาสิถ้าถูกใจฉันให้อีกแน่”
“อือ”ลิลลี่ได้แต่พูดเสียงอู้อี้ส่วนมือนิ่มก็ไล้ไปทั่วกายกำยำก่อนจะขยำบางอย่างจนเริ่มตื่นตัวหญิงสาวเงยหน้ามองเขาก่อนจะเลื่อนตัวไปจดจ้องกับอาหารชิ้นโปรดตรงหน้า
“ว้าวน่ากินเหลือเกิน กินทุกครั้งไม่เคยเบื่อเลยค่ะ”ลิลลี่จัดการแท่งรักจนมิดปากก่อนจะรูดไปมาอย่างเมามัน มือหนาได้แต่กดศีรษะหญิงสาวพร้อมกับครางดังลั่นห้อง
“อ๊า อือลิลลี่ดีมาก” เขาได้แต่ชมส่วนคนถูกชมได้แต่เร่งปลายลิ้นอุ่นเล็กๆแตะเล็มยอดรักจนหนำใจ
“คุณติณขา”ร่างเปลือยเลื่อนตัวขึ้นมาและโน้มส่วนหน้าอกมาที่หน้าเขาอย่างยั่วยวน
“อือ”เขามองทรวงอกงามสองเต้าที่อยู่ตรงหน้าและก็ดูดดุนอย่างเอาเป็เอาตายจนร่างบางสั่นไม่เป็ท่า
“อ๊า ทำไมดีแบบนี้ทำไม” ลิลลี่ร้องเสียงหลงยามปลายลิ้นอุ่นััยอดอกงาม มือสองข้างกดทับลงบนที่นอนข้างศีรษะเขาแล้วค่อยๆแอ่นอกให้เขาลิ้มลองจนหนำใจอีกครั้ง
“อือ”เขาถอนปากจากยอดถันก่อนจะมองดวงตาคู่งามที่พร้อมจะเติมเชื้อไฟได้ทันที
“ลิลลี่จัดการเองค่ะคุณติณขา”ร่างบางจัดการคร่อมร่างชายหนุ่มพร้อมกับขยับสะโพกจนพอดิบพอดีแรงรักที่เต็มไปด้วยความ้าและสิ่งแลกเปลี่ยนทำให้บทรักที่ยาวนานไม่มีจุดสิ้นสุดร่างบางหอบแล้วล้มตัวลงนอนข้างเขาก่อนจะหลับด้วยความเพลีย