เสียงกรีดร้องแผดออกมาจนแก้วหูะเื
น้ำตาลรีบเอามือเรียวมากุมปิดเต้าเนื้อของตัวเองด้วยความหวงแหน น่องขาเบียดแน่นปกปิดเนินหอยอวบอูมไว้นานล่าง ขนสาหร่ายบางๆพันยุ่งเหยิงโชว์ความเปียกชื้นฟูลอย ไอ้สมยศมีกุญแจห้องทำงานของน้ำตาลั้แ่แรก เมื่อมันเห็นเวลาอันเหมาะอันควร ไอ้ลุงเ้าเล่ห์ก็ไขประตูเข้ามา
ร่างเปลือยเปล่าอวบอั๋นทำให้ชายแก่หัวเราะพร้อมกับส่ายหน้า ดูเหมือนอาการค้างคาในตัณหาจะเป็เอามากกว่าที่มันคิด!
“ทำอะไรอยู่หรอครับ คุณผู้จัดการ”
“ก…แกเข้ามาได้ยังไง ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
“ผมจะมาบอกว่า งานที่ผู้จัดการสั่งผมทำเสร็จแล้ว”
“เสร็จแล้วก็ออกไปซะสิไอ้บ้า!”
“หึหึ…แอร์เย็นขนาดนี้ ยังถอดชุดรับลมอีกหรอ”
“แก…ฝีมือแกใช่มั้ย อื้ออออ”
ไอ้สมยศไม่ตอบ
มันเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับหยิบเสื้อผ้าที่กองอยู่บนโต๊ะไปด้วย น้ำตาลมัวแต่ใจนคว้าชุดของเธอกลับมาไว้ไม่ทัน เมื่อรู้ตัวว่าจะไม่มีอะไรใส่ออกไปจากห้อง เสียงด่าทอและถ้อยคำหยาบคายก็ด่าชายรุ่นลุงด้วยความเสียหายไปถึงต้นตระกูล
“กลับมานี่นะ กลับมา!”
“ยังไงกันวะ มึงบอกให้กูออกไป กูก็จะไปแล้วนี่ไง”
“เอาเสื้อผ้าฉันกลับมาเดี๋ยวนี้ ไอ้แก่!”
“มึงจะใส่ทำไม ร้อนมากไม่ใช่หรอ”
“ฮึก…ฉัน….ฉันจะไล่แกออก อึก…”
“ข้อหาอะไร หือ”
ใบหน้าหยาบกร้านหันกลับมาประจันหน้า น้ำตาลไม่อาจลุกขึ้นจากเก้าอี้ได้ เธอเปลือยเปล่าล้อนจ้อนโดยที่ต้องเอามือและแขนกอบโกยทรวงเต้าขนาดใหญ่ไว้ ใบหน้าแดงจัดจากฤทธิ์ยาเสียสาวทำให้เคลื่อนไหวลำบาก น้ำเสียงที่พ่นคำหยาบออกมาเริ่มหอบเหนื่อยเหมือนกับวิ่งมาราธอนเสร็จใหม่ๆ
“แก…แกแค้นฉัน ที่ฉันมาแย่งตำแหน่งแกใช่มั้ย อึก”
“ก็อาจจะใช่”
“แก่ไม่รู้จักโต คนโง่ๆอย่างแกริอาจใฝ่สูงอยากเป็ผู้จัดการ”
“มึงจะบอกว่ามึงฉลาดกว่ากูว่างั้น”
“ก็ใช่น่ะสิ ไม่งั้นฉันได้ตำแหน่งนี้มาหรอ”
“มึงได้งานนี้มาเพราะว่ามึงฉลาด หรือเพราะมึงได้เพราะลีลาท่าทางแบบนี้กันแน่!”
ไอ้สมยศชูโทรศัพท์ขึ้นมา
ภาพเรือนร่างโป๊เปลือยของน้ำตาลเต้นยั่วท่านประธานฉายอย่างคมชัด เสียงครวญครางยั่วยวนอ่อยเหยื่อเกินงาม มิหนำซ้ำมือเรียวยังฉุดกระชากใบหน้าชายแก่เข้ามาโลมเลียเนินหอยของตัวเองอย่างวิปริต ผู้จัดการสาวตาค้างกับภาพที่เห็น จากที่เคยมาดมั่นกลับเหลือเพียงแววตาสั่นกลัวจับใจ!
“พูดไม่ออกเลยหรอ”
“ก…แก….อึก”
“หึหึ คนฉลาดอย่างมึงคงจะขย่มเก่งไม่เบาเลยใช่มั้ย”
“ฉัน…ฉันจะฟ้องท่านประธาน รับรองว่าเขาต้องไล่แกออกแน่ ท่านประธานไม่ยอมปล่อยให้เื่นี้หลุดออกไปหรอก!”
“ใช่ ก็ถูกของมึง”
“…..”
“แต่ถ้าเมียของท่านประธานรู้ มึงคิดหรอว่าเขาจะปล่อยมึงไปง่ายๆเหมือนกัน”
“….!!!”
ดวงตากลมโตเบิกกว้าง...
ใบหน้าของน้ำตาลเหมือนิญญาได้หลุดออกไปแล้ว ภาพเคลื่อนไหวในโทรศัพท์ของไอ้สมยศมันเห็นใบหน้าของเธออย่างชัดเจน มุมประตูที่มันตั้งกล้องแอบถ่ายเป็มุมที่หญิงสาวแอ่นบั้นท้ายร่อนขย่มไอ้แก่เต็มๆ แต่สิ่งที่ทำให้ผู้จัดการสาวสั่นกลัวไม่ใช่คลิปแบลคเมลล์นั้น แต่เป็การอาละวาดของภรรยาท่านประธานต่างหาก
วิธีการลงโทษเมียน้อยเคยออกข่าวมาแล้วครั้งหนึ่ง และสภาพผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ค่อยจบสวยเท่าไหร่นัก!
“อย่า…อย่านะ ฉ…ฉันขอร้อง”
ผู้จัดการสาวสิ้นลาย
น้ำเสียงของเธอสั่นเครือและแหบพร่า เมื่อไอ้สมยศได้เห็นเช่นนั้นมันก็ยิ่งสาแก่ใจ ชายร่างใหญ่เดินเข้ามาใกล้และใช้สายตาสำรวจร่างกายอวบอิ่มขาวผ่องของสาวรุ่นลูก เนินหน้าอกที่ถูกแขนเรียวโอบอุ้มมันใหญ่โตมากกว่าเดิมเมื่อมองใกล้ๆ ผิวกายั้แ่หัวจรดเท้าแทบจะไม่มีอะไรขีดข่วนเลยแม้แต่ติดเดียว!
“ก…แกอยากได้เงินใช่มั้ย หรือแกอยากให้ฉันทำอะไรฉันยอมทั้งนั้น”
“แน่ใจนะ”
“ช…ใช่ รับรองว่าท่านประธานจะให้เงินเท่าที่แก้า แต่…แต่อย่าให้เื่นี้ถึงหูภรรยาท่านเด็ดขาด”
“ถ้าอย่างนั้น…”
“…..”
“มึงก็ช่วยตัวเองให้กูดูหน่อยสิ”
“อ…อะไรนะ!?”
เสียงแหลมร้องถามด้วยความใ เมื่อได้สบสายตากับไอ้แก่โรคจิตน้ำตาลก็รู้ความหมายของมันทันที ไอ้สมยศอยากให้เธออับอายกับความพ่ายแพ้นี้ มันจะทำให้ผู้จัดการสาวรู้สึกเหมือนกับที่เธอทำกับมันไว้ทุกอย่าง!
“หรือว่ามึงอยากจะเป็ข่าวเหมือนเมียน้อยคนนั้นล่ะ”
“ฉ…ฉันไม่มีทาง…ทำเื่…แบบนั้นให้แกดูหรอก”
“ผู้หญิงที่กางขาแลกงานอย่างมึง มีสิทธิ์ต่อรองด้วยหรอ”
“ฮึก…”
“กางขาออก…แล้วเื่นี้กูจะเก็บไว้เป็อย่างดี”
ดวงตากลมโตสั่นระริก ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่นด้วยความโกรธแค้น แต่ผู้จัดการสาวไม่อาจแสดงอารมณ์ทั้งหมดออกมาได้ ในมือของไอ้สมยศได้กุมอนาคตของเธอไว้ทั้งชีวิต เรียวขาค่อยๆกางออกมาวางพาดบนโต๊ะทำงานช้าๆ ความอับอายแล่นผ่านร่องสวาทขึ้นมาถึงทรวงเต้า
ทั้งชีวิตของผู้จัดการสาว เธอไม่เคยคิดฝันว่าจะต้องมาช่วยตัวเองต่อหน้าไอ้ลุงแก่รุ่นพ่อแบบนี้เลยสักนิด!
1K
![[มี E-Book] The Murder ผมว่านี่คือคดีฆาตกรรม SS.2](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734324504_43915913.webp)
