PH501 #1
#ห้องพักวุ่นรัก
หนึ่งเดือนผ่านไป
ในวันย้ายเข้าห้องใหม่ของสมาชิกห้องหมายเลข PH501
วันที่ววิกาไม่คาดคิดว่ารูมเมทของเธอจะมีมากถึงสี่คน นั่นหมายความว่าเมื่อรวมเธอเข้าไปแล้วจะมีมากถึงห้าคนที่อยู่ในห้องนี้!
“วิว! มันจะปลอดภัยหรอแก นอกจากฉันกับแกแล้วอีกสามคนที่เหลือเป็ผู้ชายหมดเลยนะ!”
เสียงของ ‘นรารี’ หรือ ‘รารี่’ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของววิกาเอ่ยท้วงเพื่อนตัวเองเมื่อเธอลากเพื่อนมาอยู่สองต่อสองในห้องนอนห้องนึง
ตอนแรกที่ววิกาชวนมาอยู่ด้วยนรารีก็ดีใจอยู่หรอก ยิ่งพอรู้ว่าจะได้อยู่ร่วมบ้านกับเพื่อนใหม่ๆเธอยิ่งมองว่าเป็เื่สนุก
นรารีไม่เคยได้รับอนุญาตจากพ่อแม่ให้ออกมาอยู่นอกบ้านแต่ยัยวิวตัวดีก็หาทางไปพูดจนพ่อแม่เธอยอมใจอ่อน ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เธอจะตื่นเต้นกับการมาอยู่ข้างนอกครั้งแรก
แต่ถึงอย่างนั้นนรารีก็คิดว่านี่มันชักจะตื่นเต้นเกินไปสักหน่อย...
อยู่รวมกับผู้ชายสามคนไม่ได้เป็เื่ที่อยู่ในหัวเธอเลยสักนิด!
“ฉันก็รู้พร้อมแกนี่แหละรารี่!”
“แก งั้นย้ายออกกันเถอะ นี่พึ่งวันแรก ของยังไม่ได้แกะจากกระเป๋าเลย แกไปอยู่บ้านฉันก่อนก็ได้นะวิว”
“...”
“นะ...”
นรารีเบ้หน้า เธอไม่พร้อมจะมีเพื่อนร่วมบ้านแบบนี้ เธอไม่ได้กลัวผู้ชายแต่แค่ไม่ชินต่างหาก เธอมองหน้าววิกาอย่างอ้อนวอน ส่วนคนถูกมองก็ทำหน้านิ่ง ววิกาขบริมฝีปากตัวเองเล็กน้อยพร้อมกับช้อนตามองเพื่อนก่อนเอ่ยพูด
“อย่างน้อยแกกับฉันต้องอยู่ที่นี่หกเดือน”
“ห้ะ!?” ดวงตาเรียวเล็กของคนที่มีเชื้อสายจีนเบิกกว้าง นรารีรีบตั้งสติแล้วถาม
“ทำไมอ่ะ!?”
“เพราะค่าเช่าล่วงหน้ามันแพงไง เดือนละสี่หมื่น หกเดือนก็สองแสนสี่ รวมค่าประกันอีกก็เกือบสามแสน”
“ก็ยกเลิกสัญญาสิ! เราพึ่งเข้าวันแรก แกคงยังไม่ได้โอนเงินใช่ไหม!”
“...”
ความเงียบของววิกาทำให้นรารีร้อนๆหนาวๆอยู่ในใจ
“วิว ตอบ!”
“ฉันเซ็นสัญญาไปแล้วเมื่อวาน”
“ไอ้วิว!!!”
เสียงะโเรียกชื่อเล่นของววิกาดังลั่น สองสาวเถียงกันต่อสองสามนาที ก่อนที่ประตูห้องจะเปิดออก
ร่างเล็กหน้าหมวยตาเรียวตามแบบฉบับคนไทยเชื้อสายจีนของนรารี และร่างบางสมส่วนคนไทยแท้อย่างววิกาเดินออกมาจากห้องนอนใหญ่
นั่นทำให้คนทั้งหมดที่จะได้มาอยู่ในบ้านหลังนี้มองสบตากันไปมา...
“ทำไมฉันต้องเสียเวลาจัดของมารอผู้หญิงเถียงกันด้วยวะ”
คนแรกที่เอ่ยทักคือ ‘เวย์ หรือ เวฆา’ ผู้ชายหน้านิ่งที่ขมวดคิ้วมองววิกากับนรารีด้วยสายตาบ่งบอกถึงความรำคาญ
และแน่นอนว่าเวฆาไม่รู้ว่านรารีก็แอบด่าเขาในใจเช่นกัน
เธอกับเพื่อนคุยกันไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ! เขาไม่จำเป็ต้องทำท่ารำคาญขนาดนั้นหรอก!
“เห้อ...”
‘ธันวา’ ถอนหายใจตามหลังเพื่อนร่วมแก๊งของเขามาติดๆ
“เสียดายเงินนะวิว หรือถ้าเธอจะยอมจ่ายฟรีฉันก็โอเค เอกสารที่เธอเซ็นระบุชัดแล้วว่าไม่คืนก่อนครบสัญญา”
คราวนี้เป็ ‘สตางค์ หรือ ธนบัตร’ เ้าของเพ้นท์เฮ้าส์ที่เอ่ยท้วงลูกค้าคนสวยของเขา
เวฆา ธันวา และธนบัตร เป็เพื่อนกัน
เพื่อนรักที่รู้ไส้รู้พุงกันพอสมควรเลยล่ะ
“ฉันกับรารี่จะอยู่ห้องที่มีห้องน้ำในตัว ส่วนพวกนายที่เหลือก็ใช้ห้องน้ำรวมกันไปนะ!” ววิกาพูดเสียงดังฟังชัดจนธนบัตรต้องพูดขัด
อย่าลืมสิว่า PH501 มีห้าห้องนอนสามห้องน้ำ และแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์ว่าเธอต้องนอนกับรารี่!
ถึงจะมีห้องว่างอีกหนึ่งห้องแต่เธอกับเพื่อนไม่มีทางยอมแยกจากกันเด็ดขาด!
“ฉันเฺป็นเ้าของห้อง ฉันต้องได้อยู่ห้องนั้นสิวะ”
“แต่พวกฉันสองคนเป็ผู้หญิงนะ! แล้วมันก็ผิดที่นายสร้างแปลนห้องได้ห่วยไง ทำไมไม่สร้างห้องน้ำส่วนตัวทุกห้องนอนไปเลยล่ะ!”
“เพราะพ่อฉันไม่คิดว่าฉันจะปล่อยเช่าห้องไง”
“งั้นนายก็อยู่ห้องที่มีห้องน้ำส่วนตัวอีกห้องสิ จะปิดเอาไว้ทำไม”
“เื่ของฉัน”
“ยังไงฉันกับรารี่ก็ต้องได้อยู่ห้องนั้น ไม่งั้นฉันจะบอกพ่อนาย!”
“เธอรู้จักพ่อฉันหรอวิว”
“ฉันตามสืบเอาได้ นามสกุลนายดังจะตาย เื่แค่นี้ไม่อยากหรอก”
“ววิกา!”
“ทำไม!”
ผู้เช่ากับเ้าของเถียงกันเสียงดังจนปวดหู ไม่รู้เลยว่าคนอื่นๆทยอยขนของเข้าห้องกันไปหมด เหลือเพียงธันวาที่นั่งเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มเพื่อมองปฏิกิริยาของคนทั้งคู่พลางสงสัย
ก็ไหนไอ้ตางค์มันบอกเขากับไอ้เวย์ว่าวางแผนหารูมเมทที่มันเลือกเองไง แล้วทำไมมันถึงได้ขัดใจยัยวิวนักวะ!?
.......................................................
นิยายเื่นี้เรามาแนวสบายๆ ดำเนินเื่ไปเรื่อยๆ เน้นความน่ารักและสัญญาว่าจะไม่มีดราม่า ไม่เหมือนเื่ที่ผ่านมาที่บอกจะไม่มีก็ยังแทรกดราม่าทุกที (คุกเข่ากุมมือกระพริบตาขออภัย) 555555555
เจอกันตอนหน้าค่า ❤️
a