เ้าชายพยักหน้ารับทราบแบบไม่โตกตาก พร้อมรอฟังต่อว่าโรซี่จะพูดว่าอะไร
“อย่าพูดอย่างนั้นสิครับผมเป็ห่วงป้านะครับถึงได้ถาม" ยศวัฒน์บอกปลายสาย
"ป้าก็รู้ว่าป้าเป็ญาติผู้ใหญ่คนเดียวของผมที่เหลืออยู่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับป้าอีกคน ผมคงอยู่ไม่ได้แน่ๆ”
ยศวัฒน์มีจุดอ่อนทุกครั้งเวลานึกถึงครอบครัวดวงตาเศร้าเกิดขึ้น เพราะเขายังรับกับเหตุการณ์สูญเสียพ่อกับแม่ไปไม่ได้!!!
เมื่อปลายปีก่อนตอนที่ครอบครัวเดินทางมาฉลองความสำเร็จที่เขาจบโรงเรียนนายร้อยแต่ระหว่างดันเกิดอุบัติเหตุ รถยนต์วิ่งตัดหน้าทำให้รถของพ่อกับแม่เสียหลักพลิกคว่ำ ซ้ำร้ายไถลจมลงคลอง กว่าคนจะมาช่วยคนในรถก็สำลักน้ำตาย!
ภายนอกถึงเขาจะเกิดมาเพียบพร้อม มีรูปร่าง หน้าตาสติปัญญาหลักแหลม แต่โชคชะตาแสนอาภัพนัก เขาจึงทุ่มเทกับงานเพื่อลืมความเศร้า
โรซี่เป็พี่สาวพ่อญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ “บอกผม ตอนนี้ป้าอยู่ไหน ผมจะไปรับ”
“ไม่ต้องหรอก คืนนี้ป้าไม่กลับแน่ๆ นานๆจะได้ออกมาเปิดหูเปิดตาสักที กักตัวอยู่กับบ้านเป็ปีแล้วมันเบื่อ วันนี้วันดีถือว่าให้ป้าปล่อยผีก็แล้วกัน”
โรซี่บอก พร้อมดึงหัวชายหนุ่มเข้ามาใกล้หน้าแล้วจูจุ๊บเสียงดังจ๊วบ
เ้าชายร้อง “อึ๋ยยยย!!!”
เสียงนั้นลอดผ่านมือถือ จนผู้กองยศวัฒน์แปลกใจ
“ปล่อยผียังไง ไม่ได้นะครับ วันนี้ป้าเพิ่งไปรับวัคซีนเข็มสองมาไม่ใช่เหรอครับต้องรอดูอาการสิ มันมีผลข้างเคียงมากนะครับป้า”
“ไม่ต้องห่วง ป้ายังมีแรงพอไม่งั้นจะมาง้อเอาเข็มสามหรอกเหรอ?”
"เข็มสาม!!!" ยศวัฒน์งงเป็ไก่ตาแตก
ว่าแล้วโรซี่ก็คว้าเข็มสามคือน้องชายของสันติราชดังศีรษะเข้าเป้า
เ้าชายไม่ทันตั้งตัว ร้องโอ้วววว...เสียวหลงเพราะเสียวปนจุกเล็กน้อย
"เสียงอะไรครับป้าป้าอยู่ที่ไหนกันแน่"
"บอกแล้วว่าไม่ต้องห่วง ไม่มีอันตรายอะไรหรอก แกเข้านอนซะพรุ่งนี้จะได้มีแรงจับผู้ร้ายต่อ"
"ผมจะหลับลงได้ยังไง ในเมื่อไม่รู้เลยว่าตอนนี้ป้าอยู่ไหนฟังนะครับ หลังฉีดยา ไข้จะขึ้น ป้าอาจช็อคได้ทุกนาทีระหว่างนี้ห้ามทำอะไรหักโหม"
"ไม่ต้องมาสอนฉันฉันศึกษามาทั้งชีวิตแล้ว ถึงเวลาปฏิบัติสักที อะไรก็ห้ามไม่อยู่"โรซี่พูดพลางขยำขยี้ บีบเอากล่องดวงใจเ้าบชายจนหน้าเขียว
"โอ้ว...." เ้าชายร้องครางในลำคอ
"ป้าพูดเื่อะไรครับ" "หึ!ไม่ต้องรู้หรอกน่ะ"
"ไม่รู้ไม่ได้ป้าต้องบอกผมมาเดี๋ยวนี้ ว่าป้าทำอะไรอยู่ที่ไหน ไม่อย่างนั้นผมจะไปแจ้งความ"
"เลิกวุ่นวายกับฉันได้แล้วเอาเป็ว่าคืนนี้ฉันจะฉีดวัคซีนเข็มสาม" โรซี่พูดตัดบท ก่อนหันถาม
"เธอชื่ออะไรนะ"
"สันติครับ"เ้าชายตอบอ้อมแอ้ม
"กับหมอสันติ โอเคนะ" โรซี่ส่งเสียงบอกปลายสายแล้วหันมองสันติในชุดไปรเวทเต็มตา
"ให้ตายเถอะสันติเธอหล่อราวกับเทพบุตร"สันติราชในชุดธรรมดาก็ทำให้สาวใหญ่ใจละลาย นาทีนี้เขาเปรียบเสมือนบุรุษจะมาพยาบาลสาวเป็โรคหิวเซ็กส์
เวลาเห็นเขาแล้ว กีสั่น ....ริมฝีปากและใบหน้าสาวใหญ่เผยอท้าทาย ทนไม่ไหวชี้ไปที่แก้มทั้งสองข้างแล้วก็ซอกคอ
"เอาสักหน่อยฉันอยากมีบทรักเอ๊าท์ดอร์มานานแล้ว!!" โรซี่มีปมด้อยที่เป็คนไม่ฮอตมาตลอดมีโอกาสจึงอยากโชว์ความฮอตต่อหน้าธารกำนัล
สันติราชต้องเริ่มงานเล้าโลมก่อนไป
ริมฝีปากและใบหน้าของเขา จุมพิตที่แก้มและซอกคอ
เท่านั้นไม่พอ โรซี่ยังแอ่นอกให้ชายหนุ่มซุกหน้าลงไป
"ต้องไม่เป็ปัญหา" สันติราชท่องในใจ"ในเมื่อหญิงคนนี้ยอมจ่ายค่าบำรุงบำเรอแล้ว"
เขาให้เงินมหาดเล็กไป ถึงเวลาต้องทำงานเขาจึงใช้ริมฝีปากและจมูกฟัดหน้าอก พร้อมจกลิ้นเลียบนเนินเพื่อเอาใจ
“อูยสกัดกั้น…” โปรดซี่ร้องเสียวกระสันจนลืมไปว่า
“นั่นไงครับ อาการจากผลข้างเคียง ไม่ได้การแล้วบอกมาเดี๋ยวนี้ ว่าป้าอยู่ไหน??”
โรซี่ไม่อยากฟังอะไรอีกต่อไป รีบคว้ามือเ้าชายแล้วเดินฉับๆๆๆๆออกจากคลับบาร์ เป้าหมายคือโรงแรม!
เธอรีบร้อน จึงคิดว่าตัดสายหลานชายไปแล้ว แต่ด้วยความที่คลับเสียงดัง ร้อนรนเกินไปการกดปุ่มตัดสายจึงไม่สำเร็จ ปลายสายยังได้ฟังเสียงเธออยู่!!
ผู้กองยศวัฒน์ เห็นว่าไม่ได้การจึงทำการแกะรอยจากพิกัดมือถือที่แอบตั้งไว้ ทำให้เขารู้ว่าป้าอยู่ที่ไหน?
ขณะเดียวกันก็ถือโอกาสดักฟังไปด้วย จะได้รู้ว่าป้าอยู่กับใคร? ทำอะไรกันแน่ ใจเขาตอนนี้ไม่ดีเอาซะเลย!
เพราะระบบก็ฟ้อง ...ว่าป้าของเขาอยู่แถวนี้!!!
บริเวณแถบนี้ มีแต่คลับ บาร์ อะโกโก้และเต็มไปด้วยโรงแรมทั้งชั่วคราวและค้างคืน
โรซี่ ตัดสินใจซื้อเวลาเ้าชายสันติราชอ๊อฟมาสังเวยอารมณ์สวาทด้วยค่าตัวทั้งคืน เนื่องจากถูกใจกับรูปร่างหน้าตาเ้าชายและคำพูดในบทสนทนาประหลาดดี จึงยอมทุ่มทุน
โรซี่เลือกโรงแรมหรูที่สุดในแถวนั้นเป็สนามรักประตูและลิฟต์ใช้ระบบสแกนการ์ด
ครั้นพอเปิดประตูห้องเข้าไป ภายในห้องแบ่งเป็สัดส่วนมีห้องน้ำกับห้องนั่งเล่น
ด้านหน้าเป็โซฟากับทีวีติดผนัง ความไฮเทคคือมีช่องวีไอพีสำหรับดูหนังโป๊ต่างชาติ
เ้าชายสันติราชดูซีรี่โปรดอาร์ชั้นนำจากต่างประเทศเป็ตัวช่วยโน้มน้าวอารมณ์
ก่อนขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ยืนทำใจอยู่หน้ากระจก ยอมรับชะตากรรม
"อย่างที่สาวันบอก ข้าต้องมีชีวิตอยู่เพื่อกอบกู้บัลลังก์"เขาถอนหายใจ ก่อนลอบมองออกไปนอกห้อง
"แม้ในวันนี้ข้าจะต้องสูญเสียอธิปไตยไป เพื่อแลกกับเศษเงินเพียงแค่หลักพันก็ตาม"
เ้าชายใช้เวลาทำใจไม่นานก็กลับมาเข้ามา และเจอภาพสุดช็อก!! โรซี่เปลื้องชุดเธอออกหมดเสมือนเป็เด็กแรกเกิดที่ไม่มีอาภรณ์สักชิ้น
แต่ความจริงคือ... เธอเป็สาวอายุห้าสิบกว่าๆภาพนั้นจึงตะขิดตะขวงใจนิดหน่อย
“ช้าอยู่ทำไม รีบถอดเสื้อผ้าออกให้หมดสิคะ”
เ้าชายถอดเสื้อและกางเกงอย่างไม่ลังเล เหลือแต่กางเกงใน
"ตามปกติต้องให้แขกถอด" เขาบอกสาวใหญ่
โรซี่ยิ้มหวาน รู้งานเต็มที่ ถลกกางเกงในเ้าชาย
“เสียเงินแล้วก็ต้องทำให้เต็มที่”
“เอาความคุ้มเป็ที่ตั้ง ถ้าคิดอย่างนั้นเอาเงินไป แล้วปล่อยของๆ ข้า”
เ้าชายหนุ่มครางเพราะสกัดกั้นอารมณ์ไม่ไหวเขาไม่อาจทำร้ายอิสตรี แถมเธอมีศักดิ์เป็ลูกค้าบทบาทที่เขาเคยบังคับ หรือทำกับนางกำนัลนั้น ทำไม่ได้อีกต่อไป
เพราะสถานะเขาไม่เหมือนเดิมแล้ว ใครจะยอม??
"สงสารอาวุธของข้าเถอะ…ได้โปรดปล่อยมือจากศาสตราวุธของข้า"
"มีอาวุธด้วยเหรอ?" ผู้กองค็อปได้ยินมาตลอด และตอนนี้เขาถึงด้านล่างโรงแรมแล้วแต่ไม่รู้ว่าป้าโรซี่อยู่ที่ห้องไหน?
จึงรีบไปคุยกับโอเปอเรเตอร์เพื่อตรวจสอบข้อมูล