จากผู้แต่ง จะขอเปลี่ยนคำว่า เค้า เป็ เขา แทนนะครับ จะได้ไม่สับสนในบางวรรคบางตอนครับ
7 ปีผ่านไป
ณ ห้องนอนของบ้านไม้ที่ถูกต่อเติมเพิ่มขึ้น มีเด็กผู้ชายคนนึงกำลังนอนหลับอย่างสบายอยู่บนเตียงไม้ของเค้าด้วยสีหน้ามีความสุข เขานั้นได้ฝันเห็นดินแดนที่สวยงามหาใดเปรียบ ท้องฟ้าเป็สีรุ้งมีแสงออรอร่าอยู่ในทุกพื้นที่ ทุ่งหญ้าเขียวขจีอุดมสมบูรณ์และดอกไม้งามนานาชนิดที่เขานั้นไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ช่างน่าแปลกใจเพราะดินแดนที่สวยขนาดนี้กลับไม่มีใครอยู่เลยสักคนนอกจากเขาคนเดียวเท่านั้น หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงๆหนึ่งเรียกชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนฟังดูแล้วมันช่างอบอุ่นเสียเหลือเกิน
คาฮอส.....! คาออส....!
แล้วเขาตื่นจากฝันที่สวยงานอีกครั้ง
หาว!.......ว่าาา
"ั้แ่จำความได้เราฝันแบบนี้กี่ครั้งแล้วนะทำไมเราถึงต้องฝันแบบเดิมซ้ำๆด้วย?
ทำไมเราไม่ฝันว่าได้เป็นักผจญภัยที่แข็งแกร่งที่สุดบ้างนะ
ทั้งๆที่เราปรารถนาแบบนั้นแท้ๆแต่ทำไมไม่เคยฝันสักครั้งเลยฟร๊ะ"(￣(ｴ)￣)ﾉ
คาออสพึมพัมขณะที่นั่งอยู่บนเตียงนอนของตนด้วยความสงสัยและเสียดายกับเื่ที่อยากให้ฝันแต่ไม่เคยฝันสักครั้งเลย
และเขาก็นึกขึ้นได้ว่า....
"วันนี้เป็วันปลุกพลังที่เมืองGreenLandจัดขึ้นนิ"
คาออสลุกขึ้นจากเตียงทันทีด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้น
ฮะ! ฮะ! ฮ่า!
"รอฉันก่อนเถอะไอ้พวกไง่(หมายถึงพวกเด็กในหมู่บ้านแอปเปิ้ลที่ชอบรังแกตนเองเป็ประจำ)ฉันจะทำให้พวกแกใจนพูดอะไรไม่ออกเลยคอยดู หึ หึ รอฉันก่อนนะเหล่าmonsterทั่วโลกเอ๋ย ฉันคาออสคนนี้จะขอใช่พวกแกเป็บันไดเพื่อไปสู่การเป็็นนักผจญภัยที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกให้ดู"✧◝(⁰▿⁰)◜✧
คาออสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจในขณะที่กำมือทั้งสองข้างชูขึ้นไปเหนือหัว
ตึ้ง! ติ่ง! ติ้ง!
"ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ลูก ครอส!
(เป็ชื่อเล่นของคาออสที่ลอร่าชอบเรียก)
ยังไงก็ทันจ่ะ เพราะเราจะนั่งรถม้าเข้าเมืองกัน"
ลอร่าเห็นครอสที่รีบลงจากบันใดเพราะกลัวจะไม่ทันเวลาจีงพูดให้ครอสใจเย็นลง ในขณะที่ตัวเองกำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่ในครัว
"มากินอาหารเช้าก่อนแล้วค่อยเดินทางกัน อีกตั้ง 1ชั่วโมงกว่ารถม้าจะออกจากหมู่บ้าน"
"ครีบแม่"( ╹▽╹ )
ครอสตอบและเข้าไปนั่งที่โต๊ะอาหาร และกินอย่างเอร็ดอร่อย
"ตื่นเต้นไหมจ๊ะครอสแล้วลูกอยากปลุกพลังได้ธาตุอะไรเหรอ?"(✿^‿^)
ลอร่าถามครอสขณะที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น
"ตื่นเต้นมากเลยครับแม่ผมแทบจะทนรอไม่ไหวเลย ถ้าถามว่าอยากได้ธาตุอะไร?
อืม.....อยากได้ธาตุลมครับ เพราะสามารถใช้สายฟ้าได้ครับ อ๊ะ แต่ว่าธาตุไฟก็ไม่เลวนะครับแม่มันดูทรงพลังดี"
"จร้า จร้า ยังไงแม่ก็ขอให้ลูกสมหวังแล้วกันนะจ๊ะ แต่จะปลุกพลังได้ธาตุอะไรนั้นแม่ว่ามันก็แล้วแต่โชคชะตานะลูกเพราะเราเลือกเองไม่ได้ ดังนั้นถึงลูกจะได้ธาตุที่ลูกไม่อยากได้มาก็ตาม ก็จงภูมิใจในสิ่งที่เราได้รับมาเพราะว่ามันเป็โชคชะตาของตัวลูกเอง
จำไว้นะลูก ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่ไร้ค่า ทุกๆสิ่งบนโลกนี้ล้วนมีความสำคัญในตัวของมันเองทั้งนั้น
แม่ขอให้ลูกเข้าใจข้อนี้ไว้ด้วยนะจ๊ะครอส"
ลอร่าพูดพร้อมกับเอามือลูบหัวลูกชายของตนอย่างเอ็นดูด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น
"เข้าใจแล้วครับแม่ ไม่ว่าจะได้รับธาตุอะไรมาผมก็จะไม่เสียใจและตั้งใจพัฒนาพลังอย่างแน่นอนครับ"
ครอสพูดตอบแม่ของตัวเองด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข
หลังจากสองแม่ลูกคุยกันสักพัก ก็ได้เก็บสัมภาระและออกไปยังขบวนรถม้าที่อยู่หน้าหมู่บ้านแอปเปิ้ล ซึ่งรออยู่ทั้งหมด 10คัน คนในหมู่บ้านส่วนใหญ่ก็กำลังทยอยกันขึ้นรถม้า คาออสเลือกขึ้นรถม้าคันแรก เพราะอยากจะเห็นเมืองGreenlandก่อนใคร
814
