หากไม่มีดวงจิตอสูรทะลวงระดับช่วยแล้วล่ะก็สามารถใช้การบ่มเพาะพลังแทนได้แต่จะใช้เวลานานกว่ามาก ซึ่งนั่นเป็เพียงข้อสันนิษฐานของเหล่าวรยุทธเท่านั้นเพราะยังไม่มีใครที่บ่มเพาะพลังจนทะลวงระดับขั้นโดยไม่ใช่ดวงจิตอสูรนี้เลย
ซึ่งดวงจิตอสูรทะลวงระดับขั้นสามารถหาได้ทั่วไปจากการปราบอสูรภายในร่างของมันจะมีฝังอยู่ โดยระดับที่ได้มาก็จะขึ้นอยู่กับอสูรหากอสูรยิ่งแข็งแกร่ง ดวงจิตอสูรก็ยิ่งอยู่ในระดับที่สูงขึ้น
เหิงเยว่โคจรพลังปราณและเริ่มบีบอัดจากนั้นถ่ายทอดมันเข้าสู่ดวงจิตอสูรทะลวงระดับจนปรากฏละอองปราณสีน้ำตาลให้เห็น เขาเริ่มออกแรงที่ปลายนิ้วเพื่อกระชับดวงจิตให้แน่นก่อนจะเริ่มบีบมันให้แตกในคราเดียว
มันแตกกระจายกลายเป็เศษราวกับแก้วที่หล่นพื้น เศษเสี้ยวดวงจิตอสูรค่อย ๆ จางหายไปกลายเป็ละอองปราณที่คอยป้อนเข้าสู่ร่างกายของเขา
เพียงชั่วอึดใจเหิงเยว่ก็สูบละอองปราณที่เกิดจากดวงจิตอสูรนั่นจนหมดและเขาก็รีบนั่งขัดสมาธิเพื่อโคจรพลังปราณในทันที
โดยทั่วไปแล้วการทะลวงระดับจะมีพลังปราณส่วนเกินที่ร่างกายไม่สามารถรับเอาไว้ได้พวกนั้นจะสลายไปพร้อมกับเศษเสี้ยวและจางหายไปในอากาศ
เพราะเหิงเยว่รู้ดีในข้อนี้เมื่อบ่มเพาะจนถึงจุดสูงของระดับ แกนพลังปราณจะไม่รับสิ่งใดเข้ามาอีกถึงแม้จะบ่มเพาะด้วยวิธีพิเศษก็ตาม แต่หากทะลวงระดับขั้นสำเร็จ แกนพลังปราณก็จะมีความจุเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
การโคจรพลังปราณนอกจากจะเพื่อบ่มเพาะ และต่อสู้แล้ว ยังสามารถซึมซับพลังจากทั่วทุกสารทิศรอบกายได้อีกด้วย
ละอองปราณที่เหลือรอบกายของเขาถูกสูบเข้าไปจนหมดจากนั้นเหิงเยว่ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะปรับลมหายใจเพื่อออกจากสมาธิ
“ไม่คิดว่ามันจะมีวิธีนี้อยู่” จิวซื่อที่นั่งมองอยู่ั้แ่แรกพยักหน้าด้วยความสนใจจากคำพูด นางคงจะตระหนักถึงเหตุผลที่เหิงเยว่ทำอะไรเช่นนี้แล้ว
เขาจึงไม่อธิบายอะไรออกไปแม้แต่น้อยระดับพลังที่เหิงเยว่พึ่งทะลวงขึ้นมานั้นมีชื่อว่ากำราบทั่วพิภพ
พลังปราณของเหิงเยว่ก็มีพอที่จะใช้สำหรับฝึกวรยุทธชั้นต้นแล้วดังนั้นขั้นถัดไปที่ควรทำนั่นก็คือการฝึกใช้แขนกลนี่ให้ชำนาญ
และสมุดเล่มนี้คงจะเป็ประโยชน์ไม่น้อยสำหรับเหิงเยว่เพื่อที่จะได้แก้แค้นนอกจากระดับพลังปราณ เขาก็ต้องเตรียมสิ่งที่เรียกว่าไพ่ตายเอาไว้ด้วยมิเช่นนั้นการปะมือกับมันผู้นั้นคงจะเป็เื่ยาก
ดังนั้นการฝึกแขนกลของเขาจึงได้เริ่มต้นขึ้น
7K
