Please say love ตอนที่ 3.2
#พิมมี่ของพี่แทน
คำพูดพี่แทนฟังแล้วเหมือนกำลังน้อยใจแต่สีหน้าดูเฉยๆ
ฉันเลยคิดว่าเขาคงพูดเล่น
“แล้วไปห้างซื้ออะไรมา ของที่พี่ฝากล่ะ ได้ซื้อมาหรือเปล่า?”
ถ้าหมายถึงถุงยางอนามัยแล้วล่ะก็...
“ไม่ได้ซื้อค่ะ”
ไอ้ที่อยู่ในลิ้นชักห้องนอนนั่นก็เยอะแยะแล้วไหม!? รู้อยู่หรอกว่าเขาแค่แกล้งฉันอ่ะ!
ฉันตอบแล้วหลิ่วตาเบ้ปากส่งไปให้ พี่แทนเห็นแบบนั้นก็หัวเราะเต็มเสียงแล้วจูงมือฉันให้เดินตามไปยังโซฟากลางห้องที่มีถุงกระดาษประทับตราห้างสรรพสิ้นค้าชื่อดังและร้านขายเครื่องสำอางวางอยู่
“ซื้ออะไรมาแยะเยอะ”
“ก็พวกของใช้ทั่วไป เครื่องสำอาง”
“พี่เห็นวางกองเต็มโต๊ะเครื่องแป้ง ในลิ้นชักที่ยังไม่แกะออกมาใช้อีกก็มีตั้งเยอะ ใช้หมดหรอ?”
“ไม่หมดค่ะ!” ฉันตอบอย่างมั่นใจ
“แต่ของมันต้องมี พี่แทนต้องเข้าใจ ผู้หญิงจะแต่งหน้าโทนเดียวกันสีเดียวกันทุกวันไม่ได้นะ”
“...”
“สีลิปสติกก็ต้องเปลี่ยน บลัชออนอันไหนคนเขาว่าดีเราก็ต้องไปโดน เข้าใจไหมคะ?”
ฉันพูดไม่หยุด พลางผลักให้คนตัวโตนั่งลง แล้วหย่อนสะโพกนั่งลงข้างๆ ทว่าพี่แทนกลับดึงให้ฉันนั่งทับบนหน้าขาของเขา
ซึ่งฉันก็ยอมแต่โดยดี...
พี่แทนหยิบถุงช้อปปิ้งมาเปิดดู เขาไม่ได้บ่นอะไรหรอก เพราะบางอย่างฉันก็ซื้อมาไว้ในห้องน้ำ ห้องแต่งตัว ก็คือใช้ด้วยกัน แต่แล้วเมื่อมาถึงถุงล่าสุดพี่แทนก็ชะงักไป
“หื้ม?”
คนทำหน้าที่เป็เบาะให้ฉันนั่งทำเสียงแปลกใจ ก่อนนิ้วเรียวยาวจะหยิบกระดาษทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าแผ่นเล็กที่ประทับตราธนาคารพานิชย์รายใหญ่ออกมา
มันคือสลิปกดเงินจากตู้เอทีเอ็ม
“เลขบัญชีคุ้นๆเนอะ” เขาพูดขึ้น พร้อมกับหันมามองหน้าฉัน
คือบัตรเป็ของฉัน ส่วนชื่อบัญชีกับเงินเป็ของพี่แทนอ่ะ แต่ฉันไม่ได้ยึดมาเองสักหน่อย...
“พี่แทนเป็คนให้ไว้เองนะ บอกว่าเอาไว้ซื้อของใช้ พิมก็ทำตามที่บอกแล้วนี่ไง”
“...”
“กดออกมาแค่หมื่นนิดๆเองนะคะ...”
“หมื่นนิดๆคือหมื่นแปด?”
อ่า... หมายถึงอีกนิดๆจะสองหมื่นไงเล่า!
“เนี่ย! น้ำหอมพี่แทนขวดเดียวก็เกือบสี่พันแล้วนะ”
“พี่บอกตอนไหนว่าอยากได้น้ำหอมใหม่”
เขาไม่ได้ดุ แต่ฉันกลับรู้สึกขนต้นคอลุกชันขึ้นเฉยเลยอ่ะ
“ก็กลิ่นนี้มันหอม พิมชอบ พิมอยากให้พี่แทนใช้...” ตอบคำถามเสียงอ่อน ตามด้วยการช้อนตามองแล้วยิ้มหวานๆส่งไป และพี่แทนคงหมั่นไส้ เพราะปลายจมูกโด่งกดลงที่แก้มขวาฉันเต็มแรง!
“ฉลาดตอบ!”
“นี่ตอบมาจากใจต่างหาก”
ฟอด!
“อื้อ!” ส่งเสียงประทวงเนื่องจากโดนหอมไปอีกหนึ่งที
“หยุดเลยพิมมี่ ไม่ต้องประจบ พี่ไม่ดุเราหรอกหน่า”
“แน่นะ?”
“พี่บอกว่าให้แล้วก็คือให้ พิมจะใช้ยังไงก็ตามใจสิ พี่ไม่ยุ่งอยู่แล้ว”
“หื้อ! ทำไมน่ารักแบบนี้เนี่ยพี่แทน”
ใจดี สปอร์ต สายเปย์มากเว่อ!
เขาโอนเงินเข้าบัญชีนี้ทุกเดือนนั่นแหละ ฉันก็ใช้บ้าง ไม่ใช้บ้าง บางทีทำเป็เลี้ยงข้าวเขาแต่ก็เอาเงินนี้จ่ายบ้าง ก็แค่นั้นเอ๊งงงง
พี่แทนตอบรับคำพูดฉันด้วยการจูบเข้าตรงขมับข้างเดียวกับที่หอมแก้มไปก่อนหน้านี้ และถึงแม้จะมีลูกผมเส้นเล็กขึ้นอยู่บริเวณนั้นแต่ก็ห้ามความอุ่นร้อนจากริมฝีปากเขาไม่ได้อยู่ดี
ฉันพิงแผ่นหลังแนบไปกับร่างกายหนาที่รอรองรับอย่างผ่อนคลาย จากนั้นก็สาธยายความดีงามของเครื่องสำอางที่ซื้อมาให้พี่แทนฟังไปเรื่อย หันมาอีกทีเขาก็ดูสะลึมสะลือเหมือนง่วงเต็มที
สุดท้ายเราก็นอนกอดกันเป็การนอนกลางวันบนโซฟาตัวนั้นด้วยกันทั้งคู่
สงสัยพี่แทนจะเหนื่อยเพราะเห็นว่า่นี้ทำงานยุ่ง ขยันจนไม่มีเวลาแบบนี้ก็ไม่เป็ไรนะคะ พิมว่าง! มีเวลาเหลือเฟือ ถ้าพี่แทนเงินเหลือเดี๋ยวพิมช่วยใช้เอง!
...................................................
มาอัพแล้วววววว ^^
![นับถอยหลังสู่การประหารราชาปีศาจ (Yaoi) [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738730247_77587199.webp)
48K
