บทที่ 02
เบียร์เห็นเอ้เดินอารมณ์ดีกลับเข้ามาแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็แกล้งถามถึงของที่อีกฝ่ายบอกว่าลืมซื้อมา
“ตกลงพี่ไปซื้ออะไรมา?”
เบียร์เดินนุ่งผ้าขนหนูมาหาเอ้ทิ้งตัวนั่งลงข้างกายบนโซฟา
“นี่ไง!” เอ้ดึงอมยิ้มที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมายื่นให้อีกฝ่ายดู แล้ววางไว้ตรงโต๊ะตัวเล็กหน้าทีวี
เบียร์เลิกคิ้ว
“อมยิ้มนี่นะ พี่กินอมยิ้มด้วยเหรอ?”
ก็รู้จักกันมาตั้งหลายเดือนเบียร์พอจะรู้มาบ้างว่า เอ้ค่อนข้างเป็คนเลือกกิน แม้กระทั่งอาหาร เขาก็เลือกกินอาหารมังสวิรัติซึ่งเบียร์ก็ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกินเข้าไปได้อย่างไร อาหารที่มีแต่ผักแบบนั้น และเขาก็ไม่ได้อยากจะทำความเข้าใจสักเท่าไหร่
เอ้ส่ายหน้าเขาวางอมยิ้มไว้บนโต๊ะหน้าทีวีก็แค่บังเอิญซื้อมาเพราะในตอนนั้นมันอยู่ใกล้มือเขามาที่สุด ก็เลยหยิบไปจ่ายเงินเพื่อเป็ข้ออ้างในการพูดคุยกับซิน
“ไม่ได้ชอบ เดี๋ยวฟันผุ”
เบียร์มานั่งข้าง ๆผ้าขนหนูที่นุ่งอยู่มันเลิกขึ้นจนเห็นขาอ่อนของเขา นั่นแหละ เขาจึงใจยั่ว
“ผมเดาว่าคืนนี้พี่น่าจะมีธุระต่อใช่มั้ย?” เบียร์ยกยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน
ร่างสูงขยับแนบชิดติดกับเอ้รั้งร่างของอีกฝ่ายเข้ามาในอ้อมแขนแล้วกดจูบลงบนแก้มใส
“ก็มีนิดหน่อย”เอ้ตอบ แล้วจูบที่แก้มของอีกฝ่ายคืน
เบียร์ยิ้มกลืนน้ำลายลงคอ มองมือบางของเอ้ที่เอื้อมมากระตุกปมผ้าขนหนูเขาออก
“พี่ไม่อาบน้ำแล้วใช่มั้ย?”เบียร์ถาม
เอ้ส่ายหน้าแล้วดึงผ้าขนหนูที่เกะกะออกจากตัวของอีกฝ่าย ก่อนจะขยับกายขึ้นนั่งตักเขา
ทั้งสองแนบริมฝีปากเขาหากันกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันบนโซฟานานหลายนาที ปลุกเร้าอารมณ์ จนแก่นกายของพวกเขาแข็งขืนด้วยกันทั้งคู่
“ถุงยางในห้องพี่หมดแล้วนะ”เบียร์บอกไว้ เผื่อคราวหน้าเอ้จะได้ซื้อมา
เอ้ละริมฝีปากจากยอดอกของเขาปรายตาไปยังลิ้นชักหน้าทีวี
“ลองดูในนั้นสิ”
เบียร์ขยับไปเปิดลิ้นชักหน้าทีวีหยิบถุงยางอนามัยออกมาสวมใส่ และเขาเห็นว่ามันเหลืออยู่อันเดียว
ด้านเอ้นั้นลุกขึ้นถอดเพียงท่อนล่างออกจากนั้นก็ค่อย ๆ หย่อนก้น กดลงบนตักของอีกฝ่าย กระทั่งช่องทางด้านหลังของเอ้กลืนกินความตัวตนของเบียร์จนสุดทาง
“พี่แม่งโคตรเอ็กซ์เลย!”
เบียร์กล่าวออกมาอย่างไม่เกินจริงนักเขายอมรับเลยว่าเอ้เป็คนที่มีแรงดึงดูดทางเพศมาก ยิ่งเวลาได้ร่วมรักกันได้เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายที่มักจะแสดงความรู้สึกออกมาอย่างไม่ปิดบัง มันยิ่งปลุกเร้าอารมณ์เขาได้เป็อย่างดี
เอ้ก้มลงไปจูบที่ซอกคอของอีกฝ่ายสองมือบางยึดบ่าแกร่งของเขา จากนั้นก็ยกตัวขยับสะโพกขึ้นลงโดยที่เบียร์ใช้มือจับเอวบางของอีกฝ่ายช่วยให้ขยับขึ้นลงเป็จังหวะที่น่าพอใจอีกด้วย
“อ๊ะ ๆๆๆๆ อื้อ! เบียร์! เบียร์!”
เอ้ส่งเสียงร้องครวญครางยามที่เคลื่อนไหวบนตัวของอีกฝ่ายเสียงเนื้อกระทบกันยิ่งทำให้รู้สึกร้อนแรง และขยับแรงอีก
“ซี๊ด! พี่เอ้!”
ริมฝีปากของทั้งสองแนบเข้าหากันอีกครั้งเอ้บดคลึงสะโพกวนไปมา ในขณะที่เบียร์จับเอวเล็กกระแทกขึ้นลงจนเหงื่อกาฬของพวกเขาไหลซึมออกมา
และอีกไม่กี่วินาทีต่อมาสิ่งที่อัดอั้นอยู่ภายในของทั้งคู่ก็ะเิพร้อมกัน เสียงร้องคำรามของทั้งคู่ดังประสานกัน
“เหนื่อยจัง”เอ้พึมพำออกมา ใบหน้าหวานซบตรงบ่าแกร่ง หอบหายใจหนัก ๆ ด้วยความเหนื่อย
“เหนื่อยแต่ก็เสียวใช่มั้ยพี่”เบียร์เอ่ยน้ำเสียงยั่วเย้า
เอ้ผละมามองหน้าอีกฝ่ายแล้วจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปาก ถ้าไม่ติดว่ามีธุระต่อ ค่ำคืนนี้น่าจะอีกยาวไกล
เอ้ก้มมองน้ำสีขาวขุ่นของตัวเองที่ไหลเลอะตรงหน้าท้องของเบียร์อีกฝ่ายจึงโน้มตัวลงไปหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดให้จากนั้นก็ยกร่างของเอ้ออกจากตัวตนของเขา
เอ้นอนหมดแรงลงไปกับโซฟามองดูเบียร์ที่ลุกขึ้นถอดเครื่องป้องกันที่บรรจุน้ำรักออก และโยนมันทิ้งถังขยะ
เบียร์หันไปมองคนที่นอนทำหน้าเหนื่อยอยู่บนโซฟาขาสองข้างของเอ้นั้นก็แยกออกจากกันภาพนี้มันให้ความรู้สึกที่เขาอยากจะลงไปฟัดอีกฝ่ายให้แหลกกันไปข้างหนึ่ง แต่นั่นแหละเพราะอีกฝ่ายมีธุระ เบียร์คิดว่าเขาก็ต้องหลีกทาง
“เดี๋ยวผมไปก่อนนะพี่”เบียร์บอกพลางก้มลงไปหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพันรอบเอวไว้
“โอเค ไว้เจอกันนะขอพักก่อน” เอ้บอกกับอีกฝ่าย ก่อนจะหลับตาลงด้วยความเหนื่อย
เบียร์ก้มลงไปจูบที่แก้มใสก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอน สวมใส่เสื้อผ้าที่ถอดไว้ข้างใน เมื่อเรียบร้อยแล้วเขาก็กลับออกไปทันที
เอ้นอนพักอยู่ประมาณเกือบสามสิบนาทีก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำ รอเวลาให้ถึงเที่ยงคืนเร็ว ๆ
ร่างโปร่งในชุดคลุมอาบน้ำมานั่งอยู่หน้ากระจกเช็ดผมที่เปียกชื้น มือข้างหนึ่งก็กดโทรศัพท์ไปยังเบอร์ของเพื่อนเปิดสปีกเกอร์โฟนแล้ววางลงตรงหน้า
“โทรมาได้นี่ไม่ได้อยู่กับเด็กเหรอ?” เสียงของปาล์มดังเข้ามาตามสาย
ปาล์มเป็กลุ่มเพื่อนสนิทของเอ้ที่เรียนมัธยมมาด้วยกัน จนถึงมหาวิทยาลัย
“เพิ่งกลับไป”เอ้บอก น้ำเสียงอารมณ์ดี
“ทำไมกลับเร็วอะไม่ถูกใจเหรอวะ?” ปาล์มอดสงสัยไม่ได้ ก็เพราะรู้นิสัยเพื่อนดีว่าชอบจัดหนักจัดเต็ม
“ไม่ใช่แบบนั้น”เอ้บอก ก่อนจะพูดต่อ “ปาล์ม มึงรู้ปะ วันนี้กูเจอใคร”
“กูจะไปรู้ได้ไงวัน ๆ มึงเจอคนเยอะจะตาย” ปาล์มว่า
“กูรับรองได้มึงจะต้องร้องว้าว”
“ใครอ่ะ ทักษิณอ่อ”
“ยิ่งกว่าทักษิณอีกอีปาล์มมึง!” น้ำเสียงชวนตื่นเต้นทำเอาปาล์มที่ตอนแรกไม่สนใจนึกอยากรู้ขึ้นมา
“มึงพูดมาเลยยึกยัก! กูรำคาญ!”
“มึงจำคนที่กูชอบตอนอยู่มอหกได้ปะ?”เอ้ถาม
“หึ! จำไม่ได้อะ ก็มึงชอบทุกคนั้แ่รุ่นน้องไปยันภารโรงอะ ฮ่า ๆๆ”
“ชมหรือด่า!”
“ฮ่า ๆๆๆ กูช๊ม!”
เอ้ส่ายหน้าน้อย ๆพลางขำออกมา ปาล์มขำตาม ก่อนจะเอ่ยเสียงจริงจัง
“ตกลงมึงเจอใคร?”
“น้องซิน”เอ้บอกชื่อตามที่เ้าตัวบอกไว้ตอนคุยกันที่ร้านสะดวกซื้อ
“ซินไหน?”ปาล์มถามกลับ
“ก็น้องคนที่อยู่มอสามไงตอนนั้นที่พวกเราอยู่มอหกอะ ที่อีตั้มมันบอกให้กูปล่อยให้น้องไปดีไงจำไม่ได้เหรอ?”
เอ้นึกย้อนถึงเื่ราวในวัยเด็กตอนนั้นที่เขาบอกกับกลุ่มเพื่อนว่าชอบเด็กมอสามคนหนึ่ง ตั้ม เพื่อนในกลุ่มก็เอ่ยติดตลกว่าควรปล่อยเด็กไป
“อ๋อ!” ปาล์มพอจะเริ่มนึกออก “เห้ยมึง! น้องหล่อมากอะ ตอนนี้เป็ไงบ้างวะ!”ปาล์มดูจะตื่นเต้นไม่น้อย
“บอกเลยกูไม่ไหว!” เอ้บอกเพื่อนเสียงพร่า
“อย่าบอกนะว่ามึงเอากันแล้ว?”ปาล์มถามน้ำเสียงใ ก่อนจะลดระดับน้ำเสียงลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่าคงไม่แปลก เพราะรู้ว่าเพื่อนไวไฟเื่แบบนี้
“เอาห่าไร! กูเจอกันยังไม่ถึงห้าชั่วโมง” เอ้ว่า
“โถ่อีเอ้! อย่ามามึงเคยทำลายสถิติเจอผู้ที่ผับไม่เกินสองชั่วโมงแล้วได้กันอะ จะถามอีตั้มมั้ย!” ปาล์มระลึกถึงความหลังให้เพื่อน
“อีดอก! กูเมามั้ย”
“แล้วยังไงเนี่ยเจอกันแล้วยังไงต่อ!”
“เดี๋ยวมาคุยกันที่ห้องรอน้องเค้าเลิกงานก่อน” เอ้บอกอย่างตื่นเต้น จะอดใจรอไม่ไหวอยู่แล้ว
“โอ๊ย! อิจฉาอะ ได้เอากับคนที่ชอบ” ปาล์มหวีดด้วยความดีใจ
“ยังมึง!” เอ้ท้วง เขากับซินยังไม่ได้กันเสียหน่อย
“ฮ่า ๆๆกูอวยพรก่อนเลย ขอให้ได้ขอให้โดน เพี้ยง!”
“สาธุ!” เอ้ยกมือท่วมหัวเลย นึกถึงหน้าหล่อ ๆ ของซินแล้ว เขารู้สึกว่าความอดทนตัวเองเหลือน้อยลงจริงๆ
“ฮ่า ๆๆ”ปาล์มหัวเราะชอบใจ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “กูรู้สึกว่าน้องมอสามคนนั้นชื่อซันไม่ใช่เหรอวะ!”
“ไม่ใช่! น้องเค้าชื่อซิน” เอ้บอกอย่างมั่นใจเพราะเ้าตัวก็เพิ่งจะบอกเขาไปก่อนหน้านี้ไง
“ใช่เหรอ?”
“ใช่!” เอ้ยืนยัน “กูว่ามึงจำผิดแล้ว”
“เออว่ะ! ซอโซ่เหมือนกันนี่หว่า”
ปาล์มว่าก่อนที่เสียงกริ่งหน้าห้องเอ้จะดัง
กริ๊ง ๆๆ
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเอ้เดาได้ทันทีว่าน่าจะเป็ซิน เพราะก่อนหน้านี้บอกอีกฝ่ายแล้วให้ขึ้นมาหาได้เลย เพราะเอ้บอกกับเ้าหน้าที่ตรงล็อบบี้ไว้เรียบร้อยแล้ว
“แค่นี้นะปาล์ม”เอ้บอกกับเพื่อน ทำเสียงกรุ้มกริ่มให้เพื่อนอยากใส่ใจ
“จะไปไหนอีเอ้”ปาล์มถาม น้ำเสียงอยากรู้ อยากใส่ใจเื่ราวของเพื่อน
“กูว่าน้องซินเดอเรลล่าของกูน่าจะมาละ”