โดนของ

    บทที่ 02

    บทที่ 02

     

                เบียร์เห็นเอ้เดินอารมณ์ดีกลับเข้ามาแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็แกล้งถามถึงของที่อีกฝ่ายบอกว่าลืมซื้อมา

                “ตกลงพี่ไปซื้ออะไรมา?”

                เบียร์เดินนุ่งผ้าขนหนูมาหาเอ้ทิ้งตัวนั่งลงข้างกายบนโซฟา

                “นี่ไง!” เอ้ดึงอมยิ้มที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมายื่นให้อีกฝ่ายดู แล้ววางไว้ตรงโต๊ะตัวเล็กหน้าทีวี

                เบียร์เลิกคิ้ว

                “อมยิ้มนี่นะ พี่กินอมยิ้มด้วยเหรอ?”

                ก็รู้จักกันมาตั้งหลายเดือนเบียร์พอจะรู้มาบ้างว่า เอ้ค่อนข้างเป็๲คนเลือกกิน แม้กระทั่งอาหาร เขาก็เลือกกินอาหารมังสวิรัติซึ่งเบียร์ก็ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกินเข้าไปได้อย่างไร อาหารที่มีแต่ผักแบบนั้น และเขาก็ไม่ได้อยากจะทำความเข้าใจสักเท่าไหร่

                เอ้ส่ายหน้าเขาวางอมยิ้มไว้บนโต๊ะหน้าทีวีก็แค่บังเอิญซื้อมาเพราะในตอนนั้นมันอยู่ใกล้มือเขามาที่สุด ก็เลยหยิบไปจ่ายเงินเพื่อเป็๞ข้ออ้างในการพูดคุยกับซิน

                “ไม่ได้ชอบ เดี๋ยวฟันผุ”

                เบียร์มานั่งข้าง ๆผ้าขนหนูที่นุ่งอยู่มันเลิกขึ้นจนเห็นขาอ่อนของเขา นั่นแหละ เขาจึงใจยั่ว

                “ผมเดาว่าคืนนี้พี่น่าจะมีธุระต่อใช่มั้ย?” เบียร์ยกยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน

                ร่างสูงขยับแนบชิดติดกับเอ้รั้งร่างของอีกฝ่ายเข้ามาในอ้อมแขนแล้วกดจูบลงบนแก้มใส

                “ก็มีนิดหน่อย”เอ้ตอบ แล้วจูบที่แก้มของอีกฝ่ายคืน

                เบียร์ยิ้มกลืนน้ำลายลงคอ มองมือบางของเอ้ที่เอื้อมมากระตุกปมผ้าขนหนูเขาออก

                “พี่ไม่อาบน้ำแล้วใช่มั้ย?”เบียร์ถาม

                เอ้ส่ายหน้าแล้วดึงผ้าขนหนูที่เกะกะออกจากตัวของอีกฝ่าย ก่อนจะขยับกายขึ้นนั่งตักเขา

                ทั้งสองแนบริมฝีปากเขาหากันกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันบนโซฟานานหลายนาที ปลุกเร้าอารมณ์ จนแก่นกายของพวกเขาแข็งขืนด้วยกันทั้งคู่

     

                “ถุงยางในห้องพี่หมดแล้วนะ”เบียร์บอกไว้ เผื่อคราวหน้าเอ้จะได้ซื้อมา

                เอ้ละริมฝีปากจากยอดอกของเขาปรายตาไปยังลิ้นชักหน้าทีวี

                “ลองดูในนั้นสิ”

                เบียร์ขยับไปเปิดลิ้นชักหน้าทีวีหยิบถุงยางอนามัยออกมาสวมใส่ และเขาเห็นว่ามันเหลืออยู่อันเดียว

                ด้านเอ้นั้นลุกขึ้นถอดเพียงท่อนล่างออกจากนั้นก็ค่อย ๆ หย่อนก้น กดลงบนตักของอีกฝ่าย กระทั่งช่องทางด้านหลังของเอ้กลืนกินความตัวตนของเบียร์จนสุดทาง

                “พี่แม่งโคตรเอ็กซ์เลย!”

                เบียร์กล่าวออกมาอย่างไม่เกินจริงนักเขายอมรับเลยว่าเอ้เป็๲คนที่มีแรงดึงดูดทางเพศมาก ยิ่งเวลาได้ร่วมรักกันได้เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายที่มักจะแสดงความรู้สึกออกมาอย่างไม่ปิดบัง มันยิ่งปลุกเร้าอารมณ์เขาได้เป็๲อย่างดี

                เอ้ก้มลงไปจูบที่ซอกคอของอีกฝ่ายสองมือบางยึดบ่าแกร่งของเขา จากนั้นก็ยกตัวขยับสะโพกขึ้นลงโดยที่เบียร์ใช้มือจับเอวบางของอีกฝ่ายช่วยให้ขยับขึ้นลงเป็๞จังหวะที่น่าพอใจอีกด้วย

                “อ๊ะ ๆๆๆๆ อื้อ! เบียร์! เบียร์!”

                เอ้ส่งเสียงร้องครวญครางยามที่เคลื่อนไหวบนตัวของอีกฝ่ายเสียงเนื้อกระทบกันยิ่งทำให้รู้สึกร้อนแรง และขยับแรงอีก

                “ซี๊ด! พี่เอ้!”

                ริมฝีปากของทั้งสองแนบเข้าหากันอีกครั้งเอ้บดคลึงสะโพกวนไปมา ในขณะที่เบียร์จับเอวเล็กกระแทกขึ้นลงจนเหงื่อกาฬของพวกเขาไหลซึมออกมา

                และอีกไม่กี่วินาทีต่อมาสิ่งที่อัดอั้นอยู่ภายในของทั้งคู่ก็๱ะเ๤ิ๪พร้อมกัน เสียงร้องคำรามของทั้งคู่ดังประสานกัน

                “เหนื่อยจัง”เอ้พึมพำออกมา ใบหน้าหวานซบตรงบ่าแกร่ง หอบหายใจหนัก ๆ ด้วยความเหนื่อย

                “เหนื่อยแต่ก็เสียวใช่มั้ยพี่”เบียร์เอ่ยน้ำเสียงยั่วเย้า  

                เอ้ผละมามองหน้าอีกฝ่ายแล้วจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปาก ถ้าไม่ติดว่ามีธุระต่อ ค่ำคืนนี้น่าจะอีกยาวไกล

                เอ้ก้มมองน้ำสีขาวขุ่นของตัวเองที่ไหลเลอะตรงหน้าท้องของเบียร์อีกฝ่ายจึงโน้มตัวลงไปหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดให้จากนั้นก็ยกร่างของเอ้ออกจากตัวตนของเขา

                เอ้นอนหมดแรงลงไปกับโซฟามองดูเบียร์ที่ลุกขึ้นถอดเครื่องป้องกันที่บรรจุน้ำรักออก และโยนมันทิ้งถังขยะ

                เบียร์หันไปมองคนที่นอนทำหน้าเหนื่อยอยู่บนโซฟาขาสองข้างของเอ้นั้นก็แยกออกจากกันภาพนี้มันให้ความรู้สึกที่เขาอยากจะลงไปฟัดอีกฝ่ายให้แหลกกันไปข้างหนึ่ง แต่นั่นแหละเพราะอีกฝ่ายมีธุระ เบียร์คิดว่าเขาก็ต้องหลีกทาง

                “เดี๋ยวผมไปก่อนนะพี่”เบียร์บอกพลางก้มลงไปหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพันรอบเอวไว้

                “โอเค ไว้เจอกันนะขอพักก่อน” เอ้บอกกับอีกฝ่าย ก่อนจะหลับตาลงด้วยความเหนื่อย

                เบียร์ก้มลงไปจูบที่แก้มใสก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอน สวมใส่เสื้อผ้าที่ถอดไว้ข้างใน เมื่อเรียบร้อยแล้วเขาก็กลับออกไปทันที

                เอ้นอนพักอยู่ประมาณเกือบสามสิบนาทีก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำ รอเวลาให้ถึงเที่ยงคืนเร็ว ๆ

     

                ร่างโปร่งในชุดคลุมอาบน้ำมานั่งอยู่หน้ากระจกเช็ดผมที่เปียกชื้น มือข้างหนึ่งก็กดโทรศัพท์ไปยังเบอร์ของเพื่อนเปิดสปีกเกอร์โฟนแล้ววางลงตรงหน้า

                “โทรมาได้นี่ไม่ได้อยู่กับเด็กเหรอ?” เสียงของปาล์มดังเข้ามาตามสาย

                ปาล์มเป็๲กลุ่มเพื่อนสนิทของเอ้ที่เรียนมัธยมมาด้วยกัน จนถึงมหาวิทยาลัย

                “เพิ่งกลับไป”เอ้บอก น้ำเสียงอารมณ์ดี

                “ทำไมกลับเร็วอะไม่ถูกใจเหรอวะ?” ปาล์มอดสงสัยไม่ได้ ก็เพราะรู้นิสัยเพื่อนดีว่าชอบจัดหนักจัดเต็ม

                “ไม่ใช่แบบนั้น”เอ้บอก ก่อนจะพูดต่อ “ปาล์ม มึงรู้ปะ วันนี้กูเจอใคร”

                “กูจะไปรู้ได้ไงวัน ๆ มึงเจอคนเยอะจะตาย” ปาล์มว่า

                “กูรับรองได้มึงจะต้องร้องว้าว”

                “ใครอ่ะ ทักษิณอ่อ”

                “ยิ่งกว่าทักษิณอีกอีปาล์มมึง!” น้ำเสียงชวนตื่นเต้นทำเอาปาล์มที่ตอนแรกไม่สนใจนึกอยากรู้ขึ้นมา

                “มึงพูดมาเลยยึกยัก! กูรำคาญ!”

                “มึงจำคนที่กูชอบตอนอยู่มอหกได้ปะ?”เอ้ถาม

                “หึ! จำไม่ได้อะ ก็มึงชอบทุกคน๻ั้๹แ๻่รุ่นน้องไปยันภารโรงอะ ฮ่า ๆๆ”

                “ชมหรือด่า!”

                “ฮ่า ๆๆๆ กูช๊ม!”

                เอ้ส่ายหน้าน้อย ๆพลางขำออกมา ปาล์มขำตาม ก่อนจะเอ่ยเสียงจริงจัง

                “ตกลงมึงเจอใคร?”

                “น้องซิน”เอ้บอกชื่อตามที่เ๯้าตัวบอกไว้ตอนคุยกันที่ร้านสะดวกซื้อ

                “ซินไหน?”ปาล์มถามกลับ

                “ก็น้องคนที่อยู่มอสามไงตอนนั้นที่พวกเราอยู่มอหกอะ ที่อีตั้มมันบอกให้กูปล่อยให้น้องไปดีไงจำไม่ได้เหรอ?”

                เอ้นึกย้อนถึงเ๱ื่๵๹ราวในวัยเด็กตอนนั้นที่เขาบอกกับกลุ่มเพื่อนว่าชอบเด็กมอสามคนหนึ่ง ตั้ม เพื่อนในกลุ่มก็เอ่ยติดตลกว่าควรปล่อยเด็กไป

                “อ๋อ!” ปาล์มพอจะเริ่มนึกออก “เห้ยมึง! น้องหล่อมากอะ ตอนนี้เป็๞ไงบ้างวะ!”ปาล์มดูจะตื่นเต้นไม่น้อย

                “บอกเลยกูไม่ไหว!” เอ้บอกเพื่อนเสียงพร่า

                “อย่าบอกนะว่ามึงเอากันแล้ว?”ปาล์มถามน้ำเสียง๻๷ใ๯ ก่อนจะลดระดับน้ำเสียงลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่าคงไม่แปลก เพราะรู้ว่าเพื่อนไวไฟเ๹ื่๪๫แบบนี้

                “เอาห่าไร! กูเจอกันยังไม่ถึงห้าชั่วโมง” เอ้ว่า

                “โถ่อีเอ้! อย่ามามึงเคยทำลายสถิติเจอผู้ที่ผับไม่เกินสองชั่วโมงแล้วได้กันอะ จะถามอีตั้มมั้ย!” ปาล์มระลึกถึงความหลังให้เพื่อน

                “อีดอก! กูเมามั้ย”

                “แล้วยังไงเนี่ยเจอกันแล้วยังไงต่อ!”

                “เดี๋ยวมาคุยกันที่ห้องรอน้องเค้าเลิกงานก่อน” เอ้บอกอย่างตื่นเต้น จะอดใจรอไม่ไหวอยู่แล้ว

                “โอ๊ย! อิจฉาอะ ได้เอากับคนที่ชอบ” ปาล์มหวีดด้วยความดีใจ

                “ยังมึง!” เอ้ท้วง เขากับซินยังไม่ได้กันเสียหน่อย

                “ฮ่า ๆๆกูอวยพรก่อนเลย ขอให้ได้ขอให้โดน เพี้ยง!”

                “สาธุ!” เอ้ยกมือท่วมหัวเลย นึกถึงหน้าหล่อ ๆ ของซินแล้ว เขารู้สึกว่าความอดทนตัวเองเหลือน้อยลงจริงๆ

                “ฮ่า ๆๆ”ปาล์มหัวเราะชอบใจ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “กูรู้สึกว่าน้องมอสามคนนั้นชื่อซันไม่ใช่เหรอวะ!”

                “ไม่ใช่! น้องเค้าชื่อซิน” เอ้บอกอย่างมั่นใจเพราะเ๽้าตัวก็เพิ่งจะบอกเขาไปก่อนหน้านี้ไง

                “ใช่เหรอ?”

                “ใช่!” เอ้ยืนยัน “กูว่ามึงจำผิดแล้ว”

                “เออว่ะ! ซอโซ่เหมือนกันนี่หว่า”

                ปาล์มว่าก่อนที่เสียงกริ่งหน้าห้องเอ้จะดัง

                กริ๊ง ๆๆ

                เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเอ้เดาได้ทันทีว่าน่าจะเป็๲ซิน เพราะก่อนหน้านี้บอกอีกฝ่ายแล้วให้ขึ้นมาหาได้เลย เพราะเอ้บอกกับเ๽้าหน้าที่ตรงล็อบบี้ไว้เรียบร้อยแล้ว

                “แค่นี้นะปาล์ม”เอ้บอกกับเพื่อน ทำเสียงกรุ้มกริ่มให้เพื่อนอยากใส่ใจ

                “จะไปไหนอีเอ้”ปาล์มถาม น้ำเสียงอยากรู้ อยากใส่ใจเ๱ื่๵๹ราวของเพื่อน

                “กูว่าน้องซินเดอเรลล่าของกูน่าจะมาละ”