“ผมตามหาคุณ แต่คุณกลับเดินหนีผมแบบนี้ช่วยบอกผมหน่อยเถอะว่าระหว่างเรามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”คิ้วหนาเข้มขมวดเข้าหากันเป็ปมั์ตาคู่คมมองจ้องแฟนสาวนั้นฉายแววเ็ปอย่างไม่ปิดบัง
หยางซีห่าวบินจากประเทศจีนอย่างเร่งด่วนเพื่อมาตามหาคนรักที่นับจากวันที่พาเธอไปพบกับครอบครัวเธอก็เปลี่ยนไปจนผิดสังเกตครั้นเมื่อเธอบินกลับบ้านที่ประเทศไทยก็ขาดการติดต่อไปราวกับ้าหลบหน้าเสียอย่างนั้น
“ฉันขอบคุณนะคะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างตลอดเวลาเกือบสองปีคุณดีกับฉันมากจริง ๆ”ลมหนาวแกะมือหนาที่กำลังจับรั้งข้อมือเธออยู่ให้ปล่อยออกใบหน้าสวยหวานอาบย้อมไปด้วยหยาดน้ำตาจนเปรอะเปื้อนไปทั่วแก้มขาว
เธอจำต้องตัดสัมพันธ์ในครั้งนี้ทั้งที่ยังรักเพราะเธอไม่อาจเห็นแก่ตัวเขาได้อีกต่อไปหลังจากกลับมาจากประเทศจีนซึ่งเป็บ้านเกิดของเขาเธอก็ตระหนักรู้แล้วว่า สิ่งที่ฝ่ายญาติของแฟนหนุ่ม้าเธอไม่อาจมอบให้เขาได้
“ผมไม่เลิก คุณตอบผมมาสิว่ามันเพราะอะไร?”หยางซีห่าวตอบกลับแฟนสาวอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะรั้งร่างบางมากอดไว้แน่นภายในอกบีบรัดรุนแรง ดวงตาแดงก่ำ หยาดน้ำตาลูกผู้ชายไหลอาบแก้มสากหยดแล้วหยดเล่า
“ฉันไม่ใช่ผู้หญิง!!และฉันไม่สามารถมีลูกให้คุณได้”เสียงหวานะโตอบเขาอย่างสุดกลั้นเธอสะอื้นไห้อย่างหนักในอ้อมแขนของคนที่เธอรักมากที่สุดรองจากแม่บังเกิดเกล้า
หยางซีห่าวเมื่อถูกความจริงจู่โจมเข้าอย่างจังก็คล้ายกับร่างกายชาหนึบสองแขนแกร่งที่โอบรัดร่างเล็กของคนรักคลายออกอย่างเชื่องช้า
ร่างบางเมื่อหลุดจากพันธนาการก็ถอยห่างออกไปก่อนมือเรียวขาวจะหยิบบัตรประชนชนในกระเป๋าเงินยื่นให้คนรักเพื่อยืนยันความจริง
มือหนาสั่นเทารับเอาการ์ดสีฟ้ามาถือไว้ดวงตาแดงก่ำไล่มองไปยังคำนำหน้าของแฟนสาวอย่างไม่อยากเชื่อเมื่อถูกความจริงกระแทกเข้ามาในหัวอย่างจังร่างทั้งร่างถึงกับชาหนึบใบหน้าหล่อตี๋ซีดเผือดตะลึงงัน
“ทีนี้คุณคงเข้าใจฉันแล้วนะคะ ฉันขอให้คุณเจอรักที่ดี…ลาก่อนซีห่าว”ลมหนาวบอกลาคนรักครั้งสุดท้ายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือภายในอกรู้สึกราวกับมีมือที่มองไม่เห็นบีบรัดหัวใจเธอจนแทบหายใจไม่ออก
เธอมองหน้าอดีตคนรักเป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะถอยออกห่างแล้วหมุนตัวเพื่อเตรียมจะเดินจากไปแต่โดยดี
“ไม่ใช่ผู้หญิงแล้วยังไง มีลูกไม่ได้แล้วยังไงก็ผมรักคุณไปแล้ว คุณจะทิ้งผมไปง่าย ๆ แบบนี้งั้นเหรอลมหนาว?”เสียงทุ้มต่ำประกาศกร้าวลั่นลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าขึ้นชื่อของเมืองหลวง
ลมหนาวได้ยินเต็มสองหูทุกถ้อยคำที่เขากล่าวเธออดดีใจไม่ได้จริง ๆแต่ภายภาคหน้าหากเธอยังยืนยันที่จะอยู่ข้างเขาสุดท้ายก็จะมีปัญหาตามมาไม่จบไม่สิ้นเธอไม่อาจเห็นแก่ตัวได้จึงเลือกเดินไปข้างหน้าอย่างเร่งรีบโดยไม่หันกลับไปมองอดีตคนรักอีกเลย
ปรี๊นนนนนนนน!!!
เอี๊ยดดดดดดด!!
“กรี๊ดดดดด!! อึกกก!”
“ลมหนาว!!”
ความเ็ปแล่นพล่านไปทั่วร่างแทรกซึมไปทุกอนูโดยเฉพาะบริเวณกลางลำตัวร่างบางล้มลงท่ามกลางสายตาตื่นใของคนที่เห็นเหตุการณ์เธอรีบร้อนหนีออกมาโดยไม่มองทางให้ดี สุดท้ายจึงถูกรถชนเข้าอย่างจัง
ลมหนาวมองภาพเหตุการณ์วุ่นวายรอบตัวด้วยดวงตาพร่าเลือนเธอเจ็บจนไม่สามารถขยับร่างกายส่วนใดได้ แม้แต่จะส่งเสียงร้องก็ยังทำไม่ได้พลันเลื่อนสายตาไปเล็กน้อยก็พบกับอดีตคนรักที่เธอพึ่งกล่าวตัดสัมพันธ์กำลังทรุดกายร่ำไห้อย่างหนักอยู่ข้างเธอมือข้างหนึ่งยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู ความวุ่นวายตรงหน้าทำให้เธอสับสนมึนงงสติที่มีอยู่น้อยนิดค่อย ๆ เลือนหายและดับวูบไปพร้อมกับความเ็ปในที่สุด
“เขารักหล่อนมากนะ ไม่อยากสมหวังหรือ?”เสียงหญิงชราข้างกายถามขึ้น ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยผุดยิ้มเบาบางพลางมองภาพเหตุการณ์อุบัติเหตุเบื้องหน้าราวกับเห็นจนชินตา
“สำคัญด้วยหรือคะ? ในเมื่อตอนนี้หนูตายแล้ว”ลมหนาวมองร่างของตนเองที่ชุ่มไปด้วยเื มุมหน้าผากมีเือาบย้อมคนรักที่ร้องไห้ปานจะขาดใจอยู่ข้างร่างไร้ิญญาของเธอราวกับคนเสียสติ
“ถ้าขอพรได้สามข้อ หล่อนอยากขออะไรล่ะ”หญิงชราท่าทางใจดีเหลือบมองิญญาข้างตนด้วยแววตาของผู้ใหญ่ที่เปี่ยมไปด้วยเมตตา
ิญญาสาวมีสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อยั์ตาสีดำสนิททอดมองไปยังเบื้องหน้าเห็นภาพคนรักที่กอดร่างไร้ลมหายใจของเธอเอาไว้แนบอก
ซีห่าวเป็ผู้ชายที่เข้มแข็งมากตลอดเวลาไม่ว่าจะเจอเื่เลวร้ายเพียงใดเขาไม่เคยแสดงความอ่อนแอหรือร่ำไห้ปานจะขาดใจเช่นนี้ให้เธอเห็นเลยสักครั้ง
“ฉันอยากเป็ผู้หญิงจริง ๆ และครองคู่กับเขาตลอดไป”พรข้อแรกเอื้อนเอ่ยออกมาหลังจากหยุดคิดเพียงชั่วครู่ เธอตอบคุณยายไปโดยไม่ได้คาดหวัง
ในเมื่อเธอหมดลมหายใจจากโลกนี้ไปแล้ว…ยังจะหวังอะไรได้อีก
“อีกสองข้อที่เหลือล่ะ?”
“เก็บไว้ก่อนได้ไหมคะคุณยาย ฉันยังคิดไม่ออก”
ลมหนาวส่งยิ้มจืดเจื่อนให้กับคุณยายใจดีที่ยืนคุยเป็เพื่อนเธอในใจรู้สึกปลดปลงในชีวิตได้บ้างแล้ว มองร่างไร้ลมหายใจของตนเองอย่างแสนเสียดาย
นึกย้อนไปถึงแม่บังเกิดเกล้าอย่างนึกห่วงทว่าอย่างน้อยเงินประกันที่ทำไว้ก็มากโข หลังจากนี้ขอให้แม่ใช้ชีวิตให้สุขสบายนะคะถ้ามีชาติหน้าหนูอยากเกิดมาเป็ลูกแม่และทดแทนบุญคุณของแม่อีก
“พร้อมแล้วสินะ”
“คะ?”
เธอหันไปถามหญิงชราอย่างไม่เข้าใจ ยังไม่ทันได้คิดสิ่งใดกับคำถามนั้นก็มีแรงดึงมหาศาลแล้วสติของเธอก็ดับวูบไปอีกครั้งโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว
“เฮือกกก!!”ลมหนาวตื่นขึ้นมมาในยามดึกสงัดแสงจันทร์ที่ลอดผ่านเข้าบานหน้าต่างที่เปิดไว้ทำให้เธอพอจะมองสภาพบรรยากาศไม่คุ้นตานี้ได้พอสมควร
หัวใจที่เต้นแรงค่อย ๆกลับมาเต้นในจังหวะปกติหลังจากเริ่มตั้งสติขึ้นมาได้บ้างแล้วดวงตาคู่เรียวเหลือบมองสำรวจรอบตัวให้ถ้วนถี่อีกครั้ง
เธอนอนอยู่บนเตียงไม้เก่า ๆที่นอนเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้นจนรู้สึกคันยุบยิบในจมูก ปลายเท้าพบตู้เสื้อผ้าเก่าสภาพผุพังไม่ต่างจากเตียงนอนผนังบ้านคาดว่าที่นี่คงเป็บ้านไม้ที่ไหนสักแห่ง
‘ยายให้พรข้อแรกกับหล่อนแล้วต่อจากนี้ใช้ชีวิตให้ดีนะ…ลมหนาว’
เสียงที่แว่วมาตามลมนั้นทำให้ร่างบางรีบหยัดกายลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองหาต้นกำเนิดเสียง แต่จนแล้วจนรอดก็พบกับความว่างเปล่า
เธออยู่ในห้องนี้เพียงลำพัง…
แต่เสียงที่ได้ยินเมื่อครู่คือเสียงคุณยายที่ยืนคุยกับเธอข้างถนนไม่ผิดแน่คุณยายคงสงสารในความอาภัพของชีวิตคู่ของเธอสินะถึงส่งให้เธอมาเกิดใหม่อีกครั้งแต่จะเกิดใหม่ที่ไหนเห็นทีคงต้องหาคำตอบอีกทีในตอนเช้า เพราะบรรยากาศยามค่ำคืนแถมเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจตัวเองขนาดนี้คงไม่เหมาะ
ลมหนาวล้มตัวลงนอนอีกครั้งแม้จะรู้สึกขัดใจกับเครื่องนอนอยู่บ้าง ทว่าอากาศที่นี่ก็เย็นเกินกว่าที่เธอจะนอนโดยไม่ห่มผ้าได้
แต่ก่อนจะหลับตาลงเธอนึกบางอย่างขึ้นมาได้กะทันหันมือเรียวเล็กลูบคลำไปตามลำตัว ท่อนแขนเรียวเล็ก ข้อมือบางเฉียบผิวกายแม้ไม่ได้เนียนละเอียดอย่างลูกคุณหนูแต่ก็ไม่ได้แห้งกร้านจนเกินไปและสิ่งที่ทำให้เธอนิ่วหน้าด้วยความแปลกใจคือ ไฟคู่หน้าที่โตเต็มไม้เต็มมือ
เมื่อไล่สำรวจเนื้อตัวไปจนทั่ว ทรวดทรงที่เด่นชัดว่าเป็หญิงหน้าอกทรงโตที่ถูกผ้าพันไว้หลายชั้น และพื้นที่สุดท้ายที่เธอไม่มีทางลืมอย่างแน่นอนคือส่วนนั้นที่อยู่กลางกายมือเล็กค่อย ๆ ยื่นไปแตะส่วนสงวนด้วยหัวใจลุ้นระทึกจนในที่สุดก็คว้าจับไว้อย่างเต็มไม้เต็มมือ
ไม่มี!!! ไม่มีแล้วนี่!!!!
‘ขอบคุณนะคะคุณยายใจดี’
ลมหนาวกล่าวขอบคุณคุณยายเสียงแ่ พลางกรีดร้องคนเดียวในใจเธอได้เกิดใหม่แถมยังเป็หญิงสาวที่โตเต็มวัยเสียด้วยสิ ใจดวงน้อยพองฟูจนแทบคับอก ก่อนเปลือกตาบางจะค่อยๆ ปิดลงเพราะความง่วงงุน หญิงสาวนอนหลับไปพร้อมกับรอยยิ้มแห่งความสุขสุดท้ายเธอก็ได้เป็ผู้หญิงจริง ๆ เสียที…
8K
