"คนนั้น...น่าจะเป็เส้าหานสินะ?"
จิตสำนึกของสวี่มั่วกลับคืนสู่ร่างกาย เขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากโซฟาพลางนึกถึงเด็กสาวที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่
หานเส้า...เส้าหาน... แม้แต่ชื่อยังคล้ายกันแค่ในโลกของฉันเธอเป็สตรีมเมอร์ แต่ในโลกคู่ขนานนี้กลับกลายเป็ยอดแฮ็กเกอร์...
สวี่มั่วรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก
ชีวิตของคนคนเดียวกันในโลกคู่ขนานจะต่างกันเพียงนี้เชียวหรือช่างน่าสนใจนัก
"ทุกคน ขอโทษด้วยน้า!เมื่อกี้คอมเกิดปัญหานิดหน่อย เหมือนติดไวรัสอะไรสักอย่างกว่าฉันจะจัดการได้ก็ใช้เวลานานอยู่...
"ฉันเองก็ไม่รู้ตอนแรกลองหาข้อมูลด้วยมือถืออยู่ตั้งนานก็ไม่เจอทางแก้เลยคิดว่าจะต้องลงวินโดว์ใหม่ แต่จู่ๆ มันก็ดีขึ้นเอง...
"ไม่รู้ว่าเป็ไวรัสอะไรด้วยซ้ำยังขึ้นข้อความให้ฉันจ่ายเงิน คล้ายๆ การเรียกค่าไถ่ไม่แน่ใจว่าเป็แค่การแกล้งเล่นหรือเปล่า...
"อะไรนะ พวกคุณก็เจอเหมือนกันเหรอ จริงปะเนี่ย...
"..."
ในตอนนั้นเอง สวี่มั่วก็ได้ยินเสียงของจ้าวลี่อิ่งดังมาจากห้องนอนเล็กเขาเงยหน้ามองไปครู่หนึ่งก็รู้ว่าอีกฝ่ายเริ่มไลฟ์แล้วเขาจึงล้มตัวนอนลงบนโซฟาอีกครั้ง แล้วเรียกหน้าจอระบบขึ้นมาดูตัวเลขแต้มที่เปลี่ยนไปเป็ 18,262
สวี่มั่วครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจลองจับสลากอีกสองสามครั้งเผื่อจะได้ของดี
[การจับสลากสิ้นสุด ได้รับอาหารสุนัขเกรดพรีเมียม 1ถุง]
[การจับสลากสิ้นสุด ได้รับอาหารสุนัขเกรดพรีเมียม 1ถุง]
[การจับสลากสิ้นสุด ได้รับอาหารสุนัขเกรดพรีเมียม 1ถุง]
"ให้ตายสิ! ระบบ แกจงใจใช่ไหม!คิดจะให้ฉันกินแต่อาหารสุนัขจริงๆ รึไง!"
ผลปรากฏว่า จับสลากติดกันสามครั้งได้แค่อาหารสุนัขทำเอาสวี่มั่วหงุดหงิดสุดขีด
[พูดตามตรงร่างกายของผู้ใช้ในตอนนี้ยังไม่ได้แข็งแกร่งนักการกินอาหารสุนัขเกรดพรีเมียมจากระบบให้มากหน่อย ถือว่าจำเป็อยู่]
สวี่มั่ว "..."
สวี่มั่วเริ่มสงสัยอย่างจริงจังว่า ระบบที่พูดด้วยน้ำเสียงเ็านี้จริงๆ แล้วก็น่าจะมีความคิดความรู้สึกอยู่เหมือนกันแถมยังดูเหมือนจะมีงานอดิเรกคือการเหน็บแนมคนอื่น และที่สำคัญที่สุดคือมักพูดจาให้เถียงไม่ออกเสมอ
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังประท้วงเสียงแข็งว่า"แต่ก็ไม่ควรจะได้แต่อาหารสุนัขตลอดสิ! ครั้งหนึ่งตั้งพันแต้มฉันก็เหนื่อยยากกว่าจะทำภารกิจสำเร็จนะ!"
[ผลการจับสลากเป็แบบสุ่มล้วนๆ ไม่ใช่ว่าระบบจงใจแกล้งเพียงแต่โชคของผู้ใช้ยังมาไม่ถึง ลองจับต่อไป ต้องได้ของดีแน่นอน]
"แกนี่ก็ชอบพูดแบบนี้เพื่อยุให้ฉันเสียแต้มตลอด..."
มุมปากสวี่มั่วกระตุกเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจไม่ฟังคำล่อลวงของระบบอีกต่อไป ปิดหน้าต่างจับสลากลงอย่างเด็ดขาด
บางทีอาจเป็เพราะตอนนี้ดวงไม่ดี งั้นก็พักไว้ก่อนค่อยลองใหม่คราวหน้า
"ระบบ ฉันจะเข้าเน็ต"
[ยืนยันคำสั่ง... กำลังเชื่อมต่อ ค่าใช้จ่ายชั่วโมงละ 10แต้ม เริ่มคิดเวลา...]
ทันใดนั้นเอง บนหน้าจอระบบในสมองก็ปรากฏเป็หน้าเว็บขึ้นมา
สวี่มั่วทิ้งตัวลงนอนพาดบนโซฟา หลับตาพักสายตาไปพลางค้นหาข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตไปพลาง
เมื่อก่อนสิ่งที่เขาค้นหาล้วนเป็เื่ที่คุ้นเคยอย่างประวัติศาสตร์เอย ดาราเอย แต่คราวนี้สิ่งที่เขาค้นหากลับแตกต่างออกไป... นั่นคือ ตัวเขาเอง
ไหนๆ ที่นี่ก็เป็โลกคู่ขนาน มีทั้งจ้าวลี่อิ่ง หลิวซือซือถ้าอย่างนั้น... ที่นี่ก็น่าจะมี 'ฉัน' อยู่ด้วยเหมือนกันสินะ?
ถ้ามีจริง แล้ว 'สวี่มั่ว' ของโลกนี้จะเป็อย่างไร
แม้ข้อมูลเหล่านี้จะดูไม่ก่อประโยชน์อะไรจริงจังแต่สวี่มั่วกลับรู้สึกโหยหาอยากรู้ขึ้นมาอย่างแรง
ทว่า หลังจากค้นหาอยู่พักใหญ่ เขากลับไม่พบข้อมูลอะไรเลย ค้นตรงๆด้วยคำว่า 'สวี่มั่ว' ก็ไร้ผลลองเปลี่ยนเป็ชื่อบ้านเกิด หรือโรงเรียนที่เคยเรียนมาก่อน...ก็ยังไม่มีอะไรขึ้นมาเลย
ท้ายที่สุด สวี่มั่วจึงได้แต่ละความพยายามบนโลกออนไลน์แล้วหันไปถามระบบแทนว่า "ระบบ แกสามารถค้นหาข้อมูลของ 'ฉัน' ในโลกคู่ขนานนี้ได้ไหมหมายถึงสวี่มั่วของโลกนี้น่ะ"
[สามารถค้นหาได้ จำเป็ต้องใช้ 100 แต้ม]
สวี่มั่วคาดไว้อยู่แล้ว แม้จะรู้สึกเสียดายอยู่บ้างแต่เพราะอยากไขข้อสงสัยในใจ เขาจึงกัดฟันพูดว่า "ร้อยแต้มก็ร้อยแต้ม!ค้นเลย!!"
[ยืนยันคำสั่ง... กำลังค้นหาข้อมูล...]
[การค้นหาสำเร็จ คำตอบคือ: โลกนี้ไม่มีคุณ]
"หา?!" พอสวี่มั่วที่กำลังตั้งตารอฟังคำตอบได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับอึ้งก่อนเอ่ยอย่างตะลึง "หมายความว่ายังไง"
[ตามตัวอักษร...โลกคู่ขนานนี้ไม่มีคุณ]
"..." สวี่มั่วเงียบไปนานก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น "ไม่มีฉัน?! ทำไมถึงไม่มีฉันได้ล่ะ!ทำไม!"
[ไม่มีเหตุผลอะไรเป็เพียงความแตกต่างระหว่างโลกคู่ขนานเท่านั้นแค่ในเส้นทางพัฒนาของโลกนี้ไม่เคยมีตัวตนที่ชื่อว่า 'สวี่มั่ว'ปรากฏขึ้น]
สวี่มั่วถึงกับนิ่งงัน ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้คำตอบเช่นนี้แม้จะรู้สึกผิดหวัง แต่ในอีกมุมหนึ่งกลับโล่งอกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ไม่มี...ก็ไม่มีสิ อย่างไรเสีย ต่อให้มีก็ไม่ใช่ 'ฉัน' ตัวจริงอยู่ดี ไม่ว่ามีโลกคู่ขนานกี่แห่งก็จะมีิญญาเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น... นั่นคือตัวตนของฉันในตอนนี้
สวี่มั่วค่อยๆ คลายใจลง ไม่ติดค้างกับเื่นี้อีกต่อไป
"เฮ้อ! เสียดายก็แต่แต้มร้อยนั้นแหละ..."