ตอนที่ 26 จากาาปีศาจสู่ทหารรับจ้าง
เื่ าาปีศาจกลับมาจากต่างโลก
หลังจากมาถึงโลกนี้ได้ไม่นาน แม็กม่าก็มาพบกับกลุ่มทหารกำลังสู้กับสัตว์ประหลาดเต่าอยู่
“เอาไงดีวะเนี่ย จะเข้าไปช่วยดีไหม แต่ดูท่าทางพวกทหารจะสู้ไหวอยู่นะ”
แม็กม่าคิดในใจขณะแอบดูกลุ่มทหารกำลังสู้กับสัตว์ประหลาดเต่าอยู่บนเนิน
ทหารกองแรกเข้าไปสู้กับมันในระยะประชิดโดยมีกองทหารธนูโจมตีช่วยเหลือ
มีกองบัญชาการของทหารอยู่บนเนินตรงข้ามที่แม็กม่าอยู่
“พวกทหารด้านล่างใช่พลังเวทย์ไม่ได้สักคน พวกที่อยู่้าใช้พลังเวทย์ได้
ทำไมไม่เข้าไปช่วยละ” แม็กม่าสังเกตเห็นทหารที่อยู่ในกองบัญชาการสามารถใช้พลังเวทย์ได้
แต่ไม่ลงไปช่วยทหารที่อยู่ด้านล่างสู้ ในขณะที่ดูอยู่แม็กม่าก็ตัดสินใจจะไปต่อ
“อยู่ดูคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไปต่อดีกว่า หาเมืองให้เจอก่อนค่ำดีกว่า”
แม็กม่าที่คิดได้ก็ออกเดินทางต่อ เขาเดินเข้าป่าไปเรื่อยๆ จนมาพบกับถนนเส้นหนึ่ง
ในขณะนั้นเองก็มีรถม้าคันหนึ่งขับผ่านมา
“มาทำอะไรตรงนี้ละพ่อหนุ่ม จะเข้าเมืองงั้นเหรอ ไปกับพวกเราไหม”
คู่สามีภรรยาบนรถม้าเอ่ยปากถาม แม็กม่าไม่รอช้าตอบตกลงทันที
ด้านหลังรถมาคนจำนวนหนึ่งอยู่ด้วย จากที่ได้ยินคนบนรถคุยกัน
คู่สามีภรรยาเป็คนขับรถระหว่างเมือง รถม้าขับมาจนถึงหน้าประตูเมืองขนาดใหญ่
มีปราสาทสีเงินขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง แม็กม่าสอบถามคนบนรถเกี่ยวกับเมืองนี้
“นี้เป็เมืองหลวงของอาณาจักร “ซิลเวอร์” นายพึ่งเข้าเมืองครั้งแรกงั้นเหรอ”
ชายที่อายุรุ่นราวคราวเดียวตอบคำถามของแม็กม่า
“ใช่ เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเมืองหลวงเลย” แม็กม่าตอบตามน้ำไป
“มีบัตรประจำตัวหรือเปล่า ถ้าไม่มีเข้าไม่เมืองไม่ได้หรอก” ชายคนเดิมพูดกับแม็กม่า
“ไม่มีหรอก จะเป็ปัญหาหรือเปล่า” แม็กม่าถามหาข้อมูลต่อ
“ไม่มีปัญหาอะไรใหญ่หรอก ไปทำบัตรที่ป้อมทหารหน้าเมืองก็ได้”
ชายคนเดิมชี้ไปยังป้อมทหารหน้าเมืองขณะกำลังลงจากรถม้า แม็กม่าเดินตรงเข้าไปหาทหาร
“มาทำบัตรสินะ เข้ามาด้านในก่อน” ทหารยามให้แม็กม่าเข้าไปด้านใน
ในห้องมีลูกแก้วสีฟ้าตั้งอยู่ มันเปล่งแสงอยู่ตลอดเวลา
ทหารยามให้แม็กม่าเอามือไปวางไว้บนลูกแก้ว “พูดชื่อตัวเองขึ้นมา” ทหารยามพูด
ขณะที่แม็กม่าวางมือบนลูกแก้วทหารก็ให้พูดชื่อตัวเองออกมา แม็กม่าก็ทำตามที่ทหารยามบอก
แต่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทหารยามเดินเข้ามาดูลูกแก้ว
“ไม่เคยทำบัตรมาก่อนสินะ ไปนั่งรอที่โต๊ะ เดียวให้คนมาทำประวัติ”
ทหารยามเดินออกไปด้านนอกเรียกให้ทหารอีกคนเข้ามา ทหารคนใหม่เข้ามาถามประวัติแม็กม่า
“ขอทราบชื่อกับอายุด้วยและเหตุผลที่เข้าเมือง” ทหารคนใหม่เข้ามาถามข้อมูลของแม็กม่า
“แม็กม่า อายุ 16” แม็กม่าตอบกลับ ทหารคนใหม่ถามเหตุผลที่เข้าเมือง
“เอาไงดี จะตอบว่าอะไร เข้าเมืองเฉยๆ คงจะมีพิรุธ เอาเป็มาหางานในเมืองดีกว่า”
แม็กม่าใช้สกิลที่ทำให้มีเวลาคิดหลังจากไม่ได้ใช้มานาน
“มาหางานในเมืองหลวงครับ” แม็กม่าตอบกลับหลังจากที่คิดได้
“อ้อ อายุ16แล้วนี่น่า มาหางานก็ไม่แปลก”
ทหารคนใหม่คิดว่าแม็กม่าเป็เด็กบ้านนอกมาหางานในเมืองหลวงเหมือนเด็กบ้านนอกทั่วไป
“ปกติ เด็กอายุ16มาหางานกันเยอะงั้นเหรอ” แม็กม่าถามทหารด้วยความสงสัย
ในโลกเดิมอายุ16ยังเป็แค่เด็กม.ปลายอยู่เลย
“อายุ16ไม่เด็กแล้วนะ เป็ผู้ใหญ่กันแล้วไปได้ยินมาจากไหนละ” ทหารตอบกลับ
ในโลกนี้อายุเกิน15ก็ถือว่าเป็ผู้ใหญ่แล้ว คนที่อายุเกิน15ส่วนใหญ่จะออกจากบ้านและหางานทำ
คนบ้านนอกก็จะเข้าเมืองมาหางานในเมืองหลวงทำกัน
“งั้นเหรอ พอจะมีที่หางานแนะนำบ้างไหม” แม็กม่าถามทหารที่กำลังลงประวัติอยู่
“เอานี่บัตรของนาย ครั้งแรกทำฟรี แต่ถ้าทำหายต้องทำใหม่และเสียเงินด้วย
ถ้าจะหางานมีประกาศหางานอยู่ตรงกำแพงเมืองด้านในตรงนี้เอง”
ทหารยามยืนบัตรให้แม็กม่าและพาไปดูตรงประกาศใกล้ๆ ป้อมทหาร
มันอยู่ข้างๆ ป้อมทหารนี้เอง แม็กม่าเดินไปดูใกล้ๆ มีคนอายุรุ่นราวคราวเดียวกันอยู่เต็มไปหมด
“มีป้ายประกาศรับสมัครทหารเต็มเลย” แม็กม่าพูดในใจขณะอ่านป้ายประกาศตรงกำแพงเมือง
ในระหว่างที่อ่านอยู่นั้นเอง มีม้าจำนวนหนึ่งวิ่งผ่านป้อมทหารหน้าเมืองไป เกิดวุ่นวายเล็กน้อย
ทหารบนม้าต่างาเ็สาหัส พวกเขาะโบอกให้ปิดประตูเมือง
“มันจะมาแล้ว ปิดประตูเมืองเดียวนี้” ทหารที่ขี่ม้าเข้ามาะโบอกทหารบนกำแพงเมือง
ทำให้ผู้คนแถวนั้นสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น แม็กม่าเองก็ด้วย เขาเดินไปดูตรงหน้าประตูเมือง
ทหารจำนวนหนึ่งกำลังวิ่งหนีบางสิ่งอยู่ มันมีลักษณะคล้ายกับเต่าที่แม็กม่าเจอในป่า
แต่ตัวนี้ใหญ่กว่านั้นมากดูเหมือนว่ามันจะเป็ตัวแม่ของเต่าที่แม็กม่าเห็น
มันกำลังวิ่งไล่ทหารที่กำลังวิ่งหนีมันอยู่ ทหารบนกำแพงเมืองก็เตรียมปืนใหญ่ที่จะยิงใส่มัน
ลูกปืนใหญ่ทำอะไรมันไม่ได้สักอย่าง
“ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ มันได้ถล่มกำแพงเมืองแน่” แม็กม่าคิดในใจ
“ไปเรียกพวกจอมเวทย์มาเร็ว” หัวหน้าทหารคนหนึ่งะโบอกลูกน้อง
“ไม่ทันแน่ ผมจัดการเอง” แม็กม่าเดินออกไปนอกกำแพงเมือง
ทหารที่วิ่งหนีก็เข้าไปในเมืองได้สำเร็จ เต่าั์กำลังพุ่งตรงมาแล้ว
“จะทำอะไรนะ ไอ้หนูออกมาจากตรงนั้นซะ” ทหารยามที่พาแม็กม่าไปลงประวัติสั่งให้เขาหนี
“ใช้พลังแค่เบาๆ ก็พอมั่ง ถ้าเล่นแรงไปคงเป็จุดสนใจมา”
แม็กม่าใช้พลังาาปีศาจยิงใส่เต่าตัวนั้นจนล้มลง ท่ามกลางสายตาของเหล่าทหาร
พวกเขาแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาเต่าั์โดนโจมตีตายเพียงครั้งเดียว
แม็กม่าหนีออกจากที่เกิดเหตุโดยไม่มีใครเห็น
“นั้นมันอะไร เ้าหนูนั้นทำอะไรเนี่ย” ทหารยามคนเดิมสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
“เต่าั์นั้นตายได้ไง”
“นั้นมันบ้ามาก เต่านั้นมีเกราะป้องกันเวทย์ไม่ใช่หรือไง”
“ฝีมือใครงั้นเหรอ พวกแกเห็นไหม”
เหล่าทหารกำลังพูดคุยกันขณะจัดการกับซากจองเต่าั์ จอมเวทย์ของเมืองพึ่งมาถึงที่เกิดเหตุ
ชายชราคนหนึ่งเดินไปดูซากของเต่าั์ พวกทหารหลีกทางให้ชายแก่โดยทันที
เขาเป็จอมเวทย์ที่เก่งที่สุดของเมืองหลวง เขาดูสภาพศพของเต่าเสร็จก็เดินจากไป
ทางด้านแม็กม่าหลังจากหลบจามสถานการณ์นั้นได้ เขาก็เดินถือใบหางานที่ดึงมาจากกำแพงอยู่
“รับสมัครทหารรับจ้าง” แม็กม่าอ่านข้อความบนใบหางาน “ร้านอาหารกลางเมือง”
มันคือจุดนัดพบตามใบหางานที่แม็กม่าไปดึงมา เขาถามทางจากคนในเมือง
“ร้านอาหารกลางเมืองงั้นเหรอ มีอยู่ที่เดียวนั่นแหละ เดินไปทางนั้นก็จะเห็นเอง”
ชาวเมืองชี้บอกทางให้แม็กม่า เขาเดินไปตามที่ชาวเมืองคนนั้นบอก
ในที่สุดก็มาถึงใจกลางเมือง มีลานโล่งขนาดใหญ่อยู่หน้าทางเข้าปราสาทสีเงิน
ชาวเมืองส่วนใหญ่เดินเล่นอยู่ในลานโล่ง แม็กม่าหันไปเห็นร้านอาหารขนาดใหญ่อยู่ฝั่งตรงข้าม
เขาไม่รอช้าเดินเข้าไปถามยามที่อยู่หน้าร้าน แม็กม่ายืนใบหางานให้ยามดู
“ทางนั้น ไปหาผู้หญิงใส่ชุดสีน้ำตาลนั่งอยู่ตรงมุมร้าน”
ยามหน้าร้านอาหารบอกกับแม็กม่าให้เข้าไปในร้าน
“ขอบใจ” แม็กม่าตอบกลับและเดินเข้าไปในร้าน
เขาเห็นหญิงสาวในชุดคลุมสีน้ำตาลนั่งอยู่ตรงมุมห้อง แม็กม่าไปนั่งรวมโต๊ะด้วย
พร้อมยืนใบหางานให้หญิงสาวในชุดคลุมดู
“แน่ใจนะ นายยังเด็กอยู่เลย จะเอาชีวิตมาทิ้งซะเปล่าๆ” หญิงสาวถามแม็กม่าเพื่อความแน่ใจ
“แน่ใจสิ” แม็กม่าตอบตกลงทันที แม้ในาที่โหดที่สุดเขาก็ผ่านมันมาแล้ว
เื่แค่นี้ไม่มีทางทำให้แม็กม่าเปลี่ยนใจแน่นอน
“ก็ได้ ไปหาชายตรงนั้น เขาจะบอกสิ่งที่นายต้องทำ”
หญิงสาวชี้ไปหากลุ่มผู้ชายที่กำลังนั่งกินเหล้าอยู่ แม็กม่าก็ทำตามที่หญิงสาวบอก
“เฮ้พวกนาย ผู้หญิงตรงนั้นส่งฉันมาหาพวกนาย” แม็กม่าชี้ไปทางหญิงสาวคนนั้น
“ยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลย แต่ก็เอาเถอะมานี้” ชายคนหนึ่งเรียกให้แม็กม่าไปใกล้ๆ
เขาหยิบชุดกับอุปกรณ์ให้แม็กม่าไปใส่ “ใส่มันซะและเอานี่ไปด้วย พรุ่งนี้จะเริ่มงาน”
ชายคนนั้นบอกพร้อมสั่งให้แม็กม่าไปเปลี่ยนชุดและเขาให้กระดาษใบหนึ่งมาด้วย
“ชุดใหญ่ซะมัด ขยับโคตรลำบาก” แม็กม่าบ่นเื่ชุด เขาใช้พลังาาปีศาจ
ทำให้ชุดมันใส่พอดีกับตัวเอง “แบบนี้สบายขึ้นเยอะเลย” แม็กม่าหยิบกระดาษขึ้นมาดู
ในนั้นเขียนสถานที่ที่แม็กม่าต้องไปพรุ่งนี้
“วันนี้คงต้องไปหาที่นอนก่อนสินะ” ตอนนี้ก็เริ่มเย็นแล้ว แม็กม่าต้องหาที่นอนก่อนค่ำ
“แต่เราไม่มีเงินของโลกนี้นี่หว่า มีแต่ทองของโลกปีศาจจะใช้ได้ไหมเนี่ย”
แม็กม่าหยิบทองออกจากคลังของตัวเอง
“แต่ทองก็คือทองละนะ ไปหาร้านแลกทองดีกว่า” แม็กม่าเดินหาร้านแลกทองที่อยู่ใจกลางเมือง
จนมาพบกับร้านแลกทองขนาดใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
“สวัสดีครับ มีอะไรให้รับใช้ครับ” เ้าของร้านมาต้อนรับด้วยตัวเอง
“ร้านนี้รับแลกเ้านี้ไหม” แม็กม่าหยิบทองของโลกปีศาจขึ้นมาหนึ่งแท่ง
ทำให้เ้าของร้านตาลุกวาวทันที เขาไม่เคยเห็นทองที่สวยและใหญ่ขนาดนี้มาก่อน
“ไปได้มาจากไหนงั้นเหรอคุณลูกค้า” เ้าของร้านพาแม็กม่าไปห้องVIP
“ได้มาจากสมบัติของพ่อที่ฝากไว้ก่อนตายนะ”
แม็กม่าโกหกไปถ้าบอกได้มาจากต่างโลกคงโดนหาว่าเป็บ้าแน่ๆ
“รอสักครู่นะครับ เดียวไปเอาเงินมาให้” เ้าของร้านตรวจสอบทองดูแล้ว
ก็ไปเตรียมเงินมาให้ค่าทองที่แม็กม่าเอามาแลก
“ใช้ทองนี้บ่อยๆ คงไม่ดีมั่ง” แม็กม่าคิดเื่ทองที่เขามีอยู่ แม้จะมีจำนวนมหาศาล
แต่จะใช้มันบ่อยๆ คงไม่ใช่เื่ที่ดี สักพักเ้าของร้านก็เอากระเป๋าใส่เงินใบใหญ่มาให้แม็กม่า
“นี่คือราคาของทองแท่งที่คุณลูกค้าเอามาแลกครับ” เ้าของร้านลากกระเป๋าใส่เงินมาให้แม็กม่า
“ขอบคุณครับ ผมไปก่อนนะ” แม็กม่าเดินไปพร้อมกระเป๋าเงิน
เ้าของร้านดีจนปิดร้านในวันนี้ทันที เป็ครั้งแรกของร้านที่ได้ทองใหญ่ขนาดนี้
“เงินเพียบเลยแฮะ เอาไปเก็บไว้ในคลังดีกว่า ต่อไปก็หาที่นอน”
แม็กม่าใช้พลังาาปีศาจเก็บทองเอาไว้ในคลังส่วนตัว เขาถามชาวเมืองเื่โรงแรมในเมือง
“โรงแรมเหรอ นั้นไงทางนั้นและ” ชาวเมืองชี้ไปทางโรงแรมที่อยู่ใจกลางเมือง
“พักกี่คืนดีค่ะ” พนักงานต้อนรับกล่าวกับแม็กม่าที่เดินมาถามเื่ห้องพัก
“คืนเดียวครับ” แม็กม่าตอบกลับ พนักงานสาวก็ยื่นกุญแจห้องให้และแม็กม่าก็จ่ายเงินไป
เช้าของวันรุ่งขึ้น แม็กม่าไปตามที่อยู่ที่ได้มาจากคนที่อยู่ในร้านอาหาร
เป็โกดังขนาดใหญ่ มีคนอายุไล่เลี่ยกับแม็กม่ามาสมัครเป็ทหารรับจ้างจำนวนมาก
“เอาละ ฟังทางนี้พวกหน้าใหม่ เราได้งานจากทางขุนนางมาแล้ว งานง่ายๆ ผลตอบแทนดี”
ทหารรับจ้างคนหนึ่งพูดกับพวกหน้าใหม่ที่อยู่ในโกดัง
*************************จบตอนที่26********************