EP5 : ะุเงินกับสมการเื
ค่ำ
ฝนตกปรอย ๆ เหนือค่ายชั่วคราวเขาพยูง
ไฟตะเกียงแกว่งไกวตามแรงลม
คเชนทร์ยืนพิงเสา
มองไพรวัลย์ที่กำลังนั่งลับมีดสั้น
มีดเล่มนั้นไม่ใหม่
แต่คมพอจะโกนขนแขนได้โดยไม่รู้สึก
“ขอถามจริง ๆ”
คเชนทร์เปิดบทสนทนา
“คุณพกของแบบนี้ไปทุกคดี?”
ไพรวัลย์ไม่เงยหน้า
“เฉพาะคดีที่ยิงอย่างเดียวไม่พอ”
“แล้วรู้ได้ยังไงว่าคดีไหนควรพก”
ไพรวัลย์ยิ้ม
“ถ้าป่ามันเงียบเกินไป
ถ้าสัตว์ไม่ส่งเสียง
ถ้าลมมันเหมือนหายใจ—
คดีนั้นไม่ธรรมดา”
คเชนทร์ถอนหายใจ
“ไม่มีเซนเซอร์ ไม่มีการวัดค่า
แต่คุณมั่นใจเกินไป”
ไพรวัลย์เงยหน้าขึ้น
“แล้วคุณมั่นใจเกินไปไหม
กับของที่คุณยังอธิบายไม่ได้เหมือนกัน”
ทั้งสองสบตากัน
ฝนตกกระทบหลังคาไม้ดัง ติ๋ง ๆ ราวกับนับจังหวะ
ไอริชกับมนัสกำลังพยายามเชื่อมต่ออุปกรณ์จากรถอนาคต
สายไฟระโยงระยาง
ปลั๊กแปลงถูกต่อซ้อนกันสามชั้น
“ถ้ามันะเิ”
มนัสพูดเสียงสั่น
“ผมขอวิ่งก่อนนะครับ”
ไอริชหัวเราะ
“ไม่ต้องห่วง
ถ้ามันะเิ คุณจะไม่มีเวลาวิ่ง”
มนัสหน้าเสียทันที
หน้าจอสว่างขึ้น
ภาพโครงสร้างไวรัสหมุนช้า ๆ
“น่าสนใจ…”
ไอริชพึมพำ
“ไวรัสมันไม่ได้แค่เปลี่ยนร่าง
มันตอบสนองต่อ ความเชื่อ”
คเชนทร์เดินเข้ามา
“ความเชื่อ?”
“ใช่”
ไอริชขยายภาพ
“โครงสร้างพลังงานมันสั่นตามคลื่นสมอง
ถ้าสมองเ้าบ้าน ‘เชื่อ’ ในบางสิ่ง
ไวรัสจะปรับตัวตามนั้น”
ไพรวัลย์เลิกคิ้ว
“พูดง่าย ๆ คือ
ถ้าคนเชื่อของขลัง
ไวรัสก็เชื่อด้วย?”
ไอริชยิ้ม
“ประมาณนั้นค่ะ
วิทยาศาสตร์เรียกว่า Resonance
แต่โลกคุณเรียกว่า…อาคม”
คเชนทร์นิ่งไป
“…งั้นะุเงินปลุกเสก—”
“มันไม่ใช่เงิน”
ไพรวัลย์แทรก
“มันคือ ‘เจตนา’ ที่หุ้มโลหะไว้”
คเชนทร์มองเขา
คราวนี้ไม่เถียง
ดร.พรทิพย์ยืนดูข้อมูลเงียบ ๆ
ก่อนจะพูดขึ้น
“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่โลก 1 เจออะไรแบบนี้”
ทุกคนหันมอง
“เมื่อสิบกว่าปีก่อน
มีรายงานการทดลองล้มเหลวในป่าภาคเหนือ
เราปิดคดีว่าเป็ไสยศาสตร์
เพราะถ้าพูดคำว่า ‘ต่างดาว’
ประเทศนี้จะไม่เหลือความสงบ”
คเชนทร์มองเธอ
“คุณรู้เื่พวกเรา
ั้แ่ก่อนเราจะมา?”
ดร.พรทิพย์พยักหน้า
“ฉันรู้ว่ามีโลกอื่น
และฉันรู้ว่า…วันหนึ่ง
มันจะล้ำเส้นมา”
ไอริชถอนหายใจ
“คุณนี่เหมือนหัวหน้าหน่วยเวอร์ชันโลกฉันเลย
ต่างกันแค่ว่าโลกคุณไม่มีงบ”
ดร.พรทิพย์ยิ้มบาง
“แต่เรามีเวลา
และมีคนที่เชื่อในสิ่งที่ยังพิสูจน์ไม่ได้”
สายตาเธอเหลือบไปมองไพรวัลย์
เสียงปืนดังขึ้นจากแนวป่า
ปัง! ปัง!
“มีคนบุกรุก!”
เ้าหน้าที่ะโ
เงาร่างหลายร่างเคลื่อนที่เร็วผิดมนุษย์
ดวงตาเรืองแสงในความมืด
“ไม่ใช่ชาวบ้านแล้ว”
คเชนทร์ยกปืน
“พวกนี้ถูกกระตุ้นมาแล้ว”
ไพรวัลย์หยิบะุเงินใส่แม็ก
“งั้นก็อย่าปล่อยให้มันเข้ามาใกล้”
ทั้งสองขยับเข้าข้างกันโดยอัตโนมัติ
“ข้อตกลงชั่วคราว”
คเชนทร์พูด
“ฉันยิงจุดอ่อน
คุณจัดการส่วนที่ฉันอธิบายไม่ได้”
ไพรวัลย์ยิ้ม
“ตกลง”
เสียงคำรามดังใกล้เข้ามา
หนึ่งในร่างกระโจนออกจากพุ่มไม้
ปัง!
ะุพลังงานทำให้มันชะงัก
ปัง!
ะุเงินปลุกเสกเจาะอก
ร่างนั้นล้มลงเหมือนโดนตัดสายใยบางอย่าง
ไอริชมองภาพนั้น
“โอเค…
ฉันเลิกเถียงแล้ว
มันใช้ได้จริง”
คเชนทร์หายใจแรง
มองไพรวัลย์ด้วยสายตาใหม่
“ดูเหมือน…”
เขาพูด
“โลกเราทั้งสอง
ต้องยอมรับกันและกัน”
ไพรวัลย์หัวเราะเบา ๆ
“ยินดีต้อนรับสู่โลกที่ไม่เลือกข้าง
อีกครั้งนะ มือปราบ”
หลังการปะทะ
ศพหนึ่งถูกพบว่ามี สัญลักษณ์โลหะต่างดาว ฝังอยู่ใต้ิั
เหมือนเครื่องหมายความเป็เ้าของ
นุชมองแล้วกระซิบ
“พวกเขาไม่ใช่แค่ทดลอง
พวกเขากำลัง…นับจำนวน”
คเชนทร์กำหมัด
“กองทัพ”
ดร.พรทิพย์พยักหน้า
“และโลก 1
คือสนามทดลอง”
ไอริชมองไปทางป่า
“งั้นเราไม่มีเวลาทะเลาะเื่วิธีการแล้ว”
ไพรวัลย์เก็บปืน
“ถูก
เพราะของที่กำลังจะมา
ไม่กลัวทั้งปืน
และไม่กลัวทั้งคาถา”
ลมพัดแรง
เหมือนป่ากำลังเตือนอีกครั้ง
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
Next EP6 : สนามทดลองของโลก