“เมื่อ 2 แสนปีก่อน ในยุคที่มหาาระหว่างฝ่ายแสงสว่างและฝ่ายแห่งความมืดมิดครั้งที่ 12 ได้สิ้นสุดลงด้วยชัยชนะอันเด็ดขาดของฝ่ายแห่งความมืดมิดและความพ่ายแพ้อันย่อยยับของฝ่ายแสงสว่าง จอมมารเรการ์ด จักรพรรดิแห่งเหล่าปีศาจร้ายทั้งปวงได้ยกทัพของตนเองบุกไล่ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แห่งแสงสว่างทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็ เอลฟ์ คนแคระ ลิซาร์ดเมน ภูติ เทพ หรือแม้กระทั่งมนุษย์ก็ตาม ทุกอย่างเหมือนจะจบลงด้วยความโศกเศร้า แต่ทว่าก็ได้มีแสงสว่างดวงหนึ่งประกายขึ้นและได้ไล่ฆ่าล้างบางความมืดมิดเ่าั้ แสงสว่างดวงนี้คือความตายและความหวาดกลัวอันโรคจิต ทั้งยังเป็หายนะของความมืดมิดทั้งปวง…”
ณ พระราชวังกลางเมืองหลวงของจักรวรรดิปีศาจเวเดรัส ห้องพระบรรถมของจอมมารเรการ์ด
จอมมารเรการ์ดได้มีเพศสัมพันธุ์กับสาวรับใช้ของตนเอง 2 คนอย่างมีความสุขบนพระแท่นบรรทม โดยที่สาวรับใช้ 2 คนนั้นก็รู้สึกร่วมสุขด้วยกับการมีเพศสัมพันธุ์ครั้งนี้
(สาวรับใช้ 1)
“อ่าาา นั่นแหละเ้าค่ะ นั่นแหละ”
(สาวรับใช้ 2)
“มีความสุข ช่างมีความสุขเหลือเกิน”
(จอมมารเรการ์ด)
“อย่างงั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นข้าจะจัดให้พวกเ้าชุดใหญ่เลย”
จอมมารเรการ์ดเริ่มเพศสัมพันธุ์กับสาวรับใช้ 2 คนของตนแรงขึ้น ทั้งคู่มีความสุขมากขึ้นเมื่อจอมมารเรการ์ดทำแบบนี้กับพวกตน ความสุขของปีศาจ 3 ตนนี้เป็ไปอย่างที่ทั้ง 3 คาดหวังว่ามันจะออกมา แต่แล้วความสุขนั้นก็ได้หยุดลงเมื่อมีปีศาจตนหนึ่งเข้ามาเคาะประตูห้องพระบรรทมของจอมมารเรการ์ดด้วยความเร่งรีบและพูดว่า
(นักบวชปีศาจ)
“ท่านจักรพรรดิเรการ์ดขอรับ!! เกิดเื่ใหญ่แล้ว!!”
(จอมมารเรการ์ด)
“หือ พวกเ้าสองคนรอก่อนนะ”
จอมมารเรการ์ดลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะไปเปิดประตูเพื่อถามว่าเกิดไรขึ้น
(นักบวชปีศาจ)
“ท่านจักรพรรดิเรการ์ดขอรับ!!”
(จอมมารเรการ์ด)
“เ้ามีอะไรมิทราบ รีบว่ามาซะ”
(นักบวชปีศาจ)
“ม..มีเอลฟ์ มีเอลฟ์ตนหนึ่งบุกมายังจักรวรรดิของพวกเราและกำลังมุ่งหน้ามายังเมืองหลวงแห่งนี้ กองทัพของพวกเราที่เข้าไปต่อกรกับมันทุกคนถูกฉีกและกระชากจนตายลงไปจนหมด!! แม้แต่แม่ทัพหลวงเขตชายแดนเรวูนัสก็ถูกมันสังหารอย่างเหี้ยมโหด เราจะทำยังไงดีขอรับ?!”
(จอมมารเรการ์ด)
“ว่าอย่างไรนะ มันจะเป็เช่นนั้นไปได้อย่างไรก็ในเมื่อเผ่าพันธุ์เอลฟ์ถูกข้าฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จนหมดไปพร้อมกับเผ่าพันธุ์แห่งแสงเผ่าพันธุ์อื่นๆแล้ว ไม่มีทางหร!!!...”
ไม่ทันที่จอมมารเรการ์ดจะพูดจบ เขาก็คิดอะไรบางอย่างออก ก่อนจะถามนักบวชปีศาจไปว่า
(จอมมารเรการ์ด)
“นี่ เ้านักบวช”
(นักบวชปีศาจ)
“ข..ขอรับ”
(จอมมารเรการ์ด)
“แล้วไอ้เอลฟ์ที่เ้าว่าน่ะมันปากฉีกถึงใบหูรึเปล่า???”
(นักบวชปีศาจ)
“น..แน่นอนขอรับ”
พูดจบ จอมมารเรการ์ดก็พุ่งมือเข้ามาบีบคอของนักบวชปีศาจและยกตัวเขาขึ้น ก่อนจะพูดกับตนเองว่า
(จอมมารเรการ์ด)
“หึหึหึ อย่างนี้นี่เอง ในที่สุดแกก็หลุดออกมาจากดาร์กยูนิเวิร์สได้แล้วสินะ ดูมออฟดาร์ก ราเควี่ยม เยวาน โวเกอร์!!”
จอมมารเรการ์ดยิ้มออกมาด้วยความและโกรธ และแสดงสีหน้าที่โรคจิต ก่อนจะบีบคอของนักบวชปีศาจจนะเิ หัวหลุดออกจากบ่า เืสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง
ราเควี่ยม เยวาน โวเกอร์ ก็ได้บุกมาจนใกล้ถึงตัวเมืองหลวงเทเทรัสของจักรวรรดิปีศาจเวเดรัสที่จอมมารเรการ์ดอาศัยอยู่แล้ว โดยที่รอบทางตัวของเขานั้นมีซากศพของเหล่าปีศาจจำนวนมากไม่เว้นแม้กระทั่ง เด็ก ผู้หญิง และ คนแก่ นอนกระจัดกระจายเต็มท้องถนนที่ได้กลายเป็ทะเลเืจากการสังหารด้วยดาบั์และธนูนับหมื่นจากหน้าไม้ของเอลฟ์แห่งหายนะตนนี้
2K
![พานพบนกน้อยเพียงครั้ง ร้อยเหนี่ยวรั้งวาสนา [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1722400763_20854389.webp)
![กฎรักพันธะเลือด เล่ม 1-3 [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1665225730_75393690.webp)
