“ หลี่จางหย่ง แกมาเป่าหูอะไรให้พ่อแม่ฟังอีกแล้ว” ชายหนุ่มรูปงามเปิดประตูเข้ามาด้านในบ้าน หญิงสาวที่มีใบหน้างดงามเดินเคียงข้างกับเขา ทั้งคู่ช่างสมกันราวกิ่งทองใบหยก พวกเขาสองคนเพิ่งกลับมาจากข้างนอก เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยของพ่อแม่ น้องชายและน้องสาว น้ำเสียงไม่พอใจของน้องสาวดังมาถึงข้างนอก เขาฟังแทบทนไม่ไหวจึงรีบเดินเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าบึ้งตึง
“ พี่สาม พี่สะใภ้สาม ” หลี่จางหย่งสะดุ้งใเมื่อได้ยินเสียงของหลี่ห่าวอี้หรือพี่สามของเขา เขาหันมามองทั้งสองคนจนหน้าซีดขาว ทำไมพี่สามถึงกลับมาเร็วนัก ซวยแล้ว
“ พี่สามมาก็ดีเลย พี่สี่จะยืมเงินไปซื้อบ้านในเมือง พ่อแม่ก็เห็นด้วย แต่ทำไมถึงไม่ให้ฉันยืมบ้าง ฉันก็อยากมีบ้านในเมืองเหมือนกัน พี่มาช่วยพูดให้ฉันหน่อยสิ ” หลี่ไฉหงเผลอใช้น้ำเสียงแข็งกระด้างกับพี่สาม ซึ่งเป็คนที่เธอหวาดกลัวที่สุด ตอนนี้อารมณ์ของเธอไม่ดี เธอรู้สึกโมโหอย่างมาก หลี่ห่าวอี้ส่งสายตาเยือกเย็นจนเธอนึกคิดได้และรีบถอยไปหลบด้านหลังพี่สี่ของเธอ
น้องเล็กบ้าไปแล้ว หลี่จางหย่งคิดในใจ เขาพยายามปิดปากแต่ไม่ทัน โง่เง่าจริงๆ ถ้าพี่สามรู้เื่แล้ว คิดว่าเขาจะได้ยืมเงินอีกเหรอ ทำไมถึงมีน้องสาวโง่ๆแบบนี้นะ
“ อ๋อ อย่างนี้นี่เอง พวกเธออยากยืมเงินสินะ พวกเธอสองคนมีสิทธิ์อะไรถึงกล้ามายืมเงินที่นี่ ” หลี่ห่าวอี้ถามอย่างเ็า
“ พ่อแม่คะ ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ คิดว่าฉันและพวกพี่สะใภ้คนอื่นๆจะยอมเหรอ ถ้าฉันกลับมาไม่ทัน ป่านนี้คงให้เงินไปแล้ว ดีจริงๆเลย บ้านตระกูลหลี่ พวกฉันทำงานแทบตาย แต่สองชราจะให้ยืมเงินกันง่ายๆแบบนี้ ไม่คิดจะปรึกษาพวกฉันสักคำ แล้วคิดว่าน้องสามีจะคืนเงินที่ยืมไปจริงเหรอ ตอนนี้ทั้งสองคนได้ดิบได้ดี ไม่เคยเห็นหัวพวกฉันเลยสักนิด มาบ้านมือเปล่าแต่ตอนกลับของเต็มไม้เต็มมือ ฉันยอมอดทน ไม่ว่าอะไรสักคำเพื่อเห็นแก่พ่อแม่ ตอนนี้ฉันทนไม่ไหวแล้ว ” อู๋จางิ่พูดจาเสียดสีพ่อแม่สามี เธอไม่ไว้ใครหน้าไหนทั้งนั้นแล้ว เื่เงินๆทองๆมันสำคัญมาก เธอยอมแตกหักกับสองชราของบ้านตระกลูหลี่ เธอจะไม่ยอมให้ใครเอาเงินไปเด็ดขาด
“ เ้าสาม สะใภ้สาม พวกเธอสองคนใจเย็นๆหน่อย ” จูหนิงหวงพยายามใช้น้ำเสียงนุ่มนวลเพื่อให้ทั้งสองคนอารมณ์เย็นขึ้น แต่ทันใดนั้น ปัง ปัง เสียงเปิด-ปิดประตูอย่างดัง ประตูแทบจะพังทลาย
“ ฉันไม่ยอมหรอกนะ น้องสี่ แกกล้าจริงๆเลย วันนี้และตอนนี้ ฉัน หลี่ซิงอี จะทุบขาแกเอง ” หลี่ซิงอีตะคอกเสียงดัง เขาถูกความโกรธครอบงำจึงถือขอนไม้วิ่งเข้าใส่หลี่จางหย่ง หลี่จางหย่งหวาดกลัวจนตัวสั่น
“ เ้ารอง หยุดเดี๋ยวนี้ ” เสียงของหลี่เลี่ยงจินซึ่งเป็ผู้นำของบ้านเปล่งเสียงออกมาอย่างยากลำบาก
“ ทำไมต้องหยุดล่ะ พ่อแม่คิดจะปกป้องลูกชายสุดที่รักหรือไงคะ อำเลียงเกินไปแล้ว ” เหอจื้อรั่วหรือสะใภ้รองพูดขัดขึ้นมาอย่างไม่เกรงใจพ่อสามี
“ พ่อครับ เสียงดังออกข้างนอก ไม่เกรงใจชาวบ้านเลย แล้วเกิดอะไรขึ้น ” หลี่เจียวจิ้นและภรรยาของเขาหรือโจวเข่อซิงเดินเข้ามาในบ้าน พวกเขารู้สึกงงงวย ตอนนี้สถานการณ์ภายในบ้านตึงเครียดมาก
“ เกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ พี่ใหญ่ น้องสี่จะยืมเงินไปซื้อบ้านในเมือง ” หลี่ซิงอีตะเบ็งเสียงพร้อมกับเล่าเื่ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ในระหว่างพวกเขาสองคนไม่อยู่
“ อะไรนะ ” โจวเข่อซิงเผลอแสดงกิริยาไม่พอใจออกไป เธอหันไปมองสามี ดูสิ จะทำอย่างไร ยังจะยอมเป็คนโง่จนถึงตอนนี้อีกอยู่ไหม