ตอนที่8
ไม่เหมือนเดิม
"เดี๋ยวก่อนศิษย์พี่….."ชิงิพยายามจะขัดขืน แต่กำลังของหัวหน้าศิษย์รับใช้กลับเยอะจนน่าในางท่าทางจะแข็งแกร่งไม่น้อยทำไมถึงมาเป็หัวหน้าศิษย์รับใช้กันเล่า.....
"ไม่มีเดี๋ยวเ้าต้องกลับไปที่เรือนนอนเดี๋ยวนี้"หัวหน้าศิษย์รับใช้ว่าพลางเดินพรวดกลับไปทางเรือนนอนโดยไม่คิดจะฟังชิงิแม้แต่น้อย
"ซีฮันมีอะไรงั้นหรือ"ระหว่างหัวหน้าศิษย์รับใช้ซีฮันกำลังลากชิงิกลับเรือนนอนอยู่นั้นอยู่ ๆเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของชิงิเสียก่อนเพียงแต่พอได้ยินเสียงนี้ชิงิก็ไม่อยากจะหันไปมองด้านหลังเลย
"ศิษย์พี่ตู้กู่เด็กคนนี้แอบออกมากลางดึกข้าเลยจะพากลับเรือนนอนเ้าค่ะ"ซีฮันตอบพลางก้มหัวให้ตู้กู่ตามมารยาท
"ศิษย์พี่ซีฮันท่านจะพาข้ากลับเรือนนอนไม่ใช่หรือเ้าคะ รีบพาข้ากลับไปเถอะ"ชิงิว่าพลางจับมือของหัวหน้าศิษย์รับใช้เอาไว้แน่นตอนนี้ชิงิยินดีจะจะถูกจับไปเรือนนอนมากกว่าจะหยุดคุยกับท่านน้าตู้กู่เสียอีก
"พูดอะไรนะเด็กคนนี้รีบคารวะศิษย์พี่าุโเดี๋ยวนี้"ซีฮันเห็นชิงิยังไม่ยอมหันหน้ามาก็รีบจับชิงิหมุนตัวกลับมาหาตู้กู่ก่อนจะบังคับให้เขาคารวะตู้กู่ทันที
"ไม่เป็ไรหรอกซีฮันข้าจะเป็คนพาเด็กคนนี้กลับเรือนนอนเอง"ตู้กู่ว่าพลางเดินเข้ามาจับมือชิงิเอาไว้แทน
"เ้าค่ะ…"แม้จะเกรงใจแต่เมื่อตู้กู่้าแบบนั้นซีฮันก็ไม่มีอะไรต้องเถียงนางปล่อยมือชิงิอย่างรวดเร็วก่อนจะขอตัวกลับไปตรวจตราภายในสำนักต่อทันที
"ได้พบท่านแม่ของท่านแล้วเป็อย่างไรบ้างเ้าคะ"ทันทีที่ซีฮันเดินจากไปตู้กู่ก็ไม่ได้มีท่าทีประหลาดใจหรือโกรธอะไรชิงิแม้แต่น้อยนางเพียงเอ่ยปากถามด้วยท่าทีสงสัยเพราะนางไม่ได้ตามชิงิเข้าไปส่วนที่พักของนายหญิงเพราะนางต้องดึงความสนใจจากศิษย์ที่ทำหน้าที่เฝ้าระวังแทน
"ข้า...ดีใจมากเลยขอรับ"ชิงิตอบพลางยิ้มออกมาด้วยใบหน้ามีความสุขวันนี้ได้พบมารดาแถมยังได้รับคำชมไหนจะให้มารดาหวีผมให้อีกชิงิผู้นี้ไม่คิดฝันอะไรไปมากกว่านี้แล้ว
"งั้นหรือเ้าคะ"ตู้กู่เองก็อมยิ้มออกมาด้วยท่าทีเอ็นดูเห็นชิงิมีความสุขมีหรือน้าอย่างนางจะไม่ดีใจชิงิแอบฝึกวิชาตัวเบาที่ป่าข้างวังมาตั้งนานพวกนางจะไม่รู้ได้อย่างไรตอนแรกพวกนางก็ว่าจะห้ามแต่เมื่อนึกถึงท่าทีของนายหญิงแล้วกลัวว่าหากปล่อยไปแบบนี้ชิงิจะไม่มีวันได้พบนายหญิงไปทั้งชีวิตพวกนางเลยตัดสินใจปล่อยให้ชิงิฝึกฝนวิชาตัวเบาจนสำเร็จแล้วปล่อยให้ชิงิขึ้นไปบนวังหลักโดยไม่คิดจะขวางแม้จะต้องถูกลงโทษทั้งเื่ที่ปล่อยชิงิหนีออกมาหรือเื่ที่ขัดคำสั่งแล้วสอนวิชาให้ชิงิเองพวกนางยินดีรับโทษทั้งหมดแต่อย่างน้อยก็อยากให้ชิงิได้เห็นหน้ามารดาสักครั้ง
บางที...หากได้เผชิญหน้ากันบางทีนายหญิงอาจจะยอมบอกก็ได้ว่าทำไมถึงไม่ยอมลงมาพบชิงิแม้จะต้องแตกหักกันก็จะได้เข้าใจเสียทีว่าทำไมทุกอย่างถึงได้เป็แบบนี้ดีกว่าเลี้ยงชิงิโดยไม่ให้เขาได้รู้อะไรเลย เอาแต่เฝ้ารอมารดาจนแก่ตายไปงั้นหรือเพียงแต่….พวกน้า ๆไม่รู้เลยว่าชิงิจะเตรียมตัวมาดีเช่นนี้ถึงกับแอบเข้าไปเอาชุดของศิษย์หญิงมาสวมเลยทีเดียว ยิ่งพอเห็นว่าชิงิออกมาจากเขตที่พักของนายหญิงได้โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นตู้กู่ก็รู้สึกประหลาดใจมากที่ชิงิสามารถปลอมเป็ศิษย์ในสำนักได้อย่างแเีเช่นนี้
“แต่เื่ที่ท่านแอบฝึกวิชาตัวเบาโดยไม่บอกพวกข้ารวมถึงแอบเข้ามาในวังหลักโดยไม่ได้รับอนุญาตยังไงก็ต้องถูกลงโทษนะเ้าคะ”ตู้กู่เลื่อนมือไปหยิกแก้มของชิงิเบาๆ แต่ถึงนางจะทำท่าโกรธแค่ไหนชิงิก็รู้ดีว่าท่านน้าตู้กู่ใจดีกับตนเสมอหากจะโดนโกรธจริง ๆต้องเป็ท่านน้าฟ้านลี่ต่างหาก
“ขอโทษขอรับ”ชิงิตอบด้วยท่าทีสำนึกผิดตอนแรกชิงิเพียงแค่อยากแอบมาพบมารดาเท่านั้นเองนี่นา
“แล้ว....ท่านได้พบมารดาแล้วเกิดอะไรขึ้นบ้างงั้นหรือเ้าคะ”ตู้กู่ถามพลางพาชิงิเดินไปบนทางเดินของสำนักระหว่างนี้ชิงิเล่าเื่ที่เกิดขึ้นภายในสวนด้านหลังวังหลักให้น้าของตนฟังอย่างมีความสุขทั้งเื่ที่มารดาจับตนเองได้แถมยังปลอบใจตนเองเช่นไรรวมถึงเื่ที่นางบอกว่าหากเป็ชิงชิงละก็จะให้เข้ามาในเขตพักผ่อนของนางก็ได้ด้วย
“ให้ท่านเข้าไปได้งั้นหรือเ้าคะ?”ตู้กู่ตอบด้วยท่าทีใจริง ๆแล้วนายหญิงเป็คนใจดีมาแต่ไหนแต่ไร เพียงแต่่หลังการดูแลสำนักจะใช้เพียงความใจดีไม่ได้นางเลยต้องทำตัวเป็เ้าสำนักที่เข้มงวดและทำเป็แข็งแกร่งต่อหน้าผู้อื่นเพื่อไม่ให้คนนอกสำนักมาดูถูกสำนักของตนได้ทำให้เหล่าศิษย์ที่ทราบว่าแท้จริงแล้วนายหญิงเป็เพียงหญิงสาวใจดีคนหนึ่งนั้นมีเพียงศิษย์ที่มีอายุมากกว่า80 ปีทั้งสิ้น เพราะแบบนั้นพวกนางที่เป็เหมือนผู้าุโของสำนักเลยประหลาดใจมากที่นายหญิงมีท่าทีเ็าเช่นนั้นกับชิงินั่นไม่ใช่นิสัยของนางเลย
“ขอรับท่านแม่บอกว่าหากเป็ชิงชิงก็ให้เข้าไปหาได้ขอรับ”ชิงิตอบพลางยิ้มออกมาบาง ๆเขาดีใจเหลือเกินที่ได้รับการตอบรับเช่นนี้ แม้ชิงชิงจะไม่ใช่ตัวจริงของเขาก็ตาม
“พบได้งั้นเหรอ.....”ตู้กู่นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะคิดอะไรในหัวอยู่คนเดียวหากชิงชิงสามารถเข้าพบนายหญิงได้งั้นก็ให้ชิงิปลอมเป็ชิงชิงเพื่อเข้าพบนายหญิงก็พอแล้วไม่ใช่หรือพวกนางเพียงบอกทุกคนว่าชิงชิงเป็เด็กใหม่ที่เพิ่งเข้ามาเมื่อไม่นานนี้เท่านั้นชิงิก็สามารถไปไหนมาไหนในสำนักได้อย่างสบายแล้ว ไม่จำเป็ต้องถามเื่ต่าง ๆกับนายหญิงก็ได้ขอแค่อยู่ในฐานะชิงชิงเท่านั้นชิงิก็สามารถอาศัยอยู่กับมารดาได้แล้ว
“ชิงิท่านอยากอยู่กับมารดาของเ้าหรือเปล่า”ตู้กู่ถามพลางยิ้มกว้างด้วยท่าทีดีใจแม้จะขัดต่อกฎแต่การให้ชิงิได้อยู่กับมารดาก็เป็สิ่งที่ตู้กู่พยายามหาทางมาตลอดการปลอมตัวของชิงิคราวนี้ทำให้นางเห็นเส้นทางใหม่เลยก็ว่าได้แม้อาจจะใช้ได้ไม่นาน แต่จนกว่าชิงิจะโตก็สามารถอยู่กับมารดาได้เท่าที่ใจอยากแล้ว
“ได้หรือขอรับ....”ชิงิเบิกตากว้างด้วยท่าทีใไม่นึกว่าท่านน้าจะเป็ฝ่ายสนับสนุนเสียเอง
“ข้าจะปรึกษากับน้าๆคนอื่นของท่านก่อน หากทุกคนเห็นด้วยท่านอาจจะได้อยู่กับมารดาของท่านในฐานะชิงชิงก็ได้เ้าค่ะ”ตู้กู่ยิ้มก่อนจะยื่นมือไปให้ชิงิจับเอาไว้เพื่อข้ามไปยังฝั่งของวังตะวันตก
“ขอรับ”ชิงิยิ้มกว้างด้วยท่าทีดีใจหากพวกท่านน้าเห็นด้วยชิงิก็อยากจะอยู่กับมารดาเหมือนกันถึงจะบอกไม่ได้ว่าตนเองเป็บุตรชายแต่เพียงได้อยู่กับมารดาก็เกินกว่าที่ฝันไปมากแล้ว
.
.
“...............”หลังจากตู้กู่เสนอเื่นี้กลางวงประชุมในตอนกลางดึกเหล่าน้า ๆก็พากันเงียบไปทันทีเพราะไม่คิดว่าตู้กู่จะเป็คนเสนออะไรแบบนี้ออกมาด้วยตนเอง
“แบบนี้นายหญิงต้องลงโทษข้าหนักมากแน่ๆ”เหมยอิงว่าพลางเอามือกุมอกตนเองเอาไว้ด้วยท่าทีกลัว ๆ แม้นายหญิงจะใจดีแต่พอต้องลงโทษขึ้นมาจริง ๆก็ดุมาก คนขี้กลัวอย่างเหมยอิงถึงกับจะเป็ลมเสียให้ได้แต่ปากของนางก็ไม่ได้พูดว่าจะไม่ยอมแต่อย่างไร
“ลำพังฝึกวิชาให้ชิงิก็คงโดนไล่ออกจากสำนักอยู่แล้วนี่นาแถมแต่เดิมพวกพี่หญิงจะให้ชิงิโดนนายหญิงจับเอาวันนี้เสียด้วยซ้ำแบบนี้ก็แค่ใช้แผนเดิมแค่ยืดเวลาออกไปจนกว่านายหญิงจะจับได้นะสิ”กงจื่อตอบด้วยท่าทีไม่ใส่ใจนักเหมือนคนที่พูดว่าในเมื่อผิดไปแล้วจะผิดมากหรือน้อยก็ไม่ต่างเลย
“พวกเ้านี่จริงๆเลยนะ พี่ตู้กู่เองก็เถอะพี่เป็พี่ใหญ่ของพวกเรานะทำไมถึงเป็คนเสนอเองเสียได้ล่ะ”ฟ้านลี่ว่าพลางถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีหนักใจ
“เ้าไม่เห็นด้วยงั้นหรือ”ตู้กู่ถามพลางยิ้มออกมาบางๆ ไม่ใช่แค่ให้ชิงิได้พบมารดาแค่ครั้งเดียวแล้วแตกหักกันไปเลยแต่นี่ชิงิยังได้อยู่กับมารดามากขึ้นก่อนจะต้องสะสางความจริงกันเลยนะ
“ใครบอกว่าข้าไม่เห็นด้วยกันล่ะแค่มัน....ไม่สมกับเป็พวกเราเลยเท่านั้นเอง”ฟ้านลี่ว่าพลางมองไปทางศิษย์พี่ศิษย์น้องแต่ละคนตู้กู่แต่ก่อนไม่มีทางเสนอแผนแบบนี้ออกมาแน่ ๆนางเป็พวกตรงไปตรงมาและไม่ใช้วิธีคดโค้งแต่อย่างไรแต่ยามนี้กลับเสนอแผนหลอกลวงนายหญิงออกมาเสียได้ส่วนตัวนางฟ้านลี่เองแต่เดิมเป็คนเคร่งครัดในกฎอย่างมากจนถูกพวกศิษย์ใหม่เรียกว่าศิษย์ผู้คุมกฎเลยทีเดียวแต่พอเป็เื่ของชิงิเมื่อไร นางแทบจะยอมอย่างง่ายดายตลอดทางด้านเหมยอิงนางขี้กลัวขนาดนี้แต่กลับยอมขัดคำสั่งนายหญิงเท่านี้ก็นับว่าแปลกแล้วไม่ต้องพูดถึงกงจื่อที่แต่เดิมไม่คิดจะสนใจผู้อื่นทำตัวเ็าเหมือนแยกออกมาเพียงคนเดียวยามนี้กลับยอมทำตัวบ้า ๆบอ ๆใส่หน้ากากฝึกวิชาให้ชิงิเสียอย่างนั้น
“มันก็.....ช่วยไม่ได้นี่นา”กงจื่อว่าพลางมองไปทางห้องนอนของชิงิทั้งหมดนี้พวกทางทำก็เพื่อความสุขของชิงิ นายน้อยของพวกนางเท่านั้นและพวกนางก็ไม่เคยคิดที่จะเสียใจกับความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ด้วย
“แต่ชุดนี่ยังไงก็ต้องไปคืนเ้าของเอาไว้ให้เหมยอิงตัดชุดใหม่ให้ชิงิก็แล้วกัน”ฟ้านลี่ว่าพลางมองชุดที่ตู้กู่ให้ชิงิถอดมาคืนด้วยดีหน่อยที่ชิงิยังเด็กหากเป็ชายหนุ่มละก็มีหวังได้โดนมองว่าเป็พวกโรคจิตแน่ ๆ
“งั้นข้าจะเอาไปคืนเองข้ายังต้องบอกซีฮันด้วยว่าพวกเราจะรับชิงชิงมาเป็ผู้ช่วย”ตู้กู่ว่าพลางหยิบชุดขึ้นมาถือขอเพียง ชิงชิง เป็ผู้ช่วยของพวกนางชิงชิงก็จะสามารถไปมาระหว่างวังตะวันตกกับวังหลักได้อย่างอิสระเมื่อประกอบกับคำยินยอมจากเ้าสำนักอย่างนายหญิงให้เข้าส่วนที่พักของนางได้เท่ากับว่าชิงชิงแทบจะสามารถไปที่ไหนก็ได้ในสำนักเลย
195
