หลังจากที่ตูนโดนเด็กโรงเรียนอื่นชนจนล้มลงตึงไปกับพื้นนมชมพูหกระเนระนาด เขาก็ได้เดินกลับมาที่ศาลาด้วยตัวเปล่าและก็พบว่าเด็กโรงเรียนของเขาเริ่มสอบเสร็จกันค่อนข้างเยอะแล้ว ซึ่งตอนนี้ชมรมเพาะกายก็กำลังคอยปลอบละโลมลูกพี่ของพวกเขาอยู่ ไบรท์ที่สังเกตเห็นว่าตูนเดินมาตัวเปล่าก็ทักขึ้นมา
“อ่าว เ้าตัวเล็ก ไหนนมชมพูพวกเราล่ะ”
“เอ่อ... คือเื่มันเป็อย่างงี้นะ” และเขาก็ได้เล่าเื่ราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟัง เค ไบรท์ หิน และพรรคพวกทั้งหมดที่ได้ฟังเื่นี้ก็เริ่มรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที
“เอาไงดีครับลูกพี่ คราวที่แล้วตอนที่ลูกพี่เศร้าจากอาการาเ็ ลูกพี่ก็ไปซัดพวกแก๊งซิ่งนั่นเพื่อระบายความเศร้ามาแล้วทีหนึ่ง คราวนี้จะเอาอีกไหมครับ?” หนึ่งในลูกน้องของหินได้เสนอไอเดียออกมา แต่ทว่าหินในตอนนี้จิตใจค่อนข้างอ่อนแอและไม่ค่อยอยากจะทำอะไรสักเท่าไหร่นัก
“นายยอมมันได้ยังไงตูน ไอ่พวกสารเลวพวกนั้น”
“ใช่ ๆ โรงเรียนไหนชี้ให้พวกเราดูหน่อยสิ้!”
เคและไบรท์ไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด ตูนจึงชี้ไปที่นักเรียนตัวใหญ่ที่มาหาเื่เขาที่นั่วอยู่ที่ไกล ๆ ตามที่ไบรท์บอก และเมื่อทันทีที่ทุกคนเห็นโฉมหน้าของคนที่มาหาเื่ พวกเขาต่างก็ไม่รู้สึกแปลกใจเลย
“อ๋อ... ถ้าเป็ไอ่เ้าพวกนั้นก็ไม่ใช่เื่น่าแปลกใจอะไรหรอก”
ทุกคนทำท่าเหมือนจะรู้จักกับคนกลุ่มนั้นดี แต่ทว่ามันมักจะมีอยู่คน ๆ หนึ่งเสมอที่ไม่รู้เื่เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขา
“อะไรน่ะพวกนายรู้จักไอ่พวกนั้นกันหมดเลยเหรอ?”
“ใช่... ไอ่พวกนั้นน่ะเป็เด็กเทคนิคบ้านท่อ มักจะทำชั่วจนออกข่าวอยู่บ่อย ๆ น่ะ โจรกรรม ปล้นชิงทรัพย์ ทำร้ายร่างกาย เรียกได้ว่าเป็แหล่งรวมพวกเด็กเหลือขอเลยก็ว่าได้ แล้วก็ไอ่คนที่ตัวใหญ่เหมือนไอ่ไม้นั่นมันชื่อ เอ็ม เป็หัวหน้าของพวกเด็กเหลือขอพวกนั้นแหละ”
ในขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน กลุ่มของไอ่เอ็มก็ได้ลุกขึ้นมาและพากันเดินไปที่ไหนสักที่
ไม่นานจากนั้น ที่บริเวณห้องน้ำในค่าย พวกของไอ่เอ็มก็มายืนมั่วสุมสูบบุหรี่กันอยู่เป็กระจุก
“ซื้ดดดด... ฮ่าาา!! ชื่นใจโว้ย!!”
“ฮ่า ๆ ๆ มึงแม่งเอาเื่ว่ะเอ็ม ชนไอ่เตี้ยนั่นกระเด็นเลย เด็กโรงเรียนไหนว่ะนะ ไม่กลัวมันมาเอาคืนเหรอวะ?”
“ไอ่xัส!!! มีกุอยู่ด้วยทั้งคนมึงจะกลัวทำไม! กุเอ็มเทคนิคบ้านท่อนะเว้ย! จะโรงเรียนไหนกุได้หมดอ่ะ”
“แล้วถ้าเกิดว่ามันเป็เด็กโรงเรียนเบียวศาสตร์จะทำไงล่ะ! ในโรงเรียนนั้นมีคนที่ได้ฉายาว่ายมบาลน้อยอยู่ด้วย เห็นว่ากันว่าคน 50 คนทำอะไรมันไม่ได้สักนิดเลย แถมมันยังชอบหักกระดูกคนที่ไปหาเื่พร้อมกับหัวเราะอีกต่างหาก ถ้าเป็แบบนั้นพวกเราจะซวยเอานะ!”
“ซู้ดด... ฮ่าา... ขนาดนั้นเลยเหรอวะ ถ้างั้นก็ดูป้ายชื่อโรงเรียนและอยู่ห่าง ๆ โรงเรียนนั้นหน่อยก็แล้วกัน”
แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทันซะแล้วล่ะ
ปั้ง!!!
ในขณะที่พวกมันกำลังเพลิดเพลินกับบุหรี่ในมือ จู่ ๆ ก็ได้มีเด็กหนุ่มร่างเล็กคนหนึ่งถีบประตูห้องน้ำเข้ามาพร้อมกับเแสยะยิ้มมาทางพวกมันก่อนที่เขาจะหันหน้าไปด้านข้างและะโเสียงดังออกมา
“ครูครับ!!! มีคนแอบสูบบุหรี่อยู่ในห้องน้ำครับ!!!”
ไอ่เอ็มและพรรคพวกต่างก็หน้าเหวอขึ้นมาเป็แถบดับบุหรี่ในมือแทบไม่ทัน เอ็มที่เห็นว่าไอ่เด็กกระเปี๊ยกที่เขาพึ่งชนล้มไปเมื่อสักครู่ไม่แสดงท่าทางหวั่นกลัวเขาเลยแม้แต่น้อยแถมยังมาหยามหน้ากันแบบนี้อีกต่างหาก มันจึงเดินเข้าไปกระชากคอเสื้ออย่างแรงจนร่างเล็กตัวลอยขึ้นมา
“มึงอยากตายใช่ไหมไอ่เxี้ยเตี้ย!!!”
ตูนยิ้มมุมปากเล็กน้อย จ้องหน้าอีกฝ่ายและตอบกลับไปอย่างใจเย็น “เอ็มใช่ไหม... ฉันขอบอกอะไรไว้อย่างหนึ่งนะว่า ทำตัวถ่อย… มันไม่ได้เท่”
โดนพูดแบบนี้ใส่ในระยะเผาคนแบบนี้ก็ทำให้เอ็มก็ถึงกับเืขึ้นหน้าและง้างหมัดอันใหญ่ั์ของตนขึ้นมาพร้อมจะต่อยลงไปที่ร่างเล็กตรงหน้าทันที ทว่าในขณะนั้นเอง
ปรี๊ดดดด!!!!
“พวกเธอทำอะไรกันน่ะ!! ไอ่เ้าตัวใหญ่นั้นรังแกเพื่อนเหรอ!! มาจากโรงเรียนไหน! ได้ยินว่าสูบบุหรี่ด้วยใช่ไหม! ไปเรียกครูประจำโรงเรียนขอวเธอมา!”
ครูฝึกดันมาเห็นเข้าพอดิบพอดี มันหยุดหมัดของตัวเองลงและปล่อยคอเสื้อของเด็กหนุ่มตรงหน้าออกไปด้วยความไม่สบอารมณ์
“อย่าให้กุเจอมึงข้างนอกนะไอ่xัส มึงได้ตายคาxีนกุแน่”
ทว่าเด็กหนุ่มร่างเล็กกลับไม่แสดงท่าทางเกรงกลัวใด ๆ ออกมาเลย เขาตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่ประดับอยู่บนใบหน้า
“ฉันชื่อตูน อยู่โรงเรียนเบียวศาสตร์ อยากเจอก็มาหาได้เลยตลอดเวลา แต่ถ้าหากว่าแกไม่มา พวกฉันนี่แหละที่จะเป็ฝ่ายไปหาแกเอง จำเอาไว้ล่ะ” และจากนั้นพวกของเอ็มก็โดนครูฝึกพาตัวไป
และหลังจากผ่านไปไม่กี่วัน ผลการสอบคัดเลือก รด. ก็ออกแล้ว หินที่นั่งอยู่หน้าคอมก็กำลังจับเมาส์แน่นและมืิอสั่นไม่พักจนสายไฟสะบัดไปมา ทำให้ลูกน้องของเขาต้องมาช่วยกันจับตัวเอาไว้ ทว่าทันใดนั้นเอง ตูนที่อยู่ข้าง ๆ ก็คลิกเข้าไปดูผลการสอบแบบทีเผลอ ทำให้หินไม่กล้าดูจนต้องรีบยกมือทั้งสองข้างมาบังหน้าบังตาของตัวเองเอาไว้ในทันที แต่ทว่า
“ลูกพี่!!! มีชื่อลูกพี่ด้วยล่ะครับ!!!”
เขาไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง หินค่อย ๆ แง้มนิ้วออกมาพอให้สามารถมองลอดผ่านไปได้ ก็ปรากฏว่ามีชื่อของเขาอยู่ในรายชื่อที่ผ่านการคัดเลือกอยู่จริง ๆ หินที่เก็บอาการความดีใจไว้ไม่อยู่ ก็ได้ลุกขึ้นมาเบ่งกล้ามอย่างสุดแรงด้วยความดีใจจนเสื้อฉีกและขาดกระจุยออกมา พร้อมกับโพสท่าเท่ ๆ แบบนักเพาะกายมืออาชีพ
ภายในค่ำคืนนั้น พวกเขาก็ได้ไปฉลองสอบผ่าน รด. กันที่เดอะไดมอนด์คลับ ซึ่งปรากฏว่านักเรียนโรงเรียนเบียวศาสตร์ที่ไปสอบ สอบผ่านทุกคน รวมถึงต้าและเติ้ล แซมและออโต้ด้วย และทุกคนก็ได้มารวมตัวฉลองกันอย่างสนุกสนาน ปาร์ตี้ร้องคาราโอเกะกันอย่างสนุกสุดเหวี่ยง แต่ไม่มีใครกินเหล้านะ
“ยินดีด้วยนะครับลูกพี่!!”
ทุกคนต่างสนุกสนานเฮฮาปาร์ตี้กันอย่างเมามันส์ ขณะนั้นเองตูนก็เกิดสงสัยบางอย่างขึ้นมา
“นี่หิน ทำไมนายต้องกลัวสอบ รด. ไม่ผ่านขนาดนั้นล่ะ”
“อ้อ! นายอยากรู้เหรอ เดี๋ยวฉันจะบอกให้ละกัน พ่อของฉันน่ะเคยเป็ทหารเกณฑ์มาก่อนล่ะนะ แล้วพ่อก็บอกว่าชีวิต 2 ปีในตอนที่เป็ทหารเกณฑ์มันน่าเบื่อมาก ต้องคอยทำตามคำสั่งนู่นนี้นั่น ตัดหญ้าบ้าง ล้างรถบ้าง อาหารก็ไม่ค่อยมีโภชนาการ ซึ่งถ้าฉันไปอยู่จุด ๆ นั้นล่ะก็ เหล่ากล้ามอันแสนน่ารักของฉันจะต้องหายไปอย่างแน่นอน ฉันน่ะรักกล้ามมากว่าสิ่งใด! พ่อบอกว่าถ้าไม่อยากเป็ทหารก็ไปเรียน รด. ซะ กล้ามจะได้ไม่หายและก็ไม่ต้องมาลุ้นจับใบดำใบแดงด้วย!”
“ลูกพี่สุดยอดที่สุด!!! ผมน่ะ... ผมน่ะ… กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่แล้วล่ะครับ... ฮือ ๆ ๆ”
และเหล่ากล้ามปูทั้งหลายก็เริ่มหลั่งน้ำตาแห่งความปิติยินดีออกมาตาม ๆ กันทีละคนเรียงกันไปเหมือนโดมิโน่ ทว่าตูนก็ยังมีเื่ที่สงสัยอยู่อีกเื่หนึ่ง
“พวกนาย 3 คนรวมกับคนที่ชื่อสิงห์ ก็เป็ 4 คนได้ชื่อว่าเป็อัจฉริยะของโรงเรียน งั้นก็เหลืออีกคนหนึ่งน่ะสิ เขาคือใครเหรอ?”
“เ้าหมอนั่นน่ะอยู่ต่างประเทศ ได้ข่าวว่าล่าสุดตอนนี้กำลังอยู่อเมริกาน่ะ” เคพูดด้วยน้ำเสียงเคือง ๆ เล็กน้อยเหมือนกับไม่ค่อยชอบบุคคลที่กำลังกล่าวถึงสักเท่าไหร่
“แล้วเขาเป็คนยังไงเหรอ...” ร่างเล็กถามต่อ และทั้ง 3 คนก็ตอบกลับมาอย่างฉับไวโดยที่ไม่หยุดคิดเลยสักนิด
“น่ารำคาญน่ะ”
“น่ารำคาญ~”
“โคตร! น่ารำคาญเลย!”
3 คนนี้ลงความเห็นเป็เสียงเดียวกันขนาดนี้ ไอ่หมอนั่นคงจะน่ารำคาญจริง ๆ นั่นแหละ และจากนั้นพวกเขาก็สนุกกันต่ออีกสักพัก จนกระทั่งเคได้ถามขึ้นมา
“นี่ตูน แล้วนายจะเอายังไงกับพวกเทคนิคบ้านท่อล่ะ”
“นั่นน่ะสิ เห็นว่าพวกมันโดนทัณฑ์บนไว้แล้วนะ ถ้าทำผิดอีกจะไม่ได้เรียน รด. และก็จะโดนพักการเรียนด้วย”
ตูนนิ่งไปสักพัก ยกแก้วเหล้าที่มีนมไทย-เดนมาร์ครสหวานอยู่ข้างในขึ้นมาดื่มก่อนที่จะฉีกยิ้มออกมาเล็กน้อย
“เื่นั้นน่ะ ฉันไปสืบมาเรียบร้อยแล้วล่ะ มีวีธีจัดการพวกมันในแบบที่ไม่อาจไม่ต้องลงแรงมาก แต่ต้องขอยืมแรงพวกนายซักหน่อยนะ พอดีฉันดันไปล่วงรู้ความลับอะไรบางอ่างของไอ่เอ็มเข้าน่ะ รับรองว่าพวกมันต้องหายซ่าแน่นอน”
หินที่กำลังร้องคาราโอเกะอย่างเมามันส์ก็ปาไมค์ทิ้งและเดินตรงเข้ามาตูนทันที
“บอกมาเลย นายเป็คนช่วยฉันให้ผ่านรด. ฉันขอเรียกนายว่าท่าอาจารย์ก็แล้วกัน”
เด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่โค้งคำนับลงมาที่เด็กหนุ่มร่างเล็กที่ในมือกำลังถือแก้วเหล้าแต่มีนมวัวรสหวานอยู่ข้างใน ทำให้พวกกล้ามปูคนอื่น ๆ ที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับผงะไปตาม ๆ กัน
“ลูกพี่!!!?”
“...ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ถ้าลูกพี่ตัดสินใจแล้วล่ะก็... พวกเรา!!!”
“เฮ้!!!”
พวกกล้ามปูคนอื่น ๆ ต่างโค้งคับนับลงมาตามลูกพี่ของพวกเขาและคำรพตูนในฐานะอาจารย์ ส่วนพวกคนอื่น ๆ รวมทั้งไบท์และเคต่างก็งงว่านี่พวกเขากำลังถ่ายทำหนังมาเฟียฮ่องกงกันอยู่หรือยังไง เล่นใหญ่กันชะมัดไอ่พวกกล้ามโตพวกนี้
ตูนจะมีวิธีจัดการกับเทคนิคบ้านท่อที่มีแต่พวกเด็กเหลือขอกันเต็มวิทยาลัยยังไงโดยไม่ต้องลงแรงมาก เขาไปล่วงรู้ความลับอะไรของเอ็มเข้าให้!? ชมรมเพาะกายฝากตัวเป็ศิษย์ของตูนทั้งชมรม!!? เหตุการณ์จะเป็เช่นไร โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
