เื่ข้าเกิดใหม่ในร่างเถ้าแก่เนี้ยใจร้าย
ตอนที่10 ข้าวจี่ หมูย่าง
ผู้แต่ง:รัตนาภรณ์
มู่หยวนซีรีบใส่ชุดคลุม แล้วรีบเดินมายังประตูแล้วเปิดออกแล้วปิดตามหลังเบาๆ ร่างงามรีบเดินมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำข้างล่าง เพื่อล้างคราบรักที่ป่ายถิวเชียวทิ้งไว้บนเนื้อตัวของนาง ทันทีที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวก็รีบเปิดประตูออกมาเท้าบางเดินมาตามทางที่มีเพียงแสงจากโคมไฟที่เล็ดลอดเข้ามาภายในจวนแค่เพียงเลือนราง จนเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องเก็บของ จึงได้เห็นว่าแม่นมฟางหรงมานั่งรออยู่หน้าห้องนานเท่าใดแล้วไม่รู้
"แม่นมยังไม่นอนหรือดึกมากแล้ว"
"ข้าน้อยรอนายหญิงเ้าค่ะ ข้าน้อยเอาหมอนและผ้าห่มมาให้ เผื่อดึกๆ อากาศเย็นลงจะหนาวเดี๋ยวจะพาลไม่สบายเอาได้เ้าค่ะ
"ข้าต้องขอบคุณแม่นมมากๆ เลยน่ะ แม่นมไปนอนเถิดดึกมากแล้ว ข้าเองก็จะเข้านอนแล้วเหมือนกัน" ว่าพร้อมกับอุ้มหมอนและผ้าห่มที่แม่นมยื่นให้หันหลัง และกำลังจะเดินเข้าห้องไป แต่แม่นมกลับเรียกนายหญิงของนางเอาไว้เสียก่อน
"นายหญิงนอนได้แน่น่ะเ้าค่ะ ให้ข้าน้อยนอนเป็เพื่อนหรือไม่"
"ข้านอนได้สบายมาก ขอบใจในความห่วงใยของแม่นมรีบไปนอนเสียเถิดดึกแล้ว"
"ถ้าอย่างนั้นข้าน้อยขอตัวไปนอนก่อนน่ะเ้าค่ะนายหญิง"
หลังจากแม่นมฟางหรงเดินจากไป มู่หยวนซีก็ได้เดินเข้าไปในห้องเก็บของที่ตอนนี้หญิงสาวยึดมันเป็ห้องนอนเรียบร้อย มือบางเอื้อมจุดตะเกียงที่วางอยู่มุมห้อง แล้ววางหมอนผ้าห่มที่แม่นมหามาให้นาง ร่างบางล้มตัวลงนอนลืมตาโพลงในความมืด พร้อมกับคิดถึงเื่ราวที่เธอเจอะเจอมาตลอดทั้งวันจนผล็อยหลับไป
ตัดภาพมาที่ป่ายถิวเชียว
หลังจากโดยรีดน้ำไปแล้วหนึ่งครั้ง เขาก็นึกแปลกใจในท่าทีของมู่หยวนซีที่มีอะไรกันครั้งนี้ชายหนุ่มกลับรู้สึกถึงความผิดแผกไปของนาง เพราะปกติมู่หยวนซีจะเก่งกาจเื่บนเตียงเป็ไหนๆ แต่เมื่อสักครู่ นางกลับทำเหมือนว่าไม่เคยเสียอย่างนั้น และตัวเขาเองเวลานี้กลับนอนไม่หลับ ทำได้เพียงแค่นอนพลิกซ้าย พลิกขวาอยู่แบบนี้ แล้วคิดถึงอาการที่มู่หยวนซีแสดงออกมา มันเหมือนว่าไม่ใช่มู่หยวนซีคนเดิมเสียอย่างนั้น ร่างสูงลุกเดินออกจากเตียงนอนแล้วเดินตรงมาที่ประตู มือหนาเอื้อมเปิด แล้วปิดตามหลังเบาๆ ร่างสูงเดินเสียงเบาอย่างกลัวว่าจะมีใครสักคนออกมาเจอ เท้าหนาเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องเก็บของ มือหนาจับบานประตูอย่างชั่งใจ ใจหนึ่งก็สั่งให้หันหลังกลับไป ส่วนอีกใจกลับสั่งให้เปิดประตูเข้าไปดูนางสักนิด ว่าคนที่กากปกติแล้วมักจะเื่มากอยู่เป็นิจ แล้วจะนอนในห้องเล็กแคบเท่ารูหนูนี่ได้อย่างไร
สุดท้ายความคิดแรกกลับมีผลต่อจิตใจมากกว่าเหตุเพราะนางทำหยามศักดิ์ศรีเขามากเกินไป ร่างสูงจึงหันหลังเดินกลับหอนอนไปเลย
ยามเหม่า
มู่หยวนซีที่นอนพลิกซ้าย พลิกขวา หญิงสาวรู้สึกตัวและตื่นได้สักครู่แล้ว จึงรีบลุกขึ้นพับผ้าที่ใช้รองนอนมาตลอดทั้งคืน แล้วรีบลุกออกจากห้องเก็บของแล้วเดินออกมาจากห้อง มุ่งตรงมาที่ห้องน้ำด้านล่าง จึงได้พบกับไซซีสาวรับใช้ที่คงจะรอเข้าห้องน้ำทำธุระเหมือนนาง
"นายหญิงทำไมตื่นเช้าจังเลยเ้าค่ะ ฟ้ายังไม่สว่างเลย"
"ข้าจะตื่นมานึ่งข้าวเหนียวที่เคยบอกเ้าเอาไว้เมื่อตอนหัวค่ำนั่นล่ะ ที่ข้าบอกเ้าว่าเช้านี้จะทำข้าวจี่ใส่ไข่ให้พวกเ้ากิน เ้าลืมไปแล้วหรือ"
"เ้าค่ะ ข้าน้อยเข้าใจแล้ว"
เป็จังหวะเดียวกับประตูห้องหนึ่งน้ำห้องหนึ่งได้เปิดออกมาพอดี แล้วร่างของแม่บ้านชราคนหนึ่งก็เดินออกมา
"เ้าเสร็จธุระหรือยัง อีกห้องยังว่างเ้าเข้าไปก่อนข้าเสียสิ เ้ามาก่อน ข้ามาทีหลัง ข้ารอได้"
" นายหญิงเข้าไปก่อนเลยเ้าค่ะข้าน้อยรอได้"
"ถ้าอย่างนั้นข้าขอบใจเ้ามากเลยน่ะไซซี" ว่าพร้อมกับเดินเข้าห้องน้ำไป มู่หยวนซีใช้เวลาทำธุระในห้องน้ำเพียงสิบนาที แล้วเดินไปยังห้องครัว ทันทีที่ใบหน้างามของผู้เป็นายหญิงโผล่เข้าไปทำเอาทุกคนในครัวต่างมึนงงไปตามๆ กัน เพราะปกตินายหญิงหาได้ตื่นเช้าขนาดนี้ไม่
"นึ่งข้าวเหนียวกันแล้วใช่ไหม?"
"นึ่งแล้วเ้าค่ะนายหญิง ข้าวอยู่ในกระติ๊บข้าวเ้าค่ะ"
"ดีแล้ว มาเดี๋ยวข้าปั้นเอง" มู่หยวนซีเดินไปยกกระติ๊บข้าวออกมาวางไว้บนโต๊ะตรงหน้า แล้วปั้นเป็ก้อนกลมๆ แล้วทาเกลือเล็กน้อย ตักถ่านออกให้มีไฟแค่น้อยนิด แล้วเอาขี้เถ้าโรยให้ไฟไม่ลุกจนเกินไป แล้วเอาข้าวที่ปั้นเป็ก้อนลงไปย่างไฟในตะแกรง
"ตอกไข่ใส่ชามมาให้ข้าหน่อยเอาสักห้าฟองก่อนก็ได้ ใส่เครื่องปรุงมาเลย ปรุงให้เค็มๆ เลยน่ะ จะได้เอาข้าวลงไปจุ่ม"
เวลาฝ่านไปสักครู่ ไข่ที่ปรุงรสก็ถูกยื่นมาตรงหน้าหญิงสาว มู่หยวนซีเอาข้าวเหนียวที่ย่างไฟจนเหลืองส่งกลิ่นหอมน่ากินลงไปชุบไข่ทีละข้างแล้วนำกลับมาย่างไฟอีกรอบ
"หอมจังเลยเ้าค่ะนายหญิง"
"ก็หอมสิเ้า อากาศหนาวๆ เช่นนี้ จี่ข้าวไปด้วยผิงไฟไปด้วยคงดีนัก เย็นนี้เรามานอนรอบกองไฟกันดีไหม?"
"นอนยังไงกันเ้าค่ะ นายหญิงพูดจาแปลกๆ"
"เอาน่า พวกเ้าเตรียมแค่ฟืนเอาแบบใหญ่ๆ สองสามอันก็คงพอ"
"ได้เ้าค่ะ"
"อ่ะ!!! ใครจะซิมก่อน เดี๋ยวรอบหน้าเดี๋ยวข้าจะย่างหมูไว้ให้นายท่านกับอากงก่อน เตามีสองเตา จี่ข้าวพร้อมกันเลยก็ยังได้ จะได้กินพร้อมกันเลย กินไปด้วยจี่ข้าวไปด้วยก็ได้"
ป่ายถิวเซียวที่เดินออกมาจากหอนอน แล้วคิดว่ามู่หยวนซีคงนอนยังไม่ตื่นเหมือนเดิน กะว่าจะเดินไปต่อว่านางสักหน่อย จึงเดินมุ่งหน้าไปห้องเก็บของ แต่ในระหว่างทางที่จะไปห้องเก็บของ กลับได้กลิ่นหอมของอาหาร อีกทั้งเสียงคนหัวเราะกันคิกคัก จึงรีบเดินสาวเท้ายาวเข้ามาดูว่าในครัว ว่าผู้ใดทำอะไรกันถึงเเลดูครึกครึ้นกันนัก
ทันทีที่ใบหน้าหล่อเหลาโผล่เข้ามาด้านใน ก็เห็นหน้ามู่หยวนซีที่กำลังนั่งเอาก้อนข้าวกลมๆ ลงจุ่มในไข่แล้ววางลงบนเตา
"นายท่าน มาพอดีเลย เช้านี้นายหญิงจี่ข้าวใส่ไข่กับปิ้งหมูสุกแล้วเ้าค่ะ นายท่านจะทานเลยไหมเ้าค่ะ เดี๋ยวข้าน้อยตั้งโต๊ะให้ ส่วนนายใหญ่ นายหญิงให้ไซซียกขึ้นไปให้บนห้องแล้วเ้าค่ะ"
"เ้าก็ยังกับเด็กเล่นขายของ พาคนงานทำอะไรก็ไม่รู้ ข้าไม่กินหรอก ขอชาร้อนสักแก้วก็พอแล้ว ข้ารีบ ข้าจะเข้าโรงเตี๊ยม เ้าด้วยมู่หยวนลุกขึ้น เลิกเล่นไร้สาระเสียที่ รีบไปอาบน้ำ ข้าให้เวลาเ้าสิบห้านาทีต้องไปเจอข้าที่หน้าจวน ไม่งั้นข้าจะให้เ้าเดินไป"
"นายหญิงยังไม่ได้กินข้าวสักคำเลยเ้าค่ะ มัวแต่ทำแล้วแจกจ่ายคนงานกินจนหมด เดี๋ยวข้าน้อยห่อใส่กล่องให้ไปกินบนรถม้าเเล้วกันนะเ้าค่ะ นายหญิงรีบไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวข้าวจี่กับย่างหมู เดี๋ยวข้าน้อยจะให้แม่นางไซซีเอาไปส่งที่รถม้าเอง" คราวนี้แม่นมฟางหรงได้เอ่ยออกมา
"เอาแบบนั้นก็ได้ แต่บ่ายนี้อย่าลืมแช่ข้าวเหนียวกับหมักคอหมูเอาไว้น่ะไซซี อย่าลืมคืนนี้เรามีนัดกัน" มู่หยวนซีสั่งจบแล้วเดินออกไปเลย
"นัดอะไรกัน หึ!!!"
"นายหญิงจะพาพวกข้าน้อยนอนผิงไฟเ้าค่ะ นายหญิงว่าอากาศเย็นเช่นนี้จี่ข้าวผิงไฟคือดีสุดแล้ว"
☆☆☆ ไงล่ะอึ้งละสิอี่ท่านพี่
">
201
