ตอนที่ 16: สนามรบไร้เสียงดาบ
เมืองหลวงของแคว้นไป่ฮวา—ฉางฮวา
ถูกขนานนามว่าเมืองบุปผาไม่โรยรา แม้ยามฤดูหนาวยังมีกลิ่นดอกเหมยลอยอวลในอากาศ
เฟิงิและขบวนของหน่วยขอบฟ้าครามเข้าสู่เมืองท่ามกลางสายตานับร้อย
เมืองนี้ต่างจากหลันชิงโดยสิ้นเชิง…
ทุกก้าวล้วนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่ภายในแววตาเ่าั้กลับเปี่ยมด้วยการคำนวณ
“ยิ้มของคนที่นี่…หากไม่ซื้อของ ก็คือขายใจ”
ซูเหวินกระซิบขณะมองผู้คนริมถนน
—
เป้าหมายของเฟิงิคือ ตระกูลจิ้น
ตระกูลพ่อค้าที่ควบคุมการค้าระหว่างแคว้นไป่ฮวาและดินแดนเหนือ
พวกเขามิใช่ขุนนาง แต่กลับมีอิทธิพลไม่ต่างจากอ๋องเมือง
เฟิงิรู้ดี…
ถ้าไม่สามารถดึงตระกูลจิ้นให้ถือหางหลันชิงได้
ในศึกใหญ่ที่จะมาถึง แคว้นของเขาอาจขาดเส้นทางเสบียงสำคัญ
—
เมื่อไปถึงจวนตระกูลจิ้น
พวกเขาถูกนำเข้าสู่โถงหินใหญ่ ห้อมล้อมด้วยม่านไหมขาว
กลิ่นหอมของบุปผาอบอวลจนรู้สึกหนักอึ้ง
และตรงบัลลังก์ไม้จันทน์กลางโถง…
บุรุษในชุดคลุมหรูหรานามว่า จิ้นอี้เหวิน
ผู้นำตระกูลจิ้นคนปัจจุบัน นั่งพัดใบไม้ทองอย่างไม่สนใจสายตาผู้มาเยือน
“หลันชิงส่ง ‘เด็กหนุ่ม’ มาเจรจากับข้าหรือ?”
เขากล่าวเสียงเรียบ
เฟิงิก้าวออกมาเพียงหนึ่งก้าว
ค้อมกายเล็กน้อย แต่แววตานิ่งมั่น
“ตระกูลจิ้นยิ่งใหญ่ในโลกการค้า ข้าเป็เพียงคนเดินทางในโลกกว้าง
แต่ก็เชื่อว่าถ้าท่านจะขาย…ต้องมีผู้ซื้อที่รู้คุณค่าของสิ่งนั้นจริง ๆ”
จิ้นอี้เหวินยิ้มมุมปาก
“เ้าจะซื้ออะไรจากข้า…ด้วยอะไร?”
เฟิงิสบตาเขาตรง ๆ
“ข้าจะไม่ซื้อ…แต่ข้าจะทำให้สิ่งที่ท่านมี ‘มีค่ามากขึ้น’ หากจับมือกับหลันชิง”
ทั้งโถงเงียบลงทันที
นี่ไม่ใช่ข้อเสนอธรรมดา แต่คือ ข้อแลกเปลี่ยนผลประโยชน์
—
จิ้นอี้เหวินโยนพัดในมือลงบนโต๊ะ
“เ้าคิดว่าหลันชิงจะมีอะไรให้ข้ามากกว่าพวกเป่ยซวี่? หรือแม้แต่ซางหยิน?”
เฟิงิแสยะยิ้มเล็กน้อย
“ข้าไม่รู้ว่าพวกนั้นสัญญาอะไรกับท่าน…แต่ข้ารู้ว่า เมื่อาใหญ่เกิดขึ้น
ท่านต้องตัดสินใจว่าจะยืนข้างผู้ที่จะ ‘อยู่รอด’ หลังพายุผ่านพ้น…”
เขาหยิบผืนธงเล็กของหน่วยขอบฟ้าครามวางลงบนโต๊ะ
“และข้าสัญญา…ตราบใดที่ธงผืนนี้ยังโบกไหว
ชื่อของตระกูลจิ้นจะไม่หล่นหายจากประวัติศาสตร์แผ่นดินนี้”
—
จิ้นอี้เหวินนิ่งไปเนิ่นนาน
ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ
“หึ…ไม่เลว เด็กหนุ่ม เ้าพูดได้น่าสนใจกว่าขุนนางชราทั้งราชสภาหลันชิงเสียอีก”
เขาหยิบพัดกลับขึ้นมา
“ข้าจะยังไม่เลือกข้างตอนนี้…แต่จะเปิดเส้นทางค้าเสบียงผ่านชายแดนหลันชิงให้หนึ่งเส้นทาง
ถือเสียว่า…ทดสอบความมั่นคงของธงเ้า”
—
ภารกิจครั้งแรกในสนามรบการค้าสำเร็จไปหนึ่งขั้น
แต่เฟิงิรู้ดีว่า…
นี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของ าที่ไม่มีเืไหล แต่กลับเต็มไปด้วยเล่ห์กลอันตรายยิ่งกว่า