ถ่ายคลิปและยัดจีเท่านั้น ที่จะได้เงินจากผม

    ตอนที่ 17: บทเรียนวิชา ธุรกิจสีคราม 101

    ผมพ่นควันบุหรี่ไฟฟ้าออกมาช้าๆ ในห้องแอร์ มองหน้าโยที่กำลังยืนเอ๋อเพราะตัวเลขที่ผมกางให้ดู "โย... ฟังนะ โลกใบนี้มันไม่มีขาวไม่มีดำหรอก มีแค่ 'ทำได้' หรือ 'ทำไม่ได้' เท่านั้นแหล่ะ"

    ผมเอนหลัง พาดพิงเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆ "เงินไปโรงเรียนวันละ 30 บาท ค่าน้ำมันอีกนิดหน่อย รวมๆ วันละร้อย... เดือนนึงโยมีเงินหมุนในมือไม่ถึง 3,000 เลยมั้ง? แล้วนี่ยังต้องมานั่งกังวลเ๹ื่๪๫ค่างานกลุ่ม ค่าเทอมอีกล่ะ? มันพอเหรอ?"

    โยก้มหน้าหลบสายตา "ก็... ก็พอยู่นะพี่ ถ้าไม่ซื้ออะไรฟุ่มเฟือย..."

    "แต่พี่มีงานที่ง่ายกว่านั้น..." ผมจ้องตาเธอเขม็ง "มาเป็๞นางเอกโปรเจกต์ลับให้พี่ พี่ทำคลิปส่งนอก เงื่อนไขเดิมที่พี่เคยใช้... เบลอหน้าเห็นตัว 500 บาท เบลอหีอย่างเดียว 300 แต่ถ้าใจกล้าโชว์หมดไม่เบลอเลย พี่จ่ายสด 1,000 ต่อครั้ง ครั้งละไม่เกิน 3 ชั่วโมง"

    โยตาโต "พี่น็อต! นี่พี่จะให้หนู... ถ่ายหนังโป๊หรอ?"

    "จ้างทำงานเว้ยโย อย่าเรียกให้ดูแย่" ผมยักไหล่ "พี่ไม่ได้ทำเป็๞อาชีพหรอก แต่ในเมื่อโยอยากได้เงิน แล้วสกิลอย่างอื่นโยก็ไม่มี พี่ก็ไม่อยากเสียเวลาสอนโปรแกรมยากๆ ให้ด้วย เอาทางลัดนี่แหละ... ถ้าโอเค พี่จะอัดคลิปยืนยันว่าโยสมัครใจทำงานเอง พี่ไม่ได้บังคับ เผื่อวันหลังมีปัญหาพี่จะได้มีหลักฐาน"

    โยยืนอึ้งไปพักใหญ่ ความคิดในหัวเด็กเรียนคงกำลังตีกันมั่วไปหมด "แล้ว... พี่จะไม่ให้ใครเห็นหน้าโยจริงๆ ใช่ไหม?"

    "เออ... พี่รับประกัน ถ้าถ่ายติด พี่เบลอให้กริบ" ผมถามต่อขยี้ปม "ว่าแต่... สวยๆ แบบโยเนี่ย เคยผ่านมาบ้างยัง? หรือยังซิงอยู่?"

    "ม.3... เคยมีกับแฟนคนนึง 4-5 ครั้งได้มั้งพี่..." โยตอบอ้อมแอ้ม "แต่ม.ปลายมานี่ไม่มีใครเลยนะ พี่เค้าเป็๲คนดีนะพี่ แต่เค้าต้องลาออกไปทำงานเพราะที่บ้านไม่มีเงินส่งป่านนี้ไปไหนแล้วไม่รู้"

    ผมหัวเราะก้องห้อง "คนดี? ดีแต่ไม่มีแดกน่ะสิโย! แล้วตอนเย็ดกันน่ะ เขาให้เงินโยไหม? ซื้อของดีๆ ให้กิน หรือพาไปเที่ยวที่ไหนหรูๆ บ้างเปล่า?"

    โยส่ายหน้าช้าๆ "ไม่มีนะพี่..."

    "นั่นไง! เสียตัวฟรี แถมเขายังทิ้งโยไปเฉยๆ อีก" ผมลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหยุดตรงหน้าโย กลิ่นสาวแรกรุ่นมันเย้ายวนชะมัด "แต่กับพี่... โยเสียหยาดเหงื่อทำงานแลกเงินสดๆ กลับบ้านไปกินขนมได้เป็๞อาทิตย์ งานนี้ไม่มีคำว่ารักหลอกลวง มีแต่ 'เงินสด' กับ 'ความเสียว' เท่านั้นแหละมุก... เอ้ย โย"

    ผมเห็นหน้าอกบางๆ ของโยกระเพื่อมแรงขึ้น แววตาที่เคยใสซื่อเริ่มมีความสับสนและกระหายเงินเข้ามาแทนที่

    "จะทำ... หรือจะกลับบ้านไปกินข้าวต้มมัดกับเงิน 30 บาท... เลือกเอาโย"

    ในใจผมตอนนี้น่ะเหรอ? หวานเจี๊ยบ! เด็กเรียนหน้าตาดีแบบนี้ เวลาโดนเปลี่ยนสีจากขาวเป็๞เทา มันคงจะเร้าอารมณ์น่าดูเลย