หมอพัศน์ช่วยดูแลอดีตหัวหน้ามาเฟียเป็เวลาหนึ่งเดือนเต็ม จึงมีแผนจะกลับประเทศไทย อีกอย่างเธอไม่อยากเผชิญหน้ากับธนพัฒน์ ซึ่งตอนนี้เขายังอยู่ข้างกายอดีตหัวหน้ามาเฟียคนนั้น ดังนั้นหมอพัศน์จึงไปลาท่านต่อหน้าทุกคน
“นี่หนูจะกลับแล้วหรือ” อดีตหัวหน้ามาเฟียกล่าว
“ค่ะ คงต้องรีบกลับไปแต่งงาน” หมอพัศน์จงใจพูดโกหก
“ยังไงฉันก็ขอบคุณหนูมากที่มาช่วยรักษาฉันแทนพงศธร ฉันจะไม่ลืมพระคุณหนูเลย” อดีตหัวหน้ามาเฟียกล่าว
“ฉันเป็หมอคะ ยังไงก็ต้องรักษาคนไข้ด้วยจรรยาบรรณแพทย์อยู่แล้ว ขอให้ท่านรักษาตัวด้วย” หมอพัศน์กล่าว
หมอพัศน์ไหว้อดีตหัวหน้ามาเฟีย เธอเผลอไปสบตากับธนพัฒน์เข้า แต่เธอพยายามควบคุมสีหน้าให้วางเฉยให้ได้มากที่สุด
ในขณะที่ธนพัฒน์ก็ได้แต่รู้สึกเ็ปใจที่คนรักของเขาจะกลับไปแต่งงานกับเ้าพงศธร ถึงเจ็บใจมากแค่ไหน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
******************************************************
หลินชิง ลูกสาวอดีตหัวหน้ามาเฟียก็เลยมาส่งหมอพัศน์ที่ท่าเรือฮ่องกง
“ทำไมคุณจะต้องโกหกพ่อและทุกคนว่าคุณจะแต่งงานพงศธรด้วยคะ ในเมื่อคุณเป็คนบอกฉันเองว่า พงศธรได้งาบน้องสาวคุณไปแล้ว แถมทำน้องสาวคุณท้องอีก” หลินชิงสงสัย
“ฉันมีเหตุผลส่วนตัวจริงๆ ค่ะ และฉันก็ขอให้คุณห้ามบอกเื่นี้กับใครด้วย ถือว่าฉันขอสิ่งนี้เป็การตอบแทนที่ฉันช่วยรักษาพ่อคุณก็แล้วกันนะคะ” หมอพัศน์ขอร้อง
“ก็ได้ค่ะ แต่คุณคิดดีแล้วใช่มั้ย หรือความเป็จริงคุณคง้าหลอกพี่ธนพัฒน์ให้ตัดใจจากคุณใช่มั้ย” หลินชิงเดา
“คงไม่ใช่หรอกค่ะ อีกอย่างธนพัฒน์จะมาตัดใจจากฉันได้ยังไง ในเมื่อเขาเป็คู่หมั้นของพี่สาวคุณ อย่าคิดมากเลยนะคะ หลินชิง” หมอพัศน์กล่าว
“เอาไว้พ่อฉันจัดการเื่ของพี่หลินผิงเรียบร้อยแล้ว ฉันจะไปเยี่ยมคุณค่ะหมอพัศน์” หลินชิงกล่าว
ผู้หญิงทั้งสองคนกอดกัน เพราะหลินชิงรู้สึกอยากให้หมอพัศน์เป็พี่สาวแท้ๆ ของเธอ เธอช่างต่างจากพี่หลินผิงราวฟ้ากับดิน บางครั้งหลินชิงก็รู้สึกอิจฉาลลิวรรณที่เธอมีพี่สาวที่แสนดีแบบนี้
ธนพัฒน์ได้แต่จ้องมองดูหมอพัศน์ในระยะไกล เขาอยากจะไปล่ำลาเธอ แต่ก็รู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอคงไม่มีวันกลับมาได้อีกต่อไป และอีกอย่างหมอพัศน์ของเขากำลังจะไปเป็ผู้หญิงของคนอื่นแล้วด้วย เขาทำได้เพียงหันหลังเดินจากท่าเรือ แล้วไปช่วยอดีตหัวหน้ามาเฟียทำงานใหญ่ นั่นคือชิงอำนาจคืนมาจากหลินผิง
หมอพัศน์ยืนอยู่บนเรือ เธอมองบนฝั่งเกาะฮ่องกงอย่างอาลัย แม้เธอจะรักธนพัฒน์มากแค่ไหน แต่เธอก็ไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็ผู้หญิงที่แย่งสามีใคร เพราะเธอได้รับรู้ความรู้สึกของแม่ ตอนที่แม่โดนผู้หญิงสาวสวยแย่งความรักจากพ่อไป แม่ของเธอต้องร้องไห้คิดถึงพ่อทุกวันจนไม่เป็อันกินอันนอน เธอก็เลยตั้งปณิธานว่าเธอจะไม่ทำร้ายผู้หญิงด้วยกัน แม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็หลินผิงก็ตาม
******************************************************
หัวหน้ามาเฟียเรียกทุกคนมาประชุมกันซึ่งรวมธนพัฒน์และหลินชิงด้วย
“ฉันจำเป็ต้องขอความช่วยเหลือจากหลงฉี ฉันจะยกตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียให้หลงฉี แล้วให้หลงฉีช่วยชิงอำนาจคืนมาจากหลินผิง” อดีตหัวหน้ามาเฟียบอกแผน
“แต่หลงฉีไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับท่าน จะยกตำแหน่งให้เขาได้ยังไงครับ” ธนพัฒน์สงสัย
“ฉันจะยกหลินชิงให้แต่งงานกับเขา” อดีตหัวหน้ามาเฟียกล่าว
“ไม่ได้นะคะพ่อ อีกอย่างพี่หลงฉีก็มีคนรักอยู่แล้วด้วย ยังไงเขาก็ไม่รับข้อเสนอของพ่อหรอก” หลินชิงแย้ง
“ไม่ลองไม่รู้นะลูก พ่อจำเป็จริงๆ เพราะหลินผิงบ้าอำนาจมากเกินไป เธอทำให้พรรคัแดงกลายเป็พรรคน่ากลัวทำลายทุกคนที่ขวางทางของเธอ และอีกอย่างตำรวจพากันเพ่งเล็งพรรคัแดง หากไม่รีบชิงอำนาจกลับคืน พวกตำรวจต้องพากันกวาดล้างทุกคนในพรรคัแดง ลูกไม่สงสารคนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่หรอลูก” อดีตหัวหน้ามาเฟียกล่าว
“ลูกก็สงสารทุกคนค่ะ แต่ลูกมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์พี่หลงฉีไม่ยอมแน่นอน” หลินชิงกล่าว
“ตอนนี้พ่อยังไม่สนใจหลงฉี แต่พ่อสนใจลูก ลูกยอมเพื่อพ่อจะได้มั้ย” อดีตหัวหน้ามาเฟียขอร้องลูกสาว
ทุกคนมองหลินชิงเป็ตาเดียว ในเมื่อเธอเป็ลูกสาวอดีตหัวหน้ามาเฟีย เธอก็คงจะต้องเสียสละเพื่อพรรคัแดงด้วย “ก็ได้ค่ะ หนูยอมแต่งงานกับพี่หลงฉีเพื่อปกป้องพรรคัแดงค่ะ”
“ต้องอย่างนั้นสิลูกสาวของพ่อ พ่อขอบใจลูกมากเลยนะ หลินชิง” อดีตหัวหน้ามาเฟียกล่าว
“แล้วท่านพูดเื่นี้กับหลงฉีแล้วหรือยังครับ” ธนพัฒน์ถาม
“วันพรุ่งนี้ ฉันจะไปพบหลงฉีกับอาฟ่าง” อดีตหัวหน้ามาเฟียกล่าว
“อาฟ่าง พ่อของหลงฉีคงจะช่วยพูดกับหลงฉีได้นะครับ” ธนพัฒน์คาดการณ์
“แต่ฉันก็กังวลเหมือนหลินชิง เพราะหลงฉีมีคนรักอยู่แล้ว แถมได้ยินว่าเขารักผู้หญิงคนนี้มากเสียด้วย” อดีตหัวหน้ามาเฟียกังวล
“ก็คงต้องลองอย่างที่ท่านว่า” ธนพัฒน์กล่าว
******************************************************
ธนพัฒน์เห็นหลินชิงเหมือนน้องสาวของเขา หลังประชุมเสร็จเขาเลยตามเธอออกมา
“ยังกังวลอยู่หรอหลินชิง” ธนพัฒน์กล่าว
“ค่ะพี่ธนพัฒน์ พี่หลงฉียิ่งไม่ชอบขี้หน้าหลินชิงอยู่ด้วย” หลินชิงกล่าว
“ทำใจให้สบายเถอะ หากหลงฉีไม่ยอม พ่อของหลินชิงคงหาวิธีอื่นเองนั่นแหละ” ธนพัฒน์กล่าว
“ก็ขอให้เป็อย่างนั้นคะ แต่ที่สำคัญฉันกลัวพี่หลงฉีนี่สิคะ พี่เขาน่ากลัวจะตาย ทำไมถึงมีผู้หญิงมาชอบเขาได้นะ” หลินชิงกล่าว
“เพื่อนพี่แค่น่ากลัวแต่ภายนอกนะ ความจริงเขาใจดีและอ่อนโยนมากเลยนะ” ความเป็จริงธนพัฒน์ หลงฉี และพงศธรเป็เพื่อนสนิทกัน
“นี่พี่กำลังหลอกเด็กหรอคะ เอาเถอะค่ะ ในเมื่อพวกพี่ก็เป็เพื่อนรักกันอยู่แล้ว ฉันไม่พูดว่าร้ายเขาก็ได้ งั้นฉันขอตัวนะคะ” หลินชิงกล่าว
หลินชิงเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองพร้อมกับเอามือกุมขมับ เธอเสียดายที่พี่พัศน์กลับไปไทยแล้ว ไม่งั้นคงให้หมอพัศน์ช่วยวางแผนหรือให้คำปรึกษาอะไรได้บ้าง คืนนี้เธอแทบนอนไม่หลับ เพราะวันพรุ่งนี้เธอจะต้องเผชิญหน้ากับหลงฉี
166
