2-3 วันต่อมา พระพรายมาที่ร้านซักรีดของสมรอีกครั้ง
“นอนห้องเดียวกันหรือยัง” สมรถามด้วยความอยากรู้
“ยะ ยังครับ” พระพราย ก้มหน้าเขิน
“ไม่ได้นะ เป็ผัวเมียกันต้องนอนเตียงเดียวกันรู้ไหม” สมร ยังเตือนด้วยความหวังดีอีก
“คะ ครับ” พระพราย ตั้งใจฟัง พยักหน้า
พระพรายตั้งใจฟังคำเตือนของสมร เพราะเขารู้สึกได้ว่าสมรนั้นหวังดีกับเขาจริงๆ จากใจจริง
ตอนนี้หลังจากที่แม่ตายไป มนุษย์เรานั้นมียีนส์การเอาตัวรอดที่มีความแข็งแกร่งขับเคลื่อนเราอยู่ในตัว พระพรายจึงไมได้เหมือนเด็ก 10 ขวบอีกต่อไปแล้ว เขามีพัฒนาการก้าวะโ เพื่อความอยู่รอด ตอนนี้พระพรายเหมือนเด็กอายุ 14-15 แล้ว
(มนุษย์นั้น เมื่อเราถึงจุดหนึ่งที่เรารู้ตัวว่าเราต้องเอาตัวรอดให้ได้ มนุษย์มียีนส์การเอาตัวรอดอยู่ในตัว จะแสดงขับเร่งศักยภาพของตัวเองออกมา)
คืนนั้น หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระพรายเคาะห้องของวายุเขามาพร้อมกับตุ๊กตาหมีของเขา
“มากอดเหรอ” วายุถามขึ้น เมื่อพระพรายยืนนิ่งกอดตุ๊กตาก้มหน้าอยู่
“มาสิ” วายุเดินเข้าไปกอดพระพรายไว้แน่น สักครู่พระพรายเงยหน้าขึ้น หน้าแดงก่ำเหมือนเคย
“นะ นอนด้วยได้ไหมครับ” พระพราย พูดด้วยท่าทางเขินอายใบหน้าแดงก่ำ
“ได้สิ”วายุรีบตอบทันที พระพรายยิ้มบางให้
“พระพรายอยากนอนฝั่งไหนของเตียงเหรอ” วายุ รีบจัดแจงเตียงตัวเอง
“นะ นี้ครับ” พระพรายชี้ไปที่เตียงด้านหนึ่ง
“มาสิ” วายุ ยกผ้าห่ม ตบเตียงฝั่งที่พระพรายชี้
วายุ นอนลงข้างๆ หนุ่มน้อยหน้าสวย ไฟหัวเตียงฝั่งของเขายังไม่ได้ปิด เขายังนั่งดูมือถืออยู่ พระพรายนอนหันหลังให้เขากอดตุ๊กตาหมีไว้แน่น
“จะกอด แท็ดดี้เหรอ” วายุ ก้มถามพระพรายข้างหูเบา
“คะ ครับ” พระพรายตอบเบาๆ พร้อมกับพยักหน้า
“กอดพี่ได้ไหม” วายุ ถามเสียงหวาน
“ดะ ได้ครับ” พระพราย พลิกตัวหันมาหาวายุ
วายุ เมื่อเห็นพระพรายหันหน้ามาหาเขาแล้ว จึงขยับตัวเข้าไปนอนกอดพระพรายไว้แน่น หนุ่มน้อยวัยแตกเนื้อหนุ่มอย่างพระพราย หัวใจเต้นแรงไม่เป็จังหวะ เงยหน้ามองหน้าของวายุ ด้วยวัยอยากรู้อยากเห็น และจำสิ่งที่สมรพูดมาด้วย
หนุ่มน้อยหน้าสวยพระพราย เงยหน้าขึ้นมามองริมฝีปากของวายุที่ห่างเพียงคืบ พระพรายตัดสินใจอยู่เพียงครู่ ก็จุ๊บที่ริมฝีปากของวายุเบาๆ แล้วรีบซุกหน้าลงที่อกของวายุด้วยความเขินอายทันที
วายุ ที่เอ็นดู พระพราย อยู่แล้ว เพราะตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันปีกว่าๆ พระพรายดูแลเขาเป็อย่างดี จนวายุเคยชินที่มีพระพรายอยู่ด้วย เขารู้ตัวว่าชอบพระพรายเข้าให้แล้ว แต่ไม่กล้าแสดงออกเพราะไม่อยากให้พระพรายสับสนทางเพศ เพราะทั้งสองคนเป็ผู้ชายทั้งคู่
วายุอมยิ้มด้วยความพอใจ เชยคางหนุ่มน้อยหน้าสวยที่ก้มหน้าซุกอกเขาอยู่ให้เงยขึ้นมาช้าๆ
“เมื่อกี้ พระพรายจูบพี่เหรอ” วายุถามขึ้นมาเบาๆ พระพราย อมยิ้มพยักหน้าเบา ไม่กล้าสบตากับวายุ เพราะเขาเขินมาก
วายุมองหน้าแดงก่ำ หูแดงๆ แล้วก็อดใจไม่ไหว วายุประคองหน้าพระพรายไว้ด้วยมือหนึ่ง แขนอีกข้างยังกอดพระพรายแน่น กดริมฝีปากลงที่ริมฝีปากอมชมพูของพระพรายอย่างนุ่มนวลเพียงครู่แล้วถอนริมฝีปากออกจากปากของพระพราย
“พี่จูบได้ไหม” วายุถามคนในอ้อมกอดเสียงกระเส้า พระพรายหลับตาปี๋พยักหน้าเบา
วายุ ไม่รอช้ากดจูบริมฝีปากของหนุ่มน้อยหน้าสวยพระพรายทันที วายุทั้งดูด เลีย ริมฝีปากอย่างหิวกระหาย ลิ้นตวัดในโพรงปากของพระพรายไม่หยุด
หนุ่มน้อยพระพราย ไม่เคยจูบมาก่อนในชีวิต อ่อนระทวยในอ้อมแขนของวายุ ปล่อยให้วายุ ดูดดื่มน้ำหวานจากปากอย่างเอาแต่ใจจนพอใจ
“พระพราย ลืมตาสิ” วายุ พูดด้วยเสียงหายใจหอบถี่
พระพราย ที่เกือบลืมหายใจเมื่อกี้ ก็หายใจหอบเหมือนกัน หนุ่มน้อยลืมตาขึ้นช้าๆ จ้องตากับวายุ ด้วยความเขินอาย
“พระพราย จะเป็เมียพี่จริงๆ ใช่ไหม” วายุ ถามให้แน่ใจก่อนที่อะไรจะเกินเลยไปกว่านี้ เพราะตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกผิดที่ทำอะไรแบบนี้กับพระพรายเด็กน้อยใสซื่อ เขาคิดว่าพระพรายคงไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรกับพระพรายบ้าง
“คะ ครับ” พระพราย ก้มหน้าลงเล็กน้อยตอบด้วยความเขิน
วายุ ได้ยินแบบนั้น ถอนหายใจ เขาอยากจะโขกหัวตัวเอง พระพรายไม่รู้ความหมายของคำว่าเมียด้วยซ้ำ วายุต้องอธิบายให้พระพรายเข้าใจให้ได้ก่อน เมื่อคิดได้แบบนั้น เขาจึงตัดใจไม่ทำอะไรไปมากกว่านี้
“นอนเถอะ พี่จะไปเข้าห้องน้ำ” วายุ บอกพระพราย แล้วลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ที่อยู่ในห้องนอนตัวเอง
วายุ เข้ามาในห้องน้ำก็ต้องรีบจัดการแก่นกลางกายตัวเองที่ตอนนี้ใหญ่โตจนเป้ากางเกงตุ้งใหญ่ขึ้นมามากแล้ว
วายุ รูดสาวท่อนเอ็นตัวเองในห้องน้ำ เขาก็แปลกใจตัวเองเหมือนกันที่ตอนนี้เขามีอารมณ์กับพระพราย ตอนที่เขารูดสาวท่อนเอ็นเขานึกถึงแต่ใบหน้าและรสจูบหวานของพระพราย
เมื่อเขาออกมาจากห้องน้ำ พระพรายก็ยังไม่หลับ วายุสวมกอดร่างบางไว้แน่น
“หันหน้ามาหาพี่ได้ไหม” วายุกระซิบที่ซอกคอด้านหลังของพระพราย เพราะตอนนี้พระพรายนอนหันหลังให้เขา นอนขดตัวกอดตุ๊กตาแน่น
“มะ ไม่ได้ครับ” พระพรายรีบส่ายหน้า
“ทำไม” วายุ ขยับอ้อมแขนที่กอดพระพรายจากด้านหลังแน่นเข้าไปอีก
“คะ คือ” พระพราย ไม่กล้าพูด
“โกรธที่พี่จูบเหรอ” วายุ ถามขึ้นมาเบาๆ พระพรายรีบส่ายหน้า
“ถ้าไม่โกรธก็หันมาหน่อยได้ไหม” วายุ ยังอ้อนต่อ พระพรายปฏิเสธไม่ได้แล้ว จึงพลิกตัวหันหน้ามาหาวายุ
พระพรายก้มหน้าซุกอกของวายุเหมือนเดิมด้วยความอาย แต่สิ่งหนึ่งที่ััขาของวายุ ก็คือ แก่นกลางร่างของพระพรายที่แข็งอยู่ตอนนี้
วายุ ช้อนหน้าของพระพรายขึ้นมาถามว่า
“เคยใช้มือกับตรงนี้ของตัวเองหรือเปล่า” วายุ ลูบที่เป้ากางเกงของพระพราย หนุ่มน้อยหน้าสวยส่ายหน้าเบาๆ
“พี่ทำให้นะ” วายุ เสนอตัว พระพรายรีบส่ายหัวเพราะเขาเขินมากตอนนี้
“พระพรายเป็เมียพี่แล้วนะ ไม่ต้องอายหรอก” วายุ ปลอบใจ เขาอยากช่วยให้หนุ่มน้อยได้เสร็จสม เพราะพระพรายบอกว่าไม่เคยช่วยตัวเอง วายุจึงอยากสอนให้
“คะ ครับ” พระพราย ตอบเบาๆ เมื่อได้ยินคำว่าเมีย จึงยอมให้วายุััร่างกายตัวเอง
วายุ ดึงกางเกงของพระพรายลงมาจนท่อนเอ็นที่แข็งโด่ โผล่ออกมาทั้งแท่ง วายุ ค่อยรูดสาวให้กับหนุ่มน้อยพระพราย
พระพรายตัวเกร็ง ทั้งด้วยความเขินและความตื่นเต้น
“กอดพี่ไว้สิ” วายุ เสนอตัว พระพรายรีบสวมกอดวายุทันที
“อื้อ...” พระพรายครางในลำคอเบาๆ เพราะเป็ครั้งแรกที่ท่อนเอ็นของเขาถูกสาวรูด
“อยากจูบพี่ไหม” วายุเสนอตัวอีก พระพรายที่กำลังเสียวซ่าน ด้วยร่างกายที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ที่กระตุ้นเขาอยู่ตอนนี้ พระพรายกอดวายุแน่น กดริมฝีปากตัวเองลงบนริมฝีปากของวายุ
วายุ ก็จูบตอบอย่างดูดดื่ม ไม่นานนัก หนุ่มน้อยพระพรายก็ถึง์ น้ำพุ่งจากปลายเอ็น “อ๊ะ..” พระพรายร้องด้วยความเสียวซ่าน เป็ครั้งแรกที่เขาเสร็จสมด้วยการรูดสาวด้วยมือ
ถึงพระพรายยังไม่รู้เื่เซ็กพัฒนาการเหมือนเด็ก 14-15 แต่ด้วยยีนส์สืบพันธุ์ที่มันแข็งแกร่งพอๆ กับ ยีนเอาตัวรอดที่อยู่ในตัวเรานั้น มนุษย์ไม่สามารถต้านทานมันได้ ถ้ามนุษย์สามารถต้านทานยีนสืบพันธุ์ได้เราคงสูญพันธุ์ไปนานแล้ว
ยีนสืบพันธุ์นั้น ยิ่งเราอายุยังน้อย มันก็ยิ่งหลอกล่อให้เรามีความ้าทางเพศมากกว่าคนที่มีอายุมาก ตอนเรามีเซ็กนั้นร่างกายจะหลั่งสาร ออกซิโทซิน โดพามีน เอ็นเดอร์ฟิน เซโรโทนิน ที่ทำให้เรามีความสุข เสียวซ่าน ตัวลอยไปจนถึง์ และเมื่อเราได้ััแล้วก็อยากััความรู้สึกแบบนั้นอีก ด้วยประสบการณ์ชีวิตน้อยไม่ได้คิดรอบคอบ เมื่อมีอารมณ์ทางเพศก็หาทางระบายมันออกมา จนจบด้วยการตั้งท้องตอนอายุยังน้อย ยีนสืบพันธุ์ก็ทำหน้าที่ของมันสำเร็จแล้ว .......ยีนสืบพันธุ์ไม่สนใจว่าเราจะพร้อมที่จะเลี้ยงเด็กไหม นั้นเป็หน้าที่ของยีนเอาตัวรอดที่เราต้องดึงออกมาใช้หลังจากนั้น
****ยกให้ สมร เป็ MVP ไปเลย หลังจากตอนนี้ ป้าเขียนสองคนอยู่แต่บนเตียงกับห้องนอน กว่าจะรู้ตัวก็ 7 ตอนไปแล้ว5555555***เด็กต่ำกว่า 18 ปี หลังจากนี้ไม่ควรอ่านแล้วนะลูกที่รัก***
*****ขอบคุณที่แวะมาอ่านเื่นี้จ้า******ฝากกดสติกเกอร์ คอมเม้นให้กำลังใจป้าด้วยจ้าที่รัก****ขอบคุณมากๆจ้า
961
