13:00 น.
วาฟิกซ์ มีนัดสัมภาษณ์ ในราย สามเชยโชว์ โดยมีสามพิธีกรชื่อ แอพ หนุ่ม และก็ แพนกวิน โดยรายการนี้จะสามารถดูได้ในยูทูปเท่านั้น
ฉันยังคงมีอาการปวดท้อง แต่ต้องทำเหมือนว่าแข็งแรง เพื่อไปทำงานกับเขาดูแลเื่ของกินและเครื่องแต่งกาย
วาฟิกซ์ : ยัยตัวแสบ วันนี้เธอต้องกลับไปนอนบ้านแล้วนะ
เชอรี่: ค่ะ
วาฟิกซ์ : สองสามวันนี้ฉันว่าง พรุ่งนี้เธอก็หยุดได้เลย
เชอรี่: หลับไปแล้ว
วาฟิกซ์ : เฮ้ๆ เธอเป็อะไรของเธอเนี่ย
วาฟิกซ์ : เอ้า ตื่นๆ ถึงสตูดิโอแล้ว
เชอรี่: อ้อค่ะ (เขาปลุกฉันด้วยเสียง เขาไม่เคยััตัวฉันเลย ดังนั้นเขาเลยไม่รู้ว่าฉันป่วย ฉันเหมือนนางเอกเข้าไปทุกที)
วาฟิกซ์ : ผมเริ่มสงสัยแล้วว่าเธอเป็อะไร หลังจากเธอกลับมาจากโรงพยาบาล ก็มานอนซมที่คอนโดผม โดยไม่กลับบ้าน ผมขู่ก็แล้ว เธอก็ยังเออ ออได้ ผมก็ไม่กล้าแตะต้องเธอ เพราะผมกลัวใจผมเอง ที่เผลอต้องดูแลและเธออาจจะไม่ได้กลับคอนโดอีกเลย ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย
เชอรี่ : น้ำเปล่าของนายอ่ะ (ฉันถอดเฝือกออกที่ข้อมือแล้ว ฉันให้วาฟิกซ์พาไปที่คลินิกใกล้คอนโดเขา)
วาฟิกซ์ : ยัยตัวแสบ ฉันมีนมจืดวางอยู่ข้างกระเป๋าฉันอ่ะ เอาไปดื่มสิ
เชอรี่ : อ่อ ขอบคุณคะ
วาฟิกซ์ : แล้วนี่ จะให้ฉันไปส่งคอนโดไหม
เชอรี่: ได้สิ งั้นฉันไปนั่งโซฟาตรงนู้นนะ
วาฟิกซ์ : ตามสบาย เดี๋ยวฉันต้องออกไปสแตนบายที่หน้ากล้องแล้ว
เชอรี่ : อือ
ในห้องก็เหลือเพียงแต่ฉัน ด้วยความที่ฉันมีไข้มาั้แ่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ ฉันเลยไปหยิบเสื้อแขนยาวของเขามาใส่คลุมให้ร่างกายอบอุ่น พอใส่เสื้อของเขาก็อบอุ่นขึ้นมาทันที ไม่ไหวแล้ว ฉันของีบหน่อยนะ
2ชั่วโมงถัดมา
วาฟิกซ์ : ยัยตัวแสบ ตื่นๆ กลับบ้าน นี่มันเสื้อฉันนี่
เชอรี่ : แหะๆ เสื้อนายอุ่นดี ขอโทษนะ เอามาใส่โดยไม่ได้ขออนุญาต
วาฟิกซ์ : ไม่เป็ไร เธอคลุมไว้เถอะ ฉันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเดี๋ยวมา
ตีตี้: ยัยแฟนคลับ เธอได้ทำงานกับวาฟิกซ์แล้วเหรอ
เชอรี่ : ค่ะพี่ตีตี้
ตีตี้: ยินดีด้วยนะจ๊ะ ว่าแต่ทำไมเธอหน้าซีดเหมือนไก่ต้มแบบนั้นและ
วาฟิกซ์ : ป่ะ ไปกันเถอะ , อ้าวพี่ตีตี้ วันนี้มาดูแลใครครับ
เชอรี่ : ฉันออกมายืนรอวาฟิกซ์ข้างนอก ให้เขาได้คุยกับพี่ตีตี้ (ความในใจ ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ นายคุยเร็วๆหน่อยได้ไหม)
ตีตี้: พี่มาดูแล คุณแอพ น่ะ อันนี้งามเสริมจ้ะ งานหลักเลียขาเอ้ยเลขา คุณขา รอณ เขาน่ะ
วาฟิกซ์ : งานเลขาพี่เหมาะกับรอณอยู่แหละ
ตีตี้: ใช่มะ อ้าวยัยแฟนคลับนั่นล่ะ
วาฟิกซ์ : เธอออกไปรอข้างนอกแล้วครับ มีอะไรหรือเปล่าพี่ตีตี้
ตีตี้: ยัยแฟนคลับยังไม่ได้ตอบฉันว่าเธอเป็อะไร หน้าซีดซะขนาดนั้น ถามจริงนายไม่ได้สังเกตุเธอหรือไง
วาฟิกซ์ : ผมยังไม่ได้สังเกตุเลย งั้นผมไปก่อนนะครับ
ตีตี้: บรัย ขอให้หวานชื่นกันนะคะ
(บนรถ)
ผมออกมาเจอเธอหน้าประตู เห็นเธอลงไปนั่งกับพื้นแล้วพิงกำแพงรอผม ผมอนุญาตให้เธอจับแขนผมเดินไปขึ้นรถ แล้วพาเธอไปส่งคอนโดของเธอ
วาฟิกซ์ : เดี๋ยวถึงคอนโดฉันขึ้นลิพต์ไปส่งเธอนะ
เชอรี่: ไม่เป็ไรหรอก นายกลับไปพักผ่อนเถอะ
วาฟิกซ์ : อย่ามาดื้อนักเลย ไม่ไหวก็ไม่ไหว
เชอรี่: ขอบคุณนายนะ
ณ: คอนโน//เชอรี่
เขาเดินมาส่งฉันถึงหน้าห้องแล้วเขาก็กลับลงไปขึ้นรถกลับคอนโดเขา ฉันเข้าไปในห้องหายาจนทั่วไม่เจอ ฉันเลยโทรไปถามแม่ๆบอกว่าฉันลืมยาไว้ที่ห้องพ่อ ฉันเลยบอกว่าไม่เป็ไรพรุ่งนี้ไปฉันเอาเอง