“ขอสาบานว่าไม่มีทางเป็เช่นนั้นได้ค่ะ!ขอปฏิเสธเื่การวางยาพิษฝ่าาค่ะ!”
“นั่นสินะเ้าไม่ใช่คนโง่ถึงขนาดจะทำเื่พรรค์นั้น ข้าเชื่อเ้า”
พอพระาายิ้มพร้อมพูดแบบนั้นอย่างชัดเจนทูตจากมิสมิดจึงเผยสีหน้าโล่งอก
“แต่ว่าเื่ที่มีการใส่พิษลงไปในไวน์ที่ได้รับจากทูตก็เป็ความจริงเื่นี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงกันคะ?”
“ระเื่นั้น......”
คำพูดของคุณพี่สาวถือไม้เท้าทองคำที่ยืนอยู่ข้างๆ าา ทำให้มนุษย์สัตว์จิ้งจอกก้มหน้าลงอย่างห่อเหี่ยว คงไม่มีหลักฐานแสดงความบริสุทธิ์ของตัวเองล่ะมั้งผมไม่รู้สึกว่าผู้หญิงถือไม้เท้ากำลังตำหนิในเื่นั้นแต่รู้สึกใกล้เคียงกับการถามว่า จะทำยังไงกับเื่นั้นดีมากกว่า อืม......
“ขอเวลาซักครู่ได้ไหมครับ?”
“ท่านโทยะ?”
“คะคุณคือ......!”
คุณพี่สาวจิ้งจอกใเมื่อเห็นผมที่ส่งเสียงออกมาอ๊ะ คุณพี่สาวเมื่อตอนนั้นจริง ๆ ด้วยแฮะ ชื่อคุณโอริก้าสินะ
“เธอรู้จักกับทูตด้วยเหรอ?”
“สนิทกับคุณน้องสาวน่ะครับก่อนหน้านี้นิดหน่อย ก็นะ เื่นั้นเอาไว้ก่อนเถอะ”
ผมแสดงท่าทางเอาคำถามของดยุควางลงในกล่องแต่ทุกคนกลับไม่มีการตอบสนองเลย ฮึ่ม!ผมจึงหันไปถามนายพลไว้หนวดโดยทำเป็ไม่สนใจเื่เมื่อกี้
“จุดที่พระาาล้มลงคือที่ไหนเหรอครับ?”
“ในห้องอาหารใหญ่ตอนที่ทานอาหารร่วมกับบุคคลสำคัญทั้งหลายน่ะ......เื่นั้นมันทำไมรึ?”
“สถานที่เกิดเหตุยังเป็เหมือนตอนที่ล้มลงไปรึเปล่าครับ?”
“อ๋า? อ้อก็ยังเหมือนเดิมนะ......ไม่สิ มีแค่ไวน์ที่เอาออกมาเพื่อแยกพิษตอนนี้ก็ยังตรวจสอบกันอยู่เลย......”
แล้วตอนนี้ก็ยังตรวจสอบไม่ได้ สินะ บางทีคงเป็ไอ้นั่นล่ะมั้ง มันมีทริคดี ๆ อยู่แต่คงเรียกว่าทริคไม่ได้แล้วล่ะถ้ารู้ว่าไม่มีพิษอยู่ในไวน์แบบนั้นก็เท่ากับความแตกแล้วนา มักง่ายเกินไปแล้วลองตรวจสอบเผื่อไว้ด้วยดีกว่า
“ช่วยพาไปที่ห้องนั้นทีได้ไหมครับอาจจะได้รู้ความบริสุทธิ์ของทูตก็ได้ครับ”
ถึงทุกคนจะมองหน้ากันแต่เพราะคำอนุญาตของาา ผมจึงได้นายพลเลออนช่วยนำทางไปยังห้องนั้น
ห้องนั้นเป็ฮอลล์ขนาดใหญ่สร้างจากอิฐสีขาวและมีเตาผิง หน้าต่างที่หันหน้าไปทางสวนมีผ้าม่านสีฟ้าประดับอยู่บนกำแพงมีรูปภาพที่น่าจะราคาแพงประดับเรียงราย ส่วนเพดานก็มีโคมระย้าหรูหรางดงามบนโต๊ะยาวที่ปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีขาวเชิงเทียนเงินและเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารที่วางอยู่บนจานอาหารก็ยังถูกวางทิ้ง
เอาไว้แบบนั้น
แล้วนายพลก็นำไวน์ขวดที่ว่ามาให้ตามที่ผมขอด้วย
“ไวน์นี่เป็ของหายากเหรอครับ?”
“ก็ไม่ค่อยรู้เื่หรอกแต่ท่าทางจะใช่จากที่ทูตบอกมา ดูเหมือนจะเป็ของล้ำค่าอย่างมากที่ทำขึ้นในหมู่บ้านหนึ่งของมิสมิดน่ะ”
“งี้นี่เอง”
ไหนลองตรวจสอบดูหน่อย
“【เซิร์จ: ของมีพิษ】”
ผมใช้งานเวทค้นหาแล้วมองไวน์ ตามด้วยการกวาดตามองภายในห้องและบนโต๊ะ หืม ตามคาดสินะ เอาเถอะคิดว่าทุกคนก็คงรู้สึกตัวอยู่บ้างแหละแต่ก็ไม่สามารถใช้เวทค้นหาได้เหมือนอย่างผมนี่นา
แต่ว่าเื่ที่สามารถค้นหาได้จาก【เซิร์จ】เนี่ยถ้าเกิดผมดื่มเข้าไปแล้วบอกว่า “โดนวางยาแล้ว!” ก็จะรู้ได้แน่ชัดทันทีแต่ไม่มีความรู้สึกว่าอยากทดลองเลยแฮะ
เอาล่ะจะทำไงดีน้า สภาพแบบนี้ มีความเป็ไปได้สูงที่อีกฝ่ายจะทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ด้วยสิก็แบบว่า เื่นั้นอาจจะทำให้คาดเดาวิธีก่ออาชญากรรมได้แต่ถึงจะพลาดไปอย่างดีก็แค่ถูกสงสัย ประมาณนั้นสินะ?
สามารถคลายข้อสงสัยที่มีต่อทูตของมิสมิดได้แต่ไม่สามารถจับคนร้ายตัวจริงได้สินะ......ดีล่ะ
“เข้าใจเื่ส่วนใหญ่แล้วครับนายพล ช่วยเรียกพระาากับทุกคนมานี่ทีได้ไหมครับ อ๊ะ รวมถึงเอิร์ลบัลซ่าด้วยนะแล้วก็มีเื่อยากจะไหว้วานอีกอย่างหนึ่งครับ......”
“ไหว้วาน?”
นายพลเอียงคอด้วยท่าทางประหลาดใจผมจึงบอกเื่ที่้าไหว้วานนิดหน่อยไป ถ้าหาหลักฐานที่แน่ชัดไม่ได้ล่ะก็คงต้องให้สารภาพออกมาเองล่ะนะ
เอาล่ะขอเผยทริคหน่อยนะครับ
◇ ◇ ◇
“ฝะฝ่าา! ร่างกายไม่เป็ไรแล้วหรือ!?”
“โอ้เอิร์ลบัลซ่า ก็ตามที่เห็นนี่ล่ะ คงทำให้เป็ห่วงสินะ”
องค์าาตอบคำถามของเ้าคางคกที่พุ่งพรวดเข้าในห้องอาหารใหญ่แบบหน้าตาเฉยเ้าคางคกจึง
แสดงท่าทางทำเป็ลูบอก
“งั้นหรือครับ ฮ่าฮ่าฮ่า แบบนั้นก็ ดีที่สุดแล้วล่ะครับ......”
เอิร์ลถูมือปั้นหน้ายิ้มพร้อมเหงื่อปนน้ำมันที่ไหลย้อยส่วนาาก็มองเ้านั้นด้วยสายตาอันเ็า อ้อาาเองก็รู้สึกตัวถึงเื่นี้เหมือนกันสินะ ว่าเ้านี่คือคนร้าย
“เป็่ที่คิดว่าคงไม่ไหวแล้วล่ะแต่ก็ได้ท่านโทยะที่อยู่ตรงนั้นช่วยถอนพิษออกมาให้ทัน แหมเรานี่ช่างโชคดีเหลือเกิน เกือบไปแล้วจริง ๆ”
เมื่อได้ยินความเห็นของาาเอิร์ลบัลซ่าจึงจับจ้องมาทางผมด้วยสายตาชิงชัง เฮ้ ๆ เข้าใจง่ายไปไหม!ในทางกลับกัน นอกจากหมอนี่ก็ไม่คิดว่าคนอื่นเป็คนร้ายแล้วล่ะ
“แล้วคุณโทยะเรียกทุกคนมารวมตัวกันคิดจะทำอะไรเหรอคะ?”
คุณชาร์ลล็อตผู้หญิงผมสีเขียวมรกตถือไม้เท้าสีทองที่เป็จอมเวทหลวงถามผมผู้ที่มารวมตัวกันอยู่ในห้องอาหารใหญ่ประกอบด้วย องค์าา เ้าหญิงยูมิน่า ราชินียูเอลดยุคออร์ทรินเด้ นายพลเลออน คุณชาร์ลล็อต หมอราอุล คุณโอริก้า และเอิร์ลบัลซ่า
ผมพูดออกมาตรงหน้าทุกคนที่กำลังยืนเรียงกันอยู่ตรงนั้น
“ก็ตามที่ทุกคนรู้ว่าองค์าาโดนวางยาพิษ สถานที่เกิดเหตุคือห้องอาหารใหญ่แห่งนี้ และที่นี่ก็ยังคงมีสภาพเหมือนตอนนั้นอยู่ก็นะ ถึงอาหารจะเย็นชืดหมดแล้วก็เถอะนะครับสำหรับคนร้ายในคดีพยายามลอบสังหารพระาาในครั้งนี้......”
ผมอ้าปากพูดต่อหลังจากเว้น่พอควรแล้ว
“คนร้ายอยู่ในกลุ่มพวกเรานี่ล่ะครับ”
บทพูดนี้อยากลองพูดมาตั้งนานแล้ว!
หวาบรรยากาศเปลี่ยนไปเลยแฮะ สีหน้าของคุณโอริก้าก็เปลี่ยนไปด้วยเธอกำลังมองแบบเรียกร้องเป็เชิงว่า ผิดแล้ว ไม่ใช่ฉันนะพร้อมกับหูจิ้งจอกที่ตั้งตรง รู้อยู่แล้วล่ะครับ
เมื่อได้เห็นใบหน้าของคุณโอริก้าที่ซีดเผือดเอิร์ลบัลซ่าที่อยู่ข้าง ๆ จึงยกมุมปากขึ้น
หวาหน้าตาบอกยี่ห้อเลย เพราะเขากำลังมองไปที่คุณโอริก้าอยู่ดูท่าจะไม่รู้สึกตัวเลยว่า คนอื่น ๆกำลังมองเอิร์ลบัลซ่าด้วยสายตาที่บ่งบอกว่า “หมอนี่สินะ?” นอกจากคุณโอริก้าแล้วทุกคนก็คงจะรู้ตัวคนร้ายกันอยู่แล้วล่ะนะ......
“ก่อนอื่นก็ไวน์ที่ใส่พิษลงไปขวดนี้นะครับ”
ผมแสดงขวดไวน์ในมือที่ได้รับมาจากนายพลให้ดู
“นี่คือไวน์ที่ได้รับมาจากคุณโอริก้าไม่ผิดแน่ใช่ไหมครับ?”
“มะมันเป็ของที่ฉันมอบให้ก็จริงอยู่ค่ะ แต่เื่พิษน่ะฉัน......!”
“หุบปาก!ไอ้พวกมนุษย์สัตว์เอ๊ย! ยังจะทำเป็ไม่รู้เื่อีก ไม่รู้จักอายเลยรึไง......อ๊ะ!?”
ผมชำเลืองมองเ้าคางคกด่าทอคุณโอริก้าอย่างรุนแรงจากนั้นก็ดื่มไวน์ขวดนั้นพรวดเดียวหลายอึก
ยังไม่บรรลุนิติภาวะคงไม่เป็ไรหรอกมั้งก็ต่างโลกนี่นา!
“อืมอร่อย!”
ตึง!ผมวางขวดลงบนโต๊ะ บอกตรง ๆ ก็ไม่รู้หรอกว่ามันอร่อยมากแค่ไหนก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะนี่ครับ!
พอกวาดตามองไปรอบๆ ก็เห็นว่าทุกคนกำลังอ้าปากหวอมองมาทางผม
“ทะท่านโทยะ!? มะ ไม่เป็ไรเลยรึ!?”
“ไม่เป็ไรหรอกครับนายพล เพราะว่า มันไม่ได้ใส่พิษลงไปั้แ่แรกแล้วไงครับ ไวน์นี่น่ะ”
“อะไรนะ!?”
39K
