ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

“ดูเหมือนลำบากพอตัวแหะ” ซอร์คาดว่าเขาน่าจะอยู่เป็นสุขแบบนี้ได้ไม่นานสักเท่าไหร่ อีกไม่นานหลังจากพระอาทิตย์ตกดิน น่าจะมีคนบางกลุ่มออกเคลื่อนไหวแน่ ๆ แต่ถึงแบบนั้นก็มีเวลาพอสมควรในการเก็บเวล อย่างน้อยชุดเกราะที่ได้มาพร้อมไอดีจากลุงฉัตร ก็ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าระดับตัวเอง 1 ระดับซึ่งเป็นผลมาจากเอฟเฟคชุดเซ็ต
ไอเทมของเกมนี้นั้นมีทั้งหมด 5 ดาวซึ่งใครก็สามารถครอบครองได้หากมีมัน แต่เหนือกว่า 5 ดาวไปจะเป็นอาวุธคลาส A B และ C อาวุธคลาสพวกนี้ไม่ใช่อาวุธสายอาชีพแต่เป็นระดับความแข็งแกร่งของอาวุธ ซึ่งไม่สามารถโอนย้ายให้กับคนอื่นได้ หากใครเจอแล้วผสานเข้าจิตวิญญาณได้ต่อให้ใครก็ไม่สามารถแย่งมันไปได้ ต่อให้ผู้เล่นตายไปก็ตาม
แน่นอนว่าดาวแต่ละดวงของอาวุธจะเหมาะกับเลเวลต่าง ๆ เช่น
1 ดาวเหมาะกับผู้เล่นเลเวล 1-20 2 ดาวเหมาะกับผู้เล่นเลเวล 21-403 ดาวเหมาะกับผู้เล่นเลเวล 41-60 4 ดาวเหมาะกับผู้เล่นเลเวล 61-80 5 ดาวเหมาะกับผู้เล่นเลเวล 81-100
ส่วนอาวุธคลาสจะแข็งแกร่งตามผู้ใช้ แต่ก็ไม่ได้มีข้อมูลปรากฎมากนัก เพราะอาวุธคลาสนั้นค่อนข้างมีผู้ใช้งานค่อนข้างหายากราวกับหาผลึกกลางทะเลทรายก็ว่าได้ , ซอร์ละเลยซอมบี้กล้ามอสูรระดับ 1 ไปหาระดับ 2 ทันที เนื่องจากตนเองค่อนข้างคุ้นชินกับความสามารถของมันแล้ว และเอฟเฟคของชุดเซ็ทก็ทำให้เขาง่ายต่อการรับมือ แม้เหมือนเป็นแต้มต่อของเขา แต่จริง ๆ ชุดนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้กลายเป็นเป้าสายตาพวกโจร
‘ถ้าตายมีหวังของดรอปแน่ ๆ ’ ซอร์เดินลึกไปกว่าเดิม ไม่นานเขาก็พบซอมบี้กล้ามอสูรระดับสอง รูปร่างของมันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร แต่คลื่นพลังลมปราณที่ปล่อยออกมานั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมจนศัตรูที่เขาเคยเจอก่อนหน้านี้ไม่ต่างจากมดเลย
อีกฝ่ายสังเกตุเห็นซอร์กระทืบเท้าลงกับพื้นดังตึง! ก่อนดีดตัวพุ่งเข้ามา บึม! เรียกได้ว่าขนาดตัวไม่ใช่ปัญหาสำหรับความเร็ว ซอมบี้กล้ามใหญ่ตนนี้วิ่งมาด้วยความเร็วสูงแต่ก็อยู่ในระดับที่เขาพอรับไว้ ความว่างเปล่า (ชื่อตัวละครในเกมของซอร์) กำหมัดแน่นความร้อนจางช่วงท้องไหลลามไปถึงกำปั้นข้างขวา ขาซ้ายก้าวไปข้างหน้า ก่อนจะบิดตัวเหวี่ยงแขนอย่างแรง
“ฮ่าห์!!” โผละ! เขาต่อยจนหัวอีกฝ่ายแตกกระจุย เศษชิ้นเนื้อจำนวนมากเน่าเฟะกระตายไปทั่วอากาศ ชายหนุ่มฉีกยิ้มเบา ๆ ไม่แปลกเลยสักนิดที่ซอมบี้ลมปราณระดับสองจะตายง่าย ๆ กับการโจมตีในครั้งเดียว เพราะอย่าลืมนะว่าอาการเน่าเหม็นของร่างกายนั้นทำให้อัตราการป้องกันต่ำลงด้วย แถมซอมบี้ที่เขาโจมตีเมื่อกี้ใบหน้าก็แหว่งจนไม่รู้จะแหว่งอย่างไงแล้ว
“ติ้ง!! ผู้เล่นสังหารซอมบี้กล้ามอสูร ลมปราณระดับ 2 ได้รับแต้มซอมบี้ 2 แต้มค่ะ”
“สวย! ดูเหมือนแต้มพวกนี้จะอิงตามเลเวลสินะ”
เขายิ้มนิด ๆ มองค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้นมา 40% เดาว่าหากฆ่าไอ้พวกนี้อีกสองตัวคงเลเวลอัพแน่ ๆ ชายหนุ่มหุบยิ้มเมื่อสังเกตุถึงอะไรบางอย่าง เขาถอนหายใจเดินลึกเข้าไปขณะที่ในหัวกำลังหมุนติ้วเพื่อวางแผนอะไรบ้างอย่าง
ห่างออกมาจากชายหนุ่มไม่ไกล
มีกลุ่มคนผู้เล่นมือใหม่ 3 คนสวมชุดยอดยุทธสีเขียวคาดว่าน่าจะมาจากสำนักเดียวกัน กำลังมองชายหนุ่มเกราะเงินที่เดินลึกเข้าไปในป่าที่แร้นแค้นด้วยแววตาโลภอย่างไม่ปกปิด พวกเขาทั้งสามคนเป็นผู้ชายบางคนอ้วน บางคนผอม และบางคนกำยำ
“เกราะนั่น…ชุดเซ็ต 1 ดาวแน่ ๆ ” ชายร่างผอมราวกระดูกกล่าว
“ข้าเห็นด้วยกับไอ้แห้งศิษย์พี่ ถ้าเราได้ไอเทมของมันมา ท่านเจ้าสำนักต้องปลาบปลื้มและรับเราเป็นศิษย์สายตรงแน่” ชายอ้วนกล่าวเร่งเร้า เพราะในสายตาของมันนั้นสมบัติอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ หากปล่อยไว้นาน ๆ เข้า อาจจะมีคนฉกฉวยโอกาสนี้หายไปทำให้ความพยายามของมันสามพี่น้องอันเป็นต้องเปล่าประโยชน์แน่ ๆ
และนี่ยังไม่รวมไปถึงอำนาจสำนักพเนจรอันเลื่องลือทั่วอาณาจักรต้นกำเนิด ส่งผลให้ไม่มีใครกล้าต่อกรกับพวกเขามากนัก แถมของชุดเซ็ตพวกนี้ก็ปรากฎขึ้นน้อยมาก ๆ มีเพียงพวกชนชั้นสูงเท่านั้นที่จะถือครองได้ ทำให้มันเกิดอาการโลภอย่างไม่ปิดบัง เรียกได้ว่าหากนำไปขายอย่างน้อยก็ราคาเกือบหมื่นเพราะตัวเกมพึ่งปล่อยมาไม่นาน และชุดเซ็ตย่อมหายากเกินกว่าที่จะต้านทานไหว และคงไม่กล่าวเกินจริงไปที่จะบอกว่าต่อให้ฆ่าซอมบี้ไปร้อยตัวก็ใช่ว่าจะมีไอเทมดรอปออกมาง่าย ๆ ซึ่งไม่ต้องพูดถึงคัมภีร์ทักษะอะไรเลย
“ข้ารู้…แต่ข้ารู้ว่ามันแปลก ๆ ”
หัวหน้ากลุ่มชายกำยำกล่าวสงสัยขณะที่มองผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่แสดงอาการโลภออกมาเหมือนกันแต่ก็ส่ายหน้าเดินหนีไป ทำให้มันอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าทำไมคนพวกนั้นถึงไม่กล้าลงมือกับสมบัติชิ้นนั้นที่อยู่ในบนตัวอีกฝ่าย ยิ่งซอว์เดินเข้าไปลึกขึ้นเรื่อย ๆ สายตาชายกำยำก็เย็นเชียบมากขึ้นและกำลังชั่งใจว่าจะทำอย่างไงต่อดี เป็นเวลาเดียวกันที่ชายอ้วนกล่าวขึ้น
“ศิษย์ก็หาอะไรมาปิดหน้าสิ หลังจากที่ซ้อมมันเสร็จก็ขู่มันให้ถอดชุดเซ็ตออกมา ไม่งั้นสำนักพเนจรจะตามฆ่ามันจนไม่มีวันได้ออกจากอาณาจักรแน่ แถมตอนเราได้ของมา เราก็ไม่ได้ใส่เองสักหน่อย พวกเราเอาไปเจ้าสำนักต่างหาก หึ! ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามันจะกล้ามาหาเรื่องเจ้าสำนักของเรา” หัวหน้ากลุ่มตาเป็นประกายตบไหล่เจ้าอ้วน
“เจ้าพูดถูก ดูเหมือนข้าจะระแวงมากไปเอง” ด้วยลมปราณระดับ 7 แล้ว เขาไม่มีทางสนใจผู้ฝึกยุทธระดับ 2 หรอก เมื่อคิดได้เขาก็ลุกขึ้นหยิบหมวกไม้ไผ้มาสวมกดลงไม่ให้เห็นหน้า คนอื่นที่เห็นก็ทำตามเหมือนกันก่อนที่จะเดินออกไป
พรึบ! ใช้เวลาไม่นานเขาก็มาถึงจุดที่ซอว์หายไป
โฮก!! เสียงคำรามดังลั่นทำให้พวกเขา และซอมบี้หลาย ๆ ตัวหันขวับ ก็พบกับซอมบี้ตัวสีซีดอมเขียวไร้ซึ่งความเน่าเฟะ ร่างกายซูบผอม เบ้าตาลึกกำลังกู่ร้องออกมาอย่างเดือดดาล ภายในร่างกายมันนั้นปรากฏลูกแก้วสีฟ้าระหว่างปอดคล้ายจุดตันเถียน หากไม่สังเกตุจะไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่ามันมีอยู่ และนี่คือแหล่งพลังชีวิต
“แปลก…ดูประหลาด”
ชายร่างผอมขมวดคิ้ว เป็นปกติที่ซอมบี้จะคำรามออกมาเป็นช่วง ๆ แต่ไม่มีผู้ติดเชื้อคนไหนที่คำรามออกมาราวกับสัตว์ป่ากระหายเลือดแบบนี้ ร่างกายของมันนั้นแม้จะดูราวกับซอมบี้โง่ ๆ ในหนังที่มักจะถูกยิง และจัดการเฉพาะตัวประกอบในหนัง บ้างหักดิบฆ่าพระเอกนางเอกตอนท้าย แต่ก็ไม่เคยมีเสียงคำรามแหบแห้งที่น่ากลัวคงเอกลักษณ์ซอมบี้แต่น่ากลัวกว่าหมีป่า
“พวกเจ้าอย่าสนใจเลยดีกว่า” หัวหน้ากลุ่มมองรอบ ๆ
“เพราะตอนนี้พวกเราถูกล้อมแล้ว…” สิ้นเสียงศิษย์น้องทั้งสองก็ได้สติ พวกเขาหันไปมองรอบ ๆ พบว่าตอนนี้เขาอยู่ในดงซอมบี้กล้ามอสูรลมปราณที่ 6 ซึ่งแม้จะไม่ได้เป็นปัญหาอะไรกับพวกเขามากนัก เพราะแม้ห่างกันระดับเดียวก็สามารถบดขยี้ได้สบาย ๆ
“พวกเจ้าระดับเท่ากับมันก็รีบ ๆ จัดการล่ะ ข้าจะตามหาไอ้เด็กนั้นต่อ” พรึบ! ..ช่วงนี้ผมจะเผลอใส่ เจ้า ข้า หรืออะไรทำนองนี้เยอะนะครับ ไว้จะมาแก้ทีหลังนะครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

พวกเราถูกล้อม

นิยายแนะนำ

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

พวกเราถูกล้อม

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้