ผับ Z
"ชนเว้ยยยยยย คืนนี้ใครไม่เมาขอให้เป็หมา"
เสียงโหวกเหวกโวยวายของร่างบางในชุดแซ็กสีดำเสมอหูสุดเซ็กซี่ ที่หากมองให้ดีจะสังเกตจะเห็นได้ว่าผู้ที่สวมใส่คือ "หญ้าหวาน" นางแบบวัยรุ่นและยูทูปเบอร์ชื่อดังกำลังยกแก้วชนกับเพื่อร่วมโต๊ะที่ประกอบไปด้วยหญิงสาวอีก 2 คน ที่น่าตาน่ารักไม่แพ้กัน หากเพียงแต่ว่าทั้ง 2 คน กลับทำหน้าเจื่อน ๆ ราวกับอยากจะลากเพื่อนรักที่กำลังเมาได้ที่ออกไปจากสถานที่นี้ให้ไวที่สุด
"กลับกันเหอะหวาน พรุ่งนี้มีเรียนนะเว้ย”
“ไม่กลับ ถ้าพวกแกจะกลับก็กลับไปเลยนะ ฉันดื่มคนเดียวก็ได้ ไหน ๆ ฉันก็โดนแฟนทิ้งแล้ว จะโดนเพื่อนทิ้งอีกสักรอบมันคงไม่เจ็บไปกว่านี้แล้วหรอก”
เสียงตัดพ้อของคนที่พยายามทำตัวรื่นเริงมาหลายชั่วโมงทำให้มะปรางและเอวากลืนคำพูดที่จะคะนั้นคะยอให้เพื่อนสาวกลับลงคอไป ทั้งคู่มองไปยังหญ้าหวานด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสงสารและเห็นใจ ใครจะไปคิดว่าเพื่อนรักของพวกเธอที่มีดีกรีเป็นางแบบชื่อดังมาแรงในขณะนี้ จะถูกแฟนหนุ่มรุ่นพี่ที่คบกันมาหลายปีบอกเลิก เพียงเพราะว่าไม่ยอมมีอะไรด้วย ลำพังแค่โดนอีกฝ่าบอกเลิกด้วยเหตุผลนี้ก็ทำให้เธอเจ็บช้ำมากพอแล้ว แต่เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจเมื่ออดีตแฟนหนุ่มหันไปคบกับกับยิหวา ศัตรูตัวร้ายที่เป็ไม้เบื่อไม้เมากับหญ้าหวานมาั้แ่มัธยม ไม่ว่าหญ้าหวานจะทำอะไร ยิหวาก็จะพยายามผลักดันตัวเองให้มาอยู่จุดเดียวกับหญ้าหวานเสมอ แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็รองหญ้าหวานมาโดยตลอด แต่การที่ยิหวาได้แฟนหนุ่มสุดที่รักของหญ้าหวานไปครองก็เป็การเหยียบย่ำหัวใจของหญ้าหวานจนเธอต้องมานั่งดื่มเพื่อลืมรักกับเพื่อนสนิททั้งสองคนในตอนนี้
“แกอย่าพูดอย่างนั้นดิหวาน ถึงแกจะเสียไอ้พี่พีทไปแต่แกมีพวกฉันอยู่ตรงนี้นะเว้ย”
“ใช่ ฉันกับแตงโมอยู่ข้างแกเสมอนะ เลิกดื่มให้ตับแข็งตายไอ้หื่นพีทนั้นก็ไม่กลับมาหรอกนะ กลับมาเข้มแข็งเป็หญ้าหวานคนเดิมของพวกเราเถอะ”
เสียงปลอบโยนของเพื่อนรักทำให้สายตาที่เหม่อลอยและมีรอยคราบน้ำตาจาง ๆ ของหญ้าหวานกลับมามีสติอีกครั้ง
“พวกแกว่าถ้าฉันยอมมีอะไรกับพี่พีท มันจะทิ้งนังยิหวากลับมาหาฉันป่าวว่ะ”
“หญ้าหวาน/หญ้าหวาน”
เสียงหนัก ๆ ของแตงโมและเอวาทำให้ความคิดของคนจนแต้มสะดุดลง เห้อ ก็ถ้าเธอกล้าทำอย่างนั้นคงได้โดนสองคนนี้ตีตายแน่ ๆ
“รู้แล้ว ๆ ฉันแค่พูดไปงั้นแหละ ใครจะกลับไปกินของที่นังยิหวากินแล้วลง”
“แล้วถ้าเป็คนที่ยัยนั้นอยากกินแต่ไม่มีโอกาสได้กินละ แกจะกล้ากินไหม”
“แกหมายความว่ายังไง เอวา”
สายตาของเอวาลากยาวขึ้นไปทางชั้นสองที่เป็โซนวีไอพี ก่อนจะจบลงที่ผู้ชายคนหนึ่งซึ่งทุกคนในนี้ค่อนข้างคุ้นหน้าเป็อย่างดี เพราะนั้นคือ อคินทร์ เดือนคณะวิศวะฯ ปีนี้
“นั้นมันน้องคิน ปี 1 วิศวะไฟฟ้านี่ งู้ยยย ขนาดมองแต่ไกลออร่าน้องมันก็ยังกระจายเลยเนอะ”
“เว่อร์ละไอ้แตง แต่แกหมายความว่าไงกันแน่อ่ะเอวา หรือว่า...”
“หึ หึ หึ ฉันได้ข่าวมาว่ายัยยิหวาพยายามเข้าหาน้องคินมาั้แ่เริ่มเปิดเทอมจนตอนนี้แม้ว่ามันจะไปเอากับไอ้พี่พีทแล้วก็ยังไม่เลิกยุ่งกับน้องคิน แต่น้องมันไม่สนใจและไม่สนโลกด้วย แกว่างานนี้น่าสนไหม”
หญ้าหวานพยายามใช้สติที่เหลืออยู่ไม่ถึง 50 % คิดตามเพื่อนสนิทอย่างเอวา ก่อนจะประมวลผลได้ทันที่โดยไม่ต้องคิดไตรตรองใด ๆ
“ขอแค่ทำให้นังนั้นกระอักเืได้เหมือนที่ฉันกำลังเป็ ยากแค่ไหนฉันก็จะทำ”
“ก็ไม่ได้อยากจะขัดขวางอะไรพวกแกหรอกนะ แต่เบิกตาดูด้วยค่ะมายเฟรน น้องคินที่พวกแกกำลังพูดถึงน่ะ ท่าทางเคร่งขรึมออกขนาดนั้น สาว ๆ มาชวนดื่มกี่รายแล้วที่เงิบไป น้องมันไม่ได้เข้าถึงง่าย ๆ นะเว้ย”
“ไม่รู้ล่ะ ฉันตัดสินใจแล้ว นังยิหวามันแย่งผู้ชายของฉันไปได้ ฉันก็จะแย่งเอาผู้ชายที่มันอยากได้ไปครองเหมือนกัน”
น้ำเสียงหนักแน่นของหญ้าหวานทำให้แตงโมรู้ว่าเตือนไปตอนนี้ก็ไร้ผล เดี๋ยวรอให้สร่างเมามันก็คงลืมเื่นี้ไปเองแหละ แตงโมก็ได้แต่หวังไว้ในใจ โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าตอนนี้สายตาของหญ้าหวานได้หันไปสบเข้ากับอคินทร์ที่มองมาทางนี้พอดี แม้จะเป็เพียงเสี้ยววินาทีเดียวแต่ก็เหมือนมันกระแสไฟบางอย่างแทรกเข้ามาในใจ ทำให้หญ้าหวานเป็ฝ่ายหลบสายตาคู่นั้นไป
4K
