ตอนที่26 ใจสลาย
เสียงนินทาว่าร้ายเหล่านี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่เพียงในวังหลวงแม้แต่นอกวังเองต่างก็พูดถึงงานมงคลสมรสทั้งสองกันอย่างสนุกปาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานมงคลสมรสของจอหงวนคนใหม่ผู้นั้น
ร่างบอบบางของสตรีนางหนึ่งที่อยู่ในสภาพตื่นกลัวเดินผ่านชาวบ้านที่จับกลุ่มพูดคุยกันอย่างสนุกสนานเื่ราวที่เพิ่งเกิดขึ้นนั้นถูกนำมาเสริมเติมแต่งกันอย่างสนุกปากนางก้มศีรษะลงต่ำโดยไม่รู้ตัวราวกับกลัวว่าจะมีใครพบเห็นตัวตนของนาง
ลู่จิวล้มเลิกความคิดที่อยากจะขอความช่วยเหลือจากใครสักคนออกไปทันทีนางเดินผ่านชาวบ้านกลุ่มนั้นไปเพียงลำพังและเดินลัดเลาะไปตามเส้นทางป่าอย่างไร้จุดหมาย
พวกเขาจะรู้หรือไม่ว่าจิตใจคนเรานั้นเปราะบางไม่เท่ากันคำพูดที่ออกมาจากปากของผู้คนที่ไม่ได้รับรู้เื่ราวที่แท้จริงนั้นสามารถกัดกร่อนจิตใจที่แหลกสลายของใครคนหนึ่งได้มากเพียงไร
หากถามนางว่าสิ่งใดคืออาวุธที่ร้ายแรงมากที่สุดยามนี้นางได้รู้ซึ้งแจ่มแจ้งดีแล้ว มันก็คือปากของคนนั่นเอง
ยามนี้นางรู้สึกราวกับว่าตัวเองได้เดินทางมาถึงจุดที่ชีวิตรู้สึกเหนื่อยล้ากับอุปสรรคที่ถาโถมเข้ามาทุกทิศทางฉับพลันนั้นฝีเท้าของนางก็เริ่มเดินซวนเซอย่างไร้เรี่ยวแรงก่อนจะล้มลงกับพื้น
นางหาได้รับรู้ถึงแรงสั่นะเืบนพื้นดินในเวลานี้ไม่หางตาเห็นแค่เพียงร่างของสิ่งมีชีวิตขนสีน้ำตาลแดงวิ่งผ่านนางไปอย่างรวดเร็วตามด้วยเสียงฝีเท้าม้าที่ดังขึ้นเหนือหัวของนาง
ดวงตาที่เหม่อลอยของลู่จิวเหม่อมองไปยังเรือนร่างแข็งแกร่งในอาภรณ์สีแดงสูงศักดิ์ที่เพิ่งจะควบม้าะโข้ามนางไปอย่างไม่แยแสผู้นั้นก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะเยาะในชีวิตของตัวเองทั้งน้ำตา
ไม่นานนักก็มีเสียงถุงเงินตกกระทบลงบนพื้นหนักๆพร้อมด้วยเสียงชายหนุ่มดำหนึ่งในผู้ติดตามควบม้าเข้ามาใกล้นาง แล้วเอ่ยอย่างเร่งรีบว่า“แม่นาง โปรดรับเงินนี่ไปถือเสียว่าเป็คำขอโทษก็แล้วกัน”
หลี่ซานก้มมองดูหญิงสาวที่ล้มอยู่บนพื้นแวบหนึ่งแล้วเร่งควบม้าตามกลุ่มคนที่เหลือไปอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดจะเหลียวกลับมามองดูหญิงสาวที่ล้มอยู่บนพื้นเลยสักนิดเพราะยามนี้เื่ขององค์รัชทายาทสำคัญกว่าสตรีผู้นี้มาก
ลู่จิวหยิบถุงเงินลายปักงดงามนั้นขึ้นมาดูด้วยแววตาที่เหม่อลอยฉับพลันนั้นภาพที่สามีโยนเงินให้ก็ซ้อนทับกับถุงเงินตรงหน้านี้พอดี นางกำถุงเงินในมือเอาไว้แน่นแล้วหัวเราะเย้ยหยันออกมาเสียงดังราวกับคนเสียสติ
เหตุใดผู้คนในเมืองหลวงถึงได้คิดว่าเงินสามารถชดใช้ทุกสิ่งได้กันนะ
หญิงสาวมองดูขบวนม้าสีดำที่เคลื่อนผ่านไปด้วยสายตาที่ว่างเปล่าก่อนที่นางจะเห็นยอดเขาแห่งหนึ่งอยู่ไม่ไกลหากว่าได้ชมพระอาทิตย์ตกที่นั่นเป็ครั้งสุดท้ายคงจะดีไม่ใช่น้อย
ลู่จิวปราดน้ำตาและยิ้มเย้ยหยันให้กับชะตาชีวิตนางกำถุงเงินทั้งสองไว้ในมือแน่น แล้วเดินต่อไปอย่างมุ่งมั่น
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใดแสงอาทิตย์ที่ส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้าก็พลันทอแสงลงเรื่อยๆ ลู่จิวเดินมุ่งหน้าเข้ามาในป่าหน้านั่งกอดเข่ามองดูพระอาทิตย์อัสดงที่เปล่งแสงทอประกายสีส้มอมแดงคล้อยต่ำลาลับเส้นขอบฟ้าไปทุกทีมือเล็กบอบบางเทเศษก้อนเงินในถุงลงบนพื้นหญ้าอย่างไม่เสียดาย
จวบจนเมื่อพระอาทิตย์ตกดินแล้วความมืดก็ค่อยๆ เริ่มกลืนกินท้องฟ้าไปอย่างเชื่องช้านางหันหลังกลับมาที่ต้นไม้ใหญ่ทางด้านหลังด้วยสายตาที่แน่วแน่ไร้ซึ่งความลังเลใจ
ยามนี้นางสวมแค่เพียงชุดตัวยาวสีขาวบริสุทธิ์เท่านั้นรอบกายมีเพียงความเงียบสงบและเสียงใบไม้ที่เสียดสีกันในยามเย็นเท่านั้นความหนาวเหน็บของสายลมที่พัดผ่านตัวไม่ได้ทำให้นางรู้สึกหวาดกลัวแต่อย่างใด
หลังจากที่ได้นั่งคิดทบทวนเื่ราวในชีวิตแล้วนางก็พบว่าความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวสำหรับนางตลอดไปสิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับนางในเวลานี้คือการต้องใช้ชีวิตอยู่ต่อไปอย่างโดดเดี่ยวต่างหาก
ลู่จิวมองดูท้องฟ้าที่เงียบสงบตรงหน้าจวบจนเมื่อดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าเป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะใช้ฝ่าเท้าเปลือยเปล่าเหยียบย่ำเหนือกองเงินที่คนเ่าั้มอบให้และเดินตรงไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล
เงินเหล่านี้ไม่มีทางมีค่าไปมากกว่าชีวิตนางมันเป็เพียงสิ่งของไร้ค่าที่ไม่สามารถเยียวยาหรือฟื้นคืนสิ่งที่สูญเสียไปได้เลย
ต่อให้นางตายไปแล้วแม้ว่าจะไม่มีใครเสียใจหรือเสียดายชีวิตของนาง แต่ความตายของนางก็จะยังคงอยู่เหนือพวกมัน
เท้าเปลือยเปล่าค่อยๆเหยียบขึ้นบนก้อนหินที่เย็นเฉียบตรงหน้า ก่อนจะกุมสายคาดเอวที่ห้อยลงมาเอาไว้แน่นแล้วนำไปคล้องที่ลำคอของตัวเองนางหลับตาลงซึมซับการมีอยู่ของชีวิตสักพัก
จวบจนเมื่อไหล่เล็กที่ลู่ลงนั้นหยุดสั่นไหวเมื่อหยาดน้ำตาหยดสุดท้ายหยุดรินไหล นางจึงค่อยๆ ทิ้งตัวลงอย่างเป็อิสระตามมาด้วยแรงกดรัดแน่นที่ลำคออย่างรุนแรง ลู่จิวพยายามดิ้นรนตามสัญชาตญาณแต่ทว่านางกลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย
สิ่งสุดท้ายที่ััได้คือสายลมอบอุ่นที่โอบรอบตัวของนางเอาไว้ตามด้วยไอดินกลิ่นหญ้าและหยาดเม็ดฝนชุ่มฉ่ำเมื่อยามที่ฝนตกโอบประคองร่างกายของนางเอาไว้ทั้งแท้ความตายก็เบาสบายและเป็อิสระเช่นนี้เองสินะ
“ย่าห์!!”
ดวงตาสีดำสนิทลึกล้ำเกินจะหยั่งถึงนั้นมองดูร่างสีน้ำตาลแดงที่วิ่งลัดเลาะไปตามเส้นทางูเาอย่างคล่องแคล่วเขาไม่แม้แต่จะละสายตาไปจากสุนัขเ่าั้เลยแม้แต่น้อย
ทันทีที่เื่ชั่วช้าเ่าั้ถูกเปิดโปงคนของอารามกระจ่างใจก็คิดจะหลบหนีไปกบดานที่อื่นแต่กลับถูกคนของเขาจับไว้ได้ทันเสียก่อน ยิ่งทุกสิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่าไหร่ในใจของเขาก็ยิ่งแจ่มชัดมากขึ้นเท่านั้น
เขาไม่กล้าที่จะหลอกตัวเองอีกแล้วว่านางยังมีชีวิตอยู่จากที่้าตามหานางโดยเร็ว ยามนี้เขากลับไม่กล้าที่จะก้าวเข้าไปใกล้ความจริงนั้นเลยสักนิดเขาทำได้แค่เพียงยื้อเวลาเอาไว้และปล่อยไฟโทสะทั้งหมดใส่กลุ่มคนที่พรากสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตไปจากเขา
ยามนี้ทหารของเขาได้จับกุมตัวคนของอารามสงบใจไว้เรียบร้อยแล้วแท้จริงคนเหล่านี้หาใช้นักบวชหรือนางชีที่น่าเคารพนับถือแต่อย่างใดตรงกันข้ามกลับเป็พรรคมารที่แฝงตัวรับทำเื่ชั่วช้าโดยใช้สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็ที่เคารพบูชาของผู้คนเพื่อใช้อำพรางตัวตนและหลอกลวงเงินจากความเชื่อของเหล่าเศรษฐีพวกนั้นต่างหาก
เมื่อผ่านการทรมานด้วยวิธีการเฉพาะในค่ายทหารมาแล้วพวกมันจึงสลัดคราบนักบุญและยอมสารภาพว่าได้นำศพของหญิงสาวไปทิ้งไว้ที่หุบเขาไร้ญาติเมื่อหนึ่งเดือนก่อนรวมถึงสารภาพถึงผู้ที่อยู่เื้ัในการว่าจ้างให้พวกมันทำเื่ชั่วช้าเหล่านี้ลงไป
มู่หลงซางฉีไม่ได้แปลกใจกับเื่บุคคลที่ว่าจ้างให้พวกมันทำเื่ชั่วช้านั้นสักเท่าไหร่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจและปวดใจในคราเดียวกันก็คือคนสิ้นคิดพวกนั้นบังอาจใช้วิธีการโเี้กับคนรักของเขา
เขาทนฟังวิธีการที่พวกมันพรากสิ่งที่เป็ของคนรักเขาอย่างโเี้จนจบก่อนจะสังหารพวกมันด้วยตัวเองทว่าหยาดเืที่เปรอะเปื้อนอยู่ทั่วทั้งตัวกลับไม่อาจดับไฟโทสะในกายเขาได้เลย
ไม่นานอารามสงบใจบนูเาไป๋ชิวซานที่โด่งก็จมลงสู่ทะเลเพลิงสีแดงชาดเปลวไฟที่ดุร้ายนั้นเข้าแผดเผาทุกสิ่งจนสิ้นซากไม่เพียงเท่านั้นเขายังสั่งให้ทหารจำนวนหนึ่งไปสืบค้นสำนักที่เกี่ยวข้องและสั่งให้ดำเนินการกวาดล้างทั้งแผ่นดิน
หยาดฝนที่เทกระหน่ำลงมาในเวลานี้ไม่อาจทำให้เขาละทิ้งการตามหาคนรักได้ดวงตาคมกริบแสนเศร้าคู่นั้นมองดูร่างของสัตว์เลี้ยงที่กำลังหาทางเข้าไปยังหุบเขาไร้ญาติด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง
ฝ่ามือแกร่งกระชับบังเหียนมุ่งหน้าเข้าสู่ป่าลึกอย่างไม่ลังเลเนื่องจากสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างหนักจึงทำให้ประสาทััของตูตูลดน้อยลงไปมากมันใช้จมูกคลำหาทิศทางที่จากมาอยู่นาน จวบจนในที่สุดก็ได้พาขบวนม้าเ่าั้มาหยุดอยู่ตรงหน้าเส้นทางที่เต็มไปด้วยเศษหิน
“องค์รัชทายาท ทางข้างหน้าเป็หุบเหวแล้ว ม้าของพวกเราเข้าไปไม่ได้แน่ตอนนี้ฝันตกหนัก กระหม่อมว่าพระองค์รออยู่ข้างนอกเถิดพ่ะย่ะค่ะพวกกระหม่อมจะตามองครักษ์ตูเข้าไปเอง” หลี่ซานหนึ่งในองครักษ์เอ่ยขึ้นมา
“โฮ่ง!” เสียงร้องของสุนัขตัวหนึ่งดังขึ้นมามันหันไปมองดูฝูงม้าที่วิ่งตามหลังและหยุดรอพวกเขาอย่างรู้ความ
มู่หลงซางฉีมองท่าทางที่แสนรู้นั้นก่อนจะเอ่ยว่า “ไม่จำเป็ ข้าจะเข้าไปรับนางด้วยตัวเอง พวกเ้าคุ้มครองท่านหมอหลวงด้วย”
ในขบวนนี้ไม่เพียงจะมีแต่ทหารเท่านั้นมู่หลงซานฉียังสั่งให้คนไปตามหมอหลวงมาร่วมเดินทางด้วยในใจของเขายังคงมีความหวังอยู่ลึกๆทว่ายิ่งฝีเท้าของชายหนุ่มก้าวเข้าไปใกล้ความจริงมากขึ้นเท่าไหร่หัวใจของเขาก็ยิ่งหนักอึ้งมากขึ้นทุกที ก่อนที่ร่างของเขาจะซวนเซจนเกือบร่วงลงสู่หุบเหวที่ลึกเกินกว่าจะคาดเดา
“องค์รัชทายาท!” หลี่เซิงรีบเข้าไปช่วยพยุงทันทีแต่กลับถูกฝ่ามือของผู้เป็นายปัดออก
“ข้าไม่เป็ไรเดินทางกันต่อเถอะ” มู่หลงซางฉีเลือกที่จะทิ้งม้าและเดินต่อไปข้างหน้าตามเส้นทางที่แคบและลึกลงไปด้วยสายตาที่มุ่งมั่นถึงแม้จะรู้ดีว่าทางข้างหน้าจะเป็หุบเหวที่พร้อมจะกลืนกินชีวิตของเขาก็ตาม
ไม่นานนักเขาก็เห็นร่างของเ้าสุนัขตัวใหญ่นอนหมอบอยู่บนกองดินขนาดใหญ่อยู่มันกระดิกหางให้เขาด้วยความตื่นเต้น พลางใช้จมูกถูไถบนเนินกองดินนั้นไปมา
หยาดฝนที่ตกลงมาโปรยปรายนี้ได้ชะล้างเอาเศษหินดินโคลนออกไปเผยให้เห็นชายกระโปรงออกมาบางส่วนไม่ต้องบอกก็รู้ได้ว่ามีร่างของใครบางคนนอนสงบอยู่ใต้ผืนดินนั้น
“โฮ่ง!” เ้าสุนัขตัวใหญ่เปล่งเสียงร้องออกมาอย่างทรงพลังไร้ซึ่งความหม่นหมองดังเช่นในตอนแรกมันส่ายหางด้วยความดีใจก่อนจะร้องเรียกให้เ้านายเดินมาทางนี้
เพียงแค่ได้เห็นปลายเท้าเล็กโผล่พ้นออกมาจากกองก้อนหินฝีเท้าของมู่หลงซางฉีก็ทรุดกายล้มลงกับพื้นก่อนที่กระบอกตาจะเริ่มร้อนผ่าวชายหนุ่มตะเกียกตะกายเข้าไปหาร่างแห้งกรังที่ถูกทับถมไปด้วยดินและก้อนหินเล็กใหญ่โดยมีสุนัขตัวใหญ่ไล้เลียหยาดน้ำตาบนใบหน้าของเขา
“ไม่ ไม่! มันต้องไม่เป็แบบนี้!”
ชายหนุ่มร้องะโอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจสิ่งใดทั้งนั้นเขารีบนำเศษหินดินโคลนที่ทับถมอยู่บนร่างของหญิงสาวออกโดยมีสุนัขคู่ใจคอยช่วยอีกแรง
หลี่เซิงมองดูภาพตรงหน้าด้วยความสะท้อนใจก่อนจะเรียกองครักษ์ที่เหลือให้เข้ามาช่วยกัน “รีบช่วยองค์รัชทายาทเร็ว”
“ไม่ต้อง! ข้าทำเอง! ให้ข้าได้ทำเอง...”เสียงของชายหนุ่มแหบพร่าอย่างถึงที่สุดเป็ครั้งแรกที่เขาหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่สนใจผู้ใด
2K
