" เอาล่ะทุกคน ผมขอแนะนำ คุณ วสันต์ บาร์เทนเดอร์คนใหม่ของแผนกเรา "
ผู้จัดการห้องอาหาร แนะนำให้ทุกคนรู้จักชายคนหนึ่ง สูงเกือบ 190 ผิ้วคล้ำ คิ้วดก เซ็ทผมอย่างกะไปประกวดเวทีบอยแบนด์ มองเผินๆก็ดูดีอยู่หรอก แต่ดูท่าทางแล้ว ขี้เก๊กชะมัด
" อาทิตย์หน้าบาร์สระน้ำของโรงแรมเราก็จะเริ่มเปิดอย่างเป็ทางการ ผมเลยจะวางตัว คุณ วสันต์ ให้อยู่ประจำในส่วนของบาร์สระน้ำ และผมจะแบ่ง หนักงานเสิร์ฟให้ไปประจำตรงนั้นด้วยอีก 3 คน "
ผู้จัดการเปิดเอกสารในมือดู แล้วพูดต่อ
" คุณ โสรัตน์ เป็ food runner ละกัน ... ส่วนอีก 2 คน ผมมอบหมายให้ คุณ รมิตา กับ คุณ เหมย ละกัน "
ห๊ะ !!! เป็ฉันได้ไงเนี่ย
บอกได้คำเดียวว่าอึ้งค่ะ ... อึ้งแดก
" เอาล่ะ !! ใครมีคำถามอะไรอีกมั๊ย ?? "
' มีค่ะ !! มีเยอะด้วยค่ะหัวหน้า '
ฉันได้แต่ร่ำร้องอยู่ในใจ แต่ไม่กล้ายกมือพูดบอกออกไป
'' งั้นคุณ วสันต์ มาเริ่มงานอาทิตย์หน้าเลยละกันครับ "
ผู้จัดการตบบ่าไอ้ขี้เก๊กนั่น แล้วเลิกประชุมเช้า
ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ ถ้าฉันตาไม่ฝาด ฉันว่าไอ้หมอนั่น ขยิบตาให้ฉันด้วย !!!
ให้ตายเหอะ นี่ฉันต้องร่วมงานกับไอ้ขี้เก๊กนี่จริงๆเหรอ ??