เมื่อตั้มยกหม้อทอดไร้น้ำมันกลับมาพร้อมกับ 'ลิน' ภรรยาสาวสวย แววกับหน่อยที่กำลังง่วนกับการหมักหมูเพื่อเตรียมเข้าเตาทอดก็หันมายิ้มต้อนรับทันที
“พี่ลินคะ ช่วยเอาหมูที่หมักเสร็จแล้วใส่หม้อทอดให้หน่อยค่ะ” หน่อยเอ่ยปากไหว้วานพี่สะใภ้ลิน
“ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” ลินตอบรับอย่างอารมณ์ดีพลางจัดแจงวางหม้อทอดทั้งสองเครื่องให้ใกล้ปลั๊กไฟ “อ้อ... หน่อย เมื่อกี้พี่เบนต์มาหาที่บ้านนะ บอกว่าถ้าเรากลับมาแล้วให้โทรหาเขาด้วย”
มือที่กำลังหั่นหมูของหน่อยชะงักกึกทันที “มีเื่อะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะพี่ลิน?”
“ก็คงไม่พ้นเื่ไอ้บีมนั่นแหละมั้ง เมื่อกี้ตอนพี่กลับมาจากนาข้าว ก็เห็นมันตั้งวงกงเหล้ากันโครมๆ แล้ว” ลินตอบตามที่เห็น
“พี่ว่านะหน่อย... หาผัวใหม่เถอะ ไม่งั้นไอ้บีมมันไม่ยอมเลิกราง่ายๆ หรอก” ตั้มเอ่ยเสริมพลางช่วยหยิบผักสดมาล้างน้ำ
“พี่ตั้ม... แล้วถ้าหน่อยมันดันได้ผัวที่เหี้ยกว่าไอ้บีมขึ้นมาอีกคนล่ะ?” แววถามขัดคอพี่ชาย
“การหาผัวมันก็เหมือนสุ่มกล่องนั่นแหละมึง” ลินโพล่งขึ้นมาเปรียบเทียบ “ตอนมันอยากได้เรา กล่องภายนอกมันก็ดูสวยหรูดูดีไปหมดนั่นแหละ แจ็กพอตมันอยู่ที่ตอนแกะกล่องออกมาใช้ชีวิตร่วมกันจริงๆ ถ้าเจอคนดีก็ถือว่าโชคดีสุดๆ แต่ถ้าเจอคนเหี้ย... มันก็เหมือนที่แกเจอไอ้บีมนั่นแหละหน่อย”
“เฮ้ย! ผัวมึงยังเป็คนดีอยู่นะลิน!” ตั้มรีบสวนกลับทันควันจนทุกคนสะดุ้ง
“อะไรของพี่เนี่ยพี่ตั้ม ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรพี่สักคำเลยนะ!” ลินหันไปมองสามีตาปริบๆ ด้วยความงุนงง
แววกับหน่อยะเิหัวเราะออกมาพร้อมกันทันที บรรยากาศร่มรื่นกลางทุ่งนาและลมหนาวที่พัดผ่านวูบใหญ่หอบเอาเสียงหัวเราะของคนทั้งสี่ลอยไปตามลม เป็ความสุขเรียบง่ายที่หาไม่ได้ในเมืองหลวง
หน่อยหลบมุมออกมาเล็กน้อย กดสมาร์ทโฟนส่งข้อความหาเบนต์ ชวนเขามาดื่มที่บ้านและบอกให้มาเอาเบียร์ที่ยืมไปคืนด้วย เบนต์ตอบตกลงแทบจะทันที พร้อมถามกลับสั้นๆ ทว่าดูใส่ใจว่า ‘้าอะไรเพิ่มไหม?’
“พี่ลินคะ น้ำแข็งแม่วันเหลือเยอะไหม?” หน่อยะโถาม
“เพียบเลยจ้ะ! แม่เอาลงถังเพิ่มไว้ให้แล้ว ไม่ต้องห่วง!” ลินะโตอบกลับมา
หน่อยจึงพิมพ์ตอบเบนต์ไปว่าไม่ต้องซื้ออะไรเพิ่ม ที่นี่มีหมูทอดร้อนๆ กับผักสดเป็กับแกล้มเรียบร้อยแล้ว แต่ถ้าเขาอยากทานอะไรเป็พิเศษก็ให้ติดมือมาด้วย ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าแล้วเดินกลับเข้าสู่วงสนทนาที่เต็มไปด้วยเสียงฮาอีกครั้ง
เมื่อแสงสุดท้ายลับขอบฟ้าไปได้ไม่นาน เบนต์ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมใบหน้าเคร่งเครียดกว่าปกติ ในมือถือห่อกับแกล้มจากแม่มาด้วย แต่เขากลับไม่สนใจจะทักทายใครในวงสนทนา ชายหนุ่มตรงดิ่งเข้าไปคว้าข้อมือของหน่อยแล้วกึ่งจูงกึ่งลากเธอเข้าห้องนอนไปทันที เสียงปิดประตูดัง โครม! สนั่นหวั่นไหว ทิ้งให้คนอื่นที่เหลือนั่งอึ้งเงียบกริบไปตามๆ กัน
ไม่กี่อึดใจต่อมา เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนเมาสี่ห้าคนก็ดังใกล้เข้ามา นำโดย 'บีม' ที่เดินโซซัดโซเซด้วยฤทธิ์สุรา ใบหน้าถมึงทึงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ตั้ม แวว และลิน ต่างขมวดคิ้วมองอย่างไม่ไว้ใจ
“หน่อยอยู่ไหน!” บีมะโถามเสียงลั่น “พี่ตั้ม... พี่อย่ายุ่งเื่ผัวเมีย ผมถามว่าหน่อยอยู่ไหน!”
บีมพาเพื่อนร่วมวงเหล้ามาด้วยหวังจะใช้เป็โล่มนุษย์คอยกันพี่ชายอย่างเบนต์ไว้ อย่างน้อยถ้าเกิดเื่ เพื่อนเขาก็น่าจะช่วยห้ามเบนต์ได้ และเปิดโอกาสให้เขาได้ "เคลียร์" กับหน่อยตามลำพัง
ตั้มเริ่มเข้าใจในวินาทีนั้นเองว่าทำไมเบนต์ถึงรีบพาหน่อยหลบเข้าห้องนอน “อยู่กับผัวใหม่ในห้องโน่นแหละบีม... พี่ว่ามึงปล่อยหน่อยมันไปเถอะว่ะ”
“อะไรนะ!!! ผัวใหม่เหรอ? ผัวใหม่มาจากไหน!” บีมคำรามออกมาอย่างไม่เชื่อหู เขาตวาดสายตามองไปที่หน้าบ้าน เห็นรองเท้าแตะผู้ชายวางอยู่สองคู่แต่กลับไม่เจอตัวคน ความหึงหวงเริ่มจุดชนวนให้เขาคลั่ง
แววกับลินกอดกันกลมด้วยความกลัว เพราะรู้ดีว่าเวลาบีมโมโหขึ้นมามีเพียงเบนต์คนเดียวที่เอาอยู่ ตั้มจึงรีบดึงทั้งคู่ให้หลบฉากออกไปด้านข้างทันที
บีมพุ่งถลาเข้าไปในบ้าน ตรงดิ่งไปยังหน้าห้องนอนของหน่อยแล้วรัวกำปั้นทุบประตูอย่างบ้าคลั่ง “มึงออกมา! มึงเอาชู้มึงออกมาเดี๋ยวนี้อีหน่อย!” เสียงะโด่าทอดังระงมไปทั่วบ้านหลังเล็ก
ตั้มหันไปมองกลุ่มเพื่อนของบีมที่ยืนเลิ่กลั่ก “พวกมึงจะช่วยมันจริงๆ เหรอ?” เขาบุ้ยปากไปทางคนที่กำลังอาละวาด
“พวกผมแค่มาช่วยมันห้ามพี่เบนต์พี่... ไม่ได้กะมาหาเื่ใครทั้งนั้น” เพื่อนคนหนึ่งรีบส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน
“ก็มันบอกว่าจะมาคุยกับหน่อยดีๆ นี่หว่า...” ทั้งสี่คนได้แต่ยืนส่ายหัว มองดูบีมที่กำลังคลุ้มคลั่งทุบบานประตูห้องนอนที่ยังคงปิดสนิท... ราวกับกำลังรอคอยพายุที่กำลังจะะเิออกมาจากด้านใน
ภายในห้องนอนที่ปิดสนิท…
หน่อยใจเสียสุดขีดเมื่อถูกเบนต์รวบตัวเข้ามาในห้อง เธอกำลังจะอ้าปากประท้วง แต่ชายหนุ่มยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากเป็สัญญาณให้เงียบกริบ
เสียงทุบประตูดังโครมครามพร้อมคำด่าทอหยาบคายดังก้องมาจากข้างนอก เบนต์หันมาจ้องหน้าหน่อยด้วยสายตาเคร่งขรึมกดดัน “จะกลับไปหามันไหม? อยากคุยกับมันหรือเปล่า?”
หน่อยส่ายหน้าจนหัวสั่น “ไม่เอา! ไม่คุย!” เธอรู้ดีว่าขืนเปิดประตูออกไปตอนนี้ บีมที่ทั้งเมาทั้งบ้าคงไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น
เบนต์นิ่งไปอึดใจหนึ่ง สายตาจดจ้องที่บานประตูที่สั่นะเืตามแรงทุบ “หน่อย... ตอบพี่มาตามตรง ถ้าพี่เปิดประตูออกไปตอนนี้ หน่อยพร้อมจะยอมรับผลที่จะตามมาหรือเปล่า?” เขาถามเพราะได้ยินเสียงฝีเท้าคนเริ่มทยอยมาที่บ้านหลังนี้มากขึ้นเรื่อยๆ หากไม่หยุดความบ้าคลั่งของบีมตอนนี้ เื่นี้คงลามปามไปทั้งหมู่บ้านแน่
“ค่ะ... ยังไงก็ได้!” หน่อยตอบเสียงสั่นพร่าด้วยความหวาดกลัว จนลืมคิดถึงผลกระทบด้านอื่นไปเสียสนิท
โครม!
อั่ก!!!
สิ้นคำยืนยัน เบนต์กระชากประตูเปิดออกพร้อมส่งลูกถีบเข้ายอดอกบีมเต็มแรงจนอีกฝ่ายกระเด็นไปกองกับพื้น อ้วกพุ่งออกมาอย่างหมดสภาพ
“หุบปากสักทีไอ้บีม! หน่อยเขาเสียหายเพราะมึงมามากพอแล้ว!” เบนต์ก้าวเข้าไปเหยียบหน้าอกน้องชายด้วยท่าทางดุดันจนคนรอบข้างเสียวสันหลัง
“พี่เบนต์...” บีมเงยหน้ามองพี่ชายด้วยความตะลึงพรึงเพริด “ทำไมเป็พี่... พี่กำลังแย่งเมียน้องชายตัวเองอยู่นะเว้ย!”
หน่อยยืนอึ้งกับคำกล่าวหา “เดี๋ยวบีม! แกพูดเื่อะไร ใครแย่งเมียใคร?”
ขณะเดียวกัน ตั้ม—ตัวต้นเื่ที่แอบใส่ไฟไว้เมื่อครู่—ยืนเกาหัวแกรกๆ พยายามทำตัวลีบหลบหลังลินภรรยาตัวเอง เพราะคำพูดพล่อยๆ ของเขาดันกลายเป็น้ำมันราดกองไฟให้บีมคลั่งจนกู่ไม่กลับ
“พวกมึงสองคนแอบทำเื่บนเตียงกันอยู่ไม่ใช่หรือไง!” บีมตะคอกถามพลางชี้หน้าพี่ชายกับอดีตเมียสลับกัน
“ใครบอกมึง?” เบนต์ถามเสียงนิ่งลึก ทว่าแฝงรังสีอำมหิต
บีมชี้นิ้วตรงไปที่ตั้มทันที!
เบนต์และหน่อยหันขวับไปมองที่ตั้มพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย จนเ้าตัวแทบจะมุดดินหนีอยู่ข้างหลังภรรยาตัวเอง
“พี่ตั้ม! พี่เล่นบ้าอะไรของพี่เนี่ย!” หน่อยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา และเมื่อเธอเบนสายตามองเลยออกไปนอกบ้าน เธอก็ต้องใจหายวาบเมื่อเห็นผู้ใหญ่มันและชาวบ้านบางส่วนเริ่มก้าวเท้าเข้ามาในเขตบ้านของเธอแล้ว!
หลังจากวุ่นวายเคลียร์ใจกับผู้ใหญ่บ้านอยู่นาน ความจริงก็ปรากฏว่าเื่ทั้งหมดเกิดจากความ "ปากไว" ของตั้มที่อยากจะกันบีมออกไปจนเผลอใส่ไฟว่าหน่อยมีผัวใหม่ ทำให้บีมที่เมาขาดสติฟิวส์ขาดอาละวาดหนัก เมื่อผู้ใหญ่บ้านถามถึงความสัมพันธ์ หน่อยยืนยันคำเดิมอย่างเด็ดเดี่ยวว่าไม่มีวันกลับไป ในขณะที่บีมยังพยายามคร่ำครวญจนเบนต์ต้องออกแรงบีบคอน้องชายตัวเองให้หุบปาก จนผู้ใหญ่บ้านต้องรีบเข้ามาห้ามทัพ
เมื่อแเื่แยกย้าย หน่อยจึงก้มลงจัดการทำความสะอาดกองอ้วกที่บีมทิ้งไว้หลังโดนลูกถีบของพี่ชาย โดยมีแววคอยช่วยพยุงถังน้ำอยู่ข้างๆ ส่วนลินกับตั้มก็ช่วยกันเก็บกับแกล้มที่กระจัดกระจายมาอุ่นใหม่ รวมถึงของฝากที่เบนต์หิ้วมาด้วย
ทางด้านเบนต์ ก็ฉุดกระชากลากถูน้องชายตัวแสบกลับบ้านไปอย่างทุลักทุเล เพื่อความสงบสุขของทุกคน
“พวกมึงนี่ยังมีอารมณ์แดกกันต่ออีกเหรอ?” แม่วัน ที่ยืนรอลูกๆ อยู่หน้าบ้านถึงกับอึ้งเมื่อเห็นวงเหล้ากำลังจะฟื้นคืนชีพ
“โถ่... แม่ แบบนี้มันต้องย้อมใจสิคะ เื่มันใหญ่ขนาดนี้” แววเอ่ยตอบพลางปาดเหงื่อ
“ย้อมใจห่าเหวอะไร! แล้วไอ้ตั้ม... มึงไปพูดอะไรใส่หูไอ้บีมมันห๊ะ มันถึงได้บ้าดีเดือดขนาดนั้น?” แม่วันถามอย่างสงสัย เพราะเธอวิ่งมาตอนที่เสียงทุบประตูดังสนั่นจนนึกว่ามีเื่คอขาดบาดตาย
“จะอะไรเสียอีกละแม่... ก็พี่ตั้มดันไปบอกว่าหน่อยมีผัวใหม่นอนอยู่ในห้องด้วยกัน ไอ้บีมมันเลยหน้ามืดน่ะสิ” ลินเป็คนตอบแทน ในใจลึกๆ เธอก็แอบสะใจที่สามีใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟันเพื่อตัดวงจรความวุ่นวายนี้เสียที
“อ้าว! แล้วมันจะวิ่งไปทุบประตูทำไม จนกูต้องโทรเรียกผู้ใหญ่บ้านมาช่วย นึกว่าพวกมึงจะเอาไม่อยู่” แม่วันถามอย่างสงสัย
“ก็นั่นแหละแม่... พี่เบนต์เขาหวังดีลากยัยหน่อยเข้าไปหลบข้างใน มีแต่รองเท้าอีเต๊ะหน้าบ้าน ไอ้บีมเห็นแถมคำพูพี่ตั้มมันก็คลั่งทันที” แววตอบอย่างเซ็งๆ ขณะก้มๆ เงยๆ เช็ดพื้น
“หน่อย... แม่ว่านะ เอาไอ้เบนต์ทำผัวไปเลยเถอะ!” แม่วันโพล่งออกมาอย่างเหลืออดเมื่อรู้ต้นสายปลายเหตุ “ต่อให้แกเอาคนอื่นมาเป็แฟน ไอ้บีมมันก็คงตามละลานไม่เลิกหรอก มีแต่ไอ้เบนต์คนเดียวนั่นแหละที่มันกลัวเกรง” หญิงสูงวัยถอนหายใจทิ้งท้าย “เอาเถอะๆ แม่จะไปนอนแล้ว ไอ้ตั้ม! มึงอย่าลืมเอาหม้อทอดไปคืนแม่ด้วยนะ เดี๋ยวพ่อมึงหาไม่เจอแล้วจะมาโวยวายใส่กูอีก”
“ว่าแต่ตาแก่หายไปไหนล่ะแม่ ทำไมไม่มามุงกับเขาด้วย?” ตั้มที่กำลังจะล้างผักอีกรอบถามถึงพ่ออย่างสงสัย ปกติเื่ใหญ่ขนาดนี้พ่อไม่เคยพลาด
“เหอะ! มันยังกล้าเสนอหน้ามาอีกเหรอ? ก็ไปนั่งกงเหล้ากับพวกไอ้บีมนั่นแหละ แล้วก็ไม่ยอมห้ามปรามน้องจนเกิดเื่เกิดราว ตอนนี้อายจนหนีเข้านอนไปแล้ว!” แม่วันบ่นอุบก่อนจะปลีกตัวกลับบ้านไป
ในจังหวะนั้นเอง เบนต์เดินกลับเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางดุดัน ชายหนุ่มตั้งใจกลับมาทำความสะอาดอ้วกน้องชาย เขาตรงดิ่งมาทางที่สองสาวกำลังเช็ดพื้นอยู่ “ทิ้งไว้ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวพี่ทำเอง... หน่อย แวว ไปช่วยลินเถอะ” น้ำเสียงเขาเรียบเฉยแต่แฝงด้วยคำสั่งที่ไม่มีใครกล้าขัด
เมื่อวงเหล้าเหล้าฟื้นคืนชีพ ทั้งห้าคนก็สนุกสนานเฮฮา กันอย่างครึกครื้น พยายามลืมบรรยากาศที่น่ากระอักกระอ่วนที่วุ่นวายให้หายไปกับน้ำสีอำพัน
เบนต์กับตั้มเดินออกมาจุดบุหรี่สูบนอกบ้าน ทั้งคู่นั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนด้านนอกในความมืดที่สายลมหนาวพัดผ่านอย่างเอื่อยเฉื่อย
“เบนต์ ฉันถามอะไรหน่อยสิ” ตั้มพูดขึ้น
“ว่ามา” เบนต์อัดบุหรี่เข้าปอดลึกๆ ก่อนพ่นควันสีเทาจางออกมา
“เอ็งเป็คนทำให้เมียหนีไปใช่ไหม” ตั้มถามอย่างจริงจัง เพราะเขาพอเข้าใจนิสัยของเบนต์อยู่บ้าง
“พูดไม่ฟัง ทำอะไรไม่คิดจะเก็บไว้ทำไม โตๆ กันแล้วไม่ใช่เด็กๆ ทำอะไรก็มีขอบเขต มีความคิดบ้าง” เขาเสียงเรียบ
“แล้วแกจะเอาลูกคนอื่นเขามาทำไมถ้าแกไม่รักวะ” ตั้มถามอย่างไม่เข้าใจ
“กูไม่ได้ไปเอามาสักหน่อย ต่างก็มาหาเองทั้งนั้น มึงเคยเห็นกูไปไล่ตามผู้หญิงคนไหนมามั้ง” เขาเอนพิงเก้าอี้ มองหน้าเพื่อน
“คือ…ถ้ามึงไม่จริงจังมึงก็ควรปฏิเสธบ้างสิวะไอ้เบนต์” ตั้มถึงกับยกมือนวดขมับ เพราะเขารู้ดีว่าเบนต์ไม่เคยเริ่มก่อนจริงอย่างที่ว่า ทั้งหมดล้วนเดินเข้าหาเสน่ห์ลึกลับของมันเองทั้งนั้น
“ถ้ามึงหิวข้าว แล้วมีคนเอาข้าวมายัดใส่ปากมึง มึงจะสะบัดหน้าหนีไหมตั้ม” เขาถามออกไปตรงๆ
ตั้มอึ่งคิด ใช่เบนต์มันก็เป็ผู้ชายคนหนึ่ง มันย่อมมีความ้าทางเพศอยู่แล้ว และไม่มีเมียให้ระบาย ในเมื่อผู้หญิงมาประเคนให้มันถึงที่ มันก็ต้องเอาบ้างแหละเป็ธรรมดา “แต่ไอ้เบนต์…มึงไม่จริงใจมึงควรจะบอกเขาดีๆ ไม่ใช่สร้างกำแพงขึ้นมาแล้วทำให้ผู้หญิงวิ่งหนี”
เบนต์หันไปมองหน้าเพื่อนแบบตั้มด้วยความงง “กูไม่ได้ทำ กูอยู่ของกูดีๆ สิ่งไหนบอกไม่ให้ทำก็ควรหยุด ไม่ใช่มองคำพูดกูเป็เพียงลมผ่านหู”
ตั้มพ่นลมหายใจออกมา “เอ็งปกป้องอีหน่อยจังเลยนะ”
“ถ้ากูไม่ทำ ใครจะทำ จะให้ผู้หญิงคนหนึ่งกลายเป็ที่ระบายความอารมณ์ของไอ้บีมมันหรือไง” เขาถอนหายใจ “ไอ้บีมมันไม่ได้รักหน่อยหรอก แค่อยากอยากชนะ แต่สุดท้ายก็ผิดพลาดไปหลงรักเธอในวันที่สายเกินไป”
“เอ็งเอาอีหน่อยไปทำเมียเถอะเบนต์ สงสารมันนะ อยากกลับบ้านมาพักผ่อนอย่างสงบๆ ต้องมาเจอกับอะไรก็ไม่รู้” ตั้มโพล่งออกมา
“เธอมองกูเป็พี่ชายคนหนึ่ง มึงลองคิดว่าอีแววจะต้องเอามึงทำผัวสิ มันจะทำใจได้หรือไง คิดบ้างเวลาพูดอะไรตั้ม” เบนต์สวนกลับ
“กูว่ามองไม่ผิดหรอก” ตั้มหันไปมองเบนต์ “อีหน่อยรอมึงอยู่ เอ็งไม่เชื่อก็คอยดู ขนาดแม่กูยังมองออกเลย” พูดจบก็ลุกเดินกลับเข้าไปในบ้าน เพื่อไปดื่มต่อ
เบนต์มองตามหลังตั้มไป เขาเงยหน้ามองฟ้า ยิ้มสมเพชให้กับตัวเอง เขาชอบหน่อยมานานแล้ว สุดท้ายเขาก็ยอมให้น้องชายอย่างบีม เพราะคิดว่าบีมมันจะดูแลเธอได้ดีผู้ชายเงียบๆ อย่างเขา แต่แล้วทั้งหมดไอ้บีมก็แค่อยากเอาชนะพี่ชายอย่างเขา เบนต์สะบัดหัวไล่ความคิด และลุกขึ้นไปดื่มต่อ ทั้งเื่ฟุ้งซ่านไว้ข้างหลัง