"พี่คินน์ ลินน์กลับมาแล้ว" เสียงใส ๆ ของสาวน้อยในชุดนักเรียนมอปลายนามว่า ลินน์ ลินน์พิตา ร้องบอกพี่ชาย
"ทำไมวันนี้กลับช้าล่ะเรา" คินน์ คินน์นราตอบกลับน้องสาวเพียงคนเดียว เรามีกันสองคนพี่น้อง พ่อกับแม่ของเราประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตไปั้แ่ลินน์พิตาอายุแค่5 ขวบ ดังนั้นแล้ว ผมจึงเป็ทุกอย่างในชีวิตของเธอส่วนเธอก็เป็ทุกอย่างในชีวิตของผมเช่นกัน
"วันนี้มีกิจกรรมนิดหน่อยอ่ะพี่คินน์ ว่าแต่...วันนี้มีอะไรกินบ้างอ่ะ ลินน์หิวมากกกก"
"เยอะแยะ ของโปรดเราทั้งนั้นแหละ ไปอาบน้ำอาบท่าก่อนมั๊ย"
"กินก่อนไม่ได้เหรอพี่คินน์ ลินน์หิวจนตาลายไปหมดแล้ว" สาวน้อยทำเสียงโอดครวญอ้อนพี่ชาย
“อาบน้ำก่อนดีกว่า แป๊บเดียวเอง เดี๋ยวเพื่อนพี่จะแวะมาพอดี จะได้กินพร้อมกันทีเดียวเลย”
"พี่ดลเหรอคะ" ถามเสียงตื่นเต้น
"อือฮืม" คินน์นราพยักหน้าตอบน้องสาว
"ว๊าว ดีจัง ลินน์ไม่ได้เจอพี่ดลตั้งนานคิดถึ๊ง คิดถึง"
"อะแฮ่ม" คินน์นราทำเสียงดักคอน้องสาว
"ก็มันคิดถึงจริง ๆ นี่นา พี่ดลก็พี่ชายลินน์อีกคนนี่คะ"
"ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ไปอาบน้ำได้แล้วน้องสาวสุดสวย"
"ได้ค่ะพี่ชายสุดหล่อ จะรีบไปบัดเดี๋ยวนี้เลยค่ะ" พูดไม่ทันจบก็วิ่งขึ้นบันไดอย่างเร็ว พี่ชายได้แต่ส่ายหัวในความเป็กุลสตรีของน้องสาว
พูดถึงพี่ดล ณดล น่ะเหรอ...อิ อิ เขิน เอาจริงนะพี่ดลคือนิยามของคำว่า โคตรดี คนอะไรทั้งหล่อ รวย หุ่นดี เทคแคร์เอาใจใส่ จะไม่ให้หลงยังไงก่อน ฉันคนหนึ่งละที่โดนพี่ดลตกไปเต็ม ๆ รักแรกพบมีจริงนะว่าไม่ได้ ตอนนี้พี่ดลเรียนอยู่ปี 2 คณะวิศวะฯ เหมือนพี่คินน์นั่นแหละ ฉันเจอพี่ดลครั้งแรกตอนเรียนอยู่ม.ต้น และั้แ่นั้นมาพี่ดลก็เข้ามาอยู่ในใจฉันไม่ยอมไปไหนเลย
แต่...ความรักของฉันมันช่างเศร้านัก เพราะฉันแอบรักเค้าข้างเดียวน่ะสิ พี่ดลเห็นฉันเป็แค่น้องสาว ถึงยังไงฉันก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ ฉันจะเปลี่ยนจากคำว่าน้องสาวเป็คนรักให้ได้ ฉันเชื่อในพลังแห่งรัก"พลังแห่งความรักจะพัดพาให้ฉันสมหวัง"
"อ้าว พี่คินน์ พี่ดลยังไม่มาเหรอคะ"
"นี่อาบน้ำแล้วเหรอ?" พี่ชายเงยหน้าถามน้องสาว
"อาบแล้วดิ เนี่ยตัวลินน์ห๊อม หอม ลองดมดูสิพี่คินน์"เดินตรงไปกอดพี่ชาย
"อาบหรือวิ่งผ่านน้ำกันแน่ฮึเรา" ไม่วายบ่น
"สมัยนี้เค้าอาบกันแบบนี้แหละพี่คินน์ โดยเฉพาะคนสวย ๆ "
"ทำอะไรกันอยู่สองพี่น้อง" เสียงณดลดังแทรกขึ้นมา
"พี่ดล...สวัสดีค่ะ"ลินน์พิตารีบผละจากพี่ชายตรงดิ่งเข้าไปกอดแขนชายหนุ่ม
"พี่ซื้อขนมมาฝากเราด้วย อ่ะนี่"ณดลยื่นของฝากให้หญิงสาว
"อุ๊ย...ของโปรดลินน์เลย พี่ดลนี่รู้ใจลินน์ที่สุดเลย"ของโปรดที่ว่าก็คือช็อกโกแลตนั่นเอง ซึ่งเป็ของที่เธอโปรดปรานที่สุด เป็สิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขที่สุด เรียกได้ว่าถ้าจะง้อผู้หญิงอย่างเธอช็อกโกแลตต้องเข้านะคะบอกเลย
"กินข้าวกันดีกว่าไอ้ดล ยัยลินน์เมื่อกี้บ่นว่าหิวไม่ใช่เหรอเรา" คินน์นราเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าน้องสาวมัวสนใจแต่ของฝาก
"ไปค่ะพี่ดล " หญิงสาวจูงมือชายหนุ่มให้มานั่งข้างเธอ ส่วนพี่ชายน่ะเหรอ ก็นั่งตรงข้ามไปสิคะ ระหว่างนั่งกินข้าวทั้งสามคนต่างพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ชายหนุ่มทั้งสองทำหน้าที่บริการหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวได้เป็อย่างดีไม่ว่าเธอจะร้องขออะไรก็ตาม
"พี่คินน์ก็น่ารัก พี่ดลก็น่ารัก ลินน์นี่โชคดีที่สุดเลยเนอะ"
"ไม่ต้องมาอ้อนเลย จะเอาอะไรอีกฮึเรา"
"ไม่ได้จะเอาอะไรเลยค่ะพี่คินน์ ลินน์พูดจากใจจริงจริ๊ง"
"ฮึ ฮึ ฮึ" ณดลได้แต่หัวเราะในลำคอ สองพี่น้องคู่นี้ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังจริง ๆ ถ้าอยากได้ความสบายใจ ที่แห่งนี้เป็ให้ได้เสมอ ถึงแม้ครอบครัวจะไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่ทั้งสองคนสามารถเป็ความสุขให้กันและกันได้เป็อย่างดีโดยเฉพาะลินน์พิตาน้องน้อยของเขาเธอผู้เป็รอยยิ้มเป็ความสดใสให้กับคนรอบข้างอยู่เสมอ และเขาก็อยากให้มันเป็แบบนี้ตลอดไป ขออย่าให้มีใครมาพรากความสดใสนั้นไปจากเธอเลย