พลิกคว่ำทั่วฟ้า พลิกคว่ำใต้หล้า

ครั้นหลิวเก่าแจ้งในหนังสือตอบกลับดังนั้นแล้วก็มีความยินดี จึงให้เตรียมการไว้พร้อมสำหรับจะไปตีเหยว๋หานหนี ครั้นล่วงไปถึงสามสัปดาห์ หลิวเก่าก็ส่งหนังสือไปถามเ๱ื่๵๹จะเข้าตีเหยว๋หานหนีนั้น จ้าวคับจึงให้ยกไปตีเหยว๋หานหนี

ขณะนั้นทหารสืบความการแผ่นดินมาแจ้งแก่เหยว๋หานหนีว่าฝ่ายข้างทิศเหนือยกมารบ เหยว๋หานหนีก็ให้ทหารขุดหลุมพรางตั้งสิ่งกีดขวางแล้วให้ขุดคูกั้นแล้วให้ตั้งมั่นอยู่ในเมืองมิได้ออกรบ

จ้าวคับยกมาถึง เห็นสิ่งกีดขวางแลคูกั้นอยู่ เหยว๋หานหนีมิได้ยกออกมารบ จ้าวคับจึงคิดแต่ในใจว่า เห็นรกร้างว่างเปล่าอยู่ชอบกลนัก เห็นเหยว๋หานหนีจะทำกลอุบายดักเราไว้เป็๲มั่นคง เรามาทั้งนี้หวังจะทำอุบายแก้กลของหลิวเก่า บัดนี้ เหยว๋หานหนีทำทั้งนี้เหมือนรู้ทันกลเราเล่า เรายกมาทั้งนี้เป็๲ทางไกล ซ้ำเหยว๋หานหนียังทำคูแลกลอุบายต่างๆไว้ ครั้นจะยกไปรบเหยว๋หานหนีบัดนี้เล่า เกลือกจะเสียทีต้องกลของเหยว๋หานหนีไป จ้าวคับจึงให้ตั้งค่าย ขุดคูจากแม่น้ำมาเป็๲หลายสายให้ปลูกพืชผักไว้ริมคูนั้น แล้วให้ส่งคนทำเป็๲ไปท้ารบเหยว๋หานหนีทุกวัน เหยว๋หานหนีก็มิได้ออกมารบ

หลิวเก่าแจ้งว่าจ้าวคับยกมาตีเหยว๋หานหนีข้างทิศเหนือ จึงถามเหลียงเกอจู๋เ๱ื่๵๹จะยกไปตีเหยว๋หานหนี เหลียงเกอจู๋ตอบว่ายังมิได้ก่อน ด้วยเหยว๋หานหนีจ้าวคับมิได้รบได้ทีเสียทีแก่กัน ยกไปรบบัดนี้ก็จะเสียทีแก่เหยว๋หานหนีเป็๲มั่นคง หลิวเก่าก็มิได้ยกไปตีเหยว๋หานหนี

เหยว๋หานหนีจ้าวคับตั้งทัพประชิดกันมิได้ออกรบกันเป็๲หลายวัน เหลียงเกอจู๋จึงว่าแก่หลิวเก่า เห็นเหยว๋หานหนีแลจ้าวคับจะทำศึกระยะยาวต่อกันมิออกรบด้วยกันทั้งคู่ นิ่งไว้ฉะนี้เห็นจะเสียการไป ขอให้ท่านแสร้งยกไปตีเหยว๋หานหนีแล้วต้องกลหนีกลับมาจะได้รู้ตื้นลึกหนาบางซึ่งเหยว๋หานหนีทำไว้นั้น หลิวเก่าจึงยกไปตีเหยว๋หานหนีเวลากลางคืน

หลิวเก่ามาถึงค่ายว่างที่เหยว๋หานหนีทำไว้นั้นก็เอาบันไดมาวางพาดคลองซึ่งแห้งข้ามมาเก็บบันไดแล้วเลยค่ายว่างนั้น พวกหลิวเก่าก็ตกลงไปในหลุมพรางในค่าย พวกหลิวเก่าก็ใช้บันไดซึ่งเอามาด้วยชวนกันออกจากหลุมพรางนั้นไป แล้วพวกหลิวเก่าก็ไปหลังค่ายว่างนั้น เห็นมีคลองแลทำนบน้ำอยู่

ฝ่ายทหารสอดแนมก็มาแจ้งแก่เหยว๋หานหนี เหยว๋หานหนีจึงถามว่า ซึ่งพวกมันยกมานั้นเตรียมอะไรพร้อมไว้หรือไม่ ทหารสอดแนมจึงตอบว่า พวกมันพกบันไดแลเมื่อมันไปไหนมาไหนนั้นมิได้ทิ้งบันไดเอาบันไดมาด้วย เมื่อถึงคลองก็เอาบันไดพาดข้ามคลอง เมื่อข้ามคลองได้แล้วก็ยกบันไดไว้กับตัว เหยว๋หานหนีได้ฟังดังนั้นจึงคิดว่า ชะรอยจะมาสืบเอาความในทัพเราเป็๲มั่นคง จึงสั่งทหารว่าให้ปล่อยพวกนั้นไปอย่าได้ออกรบ

ฝ่ายหลิวเก่าคิดในใจว่า เหยว๋หานหนีทำค่ายว่างลวงไว้ฉะนี้ ในค่ายล้วนหลุมพราง แล้วยังทำคลองกั้นทำนบไว้เล่า ครั้นจะอยู่ต่อก็เกรงจะต้องกลเหยว๋หานหนี หลิวเก่าก็ให้ยกกลับไป ทหารสอดแนมก็ไปแจ้งแก่เหยว๋หานหนี เหยว๋หานหนีแจ้งดังนั้นก็คิดว่า เห็นจะมาสืบความในทัพเราจริง ภายหน้าเราจะซ้อนกลเสีย จึงเรียกทหารมาจำนวนหนึ่งสั่งเป็๲ความลับไว้หลายข้อ ทหารนั้นก็ไปทำตามสั่ง

ฝ่ายหลิวเก่ากลับไปแล้วจึงบอกเหลียงเกอจู๋เมื่อออกไปตีเหยว๋หานหนีไว้ทุกประการ เหลียงเกอจู๋จึงว่าแก่หลิวเก่าว่า ซึ่งเหยว๋หานหนีทำทั้งนี้แต่มิได้ทำอันตรายอันใดแก่ท่าน เห็นเหยว๋หานหนีจะรู้ทันอยู่ หลิวเก่าจึงว่าแก่เหลียงเกอจู๋ว่า เหยว๋หานหนีรู้ทันกลเราแลมิได้รบกับจ้าวคับฉะนี้ เราจะทำประการใดเล่า เหลียงเกอจู๋จึงกล่าวกับหลิวเก่าว่า ท่านอย่าห่วงเลย เป็๲ธุระข้าพเ๽้า