ตอนที่5 :กฎของร้าน
“เถ้าแก่ ขอข้าซื้อโคล่าอีกสิบขวด!”
ปู้หลี่เกอดื่มโคล่าที่เหลือในขวดจนหมด หลังปาดเช็ดคราบที่ปาก เขาจึงะโต่อลั่วฉวนด้วยความตื่นเต้นยินดี
เพียงสิบผลึกิญญาสามารถซื้อเครื่องดื่มวิเศษเช่นนี้ กล่าวได้ว่าถูกเกินไป!
ลั่วฉวนส่ายศีรษะ “ต้องขออภัยลูกค้าหนึ่งท่านสามารถซื้อได้เพียงหนึ่งขวดต่อวันเท่านั้น”
นี่คือกฎของร้านค้าที่ทางระบบเพิ่งบอกต่อลั่วฉวน
“เพราะอะไรกัน?” ปู้หลี่เกอเผยสายตาเหม่อมอง
“เป็กฎของทางร้าน” ลั่วฉวนกล่าวคำราบเรียบ
“เช่นนั้นก็ได้!”
ได้เห็นสีหน้าลั่วฉวน ปู้หลี่เกอจึงทราบว่าไม่มีช่องว่างให้เจรจา ดังนั้นจึงต้องถอนหายใจอย่างอดกลั้น
หลังกวาดสายตามองขวดโคล่าบนชั้นวาง ปู้หลี่เกอจึงบอกลากับลั่วฉวนก่อนจะออกจากร้านไป
พบเห็นปู้หลี่เกอกลับไปแล้ว ลั่วฉวนจึงถอนหายใจโล่งอกอยู่ภายใน ภารกิจมือใหม่ในที่สุดก็สำเร็จ
“ขอแสดงความยินดีแก่เ้าของร้านที่สำเร็จภารกิจมือใหม่ตามอัตราส่วนแบ่งหุ้นท่านจะได้รับค่าตอบแทน ้าเริ่มเสี่ยงโชคเลยหรือไม่?” เสียงของระบบดังขึ้นมา
ลั่วฉวนพยักหน้ารับ จากนั้นทุ่งดอกไม้จึงปรากฏที่เบื้องหน้ามันคือห้วงมิติวิเศษ
“สัตว์เซียน อาวุธสิบดาว วิชายุทธ์ระดับเทพ...”
รับชมวงล้อเสี่ยงโชคขนาดใหญ่เบื้องหน้า ลั่วฉวนจึงภาวนาอยู่ภายใน
ผ่านไปครู่วงล้อจึงหยุดหมุน เข็มนั้นชี้ไปยังพื้นที่สีแดง
“ขอแสดงความยินดีแก่เ้าของร้านที่ได้รับก้อนเครื่องเทศ เส้นทางการซื้อขายก้อนเครื่องเทศเปิดออกแล้ว” เสียงของระบบดังขึ้นภายในใจของลั่วฉวน
เมื่อกลับสู่ร้านน้อยอีกครั้ง ลั่วฉวนจึงอดไม่ได้ที่จะผิดหวังขณะรับชมเครื่องเทศซึ่งปรากฏในกล่องบรรจุ
“ระบบมันมีปัญหาอะไรกัน? ทำไมถึงให้แต่ของประหลาดพวกนี้มาขาย?” ลั่วฉวนอดไม่ได้ที่จะบ่นอุบ
“กรุณาอย่ากล่าวว่าร้ายระบบ ไม่เช่นนั้นทางระบบมีอำนาจยึดคืนรางวัลและหุ้นส่วน” เสียงของระบบพลันดังขึ้นในใจของลั่วฉวน
แม้ความลับภายในใจยังถูกทราบได้ ลั่วฉวนอดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำก่อนจะกระแอมไอสองครั้ง
“ระบบตัวฉันก็ได้แต่พูดจาไม่ดีลับหลังนั่นแหละน่า!”ลั่วฉวนกล่าวทักท้วง
ครั้งนี้ระบบไม่ตอบกลับ
“ไม่พูดก็ไม่พูด” ลั่วฉวนพึมพำกับตัวเอง จากนั้นจึงเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา
“ระบบเ้าของร้านสุดแกร่ง”
เ้าของ:ลั่วฉวน
สถานะ:เ้าของร้านหนึ่งดาว
การฝึกฝน:ระดับหนึ่ง
อัตราหุ้นส่วนปัจจุบัน: 10%
การประเมิน:เริ่มขึ้นอย่างยากลำบาก หนทางเบื้องหน้ายังอีกไกล คนหนุ่มต้องพยายามให้มาก!
“พลังอยู่ระดับหนึ่งแล้ว? ระบบนี่มันเื่อะไรกัน?” ลั่วฉวนเอ่ยถามด้วยความสงสัยขณะมองความเปลี่ยนแปลงที่หน้าต่างข้อมูล เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่ปรากฏภายในร่าง
ที่ทวีปเทียนหลันแห่งนี้ ผู้ฝึกตนกล่าวได้ว่าเป็คนปกติทั่วไป นอกจากนี้แล้วยังมีผู้ฝึกสอนแก่ผู้ฝึกตน เ่าั้มีวิธีการฝึกฝนที่ซึ่งไม่ค่อยเป็ที่นิยมเท่าใดนัก
แต่ในส่วนของพลัง พวกเขาส่วนใหญ่นั้นแบ่งออกกันอย่างชัดเจน
เท่าที่ลั่วฉวนทราบพลังคือขอบเขต มันแบ่งออกเป็การหลอมกายััิญญาโชคชะตาหนึ่ง จิติญญาคืนต้นกำเนิดทดสอบเต๋าราชันหนึ่ง และนักบุญ แต่ละขอบเขตแบ่งออกได้เป็เก้าระดับ
ที่ลั่วฉวนสงสัยก็คือเหตุใดตนเองถึงมีพลังได้?
หรือเป็เพราะสำเร็จภารกิจมือใหม่? แต่ระบบไม่ได้กล่าวถึงว่าจะได้พลังเป็รางวัลแต่อย่างใด
“เมื่อเ้าของร้านขายสินค้าได้ ระดับการฝึกฝนจะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยและอัตราส่วนนั้นจะข้องเกี่ยวกับระดับดาวเ้าของร้าน” เสียงจากระบบดังขึ้นในใจของลั่วฉวน
......